leygardagur 18. september 1982síða 9

Standmyndin hjá Janus Kamban stavar eisini frá skula- dogunum hjá Elinborg, tá hon sat modell fyri listamann- in Orð og mynd Dagny Joensen Elinborg Liitzen útbúgving: Tegne -og Kunstindustriskolen í København og Kunsthándverksskolen i Bergen hos Povl Chris- tensen Framsýningar: Kebenhavn 1955, 1976 Reykjavík 1961 Bergn 1970 Vandreudstilling Finland-Sverige-Norge 1976 Gøteborgs Kunstmuseum 1977 Københavns Galerie Gammel Strand 1978 Norsk Internasjonal Grafikk Biennale 1978 Frederikstad Scotland 1979 Norsk Internasjonal Grafikk Biennale 1980 Frederikstad Galleri Lovi, Torshavn 1981 Norsk Internasjonal Grafikk Biennale 1982 Frederikstad Nordisk Grafikk 1982 — Galleri F 15 pá Alby Galleri Lovo, Tørshavn 1982 »Scandinavia today« 1982, USA København 1982 Hevur selt listaverk til: Carlsberg Fondet og Kobberstiksamlingen Statens Kunstfond, København Bergens kunstforening, Bergen Listafelag Føroyar liga av mær, sigur Elinborg og heldur fram: — Hetta var um jóltíð, og eg skuldi dagin eftir til Klaksvíkar í jólafrí. Mikines fekk tó anlitsmyndina lidna, og eg fór avstað. — Tá eg kom aftur eftir jólafrítíðina, hevði Miki- nes gjørt målningin lidnan, og eg var forfard at siggja, hvussu illa hann var komin frå hesum. Armar mínir líktist bambusstavum og í hond- unum hevði eg eitt blómu- tyssi, sum sá heldur skirv- isligt út. Elinborg brosar og sigur, at hóast hon fleiri ferðir seinni í lívinum bað Mikines gera henda annars so frálíka málning lidnan, so noktaði hann tað. Eisini Janus Kamban nýtti Elinborg sum fyri- mynd, m.a. til eina stand- mynd, men av eini ella aðraði orsek, so misti hann standmyndina á ið, áðrenn hon rættu- var stadnad. Ein standmynd bleiv burturúr kortini sigur Elinborg og leitar hana fram, so vit kunnu síggja verkið. Á listaskúla í Danmark Elinborg leitaði til Dan- markar eftir at hon hevði fingið realprógv í Havn. Hon fór á ein listaskúla fyri reklamuteknarar, sum í sergrein undirvísti í grundarlagnum fyri tekn- iska myndalist. Hetta var í tíðarskeiðn- um áðrenn seinna heims- bardaga, og áðrenn hesin var av, giftist Elinborg við Mikines, sum hon hevði kent frá skúladog- unum í Havn. Tá seinni heimsbardagi varð av, fluttu Elinborg og Miki- nes heim til Feroya. Tey búðu á Mikinesi og eitt skifti í Havn áðrenn Elin- borg fór einsamall aftur til Klaksvíkar at búgva. Nýtir teknik sum fá kenna Tað er trupult at fáa Elin- borg at greiða frá listar- liga virki sínum, tí sum hon sigur: Eg havi altíð arbeitt við listini og kenni ikki til fritid sum flest onnur. Eg dugi illa at siga nakað um hetta. Bert eg fái loyvi at goyma meg burtur við arbeiði minum, so eri eg nøgd. Síðan tosar Elinborg um ymsar tekniskar listahættir. sum hon hevur lært gjøgnum árini, og um víðari út- búgving seinast í 50unum, tá hon var á listaskúla í Bergen, har hon hevði frá- líkan lærumeistara í Povl Christensen, lærara og grafikara. Vit spurdu Volker Emanuel Behrents, stjóra á Galleri Lovo, um hann kundi lýsa listaarbeiðið hjá Elinborg gjegnum árini. — Fyri at siga tað við fáum orðum so er Elinborg Lútzen innan grafikklistina, tað sum William Heinesen er innan skaldskapin. Elinborg nýtir teknik, sum ógvuliga fá listafólk í dag kenna. Tað, at Feroyar er so lítið land, og at fyribrigdið listafólk, sum kunnu selja síni verkir eins væl og tey kunnu skapa tey, hevur við sær, at mong ongantíð koma fram í ljósmála innan listaheimin. Listafólk eru ikki handilsfólk — Her hevur Elinborg Lútzen, hóast hon ongan- tíð hevur roynt at koma sær fram, verið so heppin, at fólk uttanlands hava funnið hennara verkir á framsýningum, og at eftir- spurningurin hevur verið stórur. — Tað er greitt, at tá so- leiðis er, so er tað tekin um, at listaverk hennara Hóast Mikines hevdi skapt eina kveikandi mynd ar hava nógv virði. Volker E. Behrens veit eisini at siga frá, at hann einaferð á Galleri Gammelstrand í Keypmannahavn, kom fram á nekur grafisk lista- verk hjá Elinborg, sum lógu saman við seriufran.- leiddum myndum í eini mappu. — Tá vísti tað seg, at verkini kostaðu 200 kr. — Elinborg sigur, at hon bert hevur latið verkini frá sær, men at hon ikki hevur gáa eftir, at prísir á lista- verkum, sum á øllum ødrum, við árunum broyt- — Kg havi ikki skil fyri hesum, ella dugi ikki at selja arbeiðið mítt, sigur Elinborg. Tráan mín eftir at skapa tað eg júst í letuni eri upptikin av, hevur sum náttúrligt er, havt mín áhuga, heldur enn at hugsa um, hvussu tey kunnu seljast. — Elinborg kennir seg nær knýtta at umhverv- inum í Klaksvík, har hon flestu ár síni hevur búleik- ast. Í fjør flutti hon til Havnar, og hevur fingið góða íbúð. og meguleikar at arbeiða, men heldur, at tað er torført at flyta í nýtt umhvervi, nú hon er 62 ára gomul. 1 6 ara gomiu gen Torforast er tó, at fáa nakað frá hondini, tí um- hvervið í Havn er so fremmant. Hugsa tær til eg havi livað millum fjøllini í Klaksvík, og var ein stór genta, áðrenn eg varnað- ist. at ein sjónarringur var til. Summi halda tað vera kevandi, at umhvervið í Klaksvík er so innibyrgt, men eg vænti ongantíð, at eg kann slíta meg frá náttúruni norðanfyri og serliga frá Klaksvíkini, har náttúran var kveik- andi uttanfyri vindeygað, eins væl sum í fjellum. Nýskapan — Eg havi tó fingið so mikið burturúr, at eg nú havi leitað mær oljumál- ing og penslar fram. Eisini havi eg leitað útum Havnina og havi funnið fragd í náttúruni, — serliga á leiðini við Hvítanesi, sum hugtekur meg nógv. Framtíðarútlit míni eru, at eg skal kunna meg meira um málningalistina, tí henda fyri mær er ny- skapandi og situr betri til tað, sum eg nú ætli at fremja. PR «> , ; ur Su? g uni, Sú seinni giftist vid, so vildi hann kortini ongantíð gera listarverkið fullfiggjad