Sosialurinarkiv
Sosialurin 1982-12-09, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 9. desember 1982síða 2

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Ber til at sleppa undan skatti? , 1 y Í X n } ið }} rr r r Få eft 3 Jørdin er full av fødandi mammum — Lýsir samfelag okkara frá nýggjum sjónarhorni Oddver Johansen Livsins summar Skaldsega Utgevari: Orð og Leg 1982 176 síður Permumynd: Poul Rest orff Johansen Kostnaður: 100 kr okabud k nóg hig: ert ITå lysir tidina jmsDardaga fra tl onarhorni, at vil ndisdagin J ur, vinir, foreldur pE svstkin umframt ein fitta god vid Noru og henni frå og litar samgent una vid sinum verumåta Nora gongur i skula og fer eftir skulatid heim til sera ommu, sum er sigur vinkonuna Ruth at spæla Mamma Ruth er ógvuliga reinfer. og hon kannar Noru. tá hon kemur inn Hvggur um faldurin skjúrtinum hjá Noru er lagi. Nora sigur mammu síni hetta Mamman heldur. at mamma Ruth bert vil vita, um Nora er rein. Nora heldur tó nakað nevniliga, at granskar at vita, hennara seyma faldin á hevur skjúrti hernara eftir fyri- skriftunum, og um skjúrt- ið er kastað um á ranguni! Nora ugsunnarhátt, og við hon tað hevur sín egna hesum viðgerð sum hon rFerandisdeg Foreldrini hjá Noru eru ikki múgvandi fólk, men búgv HR x > i KSLað Ul æ i LE nav na me hesar sleppa smágent mar ikki at spæla við Bert mamman rystir dust- ið av teimum av og á. Tær sleppa ikki at órudda og tí dama smågenturnar so væl at syngja tvíreddað, tað óruddar heldur ikki! Nora kennur býfólkið og Oddvør Johansen Skaldsøga | Ord og Løg ; 1siatonaum í seg FJØrNUSTEO — eisini Tynandt € } himli. Har er alt far MN FIT] ES SJ foðandi ma ið av lagi — og gler 8 er voðrin sorg. og sorgin gleði Og kortini er jorðin full at > mammum. Mammum ið Mammum, ið foða teir klóku, sterku og týdningarmiklu, Mammum, ið foða tey vilja eiska ;Á býttu og veiku og skarðaðu kerini. Halleluja«. sigur livandi frå byttu Lenu, sum varð neyðtikin, men ikki dugdi at siga, hver brotsmaðurin foðandi lívið. var. Nora sigur eisini frá, tá illar konurnar gjørdust vakran summar dag. Tær fóru at upp og niður, tveittu hús- búnað út í tún, skúraðu og erar ein vas skrubbaðu og lótu síðan sólarhitan turka hetta. Olivant pápi Noru gongur og suffar, tí reingerð er tað ringasta hann veit. Nora og beiggin Olaf fara í summarfrítíðini til skylfólk at ferðast. Fyrsta kveldið tey fara til songar nýggja umhvørvinum kennist tað legið at liggja undir tí tungu og kleimu dýnuni í kamarnum, har viðurin er skúraður og rýkur av trútnaðum træi. Í bygdini lærir Nora at kenna, at eins og í heim- bynum, so eru eisini her bern, sum ikki eru sum ørn flest Drongurin Fróði tosar óskilliga og hevur skeiv evgu. Um hann ikki skal verða ver- andi býttur, so noyðist hann at tara t1 reidrun um niður til i KUN L i 1 n F h i í <t leikar og ómenniskjans ligar umsteður foreldur a! brekaðum bernum hava havt her á landi. Tíbetur kemur slíkt ikki fyri long ur, nú vit eisini hava rún fyri brekaðum í Føroyum Nora upplivir eisini, at foreldrini hjá vinmann- inum Flóvin fara frá hverjum ødrum, og små- Frovtt H ' BR , k v? ; , r Få Få 3 Y 4 PÍ 1 i á + k 6 i illa lóðmang {{< erða na KT r Hildid erour um + gentan kennir beiskleikan, at følk kunnu halda upp at at vera góð. hvert vid annað. Barnið kennur ikki fyribrigdið at halda upp at at vera góð við, — hetta er bert nakað, sum vaksin fólk kenna Nora kennir tryggleik: heimi sínum. har tónleiku og myndalist eru tyðand partur í teirra. Familjan tónleik á um og mamma Noru mál gerandisdeg spæli ymsum Mo ar myndir. Tå mamma frå manni sinum sigur hon mammu Noru frå dreymi sinum, at sleppa at spæla sjónleik og at útbúgva seg til hetta. Mamma Noru greiðir mammu Flóvin frá, at hon væl kann saman- sjóða listararbeidid, born og mann, men hetta heldur mamma Flóvin ikki kann samanberast, um veruligt spyrjast burturúr. Nora upplivir eisini at Flóvin fer SKál fáa eina ítla systir a í hennara stríðist HI sal øgu vid rK n, ådren ] 1 3 H 1 Y ð, á x (9751 K n r ID ) at eig í k rð x t r Í ) ev sir ð in, á Ki I ør Ka K nn > ” i I Jú, sanniliga hava vit fingið at vita, at tú skalt eiga títt barn í pínu! Mannminkandi uppl ingin hjá pápa Noru, Oli- vant er eisini sera livandi, tá hann fer í bankan at biðja um lán, so hann kann fáa verkstaðið upp Framhald á síðu 10 OG á | rr er