týsdagur 27. juli 1982síða 6

ættarliðið at taka ímóti Síða 6 tíðindablaðið Útgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen oddagreinir OLAVSØKAN NÆRKAST, stevn- urnar hava verið tættar í summar, fólkið nógv, sum leitað hevur til Føroya, men munin størri er talið á teimum, sum hava leitad sær burtur — nå vit brått aftur trina niðurlagið »komid er hægst á summearid«. EINGIN kann annad enn fegnast, at tað skal bera til hjá fólki soleiðis at gera sær dælt í summarfrílgt- unum, og vit vóna at umstødurnar framvegis vera góðar til tess. MEN íkki kunnu vit annað enn harmast um, at meguleikin sum føroyingar áttu til sjálvir at kunna ferjað tað mesta av ferðafólkinum til og úr Føroyum av politiskum kleyvarskapi soleiðis er gloppin okkum av hondum, so púrasta. VIT hava uttan at blunka latið upp- gávuna til aðrar — og framvegis eiga vit bert tann evarska lítla lutin at vera agentar — húskallar hjá EFTIR ALDARGOMLUM siði verður Løgtingid sett 6lavsøku- dag. Ein av teimum vøkru gomlu siðunum, sum alt Feroya fólk stendur saman um, tær ytru karm- arnar um ólavsgkutingsetuna vilja vit varðveita og gott er tað, hóast alt annað meira og minni er púra gloppið burturúr tíðini, sum var. MEN so er eisini alt sagt, tí nú er eingin tingseta meira á 6lavsøku, tað er alt vorðið ein innantómur karmur, tí alt skal laga seg eftir heilt ødrum fortreytum, alt eftir hvussu nógv tingmenn og lands- stýrismenn eru heima, og tað verður helst aftur soleiðis í ár, at Framhald av síðu 2 Tað er tí alneyðugt, at vit útbúgva uppvaksandi vit hava Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Løtuvinningspolitikkur Olavsøkutingsetan ferðast nógv meira nú enn = um fyrr, og vit kunnu ikki annað enn gleðast um, at fingið meguleika at ferðast bæði fremmandum. OG AT okkara búskapur soleiðis verður sindraður er eina og aleina teimum flokkum'at takka, sum við hvort høvid tosa og tala um at vera »liberalir, frísinnaðir og fyri alt í verðini ikki lata samfelagið vera uppi í nøkrum skapandi«. Ur- slitið síggja vit tíðuliga. STÓRIR letuvinningar til onkrar heilt fáar føroyingar, stórvinning til utlendsku ferðaflutningsfel- øgini. Stórtap fyri føroyska sam- felagið. '. MÍNSANN er hetta stórpolitikkur. Politikkur teirra foroysku borgar- ligu flokka — hesir agentflokkar sum í veruleikanum eru til stóran politiskan og fíggjarligan skaða fyri føroyska samfelagid. FØROYSKUR Cadburypolitikkur i hægsta potensi, dyggiliga studl- adur av Sjålvstyrisflokkinum, sum jú hvorki veit út ella inn. Sambandsløgmadur ikki hevur tid at halda ting og tingformaðurin heldur ikki — og teir seta sum kunnugt ongan í sítt stað. Teir hava ikki álit á sínum egnu monn- um, bert á sær sjálvum. VIT kunnu tí bert vænta at hoyra løgmann halda sína réðu á ólav- søku — og síðani fara tingmenn nakkalangir aftur til húsa, til tað einaferð hóvar løgtingsformann- inum eftir harraboðum úr Tinga- nesi at halda ting. TING verður tingsins skuld. ikki hildið fyri henda tann ferðafólka- streym, so mugu vit bert ásanna, at turisman í Fer- oyum er komin fyri at teimum meguleikum, ið tíðin býður av góðum og ringum, við skynsemi og skili. Eitt av mongum, sum henda nýggja tíðin hevur ført við sær, er, at fólk innan og uttanlands og so- leiðis víðka okkara sjónarring. Stórt tal av turistum vitjar á hverjum sumri okkara klettar. Hvat vit so enn meina verða, og mugu vit tí fáa skipaði = viðurskifti á hesum eki. Hetta at útlendingar vitja henda vegin er nú heldur ikki nakað nýtt. Ein týskari Carl Julian Graba nevndur av navni hevur skrivað eina bók — útkomin í 1830 — ið hann nevnir >Dagbók frá eini ferð í Føroyum«. Ferðin varð gjerd í 1828. Bókin er sera áhugaverd at lesa. Ferðin hevði til endamáls at kanna fuglalív í Føroyum, men bókin handlar tó ikki bert um fuglar. Hann greiðir sera, nágreiniliga og livandi frá ollum tí, hann upplivdi og sá á hesi ferð. Við at lesa hesa bókina fær ein eina týðuliíga mynd av Feroyum og eisini = umheiminum tå. M.a. skrivar hann um ein túr, hann gjerdi til Kolla- fjarðar við báti. Hann greiðir frá, at bygdin og fjørdurin vóru imponerandi vekur. Hann varð settur á land við Tinggarðin, tætt við kirkjuna, stendur frá- greitt, og hann varð væl móttikin av kollfirðingum. Graba, ið var úr Kiel, greiðir gjella frá blíðskap- inum: Fólk vóru sera fryntlig at tosa við og virkaðu ógvuliga segu- fróð: Hann fekk bæði nógv og gott at eta. Í einum húsi fekk hann: hveitibreyð, ost, neyta- og seydakjøt, oksatungu, kaffi og eitt glas av »vortrefflichen Medocs< Hann endar frá- segnina við at siga, at hann aldri áður hevur mett tílíkum blíðskapi, og at hetta gestablídni er til mikla æru fyri hetta land. Tað er bert at vóna, at okkara stevnugestir fela seg eins væl her og hesin Graba gjerdi. Tær stóru broyt- ingarnar, sum henda í okkara samfelagi í dag, krevja nógv av okkum. Framkomna teknologiin lættir okkum á mangan hátt um gerandisdagin, men hon setir okkum eisini í nýggjar steður hvenn einasta dag, sumv vit ikki eru glað fyri. ” Vit verða tikin við i ein meldur, sum vit ikki hava tamarhald á, vit missa okkara identitet burtur osfr. Og í kjalarvatninum av ellum hesum sníkir seg tann meini vandi, at teknologiin fyri stóran part avloysir okkara arbeiðskraft, og vandi er fyri tí óhugna, ið nevnist arbeiðsloysi. Tíverri er tað ikki heilt ókent her hjá okkum, men sum øllum kunnugt eru stórætlanir í gongd her í bygdini, sum okkara landsmyndug- leikar vónandi fara at taka undir við. Tá hesar ætlanir verða veruleiki, tá er skapað varandi lívs- grundarlag í hesi bygd og okkara grannabygdum á øllum økjum. - . . Einsfyritreyt fyri lívið er maturin í munnin, men lívið er sanniliga eisini meira enn rugbreyð og frikadellir. Tað er av stórum týdningi, at vit duga at seta virðið í annað enn tað materiella: Geva Nr. 71 — 27. juli 1982 okkara vekru og stór- slignu nátturu ans og hava eitt opið sini fyri øllum tí góða og vakra, sum hendir uttanum okkum á andliga og men- tunarliga økinum. 7 Skaldid Karsten Hoydal sigur tað so råmandi i einum av sínum yrk- ingum: Lívið! Dýra undur, eg var lutur av, eitt ævinleikaboð av magn og anda, sum skelvir gjognum loft øv jørd og hav við ljósi, myrkri, vøkstri ; og vid vanda tad stutta bil, tu streym- ar gjøgnum meg, eyåmjukur hugur min skal opin vera, í skapnirginum ollum tekkja teg og tæri verki sátt og semdir bera. At enda skal eg takka tykkum ellum, ið eru við til at gera stevnuna so hátíðarliga: Havnar Horn- orkestri, ið altíð er so frá- líkt at heita á, ítróttarfólk- inum øllum og fyrireik- arunum. Eg varð biðin at seta stevnuna, og hóast hetta er heldur seint, nú stevnan gongur á 3. degi, verði tað hervið gjørt. Framhaldandi stevnu ell somul. Takk fyri. góða Eingin ákæra fyri songar- stokkarprát 30 ára gamli Michael Fagan, sum herfyri breyt innar í Buckhingham Pa- lace, setti seg á songar- stokkin hjá drotningini, prátaði við hana og bað um eina sigarett, verður ikki åkærdur, upplýsti ákæruvaldið i London mánadagin í farnu viku. Uttaneftir Avrættingarnar økjast munandi — Amnesty International mótmælir Frågreiding, gjørd av løgmålarådnum i USA, metir, at talið á av- rættingum tey tvey komandi árini fer at gkjast munandi, til í meðal tríggjar um vikuna Orsøkin til økingina er, at náðitíðin fyri nógvar deyðsdemdar er um at verða úti, og allir ákæru- meguleikar eru royndir. Fylgjan verður, at USA í 1983—84 fær eina av- rættingarbylgju, ið ikki hevur verið at sæð síðan kreppuna í 30unum, verð- ur sagt í frágreiðingini. Síðan amerikanski hægstirætturin í 1976 aftur gav statunum loyvi at døma til deyða, eru bert fýra avrættingar framdar. Tey flestu deyðademdu hava kært og harvið út- sett revsingina. Deyðsrúm, avbyrg- ing og mannmink- andi viðferð Í løtuni sita 1038 deyða- dømd í amerikanskum sigur manna- rættindafelagsskapurin NAACP, og ektist talið munandi í fjør. Av teim 50 statunum í USA hava 36 deyðarevsing. Umsteðurnar hjá teim deyðademdu eru nógv fongslum, verri enn hjá hinum fang- unum. Summir hava í fleiri ár sitið avbyrgdir frá hinum fangunum í ser- ligum deyðsrúmum, har viðurskiftini eru út av lagi vánalig. Ofta kemur fyri, at teir deydadømdu eru fyri mannminkan, greiðir mannarættindafelagsskap- urin Amnesty Internatio- nal frá. Við ársskiftið byrj- aðu teir nýggja herferð móti deyðarevsing í USA. ms AR