týsdagur 8. juni 1982síða 16

Vit g Ein spurningur, etla tíðindi, s i | AR Hen Tit ringja — vit skriva Er nakað á vás:? — lvamåt? ring til okkara ru tit reiðar! dablaðið „telefor. Så i 1820 Klaksvikingar frå ti skemti- lísu síðuni Fríggjadagskanalin enda, so til nyttust nletk: uttan istu klaksvikingar it teir ikki ðjaðar loysnir fólk stuttleika ruinar lætt tyri smil at faa at vastevnuteitid var utiligt, tað so, ti g sken væl var fyriskipad Ein tønleikabølkur, sum kallast Lognbrá, — navnið tí teir bert eru nordoyastevnuteiti saman i um, bant saman ymsu leik- pettini, sum tilsamans vóru ógvuliga skemtilig, tó at sumt var tunnligt, so sum vanligt er við slíkum teiti. tá nógv tilfar skal fáast til vega eftir stuttari tíð. Klaksvíkin eigur góðar menn í Sjónleikarfel- agnum, og hóast vit ikki fingu at vita, hver hevði gjørt hvat, so kundu vit bert gita, at Oli Olsen, lær- ari og beiggjarni. BRIM, Jógvan og Eiesar og Rudolf Joensen áttu teirra stóra leiklut í tí, sum fór fram Oli hevði tveir serligar leiklutir, annar sum fyri- lestrarhaldari, har evnið snúi seg um kensluligan skaldskap, hin sum >Sjey- aar«. Hann dugdi við ser- ligum speiskligum spæli at gera gjeldur burturúr tí lúgvandi mentanini, sum sermerkir seg við, a ein ikki skal skilja tað sum høgt skrivad og gjørt verður listarliga, ti — sum han tók til: um vit skilja tað so er tað ikki lis i hevur Oli tann leik llum klaksvíkingar. Su! Jirch Passer hevði í D: mark, Oli Kurt í H: vn, at fólk flenna bert tey síggja hann á palli ær, Sólva! sa við rí líður móti sumri: kom Eisini reintarvurin er villur, men hann fer ikki lættliga um leikin, sjálvt um hann er vælumtøktur, og tey, sum ikki eru von við hans ara leiklist, ein góðan látur burturúr Óli var bert byrjanin, so kom Eliesar í Pállsstovu á pallin við Olavur Klakk Teir leiktu 2000 gamal maður og ein maður (Ólavur), sum spurdi tann gamla um al! tey fólk hann hevði kent, eitt nú Jeanne D'arc og Cæsar, so har var nógv at siga frá Tað var nú ikki tað mest skemtiliga í hesum, tí tað var at síggja Eliesar spæla elligamlan mann, og hetta skal síggjast, tí tað fingu eisini her ein ára - + ófora skemtilig Sum rosinan i pylsuend- anum var ein stuttur leik- ur um familjuna Ballast Tá hin illa umtókti maðurin í familjuni kallað- ist Sjevaar (á norðoya- máli), konan Skú Ella, son- urin Tveyaar kona kann ikki greiðast frá í og orðum. beiggjan, Namm og pápin Ein vakurleikakapping Jakke, so skilja øll, hverji hesi vóru. Tey vóru kúingar, men tað var Namm ikki og tí var eisini, har tveir av teimum bulmestu ungling- unum í Klaksvík spældu vakurleikakvinnur í kapp- royndi hon at finna seg ing um fyrsta plássið sjálvan við at fara í flaka- Hetta vóru teir báðir arbeiði á Køsini, og tað Rudolf Joensen og riggaði væl. | fagnus Arge, og tad var Sku Ella kom å pallin vid einum hvitum kassa, av røttum skemt fyri skemt. har vanliga fleskur eru Nú ell fólk hava so innballaðar í, men tá hon stóran tokka til sjón- Hagar inn í stovuna, har varpið, so skuldu familjan situr til borðs, eisími fáa myndir frá noyðist hon at seta kassan einum skermi, sum var Í forstovuni...látur settur upp í hølinum, har — Sjeyaar fær sær ikki at teitið fór fram. Rudolf ta. men pimpar úr lítlum Joensen og Jógvan I glasi og er óreinur við Skú hevdu her stílað fyri. Á Ellu og øll hini. Innihaldið teir hevdu kas:ð til Cla í leikinum var lokalt og sens World News fá Pål ótrúliga væl til hesar Levgardagskana gestir, sum vitja hvert me eir megr Eliesar og Olavur fulnar at É tann 2000 ára gamli maðurin sigur frá gjøldur burturúr og at fáa ; fólk í salinum at kódi Jeanne D arc, sum bað in al ii ti påar i látri. Hendan upptøka mannin vaska upp, átti at: verið send Á sjór meðan non for at > bjarga Fraklandi varpinum, væleydnaí og væl upptikin var hon! so So skuldi hon turka v, tá hon kom aftur nú. genta, in leygarkvøld í hverjum heimi i Feroyuni. Leikurin um Ballast familjuna skuldi sjálvsagt enda við tí spurninginum, sum í veruliga lívinum, hevur fingið fólk kring landið at ringja til Ame- riku og Bretlands. — Hver var tað sum skjeyt Sjey- aar?? >“ ? Upp trappurnar framm- anfyri pallin kemur ein stór hvít flamingoplåta, meðan Sjeyaar stendur og pimpar hugsunnarsamur á pallinum. Hetta er í sær sjálvur eintá legið, men tá kemur ein skammbyrsa fram undan flamingo- plátuni og eitt skot hoyr- ist. Sjeyaar smellur í gólv- ið, men fær stundir at siga: — Hver skjeyt meg? og so liggurhann lívleysur á pallinum, meðan áskoð ir Lysingar: Lýsingarmaður okkara er rå%gevari hjá fyr tøkum og einstaklingum lýsingaspurningum. Hetta verður gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran | sm Sjeyaar pimpar meðan familjan fær sær at eta. Serliga Oli (Sjeyaar) og Skú Ella vóru ararnir klappa so tað er ein fragd at hoyra. Tosað verður nógv um, at bygdirnar hava sín ser- liga dám og at skemtið er ymiskt bygdanna millum, men at tað mangan er trupult at skilja fyri ein, sum kemur uttanífrá. Klaksvíkingar, sum annars eru komnir væl við á ellum ekjum, tá tað snýr seg um at nútímansgera og skapa virksemi hava enn sín lokala dám, sum teir hava megnað at varð- veitt, hóast alla fram- gongd. Hetta kunnu teir saktans erpa sær av, tí tað er eisini ein táttur í ger- andisdegnum, at duga at smiðja slíkar lokalar segur saman, sum her varð sagt frá í g framtørt. Mynd og tekst: Dagny Joensen ikki hjålpa mær inn til brudrina, Peer, tu um tu hjålpir mær! —) Óli í Åarstov u Ovggjatidindi ber tíð- indaflutning: Mismæltir ella vid vilja? Tad verdur fyrsta dagin, at byrådid einaferð enn fer undir dansiviður- skiftini í Havnini. Hetta sigur Poul Micheisen, borgarstjóri við Oyggjatíðindi, í eini viðmerking til brævið, sum býraðið hevur fingið frá Heðini Mortensen, býráðslimi, um dansi- viðurskiftini í Havn. Heðin Mortensen hevur heitt á býráðið um at skipa fyri, at tey 14-20 ára gomlu eisini fáa onkunstaðni at dansa í. Aldursmark er á teimum fansistøðun, sum eru, og ti sleppa tey heilt ungu ongastaðni í dans, sigur Heðin Mortensen við býráðið. o * Landsgitni filosofiski politikarin Oli Und- anbrekka, hevur i sambandi við, at stórur partur av ung- dómi okkara skjótt skal upp til próvteku, biðið okkum tikið uppaftur pedagog- iska motto hansara, so skúlanæmingar hava tað at ugga seg við í eksamiu-døg- unum: Raderipennur skúl ans — karakterstyrki lærarans!