leygardagur 16. oktober 1982síða 22

Síða 2 VETRARFERÐSLA Oktober 1982 Vóru vit meira tolin hendu ikki so nógvar Vit eru ótolin. Vit eru uppøst. Vit eru ovurhonds glad. Vit z eru púra likasæl… og vit seta okkum i bilin fyri at svala á okkara innibyrgdu ødi. Og vit trýsta í øsing okkara á speedaran, so ferðin gerst stórri og stórri. Og við einum hendir óhappið. Jan Miller, blaðmaður, skrivar í hesi greinini um ferðsluóhapp. Serstakliga nemur hann við spurningin, børn i ferðsluni. TAí BOT - FOR SIMCA ' RENAULT - ZASTAVA 9 (0 Árstíðir skifta og land og verð. Honum tervaði ikk PEUGEOT - VAUXHALL æ fólk skifta ham. So langt at spyrja nakran annan LADA o.a æ eyga sær er kavaklætt. Og = eftir. Her var tað einans Útvarp Føroya hoyrist hann, sum ráddi fyri tid og Wa i mun til sermerktar bremsur LEYGARDAGAR KL. 10-14 pí. wenzel petersen bilsøla Oyggjarvegur tlf. 13873 henda novemberdag: „Tíðindi! Ein ferðslu- vanlukka í morgun hevur kostað eitt mannalív. Um hálvgum tólvtíðina hendi ein ferðsluvanlukka í Eysturoynni. Ein smá- genta rann út á vegin og kom fyri ein bil. Hon doyði á staðnum. Politiið sigur, at bilurin hevði nógva ferð, tå vanlukkan hendi. Tað var hálka á vegnum. Fleiri smærri bern spældu stað... og ferð! So stór var freðin at koyra í sínum egna bili, at hann hevði heilt gloymt at festa sær í henda fyrsta veruliga vetrarmorgunin. Men nú kom trongdin á hann. Hann lyfti fótin eitt sindur upp av speedaran um, tá hann rætti seg niður eftir biltendraran um Ferðin minkaði nakað. Hann festi sær í og dró spakuliga tann niko kavanun sjálvum tinríka roykin niður í lung vegnum. Har var eingin uni. Við einum ernaðist gongubreyt millum húsin! kalda lotinum. Ínnanfyri í hann og kendi seg en og vegi Madurin, sum betur . koyrdi bilin, hevur verið Imeðan uttan at Avdreygan og krosslipan av Aleggjan av bremsu- Rundslipan av bremst til kanningar hjå poli- hugsa um tad trysti fot KIVUM belegningum DAKKUM tinum. Rusdrekka er ikki urin fastari og fastari Avdreyg m uppi i«. niður á speedaran. Ferðin Og flyta vit tíðina góðan ektist. Reyði pinnurin á tíma aftur, Ss: rakti ljóstalvuni frammanfyri heglingurin rútin flutti seg nú skjótt upp framman sum ein ahald- eftir úr 30 upp í 40, 5 indi rød av maskinbyrst og 60 tá hendir óhappið Dliantennan sveigg) ið skrigg noyrist Fi 1t stovtur. Bilferarin rakna hitanum sat ein ungur við sum úr einum rúsi maður. Har var einsa- flytur egiligum skund håtalarum ljóðað Ve Sé kvikur og og harður tór erður slongd leikur. Klokkan var um at ógvu hálkuni vera hálvgum tolv ..og úti á ti kavaklædda Nýggja radiotólið var tendrað. Tað stóð á út varpinum, sum tó enn ikki var byrjað at senda. Men hann mátti ikki gloyma útvarpið, tí kanska var okkurt spennandi í tíðind- unum í dag! Hann kendi seg væt. Nú vóru fýra ár síðani, at hann tók koyrikortið, og endiliga hevði hann fingið sín egna bil. Her sat hann nú og stýrdi síni egnu lítlu vegnum liggur ein sundur sorlaður mannakroppur Ein steindeyð smágenta. Eina lítla løtu framman- undan var hon fittasta og glaðasta barn í verðini Ospilt, ósek, brosandi og leikandi lett var hon farin út at spæla í fyrsta kav anum. Av berum ovfara- kæti um at síggja, at nú var kavin komin, gloymdi hon alt rundan um seg — Framhald á síðu 12