leygardagur 15. mai 1982síða 6

fe Utgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76. 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith låbyrgd) Biaéfélk Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miller Lýsingar: Arni Joensen Uppseting : 2/f s0sísiurin. Prent: pf pressan 1981 í slíkum hondum eru fólksins áhugamál | SEINASTA dagin, løgtingid var saman, var uppskot landsstýrisins um broytingar í ferðslulógini endaliga avgreitt, men uppskotið varð ikki samtykt í tí líki, sum landsstýrið legði tað fram í. Í onkrum førum vóru broytingar- uppskot frá minnilutunum sam- tykt. EFTIR AT hetta málið var avgreitt, varð atkvødugreidsla í einum ødrum uppskoti hjá landsstýr- inum, sum hevði til endamáls at tryggja landsstýrinum og leg- tingssins fíggjarnevnd heimild til at veðhalda fyri kreppulánum til fiskiskip og fiskavirkir. Hetta upp- skotið fall. Tað fekk bert 16 at- kveður. Sostatt restaði ein at- kveða í. SEINRI kom fram, at tað var for- maðurin í tingbólki sambands- floksins, Agnar Nielsen, sum eisini er 1. skrivari á Tingi, ið ikki hevði atkvøtt saman við hinum samgongumonnunum fyri kreppulógaruppskotinum. Eisini er komið í ljósmála, at orsøkin til, at Agnar Nielsen ikki atkvøddi fyri kreppuiógaruppskotinum, var tann, at uppskot landsstýrisins um broytingar í ferðslulógini ikki varð samtykt í óbroyttum líki. í BLOÐUNUM hevur Agnar Nielsen sjálvur greitt frå, at hann, eftir at uppskotið til broytingar í ferðslulógini varð avgreitt, hevði gjørt løgtingsformanninum kunnugt, at hann vildi hevna seg. Og hetta vildi hann gera við ikki at atkvøda fyri tí fyrsta uppskot- inum, ið kom til atkvgðugreiðslu og sum bert hevði møguleika at fáa 17 atkveður. Hetta var so kreppulógaruppskotið. Á EINUM seinri tingfundi sama kveld varð kreppulógin kortini samtykt bert í ðrum líki og í sam- bandi við eitt annað mál. Nú at- kveddi tann firtni Agnar Nielsen eisini við. Alt hetta minnir okkum mikið um, tá klandur er millum óvitar. Uttan fyrilit blaka teir við runubløkum, men hugsa lítið um í hverja ætt, blakað verður, og enn minni um, hver kann verða raktur. FORMAÐURIN í tingbólki sam- bandsfloksins tykist vera ein av teimum, sum vil nýta grein 13 í samgonguskjalinum soleiðis, at henda grein í summum førum verður nýtt vid tí endamåli at trýsta mál igjøgnum Tingið, sum ikki eiga reellan meiriluta aftan fyri seg í Tinginum, og í øðrum førum til at sýta fyri framløgu og viðgerð av málum, hóast hesi hava ein reellan meiriluta aftan fyri seg. »Tå ið samgongan seinastu tingdag- arnar í mars øll var á gosi í millumlanda- siglingarmálinum, kom javnaðarflokk- urin fram við upp- skoti sínum, sum — um tað heyði verið samtykt og framt — hevði borið við sær útreiðslu fyri lands- kassan upp á 80 mió. kr. til ónýtiligt skipa. Erlendur Patursson í 14. september 12.5.82. Annaðhvert er formaðurin í tingbóiki tjóðveldisfloksins, - erlendur Patursson, blivin stuttmintur, ella fekk hann ikki gongdina á Tingi við, tá alt var gosi, sum hann sjálvur tekur til Erlendur Patursson sipar helst til tað kveldið, tå Tingið fór heim í páskafrí, tå ein meiriluti í løgtinginum — nak- sosialurin heldur: rir tjóðveldismenn íroknaðir — kk! vildi loyva javnaðarflokk- :caja eitt uppskot skipekeyp fram, ti lands- r vegna grein 13 leggja eitt líkna- gongdin frggjadeg í vikuni fyri samivkkir lands- stýrið at leggja fram uppskot um keyp av skipi fyri tingið. Men tvsdagin leyp Torbjørn Poulsen frá. Hetta loypti hvøkk é samgonguna. Tá tíðind:ni bérust niðan i legtingið, legði ijøgtingsfor- maðurin fundin niður. Krókatutiið var nógv hesa lotuna og eingin visti nakað, tå fundurin varð tíkin upp- aftur. Tá: formaðurin sleit henda fundin, boðaði hann aftur frá nýggjum fundi við møguligari framløgu á dags- skrá sama kveld. Tá for- maðurin setti henda fundin, boðaði hann frá, at eingin framløga var kortini Nú er tað, at Finnbogi Isaksen, úr tjóðveldisflokk inum biður um nýggjan ting fund, og sigur seg vilja koma við einum uppskoti um skipa keyp. Men hver var ikki í Ting- inum, tá formaðurin nýggjan fund — Finnbogi Isaksen. Hann var rýmdur, ti ein meiriluti í tjóðveldisflokk inum var knappliga blakaður út. Møguliga ti, at tað var ov stór hjálp til samgonguna? Men javnaðarflokkurin hevði gjørt eitt uppskot, sum hann bað Tingið lova sær at leggja fram. Men hesum tók ein meiriluti ikki undir við. Fólkaflokkurin hevði ætlað at atkvøda fyri, men fekk beint tey harraboðini frá Paula løg- manni, at gjørdi hann tað, merkti tað samgongubrot. Men eitt gloymir Erlendur Patursson — at hetta kvoldið vistu menn einki um Viking I og maskinorku hansara. setir rkelighed, må vi kristne se en særlig ud- ordning 1 ØJNene, hvad kan vi gøre for at hjælpe vor samtid. Vi står med et stort ansvar for verdens fred, og må gøre vort yderste for, at verden kan give videre til næste Vi lever nde-tiden, let om, at denne endetid falder sammen med Guds plan pá den bedst mulige máde, jeg mener, at ver- den fár lov til at fortsætte med mindst mulig lidelse og ned. Det er her, vi kristne sidder med et meget alvorligt ansvar; men vi har også et effek- tivt middel til hjælp — BØNNEN! Hvis vi rent historisk kunne undersøge, hvor mange gange det i yderste øjeblik har været en gruppe menneskers inder- lige bon, som afklarede en truende krise, ville vi forstá hvor vigtigt et red- skab bennen er. Færeerne er mere end de fleste nutidige samfund præget af en dyb kristen bevidst- hed og har derfor en ganske særlig opgave i Nr. 42 — 15. mai 1982 eN [ff ff [ [| |—|———8 kaldes « i Ma er de no € n er bl { boni i á ul in ivet nyt ib. Der taget fra mange std slår jeg, at vi nu i de r jeg gerne foreslå, t gør dage mellem Kristi Him en helt konkret indsats på melfartsdag og Pinse sam bønnens område les i bøn for at søge Guds Lad os følge apostlenes hjælp til en verden i nød og Jesu nære disciples ek- Mange grupper spredt sempel, således som det over hele verden uil være står beskrevet Lukas forsamled på samme Evangeliet (24.49) og Apostlenes Gerninger (1.4 ff): Da Jesus steg op til himlen, sendte Han si 1postle tilbage til Jerus« lem med bud om at blive der og afvente Helligån- dens komme. De samledes i nadversalen, apostlene og disciplene, Jesu Moder og nogle kvinder. De var ialt 120 personer forenede og udholdende i bøn. Der gik ni dage og så kom Talsmanden, som Jesus havde lovet og det var Pinsemorgen. Denne første kristne gruppe sam- let i bøn har været en ved- varende inspiration for utallige kristne op igen- nem alle tider indtil vore dage. Når man havde et alvor- ligt bønneemne på hjerte, eller man på særlig måde ønskede at kende Guds vilje i en bestemt situa- tion, så gik man i bøn i ni dage. Denne bønsform måde i bøn for vort san fund og dets fremtid Den katolske kirke her Torshavn I være ábe for bon hver aften kl. 20 dagene 21.—29. mai in Alle, der har lyst til at være med til på denn« måde at søge Guds barj- hjertighed i denne alvor- lige stund er velkomn« Aftnerne vil blive tilrette lagt med lovsang, bøn og skriftlæsning. Til dem, der af den ene eller anden grund ikke kan være med, men som gerne ville, vil jeg sige: bed, der hvor I er. Det vigtigste er, at him- len bliver bestormet med bøn. Bønnen er jo nemlig menneskets styrke Dog Guds svaghed — Gud elsker enhver bøn, der kommer fra hjertet. . Per Vaagø, OMI præst ved Vor Frue Kirke, Tórshavn »Havnin skal skina« Hetta var einaferå loysingarorðið hjá Havnar Býráð og royndu teir sjálvir, eisini við hjálp frá borgaranum, at gera tað ið gerast kundi, fyri at Tórs- havnar býur skuldi vera so reinur sum gjerligt. Í dag síggja vit er heilt eðrvísi, og hevur hann ongantíð í seguni verið so skitin og óruddiligur sum júst nú. Tú sært ikki eina getu ella ein veg, har ikki all- skynst órudd liggur og flýtur, rusk av ellum sløg- um, brotnar fleskur og ikki at forgloyma tann skitna evja í rekst alla staðir. (Tær djúpu, lívsfarligu holini í vegunum skal eg slettis ikki nevna her). Alvara tos, gerið onki annað fyrr enn tit hava bett um hesa býarskomm. At tit nú grópa eina getu upp í miðbýnum, fyri at flísar skulu leggjast har, skulu tit als íkki leggja í, so leingi síðu- getan sær so út hon ger. Heldur skuldu tit gjert »Ringvegin« lidnan, tað megnartak sum bleiv byrjað, men steðgað av núsitandi býráð. Hesin vegur gjerdi meguleika fyri at avlasta miðbýin fyri tann nógva trafikk hann he ur dag liga. K.P. Var islendingurin keyptur? Vit hoyrdu nú ein dagin í Utvarp Føroya um, hvussu islendingar tiggjadu sær i mutri, bæði í tí almenna og í privatum fyritøkum.1 Nú ganga eisini leysa- tíðindi um íslendingin, sum var her fyri at siga ok: hvar royndar- c kuldi liggja allum kunnugt fór i ringasta plåss av fle nn hevði at velja imiliu Nu kann ein spyrja: Var keyptur at velja plássið, sun hann ringasta Fólkaflokkurin so trúliga gekk inn fyri? Búnaðarmaður Vit mugu hava nøvnini Hóast vit fleiri ferðir hava gjert greitt, at treytin fyri at fáa eitt lesarabræv upptikið í Sosialin er, at vit í minsta lagi vita, hver ið skrivað hevur brævið. Tað er kortini ikki neyðugt, at lesarabræv- skrivarin setur navn til sjálvt lesarabrævið í blaðnum. Hóast hetta kemur tað av og á fyri, at vit fáa les- arabrev sendandi, sum ikki lúka hesar treytir okkara. Tey fáa ta lagnu, at tey enda í pappírskurv- ini. Annað halda vit okkum ikki kunna gera. Ein av orsøkunum til, at tad verdur endurtikid her og nú er, at vit í vikuni hava fingið tvey lesara- brev. har ongastaðni er viðmerkt, hver ábyrgdina hevur av viðkomandi brævið. Tá vit av somu orsek ikki fáa sent tað aftur til sendaran, verður hann hervið gjerdur kunnugur við orsekina til, at brævið ikki er komið í Sosialin. bladstj.