týsdagur 26. oktober 1982síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Nr. 109 — 26. oktober 1982 tíðindablaðið | | oddagrein | GERANDISDAGUR »trafikkproppi«. småir, sukklur, aftur til | farast skal skúla... HESIN LEIKUR endurtekur seg hvønn dag. Hundraðtals litrar av dýrum bensini vera kolaðir upp. Vandi ferðsluóhappum í øllum meldrin- um. Nógv fólk ilskast um hendan ruðuleikan. Lítið og einki verður eftir av døgurdatimanum og har- aftrat munnu ikki so fáir tímar á arbeiðsplássunum fara fyri skeyti við fyrst at rigga av og síðani at koma í gongd aftur eftir ein alt annað enn róligan døgurdatima. Ferðsluruðuleiki. MANGAN hevur verið havt á lofti um vit eiga at umskipa dogurða- Froskmenn, býráðið og vælvildin Týsdagur, 19. oktober, junglutrummurnar boða frá, at býráðsfundur skal vera í kveld um gamla svimjihylin í Havn. Er fundurin ikki lýstur, ella hvat? Jú, hann er væl og virðiliga lýstur í uppslags- skápinum í gongugetuni Tíverri sæst ikki, hvat er uppsligið, fyri deggi á glasinum. Men kortini hava so nógvir froskmenn fingið frænir av, hvat fara skal fram, ather gerst rættiliga trongligt í fund- arhelinum. Petur í Gong, Zakarias Wang og Jákup Sune Jacobsen høvdu kallað saman til eykaaðalfundar, og Petur í Gong hevði sett uppskot fram um at yvir- láta Tórshavnar Frosk- mannafelag svimjihylin til venjingarmiðsteð fyri froskmenn staðin fyri, sum fyrr skotið upp. at leggja lok ein I til at spæla badminton uppskoti Peturs skuldi Havnar Badmin- tonfelag so fáa annað grundøki í staðin verandi á. Eftir Utgevari: p/f sosialurin Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miiller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Klokkan er farin av tólv. Býurin allur er mest åtøkur einum stórum Bilar, stórir sum fólk av arbeiðs- plássum, skulabørn o.s.fr. um annað tysja til dogurða. Heim- komin er bert at skræða ein bita í seg, fáa tíðindini í útvarpinum við, og søgan endurtekur seg aftur, tå arbeiðis, í Døgurdatimin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 timan. Hvør eigur at ganga å odda. Skúlin ella vinnulívið. Mein- ingarnar eru helst ymiskar um hvussu eitt møguligt umskifti Havnini. eigur at fara fram men flestu fólk munnu helst vera samd í, at ver andi skipan ikki er serliga skilagóð. hvert FLEIRI arbeiðspláss hava longu umskipað hesi viðurskifti fyri sítt egna viðkomandi, skilst, við góðum úrsliti. hava í hyggju eisini at royna, men letur hetta seg illa gera, um skúl- og sum tað Onnur arnir ikki eisini eru við. mæla til fyri nógvar Hóast nevndu 3 býráðs- limir á 2 tíma langa býráðsfundinum gjerdu alt, teir vóru mentir fyri at sannfera hinar limirnar um, at tað bart út sagt var idiotiskt at leggja lok á ein verandi hyl, ístaðin fyri at lata froskmenninar yvirtaka hann, so at meguleikarnir at venja nýggjar froskmenn knappliga fóru at verða nærum ideellar, uttan at tað kom at kosta býráðn- um eina krónu. Men tað var sum at sláa í eina dýnu. Urslitiå var sum væntað, avgjert framman- undan: Lok á hylin, so at m.a. býráðslimir kunnu spæla badminton har. Bert nevndu 3 býráðslimir vóru í parti við frosk- monnunum, 8 vóru ímóti og ein (Leivur av Skála) segði seg vera inhabilan, tí hann er passivur limur av Froskmannafelagnum Aftan á fundin vaskaðu summir býráðslimir hend- ur sínar, eins og Pilatus gamli á sinni. Froskmenn vóru ov seinir á sjóvarfall- UTTAN at vit beinleiðis skulu at umskipa degurða- tíman, kunnu vit í fyrsta lagi mæla til, at hesin spurningur verður tikin upp innan skúlan, sum jú er ein ógvuliga týðandi partur í sakini. Kanska kundi eina roynd. Hvussu vit eiga at um- skipa degurðatíman kunnu vera meiningar um, men at ferðsluruðuleikin ikki er av tí góða eru øll samd um. Latið okkum fáa eitt kjak í lag um hetta. Vit seta fegin pláss av her í Hugsið um hetta... urðatíma... onkur skúli gjørt blaðnum. í næsta døg- inum, annars skuldu teir finigð alla vælvild teirra. Men hesa kundu frosk- menn vænta sær í stórum stili í framtíðini. Tað var bara at senda eina umsókn inn. Froskmenn spyrja nú seg sjálvan: Umsókn um hvat? Froskmenn eru ikki vanir við at standa við hattinum í hondini og bidda. Og kortini — eitt undantak er — umsókn hevur verið inni um at fáa lagt vatn inn í tað gamla pakkhúsið, felagið heldur til í nú. Men av berari væl- vild man hetta uppskot verða væl goymt djúpt niðri í onkrari býráðs- skuffu. I middagstidindasend- ingini dagin eftir nevnda fund, varð sagt frå, at býráðið hevði endaliga samtykt at lata bad- mintonfelagnum gamla svimjihylin. Ikki eitt ein- asta orð um, at uppskot hevði verið frmami um at lata froskmannafelagnum hann, og at mesta kjakið júst stóð um hetta. Hvað- ani mundi útvarpið hava fingið hesi tíðindi? Ein kann bert hugsa og gita! Skandalan hevði helst verið ov stór, um alt kom út . Nú hevur kanska onkur hug at spyrja. Kann tað ikki vera eins feitt, um tað eru badmintonspælarar ella froskmenn, sum fáa hylin at spæla sær við. Hertil er at siga, at badminton er ein ítrótt, men froskmenn hevdu ætlað at nýta hylin til nakað nógv meira enn itfott. Ætlan froskmanna var at fáa eina midstød, har nýtt fólk kundi fáa holla venjing, áðrenn tey vóru slept á sjógv. so at sleppast kundi meiningsleysum vanlukk um. Ein slík vanlukka er hend, og fleiri hava verið ógvuliga nær við at henda. Onkur vildi vera við, at tíkk midstød má liggja niðri við sjógvin og ikki upp í Gundadali. Eftir mínari hugsan er einki til hindurs fyri at hon liggur oman fyri nýggja Hotel Feroyar. Men um ein kom- andi miðsteð kemur at liggja niðri við sjógvin ella uppi í haganum, hevur hon eitt til felags: Hon kemur at kosta, og kosta nógv. Fingu froskmenn gamla svimjihylin hevði hon ikki kosta nekrum eina krónu, og heitt vatn skal ikki vera í hylinum. Tað verður ikki tað sama at venja froskmenn upp í einari heitari svimji- hell, og so aftan á sleppa teimum út í kaldan sjógv til heilt aðrar umsteður. Tórshavnar Frosk- mannafelag hevur nú 25 ár á baki, og tey arbeiði, sum eru gjørd av frosk- monnum øll hesi árini eru óteljandi. Og nú koma vit til tað meira álvarsama — kanska onkur minnist tær mongu óhugnaligu druknuvanlukkurnar, froskmenn hava roynt at fyribyrgja. Kanska minn- ist onkur enn tær bæði psykiskt og fysiskt upp- slítandi leitingarnar, froskmenn hava gjert eftir líkum gjøgnum árini. Og kanska minnist onkur enn, at fleiri av hesum bjargingarroyndum og leitingum fóru fram á seinum náttartíma í frosti og illveðri. Tað at vera vaktur á nátt á hávetri, leypa í tað, tú fært stundir til av froskmannabún- anum, við ýlandi sirenum koyra í politibili til van- lukkustaðið, leypa niður í myrkrið, og síðani leita til tú vónandi finnur eitt ella fleiri lík. Alt meðan fólk í hópatali tysja saman uppi á landi sum flugur á lorti, eins og var talan um eitt fólkaforlystilsi. Í øllum forum plagar talan at vera um eina sanna publikums succes Men undan froskmenn hava aldri aftrad seg i at gera slikt sjålvbodid arbeidi, og teir eru framvegis altíð til reiðar at gera sítt ýtarsta, um heitt veðrur á teir, og tað hóast vit bert í ein- støkum forum hava fingið so frægt sum takk aftur- fyri. Ongin má ganga og trúgva, at bilar munnu ikki fara at koyra á sjógv aftur, bern ikki detta á sjógv aftur o.s.fr. Heldur verður tað hin vegin, van- lukkurnar gerast meira og meira vanligar. Og steð- ugt meira verður brúk fyri vælútbúnum og kvikum froskmonnum, sum nátt sum dag eru til reiðar at gera sína skyldu sum menniskju skal fyri Síðani nevnast, at venjing av prefessionellum frosk- monnum (teir, ið skulu hava loyvisbræv frá lands- stýrinum) nú er flutt til Havnar, eftir at tað síðani stovnanina hevur verið hildið á Tveroyri. Hetta skeið kundi fingið ideellar umsteður í gamla svimji- hylinum, men neyvan tá lok er á honum. Til framtíðar fiskaaling og havbúnað eru frosk- menn við hollari útbúgv- ing ikki til at vera fyri uttan. Og havbúnaður er ikki sciencefiction, tað er veruleiki í dag og fer at vinda heilt nógv upp á seg við Feroya strendur í kom- andi árum. Vit hava í Feroyum í dag tveir væl útbúnar froskmannainstrukterar, sonevndir „deep water instructors<, báðir búsit- andi í Havn, og tað er einki minni enn landa- skomm, um hesir ikki fáa so góðar umsteður, sum gjørligt at venja upp nýggjar froskmenn. Men tá samanum kemur, er tað kansk aals ikki arbeiði og álvarsamar bjargingaruppgávur, ið hava áhuga meiriluta býráðsins, tað SKAL kanska vera ítrótt. Um so er, hevur Tórshavnar skeiðið eina Froskmannafelag stolta segu at vísa aftur á hesi 25 árini. Vit luttóku sum fyrsta ítróttarfelag, í heims 1967, foroyska sum førovingar meistarakapping í langt áðrenn I.S.F Vit luttóku sum fyrsta foroyska ítróttarfelag á altjóðaráðstevnu í 1966 (í Rom) VIt hava sum føroy- ingar luttikid í trimum heimsmeistarakappingum (i Cuba, Chile og Italia) og einari Europameistara kapping (í Irlandi) Harumframt hava vit skipað fyri einum ótali av kappingum av ymsum slag í heimligum sjógvi Og sum eitt kuriosum skal nevnast, at Tórshavnar Froskmannafelag í eitt heilt ár umboðaði alt danska ríkið í altjóðafelag froskmanna! Í hesum felag hava vit enntá eisini havt umboð í tveimum av nevndum tess, ítróttar- nevndini og vísindaligu nevndini. Tad var um tad mundi, at blað altjóðafrosk- mannafelagsins umtaladi T.F. sum tað ógvuliga virkna froskmannafelagið i Norðuratlantshavi. Her kundi verið trivið í nógv annað avtrat, men lat tað fara hesaferð Tórshavnar mannafelag hevur árs- aðalfund í hesi vikuni, Hvat, ið man henda á hesum fundi er sjálvandi óvist nú í skrivandi stund, men væl kundi borið á, at samtykt verður at senda býráðnum eina umsókn av einhverjum slag, og tað verður helst ein umsókn, sum, verður hon samtykt, ikki fer at vera hílig. Men, tá tann nógva væl- vildin er til staðar, man fara at bera til kortini. — Vit bíða spentir. Frosk- x Arnbjern R. Thomsen Samvitskufangar i Føroyum? Landsrætturin var her i seinastu viku. Eitt av mål- inum var um falskan vitn- isburð... Eg veit eitt sindur um hetta málið til báðar síðir. Eitt er víst, verða hesi vitnir sett í fongsul sum brotsmenn fyri at hava aðra hugsan enn løgregl- an, so er Fercyar vorðin ein politistatur. Ikki skulu tit gevast her tað er ein loysn enn. Tá vóni eg, at tit sleppa at verja tykkum. Vit eru so mong, sum fylgja hesum við stórum áhuga. At hugsa sær, at eg skuldi koma at vera ímóti løgregluni, sum so fegin vil eiga virðing fyri henni; men har hatur og makt- misbrúk kemur uppí, síggi eg persónin aftan fyri eyð- kennisbúnan. Øll virðing er burturi. Vóni at fáa hana aftur. ein annar vinur Hallo - legmaður Nú frættu vit frá Paula hann einki væntaði sær av fundinum í Keypmanna havn. — Ahugavert hevði verið at vita, hvat hann hevur væntað sær burtur úr ellum hinum fundun um. hann hevur verið á ymsa staðni runt í verðini. undrunarsamur