leygardagur 5. juni 1982síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og biadstjéri: Térfinn Smith låbyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Mútler Lysingar: Årni Joensen Uppseting : p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 oddagrein Løgin mannagongd SUM VIT SÓU i blaðnum seinasta leygardag hevur býráðið stevnt Havnar Arbeiðsmannafelag eftir teimum 3.200 krónunum, sum 16 arbeiðsmenn í grótbrotinum i Havn fingu fyri ein seinrapart beint fyri 6lavsøku í fjør. ARBEIÐSMENNINIR pjakaðu sær hendan seinrapartin, tí teir ikki høvdu fingið lønina reguleraða sambært sáttmálanum, sum varð gjørdur í juni og skuldi galda frá 1. mai 1981. Tá hækkaði timalønin við 1,27 kr. FYRI AT MÓTMÆLA framgongd- ini avgjørdu arbeiðsmenninir at pjaka sær ein seinrapart, og peng- arnir komu. Seinri hevur býráðið noktað at gjalda løn fyri henda seinrapartin, men eftir samráð- ingar millum býráðið og arbeiðs- mannafelagið, varð lønin útgoldin. TAÐ ER SJALVANDI alla æru vert, at borgarstjórin ansar væl eftir borgarans pengum, hóast henda upphæddin — 3.200 kr. sum er á leið tað sama sum borgar- stjórin sjálvur júst hevur fingið í lønarhækking um mánaðan neyvan fer at endavenda figgjar stødu kommunurnar. Karl Johansen OG HVAT BYR so undir hesum nyggja prinsippinum? Verunleikin var jú tann, at arbeiðsmenn í ein heilan mánað ikki høvdu fingið sína sáttmálaásettu lønarhækk- ing, og gjørdu av at pjaka sær ein seinrapart — og tå hjålpti. Tad er torført at hugsa sær hvat annad umtaladu arbeiðsmenn kundu gjørt fyri at fingið tað teir áttu. HÓSKILIGARI hevði verið hjá býráðnum at harmast og skamm- ast yvir hesa hending heldur enn nú at royna at vísa hvør sterkari er fyri rættinum. Oført hevði verið hjá býráðnum, og arbeiðsgevarum sum heild, at fingið viðhald og so- statt fingið staðfest, at nær sátt målabundin (løn, reguleringar o.s.fr., verður útgoldin, er upp til arbeidsgevaran. Ti, métmæla tit arbeiðsmenn — so vera tit stevndir! EFTIR OKKARA tykki er hetta mål av so stórum prinsipiellum týdn- ingi, at tad åtti at verid fyri å opnum byrådsfundi soleidis, at ein sá, um tað var eitt samlad byråd sum stóð aftanfyri stevningina, ella tað bert var ein einstakur persónur, sum aðrir ikki tora at siga eitt einasta orð við. form. í Havnar Arbeiðsmannafelag: Eg eri als ikki samdur við Poul Michelsen — Eg eri als ikki samdur við Poul Michelsen, og tað verið eg heldur ongantíð. Hann umboðar heilt onnur áhuga- mál, enn tað, sum Havnar Arbeiðsmannafelag stendur fyri. Soleiðis sigur Karl Johansen, form. i Havnar Ar- beiðsmannafelag í samreðu við Tíðindablaðið Sosialin. Hann sigur hetta í samband við eina samreðu, sum Oyggjatíðindi hevur við Poul Michelsen. Í hesi samreðu sigur Poul Michelsen, at hann og formaðurin í Havnar Arbeiðsmannafelag hava alla tíðina verið samdir um stevn- ingina. Vit geva Karl Johansen orðið til eina viðrmerking. Hann sigur: — Málið viðvíkj- andi stevningini av Havnar Arbeiðsmannafelag = hevur fingið eina heilt skeiva viðgerð í blødunum serstak- liga frá borgarstjórans síðu. Gongdin í málinum er stutt henda: Tá arbeiðsmenn ikki fingu sína len útgoldna til tíð- ina hóttu teir við arbeiðs- steðgi. Arbeiðsmannafelagið Nr. 49 — 5. juni 1982 Hava teir ikki verið demokrat- At nakar skal fáa seg at siga ella skriva, at Fólka flokkurin ikki hevur verið demokratiskur, er ligt Sum tey kom hesin flokkur til sum eftirburður av Vinnu- flokkinum, og teir hava verið bara fittir. Kagar tú í endurminn- ingarnar hjá Heðini Brú so sært tú ein langan tátt har, tað var tann táttin, Dimmalætting nevndi »Århundredets længste ótatu flestu vita nidvise«. Hetta var takkarlønin Fólkafloksins fingu fyri at streva seg líka norður til Klaksvíkar Hetta gjerdu teir fyri at stríðast fyri fødilandid! Og av berari demokraíisk- heit Og teir fingu bøndurnar at sýta at gjalda leiguna, eisini av tí turru demokra- tiskheit. spíssar Teir hava fingið upp á sín kropp. at teir bóru seg ikki at sum fólk á fundum, hava einki petti frægari enn Hitler- jugend í Týsklandi. Hetta skrivaði Louis Zacharias- sen um teir og Petur Mohr Dam honum á baki. Men teptir, sum verið sagdir teir vórðu betri var. Teir stríddust so fyri foðilandið, at teir ómakaðu seg at skriva hvønn einasta valglista av og bóru teir í hvort einasta hús. — Tað var so ómaka- leyst hjá fólki, tey nýttust bara at seta kross fyri, antin tey vildu hava sent Løgtingid heim, ella nýval útskrivað. — Alt hetta gjørdu teir av tí beru demokratiskheit. Og sum øll vita, vóru menn so hepnir, at teir fingu ein rættliga fram- ligan fólkafloksmann at stíla fyri banka, og tað gekk upp á stás Men orðið sigur, at ein hevur ikki frið longur enn grann- in vil. Púra óviðkom andi menn vóru so frekir, at teir kravdu eftirlit í hesum vælsignaða banka: sjálvandi var svarið korta nei — av berari demokra- tiskheit. Og evundsmenn drivu tað so vítt, at teir stongdu bankan, tó lítið og einki bagdi. Har var alt í besta lagi, so gott sum. Um nakar er, ið vil vita meir um hetta, so er bara at fara á bókasavnið í Havn og læna Reyðbók. Tí halda vit fleiri, at hetta er ikki meining í, at Tórfinn skal siga ljótt um Óla og Fólkaflokkin — teir eru bara fittir og demokra tiskir. Vinarliga Jeramias Jeramiassen Hví ikki føroyskt??? vikurnar grópað alt Seinastu hava menn »Glade-hjørn« upp, og við spenningi hava vit fylgt við fyri at vita, hvussu fór at hasa av. Í síðstu viku fór at síggjast eftir: vakrir útlendskir flísar verða lagdir á, og fyri mær sær út sum tað eru útlend- ingar sum stíla fyri. Fyri stuttum var ein handilsvika, ella rættari sagt Føroya vika, her í høvudsstadnum, og har var m.a. høvi at síggja ter- oyskan grótídnað og hvussu vakur og stór- barur hann kann vera. Ja, mong høvdu hann á lofti. Eg haldi tað var stutt ettir hesa blað, vikuna, at eitt mnist meg ræti > ð eg eimu! t f lar havi frætt, at Poul Michelsen noktað meirilutanum a meta til henda fundin Síðani hendi tað, at borgar stjórin kallaði til fundar, har bæði meirlutin, andsteða og Havnar Arbeiðsmannafelag vóru til steðar. Poul setti fundin, beyð vælkomin og gav mær orðið. Eg greiddi nú frá sjónarmiðjunum hjá arbeiðsmonnunum og felag teirra og segði, at her var talan um groft såttmålabrot, at býráðið ikki rindaði arbeiðsmonnum lenina til tíðina. Varð lenin ikki útgold- in fóru arbeiðsmenn í verk- fall. Síðani fóru vit av fund- inum. Eg havi so frætt, at ein partur av meirilutanum tók Sosialurin, hevdi eina sam- rødu við stjóran á grót- virkinum Yviri vid Strond. I hesi samrøduni segði hann frå, hvat virkið kundi gera. Nevndi hann ikki nettupp flísar? Og um sama Sosialurin mundið eisini reportagu frá einum nýggjum betongvirki á Tveroyri og sum eisini segði seg kunna gera flísar hevði sum vóru so góðir. at teir halda til alla ferðslu (eisini til pikar?). Hví ikki brúka fer- oyskar flísar? Helst eru hesir bílagdir so tíðliga, at virkið í Suðri kann ikki koma upp á tal, men virkið Yviri við Strond skuld ikki verið eitt okeni $ Karl Johansen undir við andsteðuni, at arbeiðsmenn skuldu fáa pengarnar til tíðina. Tá hevur so Poul Michelsen tikið sak- ina í egna hond. Tí dagin eftir boðsendir hann mær og leggur eitt skriv fyri meg, har stendur, at treytin fyri at kommunan kapittul hjá Havnar kommunu. Mær vitandi er kommunan nevniliga tann stersti aktiueigarin! Tað er nógv sum talar fyri, at vit áttu at havt valt foroyskar flísar — ar- beiðið hevði verið í land- inum, vit spardu um inn- flutningin og so hevði tað verið kanska nógv vak- rari, í hvussu er kundu vit við stoltleika fortalt vitj andi, at hetta var feroyskt handverk! Tað átti býráð- ið í Havn at stuðlað, um nøkur meining skal vera í býráðsfor manninum um ídnað og arbeiðsskapandi tiltøk! tosinum hjá Kaffidrekkari á kondittarinum Eee H x dk já a te 1 felagnur 1 t ið Imraddi var at laa penj arnar, tí skrivaði eg undir. Og nú kemur so stevningin Karl Johansen senda, at tað vísir seg, at Poul Michelsen við hesun treytarskrivi als ikki hevur tosað við hinar limirnar samgonguni. Hann hevur tikið sær rættin til at fara uttan um sina egnu sam gongu. Eg havi ein varhuga av, at Poul Michelsen veru- liga ynskti at fåa eitt verk- fall, soleiðis at hann kundi spara teir pengarnar. — Eg verið ongantíð samd- ur við Poul Michelsen, tá hann einvíst arbeiðir móti ar- beiåsmonnunum, sum eru limir í Havnar Arbeiðs- mannafelag, sigur Karl Johansen at enda. sigur at Jan Er A f þ pr UR