leygardagur 8. mai 1982síða 14
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
»At Guð fer
ongantið frá
okkum
Livsins kelduvað.
Festulestrar
Maria Eide Petersen
umsetti
Felagið Varðin 1982
Kostnaður 40,00 kr.
óheft og 65,00 kr. heft
Í 1977 las eg gudfreði á
lærda háskúlanum í Aar-
hus. Ein dagin fekk eg
sendandi eitt bræv frá tí
kenda professaranum í
kirkjusøgu, P. G. Lind-
hardt. Í brævbjálvanum
var eisini eitt ljósprentað
bræv skrivað av Johanne
Merk og Mariu
1 heita á
orofessaran og biðja hann
enda teimum prædikuna
eftir
Marie
Eide Petersen, sur
12. sunnudag
rinitati
S
De to gamle damer«
im Lindhardt
er, SKrIVa
umtalar
Tidligere optog vi Præ-
kener paa Baand efter
4
LACTOE n I €r it t navde
re vanskeligheder
oen ofte paa gru!
Í 1972 góvu tær fyrstu
lestrarbókina út >Livandi
vatn«, í 1978 kom »Liv-
sins breyå« og nu er hin
triðja komin, »Livsins
kelduvað<. Tað eru átta
føstulestrar, sum Maria
Eide Petersen hevur leys-
liga umsett.
Teir fyrstu seks føstu-
lestrarnir eru skrivadir vid
brotum ur pinslusøgu vårs
Harra Jesu Krists i huga.
Tað eru Olfert Ricard,
Anker Bliddal og H. J.
Falk, sum hava skrivað.
Sjeynda og áttanda
lestur hevur Kristian
Gren skrivað við 2. Kor
5,15 og 1. Mos. 410 í huga
Tað er altíð trupult at
skula ummæla tulkingar
av Guds orði. Tað er
nærum ógjerligt, av tí at
prædikan í einum viðfangi
kann fáa sera stóran týdn-
ing, men í eðrum viðfangi
kann tykjast at vera tosað
út í tóman heim
Og tó slepst ikki undan
liga at triva i føstu-
sturin hjå H. J. Falk
lesturin ber av
hinum lestrunum og
r sr
ÍF SE
-. y ; x
dar hann sole:0is
rður dómarasætið
£ arsætið
£
Q x
sta
f
x cr x
via
T
KK just hesum SY
t hinir føstulestrarnir að
og á at hótta okkum við og
leggja einstáttað dentin á,
at vit liva í samfelag við
Jesusi, meðan næstin
hvervir út í tóman heim.
Er tað ikki júst ætlanin
við lívi okkara: at elska
Harran Guð mín av ellum
hjarta mínum og næsta
mín sum sjálvan meg?
Vælvitandi, at vit stødugt
avnokta og svíkja?
Lesturin í 1982 skal boð-
ast í nútíðarmyndum og
nútíðarmáli. Tað nyttar
ikki bara tosa um »eg og
Jesus<. Tað er sjálvandi
grundarlagið, men nógv
annað troðkar eisini á.
Sum menniskju eru vit
skapað til at liva í samfel-
ag við Guði, næstanum,
mær sjálvum,
og natturuni
»dimensiønir« eiga at vera
ein partur í lestrinum
1982.
Eg vil mæla til, at fel
agið Varðin fer at geva
prædikur ut, sum er
skrivaðar í okkara tid a
okkara egnu prestum ella
skandinaviskum
samfelagi
Allar hesar
prestum
hevur Prædikurrar
eiga ikki at vera einsrætt
;
iða € Sid
; P
i
RF . x
x x :
a greiðir
x x
igremtligt keidu)
Lisbeth Michelsen
Leygardagur 8. maí 1982
høvdinum,
Madicken!«
Barnafilmar eru sjåld-
samir her å okkara leid-
um. Men Leikhus Bio
hevur nu ein å skrånni
»Tu ert 68 íhevdinum.
Madicken!«
Gentan Madicken er
ein søguhetjan hjå
Svenning Tausen, lærari, skrivar:
)
n
ni
Eisini ber til at
1
siga
ibugvar heldur enr
byggjarar.
Heimahoyrandi er
ógvuliga tremma orð í
ikki: >Skipið er heima
hovrandi á Toftum
Teir søgdu „Hatta er
Foftaskip«
Feir søgdu eisini:
Hatt er Sudurovar
K í} elr
ingå í
í m id io
x
skip—Garðaskip o
1 x
egnu, g6du barnaår i
Vimmerly i Smålandi.
Madicken var ein av leik-
systrum hennara tå i
eðrum tiggjuårinum í
hesi eldini
Átta ára gamla Madic-
ken og lítlasystir
hennara. Lisbeth, eru
døtur blaðstjórans á
Arbeiterbladet Tær
hovra tí til tað fínari
slagið í býnum. Men
familjan er eisini sosialt
medvitað.
Lívið í bynum, skúl-
anum er viðhvert ógvu-
viðhvert
Men
liga stuttligt,
ógvuliga syrgiligt
ongantíð keðiligt
Fad er ógvuliga stutt-
rt, tá øll skulabørnini
1 lus og skulu avlus
Innbyggjarar — heimahoyrandi
átti skipið. Skipið er
heimahoyrandi á Gerð
unum, tað segði eingin
maður
Seinasta leygardag
nevndu vit hetta demið
Havnarbáturin
vinnari av tiggjumanna
varð
farsróðrinum á óla
søku
Me bát
LINDGRENS
sidste nye film 3
sandalum. Og missir
aðra burtur.
Og tað er ikki minni
syrgiligt, tá Alva, sum
øll familjan elskar, situr
og grætur á einari stór-
ari veitslu, tí tann
hjartaleysi = borgmeist-
arin fer illa við henni.
Slíkt tolir Madicken
ikki. Okkurt má gerast
Hon skal altíð gera
okkurt. tí hon er so góð
við næstan øll fólk. Best
við hálvvaksna drongin
Abbe. Hon er so góð við
hann. at hon letur hann
sleppa við fyrsta flogfar-
inum. sum kemur til
bvin, í staðin fyri seg
Og tá Abbe gerst sjúk-
ur og er við at fúra vvir-
Madicken tað
ræðuliga ringt
um, hevur
;Havnarbáturin
tiggjumannafarsróðurin
„Havn-
arbáturin vann á ólav-
vann
á ólavsekur, ella
søku«, tí allir Forovingar
Vit at Havn
irbáturin
gjumannatfar or
kappróðrarbátur
Næsta leygardag skulu
vit siga okkurt um hetta
demið: Fólk trúðu, at teir
vóru farnir yvir borð
}
;
-
i
Í
%
|
á
Á ki