týsdagur 21. september 1982síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Utgevari: p/f sosiaturin gsialurt Nr. 94 ; | Flyting av fólki — er tað borgar- liga alternativið Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus. Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Sigur til Javnaðarflokkin oddagrein EFTIR at Svøriki hesi seinastu seks árini hevur verið stjórnað av borgar- ligu flokkunum, taka javnaðarmenn aftur við stjórnarvaldinum, eftir stór- sigurin teir vunnu við ríkisdagsvalið sunnudagin. Javnaðarflokkurin fekk so góða undirtøku við valið, at hann hevur fleiri atkvødur enn allir teir borgarligu flokkarnir tilsamans. Hann økti tingmannatalid úr 144 til 166 ting- limir. Saman vid kommunistaflokk- inum hava teir 186 sessir måtvegis 163 hjå teimum borgarligu i nyggja svenska rikisdegnum. TAÐ HEVUR verið vid stórum áhuga, at eygleiðarar hava fylgt svenska val- stríðnum. Ikki minst frá sosialdemo- kratiskari síðu. Javnaðarflokkurin hevur uttan íhald havt stjórnarvaldið í Svøriki síðani 1932 til fyri seks árum síðani, tá borgarligu flokkarnir vunnu valið og skipaðu stjórn. Spurningurin var tí nú um Javnaðarflokkurin aftur fór at vinna stjórnarvaldið. VALSTRIDID HEVUR verið hart Stórsti spurningurin í valstriånum sosialurin heldur: Krossur og at mennar starvsset- Tingakrossur vóru løntakaragrunnarnir, sum Javnadarflokkurin segði seg vilja fremja, um teir komu framat. Um hesar hava allir bogarligu flokkarnir stadid å gosi, saman vid meginpart- inum av stórkapitalinum, sum ikki vil hoyra talan um tílíkar. Valstríðið hjá borgarligu flokkunum hevur mest verið at líkna saman við eitt ameri- kanskt valstríð, har teir hava ofrað ikki færri enn hálvtannaðhundrað miljónir í ræðukampagnum um løn- takaragrunnar. SVENSKI veljarin hevði tó, eftir valúr- slitinum at dóma, eina aðra áskoðan um løntakaragrunnarnar enn stórkap- italurin og borgarligu flokkarnir. Svenski veljarin visti, at tað ikki er kapitalurin einsamallur sum skal av- gerða lagnuna hjá arbeiðsplássum. Tað skal arbeiðarin eisini vera við til. Svenski veljarin heldur ikki tað vera beint, at vinnulívið einsamalt sleppur at skalta og valta við teimum virðum, sum alt samfelagið er við til at skapa. Svenski veljarin ynskti tryggleika í ar- beiðinum. Hann ynskti ein aktivan og sunnan vinnulivspolitikk, sum ikki bert er grundaður á profitttráðan. Svenski veljarin setti ti javnaðarmenn aftur í stjórnarsessin eftir seks ára langt borgarligt stýri. hevur sæð persónur er meira kvali betri dagar, tå Kristin i Geil fiseraður enn ein annar, við hvassa penni sínum ella hver hevur fyrimunir anir | so | vísti á skeivleikar og fram um ein annan, ti i lys- ge ódemokratisk vidurskifti i ingini vóru ongar kvalifika- »Taka vit nú sjónvarps samfelagi okkara. Men í tiónir nevndar. Tí er tað ein stjóran fram, so er tað ikki legið, at ein maður, ið hevur fingist við sjón- varp í Føroyum og hevur brúkt nógv av síni fritid til tað arbeiði, fer og sekir eitt starv. Hvat hevur hann forbrotið seg í tí? Hví skal hann m.a. í Sosialinum verða so umrøddur? Og hví taka hann fram um aðrar umsekjarar sum ein, ið sjálvstýrisflokk- urin skal hava skotið upp persónligt meira enn tað, Sosialurin og onnur blød, ið hava gjørt sær fyri skommum viðvíkj- andi almennum set- anum skuldu tikið aðrar partar fyri seg og lært av sjálvstýrisflokkinum at vísa ødrum menniskj- um séma«. (Oddagrein í Krossi 10.9.) dag er flogið so lágt, attað grov skuldseting av Krossi er at gera sær fyri skomm- = at siga, at Sosialurin hevur um, tá eitt blað vísir á nakað sum luktar og ikki er í samrim við okkara demo- setanina og varaskúla- kratiska sinnalag. Sosialurin hevur m.a. vidgjørt setanina av sjón- greinum og í politiskum varpsstjóra í tíðindagrein- greinum. Partvíst tí at um og í politiskum grein- um. Men ikki eina tað ein- astu ferð hevur Sosialurin kravdust, og partvíst tí at umrøtt nakran umsekjara ovasti skúlamyndugleikin, »hevur umrøtt hann so«. Í samband við rektara- stjórasetanina vórðu per- sónar umreddir í tíðinda- hædd kortini ikki varð tíkin fyri kvalifikatiónum, sum landsskúlaráðið, ikki at blaðið hevur roynt at megnaði uppgávuna og fingið váttað/ avnoktað, at = handfór innstillingarnar so landsstýrismaðurin hjá Sjálvstýrisflokkinum skuldi demokratiskt havt heitt å/givid tilmæli kundi lata sær manna- um, at ein persónur var gongdina lynda! Men ynsktur til starvið. hetta óskilið góðtekur Sosialurin hevur ikki við- út av lagi illa, at eingin sinnaður Krossur eftir oddagreinini gjørt spurningin, um hver atdoma! Í langa tíð hava fólk við spyrjandi eygum roynt at fingið eyga á hitt nógv umredda borgarliga alternativið. Men uttan úrslit. Onkur hevur hóma eitt sindur av klandri. Tað er alt. Men so fyri nekrum vikum síðani. Nú fóru fólk at ivast. Tá var ein kend sambandsrødd í Nóorð- ovggjum á eini blaðsíðu í Dimmalætting. Viðkom- andi, sum hevur verið val- evni fyri sambandsflokkin tey seinastu 12 árini, helt seg hava funnið eina skila- góða loysn viðvíkjandi Trellanesi. Tað almenna skal spara og tí onki berghol norður á Trellanes. Hetta eru so í hvussu so er tveir av sam- gonguflokkunum samdir um. Tann kenda sam- bandsreddin í Norðoyggj- um hevur funnið loysnina. Og loysnin er hendan: Boð skulu gevast úr Tinganesi um, at fólkið, sum nú býr á Trøllanesi, skal flytast i syðra part av Kalsoynni. Heim til Húsar og suður á Syðradal. Har skulu hesi fólkini fáa nakað av be og afturfyri skulu fólk á Húsum og Syðradali so fáa nakað av haga norðuri á Trellanesi. A nøkrum fólkum ger- ast eyguni heilt óvanliga stór. Nú hava tey sæð alternativið. Onnur eru meira varin. Tey taka sum givið at Pauli ella Eilif ella meguliga Eli fara at vísa ervitistosinum aftur. Men frá sambandsfloksins íðu er ongin viðmerking komin. Vil tað so siga, at henda loysnin ikki er heilt óhugsandi hjá sambands- flokkinum. Ja, so var tað kortini alternativið tey sóu og lósu um í Dimma- lætting henda dagin í august. Javnaðarmenn hava ofta víst á, at vit í ein á- vísan mun skulu hava al- menna planlegging og al- menna stýring ta talan er um útbygging av vinnuni. Sambandsmenn hava ikki bara víst hesum aftur, men teir hava tútað oyruni á fólki full um, at almenn stýring og almenn planlegging eru tramans- skapur av versta slag, og at vit, sum tosa um slíkt, eru reindyrkaðir kommu- nistar. Men álvaratos tit sam- bandsmenn. At fostra tankar sum siga, at fólk skulu fáa harraboð úr Tinganesi um, at nú skulu kuifertini pakkast — nú skulu tit flyta burtur úr tykkara heimliga um- hvervi. Tit skulu flyta av tí plássinum sum tit elska mest her á jerð. Har tit eru fødd. Har tit eru upp- vaksin. Og har tit so fegin vilja og hava líkinda um- stødur at liva undir. Slíkir tankar verða ongantíð fostraðir av einum javnaðarfólki. Treytin fyri slíkari tanka- gongd er, at ein er sam- bandsmaður ella borgar- ligur og harvið metir kapi- talin — tær spardu krón- urnar hægri enn manna- lagnurnar. Kallur Ein álvarsom umbering frá Estra Í samband við »Tidar- ritið“ Estra, sum handað varð fólki á HS 82, eri eg noyddur at biðja um fyri- geving fyri, at 2 bleð prentsmiðjur tíverri eru lagdar burtur úr prent- seguni. Hesar prentsmiðjur vóru A/S Asdal (1915), við Jens Dam sum prentara, ið prentaði »Føroyatid- indi« á Tvøroyri, og so blaðið »Nordlysid«, sum fyrstu ferð sá dagsins ljós í Klaksvík (1915) Eliesar Joensen (Eliesar i Pállstovu) prentaði. Í hesum feri ber ikki til at siga: eg visti ikki, tí í grundtilfarinum sat eg við hesum upplýsingunum framman fyri mær. Teir í hesar prentsmiðj- ur settu á stovn, hava verið djarvir menn, tí ikki vóru somu umsteður úti á bygd at fara undir slíkt virki, sum tað var í Havn. Lat her verða skoytt uppí, at bæði Landsbóka- savn — og aðalverður tess — umframt t.d. Hanne Sterndorf Petersen o.a. hava verið stak beinasom í samband við hesa útgávu. PS. Tað sigst, at donsk prentsmiðja hevði sett sær fyri at prenta bók uttan villur. A tilulblaðn- um kom so at standa: Í denne bog findes ingen TYRKFEJL. T.s. Heilsan frá einum snópnum Stig G. Rasmussen Hvar eru tit nú, fakfeløg? Tað hevur ikki verið styrkin hjá okkum feroy- ingum at fylkjast í fakfel- egum, men hóast alt eiga vit Handverkarafelagið, Fiskimannafelagið, = Ar- beiðarafelagið og ymisk onnur felog. Nýliga varð starv lýst leyst sum sjónvarpsstjóri í Feroyum. Har vóru ongar treytir lagdar við. Ein og hver, sum hevði hug til hetta starv, kundi sekja. 25 umsóknir komu inn, og burtur úr hesum 25 umsóknum hevur sjón- varpsnevndin gjørt síni tilmæli, ein meiriluti og ein minniluti. Bæði meirilutin og minnilutin hava tilmælt at seta mann í hetta starv, sum ikki hevur journalis- tiska útbúgving. Annars av teimum, sum er til- mældur sum nr. 1 av meirilutanum, er fólkalívs- frødingur. Hin, sum er til- mældur sum nr. 1 av minnilutanum, er skúla- lærari. Eftir míni meting er hvergin av hesum kvalifi- seraður til starvið. Skuldi tað verið so, at eini hálvt- hundrað fólk fóru at starv- ast á hesum almenna sjón- varpi, so hevði tað verið rímuligt at sett eitt fólk í leiðarastarvið, sum hevði víst seg at vera framúr í umsitingararbeiði. Eftir tí, sum skilst á landsstýr- inum, skulu bert 3—5 fólk starvast á hesum almenna sjónvarpi, harav 1 teknik- ari og 1 bókhaldari (ella skrivstovufólk). Hetta merkir, at sjónvarpsstjór- in sjálvur skal gera tað mesta av tí journalistiska arbeiði, sum tað verður neyðugt at gera í hesum foroyska sjónvarpi. Tað kann ikki vera ætlanin, at hesin persónur bert skal umsita ein stovn við 3—5 persónum. Umleið helvtin av um- sóknunum til sjónvarps- stjórastarvið kom frá fólki við journalistiskari ut- búgving og limum í Fer- oya Blaðmannafelag. Líkt er til, at eingin av hesum var nóg frægur at verða til mældur sum nummar eitt, hverki hjá meiriluta ella hjá minniluta. Tað ómáta- liga kultursnobbaríið, sum summi fólk hava fyri teimum, ið arbeiða á Debe- sartreð, vann eisini í hesum feri. Eg loyvi mær at spyrja: Hvar eru fakfelegini? Hava vit journalistar ikki sama rætt við okkara fak- felag sum onnur fakfelog? Hvar eru tit nú t.d. Før- oya Rithevundafelag? Hava tit ongan hug til at stuðla okkum blað- monnum í stríði okkara fyri at verða góðkendir sum ein av stættunum í hesum samfelag? Við vón um, at hesi fáu orð elva til kjak um sjón- varpsstjórastarvið, heilsi eg virðingarmest Finnbogi Isaksen 21. september 1982