týsdagur 8. juni 1982síða 6

tíðindablaðið Utgevari: p/f sosiaturin Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 - Blaðfólk: Høgni Djurhuus. Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 VIT LIVA í dag í eini broytingartíð. Tær leiðir, sum fyri bert fáum árum síðani vóru tær bestu fiski- Gággan oddagrein FISKAALINGIN gerst somuleiðis eitt meira og meira týðandi ískoyti og vísir tað seg, at tær royndir, ið gjørdar hava verið á hesum øki, nú eru komnar til gagns. Her er ser- liga talan um aling av sílum, laksi og skeljafiski. leiðir okkara, eru fyri okkum íkki til longur. Vit eru trongdir burtur av hesum leiðum, og inn á okkara egnu. Hesar, okkara egnu leiðir, sum vit fyrr ikki fingu nógv burtur úr, EIN TÍLÍK umlegging — frá fjar- leiðum til kravt nógv av teimum, sum hava verið í sjálvari vinnuni og somu- leiðis av peningaligum midlum frá almennari síðu. Spurningurin er skulu vit nú liva av. heimaleiðir — hevur Í SOSIALINUM seinasta leygardag varð aftur ein nýggj vinna umtalað. Tað er gággan. At fiska gággu til agn er einki nýtt fyribrigdi í Føroyum. Tad, sum nytt er, er tad at fiska hana til matna. Og haraftrat, at hon nu kann tilvirkast maskinelt, soleiðis, at vit kunnu gerast kappingarførir i prisi. Somuleidis, at vit longu hava tryggjad okkum marknað í Japan. nevniliga ikki so einfaldur, at vit bert skuldu flyta av einari leið á aðra, men at vit samstundis máttu laga fiskivinnuna eftir nýggju og nó NÓGV ORKA hevur verið løgd í at finna nýggj fiskasløg, á grynri sum á djúpri vatni og hevur hetta í stóran mun eydnast væl. Týdning- armesta alternativið á hesum eki má sigast vera svartkjafturin. Hann hevur givið nógv, men hóast tað, eru menn í iva um, í hvussu stóran mun vit kunnu rokna við hesi veiðu í framtíðini og tískil, hvussu nógv virkiskapasiteturin á gv broyttu umstødunum. landi eigur at vera bygdur út. TAÐ SÆR ÚT til at prísurin fyri gággu til matna í hesi royndartíð er góður, at marknaðurin er í lagi, at nóg mikið av gággu er at veiða og at maskinan, sum skal tilvirka gágguna, riggar sum hon skal. Nú er bert at vóna, at hesar metingar fara at standa sína roynd. Um so er, verður nú møguleiki fyri enn eini nýggjari vinnu sum kann geva nøkur arbeiðspláss, og ska! tað vera okkara vón, at landsins myndugleikar vilja stuðla hesum tiltakinum í tess byrjunnartíð, soleiðis, at hon íkki dettur niður fyri, áðrenn hon hevur fingið loyvi til at royna seg. Heldur tú Tíðindablaðið Sosialin. og ska! burtur í summarfrí, ber væl til at fáa blaðið sendandi til frítíðarbústað tín. Vit senda blaðið við flogposti. Skrivið á lepan niðanfyr og sendið okkum hann. Á 4 1 åd B -- år | Í} I | (| IR — + L snaði teknar s-“ | 5 haiðata av Sosialinun. | mo . h ókeypis restina | - | far Navn | | Fritidar- | hustaður | = | = = | se = Í Postbox 75 -— - 3800 Tórshavn - Kannað posthusinum z — % 741011 IEL til i | ti): Hør, SÆRERIRIVART (INR SINN rapid dere dne dd | Nr. 50 — 8. juni 1932 Bjargingar-roynd På ein býr við havid, bliv ur man vanur vid storm og óveður. men man er glad- ur, um ein er i tryggari havn, - men tað hendir eisini at man verður órógvaður. tí knappliga kann ein hoyra í radio MAY-DAY. So er man klárir yvir, at vandi er á ferð. Og so verður farið at bjarga, men tað hendir seg eisini at kemur ov og man finnur bara man sent vrakrestir. So kemur spurningurin, kanska tu er ein av teim- um mongu sum er byrj- aður at rópa uppá Gud. Tú følir teg ikki vera í tryggastu havn, tú hevur kanska uppdagað, at tað sum tú royndi at halda fast í vóru bara vrakrestir. Eg vil siga við teg hver tú so ert. Rópað á Jesus. Hann vil svara tær. Tað stendur skrivað í Rombr. 10. kap. 13. v. Tí at hver tann, sum ákallar navn Harrans, skal vera frelstur. Gud hevur sterstu bjargingarútgerð, og øll sum vilja, verða bjarga, men hann ofraði nógv fyri hesa útgerð, tað kostaði lívið, men tað var fyri meg og ein og hvenn sum vil rópa MAY-DAY. Vinarligast T. H. Sjálvt dómin reingir Dagblaðið! Eitt av teimum veiku lið- unun dóminum yvir blaðstjóran á »Sosialin- um« var frifinningin av bladnum fyri at ja terror mot: ein fyri at rætt í hesum ferinum ikki progv grundgevingin hjá Inum r haldbar er. at Dagblaðið i endurtøku av ur rongt tad, 1 segði. Rætt um hendan um personar) drejer sig om personer der har optrádt í medierne pá anden máde shedens Søgelys, derfor ikKKt og det kan vært uberettiget at omtale disse«. Tey sun hava fylgt vid skrivingini i Dagblaðnum vita, at henda niðurstoða hjá rætt- inum er heilt við síðuna av. Tað sum nevniliga hevur sermerkt DB fram um onnur blað er at privatpersónar á ymiskan hátt miðvíst eru hongdir ut, gjørdir til láturs og generaðir annan hátt. Fad kunnu nevnast mong dømi um hetta, og hesum Hetta veit sagt eisini, og ti royna teir p I i ið uligu viou i DB sigur ett hava Í »i flestu førum hev sk Í ås ns r tevði tt ei Li ul r ud til ta nidurstødu, á } nakað um »i fles Her hevur bert veri um tosing um persónar, og ti fullan rætt til at siga, at rætturin hevur mistikið seg. Men sjálvsagt at »rætta« í ein dóm. so hann fær eina aðra meining enn veruliga stendur skrivað er sjálvsagt ein bagatell fyri hetta blað! Annars hevur DB aftaná at málið var fyri í rættinum givið heilt góð prógv um, at ákæran um terror kanska ikki er heilt skeiv. Meðan bíðað varð eftir dóminum gjerdi ein starvsmaður í prísráðnum tað brotsverk at nema við eina heiliga kúgv hjá blað- stjóranum nevniliga »han- dilsstættina«. I stadin fyri at verja hesa stætt varð viðkomandi starvsmaður persónliga so hongdur út, sum sjáldan sæð áður. Tað er ikki neyðugt at taka upp aftur hvat skrivað varð. men endamálið var týðiligt: Tað var at ræða viðkomandi starvsmann frá at gera meira við hetta mål, og at vísa oðrum sum kanska kundu hugsað at nortið við hesa ella aðrar heilagar kýr hjá O. B. hvat tey hava í vænti, halda tey ikki munn og fingrarnar burtur. Hetta kalla vit fyri terror. hvat so rætturin annars heldur. (Tað kann eisini tykjast marghátt- ligt, at Dagblaðið samb. rættin hevur fríar hendur at »omtale« almennar per- sónar. meðan tað skal kosta bót at »omtale« Jóg- van Sundstein v.fl. Tað er heilt vist, at hvussu fólka- floksmenn annars eru um- talaðir. íroknað hetta les- arabræv, so er tað bert skúlalesnaður -ð sum DB mj) per- saman- Ha Jákup 1 tykisi at sopa num harra og Hetta ger hann to å milt sagt óintteligentan hátt. Hesin lakajur hjá O. B. roynir nú at hótta tey, sum hava loyvt sær at finnast at hesum dómi, við at tey kunnu rokna við at verða straffað fyri van- virðing av rættinum! Tað er tó ein markleysur frek- (enna eina ært tiørin hjá ! at meistara em eim leiki og vísir hetta hvussu frælsa orðið verður virt av teimum sum stavast á DB. Vit liva enn í einum frælsum landi og hava frítt at viðgera allar dómar, sum verða avsagd- ir. Tann sum fylgir við í donskum blødum sær, at har eru vidmerkingarnar til ymsar démar munandi hardari enn vit hava sæd her. T.d. hevur Glistrup mangan sagt at dómurin yvir hann var bestiltur av Anker J., og hetta hevur hann rætt til at siga i einum frælsum landi. Men Dagbladid og tad harkalid sum arbeidir har er væl å veg at skerja okkara frælsi. Fyrst skal tad vera gjørt straffbart at kalla skrivingina å Dag- blaðnum við sínum rætta navni, og síðan skal ein verða hóttur við enn strangari straff fyri at finnast at einum slíkum órættvísum dómi! Síðan kemur hesin sami Ojr. við síni »version« av Brix-sakini. Og hon er tann, at blaðstjórin varð blivin villleiddur av einum lesarabrævi, men tá hann fekk prógv fyri, at skuld setingarnar vóru skeivar vildi hann taka tær aftur. Hetta er nú ein marg- háttlig útlegging. og sjálvsagt fullkomiliga skeiv. Nú er so mikið frá liðið, síðan henda sak var fyri, at tað kundi borið til at villleitt sum ikki minnist alt nágreini liga. Hetta skal ikki « ast, og tí skal stutt takast upp aftur frá tí málinum 1. Talan var als ikki um nakað vanligt lesarabræv Tann sum stod aftanfyr skuldsetingarnar móti K.B. var ein av næstring unum hjá blaðstjóranum og stílurin i »lesarabræv inm< var meinlikur tí hjá sama blaðstjóra. 2. Øll prøgv um at ákær- an var følsk varð kveistrað til viks. Lærara- skúlanæmingar sum tóku Framhald á síðu 13 onkran ydn UR ytre Je