týsdagur 7. desember 1982síða 4

ið Nr. 127 — 7. desember 1982 Síða 4 Peter Waagstein /0 ár der Dr Waagstein 70 ár Y vir- Dr Waagstem vir sygehuslæge kede son a. 20 ár. De lykke af hans liv ar da han fik berde sam ste afsnit i sine to brødre tegnetjeneste ved den ramle Klaksvík kirke var dyDt er A t "m % Vaagstein selv gageret bygg ggemøder ved oplø- n af den nye syge Klaksvik for 10 hnustiøj på sygehus også yroders store arbeiGe som svgehusinspekter 4 og foregangsmand ved oprettelsen af de fæ røske sygekasser Dr. Waagstein har engang fortalt sine drengeår i Tórs havn, og husker sin fa- tage- fra mole- ders replik når sirenen lød hovedet: »Ja, nu er der sølskin og varme i Klaksvik 1 sydvest vinden god ved Klaksvik« Hans far elskede sin fødeby Klaksvik og fandt her motiver til mange af sine bedste malerier Peter fremtidsønske for Klaksvik er, at Færøer- ne alti at have to kultur- og er hvervskraftcentre, der Waagsteins Í må have råd til ædel kappestrid kan hinanden gode Fil slut vil jeg så gratulere Peter Waag stein pá den runde fød- selsdag og ønske ham langt og veliortjent og samt:dig | 1 t har tor hvad han dengang var tor ug som min læge og som makker ved bil- lardturneringene so vi dengang havde SÅ ; Vied tak tor optagelse n Haldor Holm Fundur í Keypmannahavn: Munandi ósemja Í samgonguni Mikudagin 1. desember varð lýst til politiskan fund í Før- ovahølunum i Rosenborg gade Keypmannahavn. I panelinum sótu Eilif Samuel sen og Olaf Olsen, lands Pauli Ellet legmaður og Hiln styrismenn, Pauli Ellefsen vid at greiða frá landsstýrissar gonguni, hvat hon hevå rikað hesi seinastu Hann segði, at tær n« sagnirnar um lær s kreppurnar í landsst; vóru ofta ser: 6 aðar serliga tá tíðind:ni kor i feroysku sendingir D marks Radio. Tað vai nOBV meira spennandi at lurta eftir hesum sendingunum enn teimum, sum vit hoyra í Út varpinurn Hann vi spurningu tíðin skuld 1 sa UM OKI 384 Ellefse kki iði ga Kt s tad og sið um kref i r i % e H A r e kundu ð a kk stgas tað ru nakrar kreppur í ssamgonguni Samarbeiðsavtalan var soleiðis innrættað. at vóru Japanskir bilar dýrari fyri landið Ein tolllóg eigur ikki at broyta kappingarferi hjá tí ein- staka Í samband við skrivingina i blødunum seinastu tíðina um tolllógina hava vit ser- stakliga lagt til merkis eina ósakliga, reingjandi og ljóta skriving í Dag blaðnum. men hetta skriv- ingarlag eru vit kortini so von við. Sosialurin hevur í um sambandi kannað mál- ið um telling av bilum nærri, og koma vit fram til eitt úrslit, sum gjørt okkum ikki bilsnar. Hetta eisini enn einaferð, hvussu blað- hes- hevur sørt urslit visit sannleiksreingjandi stjórin við harkaliði Dagblaðnum eru. Japanskir bilar dýrari fyri landið Sannleikin er tann, at japanski bilurin er umleið 15—25 biligari at tran leiða enn ein tilsvarandi vestureuropeiskur bilur Men ngskostnaðin úr Japan til afturat 9.000 kr fyri leggja vit flutn Vestureuropa umleið verður tann hvenn bilin, fuit samdir málini Tað kundi tí ikki sigast, at har var nekur kreppa. San gonguskjalið sigur heilt klárt, at mál, sum semja ikki er um, skulu útsetast. Hilmar Kass muninum millum sosialistisk- an og liberalistiskan politik Landsstýrisflokkarnir hildu seg til tann liberala politikk- in, tann borgarliga, veruleikanum var tað bert sjálvstýrisflokkurin, sum vildi liberalan politikk Hinir flokkarnir í lands stýrinum vildu, at tað almenna skuldi gjalda, tá vinnulívið gav hall og privata greiddi frá men 1 hava inntekuna tá tað gav ivlop Tað var vorðið var ligt i Førovum, segði hann, at landið skal standa við endan tá tað gongur illa í hond við meðan teir vinnuni privatu bert skulu standa vid endan å tad gongst væl hond Hann kundi illa taka undir ið legmaður segði um samgongulagið. Har var Munandi osemja samgong uni, segði Hilmar Kass Olaf Olsen gjørdi vart við, sum teir høvdu verið samdir um, men har vóru eisini fleiri mál. teir at nógv mál vóru, japanski bilurin umleið 1—5.000 kr. dýrari, enn tann tilsvarandi europe- iski bilurin, tá ið bilurin stendur á keiuni í Havn Men av tí, at tollurin bert verður roknaður av framleiðslukostnaðinum og ikki av flutningskostn- aðinum, verður tann japanski bilurin bíligari at keypa frá føroyska bil- handlaranum. Tvs. hver japanskur bilur, sum kemur inn til landið kostar tí føroyska samfelagnum 4—5.000 kr. meira, enn ein tilsvarandi men sam- stundis fær landið tollinnteku frá tí japanska bilinum. Um talllógin verður broytt til ein toll av virð- europeiskur nógv minni inum á bilinum, eins og í flest øllum ødrum londum, kemur hetta ikki at kosta forbúkaranum eitt oyra, sjálvt um Dagblaðið roynir at billa fólki hetta inn Tverturímóti verður hallið á hand tollurin minkað ur Hann var av ti fatan at best var, um tað bæði fyrstu árini vóru privatir sum fult og heilt koyrdu ásannaði hann, at hevur verið við kreppuhjálp til fiskivinnuna, men nú gekk so væl betri við fiskiflot- anum, segði Olaf Olsen. Síð- ani var orðið frítt Jákup Lindenskov gjerdi vart við, at hann fór at gera nakrar viðmerkingar. t.d. til tað, sum framsegumenninir í samgonguni høvdu ført fram Hann helt fyri, at her høvdu menn lagt fram eina vinnulivid. To neyðugt glansbilatmynd av støduni Førovum, sum var meira fag anur Landsstyrissamgong enn hon er i veruleik segåi hann, fyri at broyta politikk antarna lands VAuinum neyddu lar dirsk Á i # it f nu! og S104 sa ' x « A x skilagóðari saniferdsiuut bugving og k i tta br Framhald á haksíðuni handlarum má tað verða eitt ynski hjá einum hverj- um bilhandlara at sleppa undan bæði europeiskum og japanskum millum- handlarum, men hinvegin má tað verða frægari fyri landið. at ein millum- handlari í Keypmanna- havn fær 1.000 kr.. enn at eitt japanskt farmaskip fær 9.000 kr Men í dag 1.000 krónurnar tollaðar meðan tær 9.000 íkki verða tað Her liggur orsekin til, at r dýrari verða tær ein bilur, sum er fyri landið, verður bíligari hjá forbrúkaranum, meðan minni fer í lands- kassan Hetta má fáa ein og hvønn politikkara til at hugsa seg um, tí tað kann fyri landshúsarhaldið og fyri tann einstaka forbrúk- aran bert verða ein fyri- munur, at tollurin verður roknaður av tí veruliga innflutningsvirðinum. Ein tolllóg eigur ikki at broyta kappingarfori hjá tí ein staka. Vit meta tó, at hetta er eitt mál av stórum týdn- ingi, sum krevur eina sak liga viðgerð Johan Dahl Sorensen á Viðareiði til minnis Eg var burturstaddur í fjarløgdum miðum. har sól ei um summarið sær Ein silvitnis morgun uni Í ár Þá ið deyðsboð eg ekk av I Dátt komt leyðs boðir Pr il heilsan fyri ri tid síðani var farin at bila Dahl, sum hann van liga varð nevndur, var Marin Elisabeth sonur og Serer Serensen undir Hovygarðinum á Viðareiði Dahl vaks upp á Viðareiði og tók lut í ollum arbeiði, sum tå var vanligt úti á bygd. Her var velting, hoygging. ganga á fjall, røkta fuglabjørg- ini, útróður og annað fyrifallandi arbeiði. tá var ikki so lagaiigt at koma til bygdina í hansara uppvekstri. Tá var tað postbátarnir „Emanuel<, sum legði at »Helluni«, hvar alt fyrst varð lossað í opnan bát og so upp á Helluna. Síðani skuldi varan berast til hús Vóru ikki líkindi at koma at Helluni, so nátti farast undir Leiti, hvar tað vóru 2 fjórðingar at ganga og Knossa alt tl hus Handi! var í hús inum, so her var altíð okkurt at takast við Tað kom at verða Dahl, sum førdi handil- in víðari, og tað var her fólkið á Viðareiði kom at kenna Dahl best Her kundi altíð koma eitt hugnaligt prát í lag. Her bleiv tosað un viðurskifti bæði burturi og heima dagsins Dahl var ein vitugur maður, so tað var altíð hugnaligt at koma á tal við hann i politikki var Dahl javnaðar avgjerdur maður, heimið hjá teimum var ofta eitt savningarstað, tá ið politikarar komu til bygdina i ymiskum ørindum, og har varð ongantíð spart nakað i blidskapi. Tad var hugnaligt at vitja inn hjå Dahl og Gudrid, sum hann gift- ist vid i 1956. Gudrid er ættad ur Arnafirdi, og hevur hon verid Dahl ein góður stuðul igjøgnum lívið. Nú stendur plássið tømt eftir Dahl. og saknurin er stórur fyri at hava mist ein góðan mann og papa, men eg vil bert ynskja tykk- um, sum eftir sita, at Harrin má signa og troysta tykkum i sorg ini Friður minninum um Dahl. verið við ein vinur | | |