leygardagur 24. apríl 1982síða 11

Leygardagur 24. apríl 1982 Sum privatmaður var hann sera blíður og hugnaligur at koma inn til. Man minnist við takksemi góðar letur í skulahusunum her Fev seinnu árini, tá ið sjúkan gjørdi rætti liga vart við seg. mundi han i 80 Mangur innar sjúklingur kenna eg heldur einsligan Sjúkuna bar hann tolin. Ongantid hoyrdi tu hann gremja seg. Tosaði hann hendinga ferð im hana. so var tað bert konstaterandi Arbeiðssamur hevur Martin Joensen verið tað er ikki smávegis. hann hevur latið úr ndur Umsteðurnar til skrivl irbeiði kki góðar Hanr st gði manga at hann i 0 tå ið hann kom ur skulanun kk hann seg føran Í era ra 1 ætt gl p í SO mé alt € kr ð í Í þ) p 7, % 5 k ki kal! i Irii að Di k ið ríkað bokmn« h Litillåtin. Men kendi sitt virdi batt haldi eg meg vita harmaði han KKI 80 ítið. hóast hann ongantíð segði tað beinleiðis yr tað var, at tå ið verk um Førovar tt nú Livet på Færøerne« og >Ferovar Í og II komu ut, skrivadu teir langt og breitt um Jørgen-Frantz W li im Jacobsen, nakrar reglur um Hedin Bru og eina um Martin. Ti so dugdi hann at meta um Heinesen og kanska tvær hóast hann ar litillåtin ina skriving innað uppiborið Einaferð. kjakast varð um danskt og fer tað var ikki so mangur helt, tí egnu Og satt at siga hevði hann yskt. helt Martin fyri, at neyðugt við donskum. sum fjøldin av førovingum brúkti tað bert til viku bloðini. Helst hevur hann verið eitt sindur vónsvíkin av. at ferovyskir høvundar tá vórðu o lítið lisnir Nú varð nevnt, at Martin var litillatin aður. Og so var. Men einaferð misti hann Ty li pt nnin og harmadist sjálvandi um tað kki bara tað, at hann herði fingin hann frá men hann helt ikki. at nakar pennur her í landinum herði skrivað so bernunum hjá sær er Martin Joensen var av bestu vertskaps Lítið gjørdi hann við brennivín herði kanska ikki liliga so serliga gott mál, men dugdi at a orðið undir fótin og fekk ti dansin væl ranga. Og minnið hevði hann ófera gott nnum Kveðari var hann góður Og so dugdi hann eisini so væl at halda reðu við einum blandingi av álvara og skemti Hvussu arbeiddi Martin, tá ið hann skri iði/ Herði hann lætt ' Ella var umaftur og Skrivaði við at skriva hann ein teirra. sum skriva umaftur. áðrenn teir eru nogdir henn bert prosa ? Nei, hann skrivadi ikki umaftur. Hugsadi ofta longi um, hvussu hann skuldi skriva. og tá ið tað so var komið á pappirid, læt hann tað standa. Hann var ein av teimum. sum hildu, at fór man at snáka tekstin, varð úrslitið ofta verri. Hann vildi hava tann fyrsta frískleikan órerdan Ég veit í hvussu er bara um tvær yrkingar frá hansara hondum. Visti hann oðrum tað, hann var í ferð við at skriva? Spurdi hann, hvat tey hildu um tað? — Nei, tað veit eg onki um. Men hann kundi av og á spyrja onnur um orð og onkra vend- ing. Tá ið hann skrivaði >Tað lýsir á landi“, bað hann meg maskinskriva eitt kapitul og vita, hvussu nógv fór at fylla á prenti, tí hann helt, at kanska fór hon at gerast ov rúgvusmikil. Tað harmaði hann nógv. at summir menn rættaðu í handritum hansara. Og. álvaratos, vóru tað ikki nógvir í Havn tá, sum vóru ferir fyri tí. Martin var ikki maður, sum gjørdi nógv burtur úr sær sjålvum. Kann hetta vera orsøk- in til, at hann ikki gjørdist so kendur m.a Síða 11 Við sigar og bók Hesa myndina tók Turid Jacobsen, fotografur í Havn, í 1925 ella 26 Frá vinstru Marius Johannesen, Martin Joensen og Sámal. Johanser Marius og Sámal búðu í sama húsi, meðan teir gingu felags áhugamál. Eitt nú bókmentir. Sámal. sum eigur myndina, minnist ikki, í hvorjum samband serligt, heldur hann. Helst er myndin tikin ein sunnudag, heldur hann utanlands, sum aðrir Tað eru vist f i undrast á, at hann er so litið umsettur. Orsøkirnar kenni eg ikki men nakað man skrivingin verkunum um i Førovar hava gjørt. Eg havi hovrt, at »Fiski N . a 4ita - Farjaltr... ed vend ' 3 Í His 4 PE 6 p pr Pr PP SÍA Ág an I #4 / 1 4 Miu ka of Fr4 Få) 07 a . í , í fs, — > Fo Lt, FL gl aen tl ll her flet Í 7 7 >. Kill #1 ETT sl, F ML al, 7 Ale: men pils; LMG: ai ; {ek hes lé tm. / Met ace ng i FF Á Fy / Fru ne ons 0 Suslliv Lis ål un ha > -F Øe — fl 0 …… ar ao) late, see Handrit hjå Martini Joensen. Tad er í varðveitslu hjá Landsbóka- savninum. Sogan stóð fyrstu ferð í Varðanum í 1936. Martin skrivaði síni handrit við hond. Hann brúkti ikki skrivimas- kinu hon ble menn« er umsett til islendskt. men vert iKKi um hon er itkon Djúpar rotur og víðan sjónarring Las Martin nógvar adr Herð Ja, hann las altid nógv. baði klassikarar og samtíðarmenn. Hann tosaði ofta um Lax ness og Graham G n. Eg haldi ikki. hani Sjálvur helt eg hevði nakra serliga fyri at hansara líktist ikki sort Knuth onki lisið av honum skrivingarlag decker. men hann segði. at hann hevåi sø har er ikki talan um fyrimvnd men andaligan skvldskap n Ja, hann hevði áhuga fyri málningalist og var serliga hugtikin av Mikinesi. Tá ið tes bæði heftini av tíðarritinum Danmark, sum vidgjørdu Førovar, komu ut hann nogv frå Mikinesi Av tilvild vóru vit i senn á ólavsekufram syningini í 1947, tá ið Mikines átti ein mun greiddi andi part av framsyningini og var farin frá teimum døpru evnunum við teim dekku lit unum til glógvandi reyðar. gular og grønar litir Tá gav hann eina góða leiðbeining um hesa framsýning Martin var tvær ferðir á Danmarks Lærerhøjskole. Hvussu treivst hann í utlond unum! Var hann nógv uttanlands annars“ Var hann opin fyri mentanarligum ávirkanum uttaneftir? Ella var burturav? Tað fyrra ársskeiðið seinast í triatiårunum var hann væl negdir við, eisini tí at tá kom hann saman í lesiringi við C. Matras, Mariu Mikkelsen, Tróndi Olsen, Karsten Hoydal o.ø Hetta hevði hann ofta við orði Seinna ársskeiðið í 1960—61 var neyvan so gott sum tað fyrra, ti tá hevði sjúkan gjørt meira um seg. Burtursæð frá onkrari feriu í Íslandi var Martin ikki nógv uttanlands. Til seinna partin av spurninginum kann svarast, at hann hevði djúpar røtur og víðan sjónarring. Martin skrivaði eisini barnasøgur. Hevdi hann stóran tokka til børn ? Ja, tað eru barnasegur hansara fullgott progv um. — Spell er tað, at hesin parturin av hann »føroyskur« m N AS € ir né ert) rn ) i ) na r Skaldskaf KK Þ bók er H í i DØKUT Fra budu tes i gris h < i hús i H.AT > eðan han læra he is da Mart 1 } bern frikort« t % t r so Í > OK Le rip » , 1 & , Í i nx " ; y Burtursæð fra, at hann var limur i Hva biar-Sandvikar sóknarstyri, haldi eg KK hann tók beinleiðis lut í politikki utt skriving sini Vit kunnu siga, hann lå v eg miðjuna. Hann var ikki av teimum, sum sá ei deyðsfigginda í einum arbeiðsgevara. Hani flestu var meira sjálv styrissinnaður enn partamenn hansara og tosaði Mangan um hvussu skeivt tað var at lita ov nógv á hjalf uttaneftir heldur enn at seta størri krøv til seg sjálvan. »Framgongdin kemur ikki uttani frá, hana skulu vit skapa sjálvir“ I hesum sambandi má eg siga. at saknur er í ikki at hava fingið greinir hansara ella partar av teimum ut í bók. Karsten Hovdal hexði rætt, tá hann helt fyri, at Martin taldist millum bestu greinskrivarar okkara Martin hevði neyvan politiskar ambitiónir soleiðis at skilja, at hann t.d. ætlaði sær inn á ting. Hann hevði sínar samfelagshugsjónir. var eygleiðari og kommentator Hevði Martin nakað ritverk í gerð, tá id hann doyði á jólum 1966? Liggur annars nógt eftir hann, sum ongantíð er komið á prent ? Sum flestum kunnugt hevði hann ætlað at fingið eitt bind afturat »Fiskimonnum« og „Tað lýsir á landi“, men heilsan forðaði fyri hesum. Hann hevði kortini hugsað nógv um, hvussu hann skuldi skriva tað, men kreftir vóru ongar at fáa hetta á pappirå Nei, onki liggur óprentað eftir hann Men kortini, hann hevði brævaskifti við ymisk fólk, m.a. danskan sakferara. Um tað ber til at fáa hendur á tað, veit eg ikki. Men forvitnisligt hevði tað óivað verið!