leygardagur 4. desember 1982síða 11
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Leygardagur 4. desember 1982
Uthurðarlásið. Hetta lás hevur Jóannes Kleinsmiður, ur Torshavn. smíðað. Lásið er sum alt
annað í kirkjuni framúrskarandi handverk
Aðrir smiðir
Umframt teir smiðir,
sum her hava verið
nevndir, hava aðrir
menn verið við til
ymisk arbeiði í sam-
band við kollafjarðar
kirkju 1837
Upprunaliga hevur
kirkjan havt átta
vindeygu og hava
teyhelst ell verið á
suðursíðuni
Hesi vindeygu,
sum vist øll eru tey
somu sum í 1837,
hevur Poul Joensen
Nolsee gjert. Hesin
Poul Joensen er væl
kendur undir navn-
inum Póli i Bud fødd-
ur uml. 1791 og deyd-
ur 14. juni 1857.
Hann var sonur Jóg-
van úr Abhastovu, ið
var elsti bróður Nóls-
oyar Pálls. Pól í Búð
hevði lært til snikk
Keypmann
Í} Í i
ft at í
pplýs
Var } te xl
H giftur við
né Dalsgarði í
a il i K
Pol i Bud hevur
eisini gjert krossin á
altarinum í Nólsoyar
kirkju Hann var
hegnigur maður og
skal hava skorið talv-
fólk og gjørt
innbúgv, sum enn er
til úti í Nólsoy
Pol í Búð gjørdi eis-
ini vindeyguni til tað
kirkju, sum varð
bygd í Kvívík 1838
Vindeyguni í Kolla-
fjarðar kirkju eru av
einum serligum sniði
og líkjast frá
vindeygunum Í
hinum gomlu timbur
kirkjunum. Tey eru
bogað erva og er
hesin bogin býttur
upp í tríggjar rútar
við radiert stillaðum
sprossum. Teir, sum
seinni hava gjert vin-
deyguni á norðursíð-
uni, hava sum tað
sæst ikki gjert bog-
arnar á sama hátt,
sum Pól gjerdi teir,
hver grundin so kann
vera til hetta.
Í tí vekru úthurðini
situr eitt sokallað
kamarlás. Hetta lás
hevur Johannes
Michelsen, Jóannes
Kleinsmiður í Tórs-
Jóannes
li frá uml. 1765 til
8. november 1843.
Síðan erbert at
nevna tríggjar mans,
sum hava gjert
smærri arbeiði við
kirkjuna í árunum
1837 —40.
Ein teirra var Poul
Simonsen, eisini
nevndur Viðareiðis-
pól. Hann var múrari
avn gjert
í Havn og spekkaði
kirkjugrundina uml.
1840. Hesin Viðareið-
ispol var føddur i
Mikladali uml. 1781
og doyði 1851 í Havn.
Magnus Magnusen
(1813—1865) undan
Garðsenda í Hósvík
hevur ymiskt
irnsmið t.d. klinkur
gjørt
og hurdab« siøg
Hann hevði verið hús-
kallur hjá Peri í Nes
inum og hevur helst
lært jarnsmíð har
Kirkjan fekk eina
nýggja lykt í 1838 og
hana gjerdi Luccas
Jacobsen, ættaður av
Sundi.
At enda er um
smiðirnar at siga, at
nakrir av teimum
eisini vóru við til at
smíða kirkjuna í Kvi-
vík í 1938. Teir vóru
Pól í Búð, Nólsoy,
Dánjal Petur
nesi, Skálapói, Hans
Andreas
Landt og Prest
jógvan. Tað er tí ikki
óhugsandi at
hevur
irnar í kórvegginum í
gomlu kirkjuni í
Kvívík, og tað sigst
at nakrir av
stavum vórðu fluttir
í ta kirkju, sum nú
stendur har.
Aftan á hesi orð um
arbeiðið við at byggja
kirkjuna í 1837, kann
á K jal
Jørgen
Jørgen
skorið stan
i r
nesum
verða skoytt uppí, at
kirkjan hevur fingið
umfutandi umvæl-
ingar fleiri ferðir
seinni í tíðini, men
liggja
her. Tær kunnu verða
verða tær at
tiknar upp í eðrum
sambandi
Ívarsjógvan
Pad ber tó ikki til at
skriva um Kollafjarð-
ar kirkju uttan at
nevna Joen Iversen
ella Ívarsjógvan, sum
hann kallast millum
manna, og ta
knýtir seg til
hansara og til Kolla
fjarðar kirkju
Tad sigst, at
søgn
sum
uppi
skal
nava
yvir úthurðini
arsjógvan
rið sínar forbók
KK r moi ymså
upp a
tikid
ári grøy
huskallur
Hamri hevði
mold av e
og blakað moldina á
sjogv So kom spøk
ilsi upp at ganga og
var at síggja ymsa
staðir i bygdini
millum annad skuldi
tað einaferð koma
niðan í gomlu Hamr
ar. Hetta spekilsið
var eitt konufólk,
sum tey róptu Lítla
Anna. Innkomin setti
hon seg at ríva og
skræða í øskuni og tå
húskallurin kom til
hús, leyp spekilsið
eftir honum Men
hann var kvikur og
leyp upp um eina
konu, sum lá á song
og krógvaði seg aftan
fyr: konuna, men har
slapp trøllid ikki eftir
honum, tí barnið var
uttan skuld Tá
skuldi spekilsið taka
til, at var barnið, ikki
skuldi húskallurin
verið skræddur sund
ur
Men so ein dagin
kom Ivarsjogvan av
Signabe við báti og
vóru bæði kona og
sonur hansara við á
ferðini Tá ð te
P Sion stx
11 i
SKU JOE S
ar
x x
Sí í
x
Oo
leiðið hjá
henni og har manaði
henni á
hann gentuna niður
síðan varð friður
og
av henni. Tá ið hann
hevði manað hana
niður, fór hann inn í
kirkjuna og skar sítt
navn í yvirsyllina og
tað sigast, at smið-
irnir, sum gjerdu tað
nýggju kirkjuna í
1837, tóku tað stykk-
ið burtur úr tí gomlu
kirkjuni og fluttu
yvir í ta nýggju. Enn
tann dag kann ein
syllin yvir
siggja at
úthurðini er skovtt á
inum tað, har ikki
vaniig 1 kovta ,
svil
Ivarsjogvar var
føddur um år 1729 og
er nevndur i manntal-
inum 1801 Kona
hansara Malena
Hansdatter var tá
59 ira gomul og en
eiga 80} t r
synir ar og H
V.:ð
drátti av seg
lvarsjógn in og ;ð
spekils: n
ð orðu fa
í
Ki k
'ved }
' x h 3 }
A y
I NI
(
r á
A x
FE. SN. Siðan seinasta
tyra
leygardag
partur av hesi gren
blaðnum hava
stóð
Meiri fólk verið so
beinasom at venda
sær til greinskrin
upplys
økja
vitan
arans við
ingum,
munandi um
okkara um teir spurn
sum
ingar, sum eru
nevndir í greinunum
Hetta kemur vónandi
alt við, tá vent verður
aftur til Kollafjarðar
kirkju í eini seinni
grein. Eg vil nýta
hevi til at takka
hesum fólkum fyri
beinasemið og somu-
leiðis takka teimum.
sum hava hjálpt mær
við upplýsingum til
serstak-
Onnu
skjala-
hesar greinir
liga takki eg
Sofiu í Vagi
verði, og segufroðum
fólkum í Kollafirði