leygardagur 19. juni 1982síða 2

Síða 2 tiðind uOINaaD. abladid Nr. 55 — 19. juni 1982 Bussførararnir: Vit flyta ikki grot og kolasekkir Leiðslan fyri Bussleiðini hugsar meira um at halda figgjarætlanina enn at tryggja bussforarnum rímulig kor og veita ferða- fólkunum eina góða tænastu eir sum hava ábyrgd myndugleikarnir issleiðini og noydast mugu gerast Detri so øguielka at rek K nar n í DB 1 Q 3A x 3 K k ØK terar g nýta buss seg tryggan við henda flutning Bussferararnir Sosi alurin við, vildu fegnir hava low frá viðurskiftunum á tosaði at siga buss rutuni, soleiðis sum teir kenna tað á kroppinum, og at teir ikki altíð stundir ella meguleikar at fáa rættlag á vidurskiftini, hava 6 at teir gera tað, teir a megna Tolsemi skal til Lat meg bert taka eitt demi, sigur ein teirra: — Ein dagin fór eg í Hoydalsrutuna, og á leið- ini var eg varugur við, at blunkljósini als ikki virk- aðu, hverki hegru ella vinstru megin. Eg koyrdi á bilsteð- ina, og royndi at fáa fatur á verkstaðnum hjá Buss- leiðini við Smyrlaveg, sum ikki hevur telefon, men hetta eydnaðist ikki. — Síðan fór eg á verk- staðið við bussinum, og hetta merkti, at bussurin ikki kom á busssteðgi- staðið til asettu tíð. Eing- in var á verkstaðnum, og fekk greiði á hesum, var hann ikki blíð- ur og vildi vera við, at eg tá formaðurir saboteraði rutuna Hvat skal ein bil- førari síðan gera? at eg havi sjálvan at líta á í Eitt er vist, bert meg slíkum feri, tí umframt 5 n pi á Viðtalutíð { veir timar á ð } x x Á x Hvussu er at vera bus ferari? Tad er ikki framt nakað spæl, ti um vandan at missa arbeidid er eisini t vit klåra ikki um ólag ein vansi, a at halda rutuna, kemur i. Vanligt er, um alt gongur eftir ætlan, sigur ein teirra, at bussarnir møtast å t.d. Futalåg, men tå ein ongan buss sær og samstundis leggur til merkir, at hópin av fólki bíðar við kemur stendur og steðgistaðið, so órógv á ein, og ein hugsar, um ikki tað er neyðugt, at lata kaffisteðgin fara, bert fyri at fáa rutuna at halda. Hetta er nakað, sum ofta kemur fyri, og tað gevur einum stress at vita, at ruturnar verða ikki hildnar. Tá stødan er soleiðis ein dag, so gerast onnur smá- brek risastór. — Tað kann vera ein myntkassi, sum ikki er so stinnur, — hann gevur seg. Ella skeltini sum ikki virka. Fólk, sum ikki síggja hvagar buss- urin fer á rutuni, skulu fyrst upp í bussin at okkum um hetta, íð irødi n S( spyrja stór aftan fyri tann sum spyr, at tað tekur hópin av tíð og orku hjá okkum bert at svara. Hann kann sjálvsagt ikki vita, hverji knípu vit annars eru í, og tí eru misskiljingar av hesum slag nakað sum hendir dagliga. Tað er ótolandi í longdini Bilførårarnir eru skitnir, koyra rallykoyring og bussarnir eru sum kestar Hvat siga tit til hetta? VIL € 1 alit amd > bilfør arunum er, og hevur spurt okkum! eingin Skemt og tolsemi Bilferararnir ikki bert trupulleikar í rutuni, hóast tað skemtiliga mangan setir krev til tol- semi teirra. Sum demi siga teir okkum frá, tá fólk kemur í bussin við hópin av beri- seta allar frá sær hava posum, og byrja at leita eftir pengum, sum fyri vist er í onkrum posa! Tað er ikki sjálvdan, at bert ein 100. kr. seðil er at finna, og vit noyðast at veksla og síggja blíðir út. Síðan skulu posarnir savn- ast saman, og viðkomandi fer at leita eftir sitiplássi, men nú er tíðin so nógv út- liðin, at bilførarin fer at ótolnast. Hann roynir varisliga at seta bussin í gongd, og er fólkið ikki sessast, hevur tað meira enn hent seg, at posar og fólk er farið við rúkandi ferð eftir dårkinum! — Tað er ikki so sjálvd- an, at vit hoyra tikið til í slíkari løtu: >— Hetta er dråp«. Og tað er tað fyri so vítt eisini fyri tann, sum lør Ta fleiri bilførarar koyra sama dagliga, hvussu siga tit hvørjum ødrum fra, um brek er å bussinum? Vit siga verkstaðnum frá yvir telefonina í buss- inum, um samband er, men annars siga vit tí bil- føraranum frå, sum yvir- tekur. Um neyðugt kann fólkið á verkstaðnum koma til okkara á rutuni, og fáa umvælt ella gjørt ábetur, meðan bussurin er í rutu. Trupulleikin er, um vit ikki fáa fatur á verk- staðnum, og tá hendir tað ikki so sjáldan, at vit noyðast at fara úr rutu. buss Figgjarætlan heldur it i laktelagi i x aðar Frá leidsh hal t rið vart rar í eir 1 141Qá ettu pengaupphæddina á fíggjarætlanini, ístaðin at gera ábetur Nú vilja teir vera við, at hetta eru byrjunnar- trupulleikar, men her eru vit samdir, at byrjunnar- trupulleikar eru ikki at finna, eftir at Bussleiðin hevur verið í trý ár. Bussferararnir hava roynt at fingið nekur ting i rættlag, eitt nú at fáa okkurt frávik, sum vísir, at bilferarin er ferari á men hetta hevur drigið út. Trupulleikin er serliga, tá ferðafólk koma henda vegin, at tey ikki vilja yvirlata vidføri til ein bussum, er lis að Hóast iðslar 1€ ð 1støca ferðir i fyrsta sinni fyri tveimum árum síðan so er framvegis einki hen »Bygdaleidin« Jú, einaferð fingu teir á Bygdaleiðini eina T-shirts, sigur ein av bussfer arunum, har »Bygda- leiðin< stóð um alla bring- una Nú er tað soleiðis, sigur ein av bussfør- arunum at enda, at vit fegin vilja hava eitt frávik, men vit vilja eisini hava meguleika at fara eitt erindi, eins og øll onnur fólk, sum hava eitt arbeiði, uttan at fólk so stórliga geva einum gætur. Tekst og mynd: Dagny Joensen Framhald av síðu 15 Ég sigldi út frá Hol- steinsborg, har núverandi landsstyrismadur Moses Olsen eisini búði, táver- andi grønlendskur fólka- tingslimur. Tí komu vit at kennast. Hann spurdi nógv um fiskivinnu, um leiðir bæði til tosk og rækjur, og vísti hann ógvuliga stóran áhuga fyri hesum. Hann var ógvuliga glaður fyri, at føroy gar kundu vera við til at útvikla teimun ein nýmótans fiskiflota. Tað var bert eitt, sum honum ikki dámdi. Tað var tann rovfisking sum varð framd av EF-skipum í Grenlandi. Teir ikki bert fiskaðu tann stóra fiskin men tóku tann smáa og gjørdu hann til fiskamjøl. Viðurskiftini millum grønlendingar og føroy- ingar hava altíð verið góð, bert spell at kreftir í donsku sjóverjuni í Gren- landi skulu koma og seta kílar ímillum, endar Mortan Johannesen. jan. Setið peningin í FØROYA SPARIKASSA tolk síns parangesto A —