leygardagur 11. desember 1982síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið
Útgevari: p/f sosialurin
Postsmoga 76,
3800 Argir,
telefon 11820
Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd)
Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miller
Lýsingar: Árni Joensen
SO VÆL samfelagið er útbygd á
mongum økjum, so verða vit dag
og dagliga mint á, hvussu viðbrek-
ið tað er kortini. Ravmagnsveiting
í hvert hús, og hevur tú brúk fyri
orku, er nóg mikið at snara knøtt-
in — so fært tú ljós og megi til, at
vinnuhjólini kunnu mæla.
MEN KNAPPLIGA hendir tað.
Sambandið verður av einari eila
aðrari orsøk kvett, og vit gerast
lamin. Liggja hjálparleys — heima
- og arbeiðsplássið steðgar upp.
Ikki fyrr enn tá síggja vit týdningin
av hesum neyðugu hentleikum —
tess fleiri hentleikar, tess meira
hjálparleys gerast vit. Vit síggja
best tá, hvussu bundin vit eru av
»teknikkinum«.
HETTA HENDI herfyri i Sandoynni
og í vikuni í Nólsoy. Streymkað-
alin slitnaði, og oyggin liggur
lamin. Hóast tað, at menn beinan-
vegin fóru undir at seta í verk fyri-
bilstiltøk gekk long tíð, áðrenn t.d.
Sandoyggin kundi »virka« aftur.
Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981
SEV hevur rættin og ábyrgdina
TAÐ, SUM vit í hesum sambandi
kunnu hava hug at seta spurnar-
tekin við, er, um ein einsamallur
sjókaðal til eina oyggj er nóg mikil
trygd fyri oynna. Mangir av
teimum kaðalum, sum á sinni vóru
lagdir út, eru gamlir og slitnir av
tíðarinnar tonn, og kunnu altíð fáa
brek. At skifta teir út, áðrenn ov
seint er, verður neyvan gjørt, og
somuleiðis kann brek koma á, um
kaðalin er nýggjur.
SEV ÁTTI tí beinanvegin at sett
upp útgerð, har neyðugt er, soleið-
is, at tað, sum hendi í Sandoynni
og í Nólsoy, ikki hendir aftur. SEV
eigur rættin til vatnið í Føroyum.
Um fólk sjålvi høvdu hug at taka
seg saman og eta eitthvørt upp at
tryggja sær orku — tað verið seg
vatnturbinur o.a. — fáa tey íkki
loyvi til tess. SEV hevur rættin og
ábyrgdina, og er tað tí eingin ivi
um, hver, ið hevur ábyrgdina av at
øllum verður tryggjad raumagn —
og at hendan trygdin er til stadar,
um okkurt brek kemur å sentralu
ravmagnsveitingina.
. -— æ
Gáloysni
Arbeiðsgevarin hevur ábyrgdina av, at trygdin er í lagi
Ferð eftir ferð hevur Sosi-
alurin framfert týdningin
av eini álítandi tíðinda-
tænastu. At tað ikki altíð
er so eftirfarandi, sum
skrivað verður, hava vit
kortini nógv demi um.
Tá Sosialurin sum ar-
beiðaraavís kemur vid ííð-
indum, sum beinleiðis
hava við arbeiðaraviður-
skifti at gera, má kravið
vera, at tíðindaflutning-
urin er so mikið greiður, at
onki ivamál stendst av
hesum.
Í Sosialinum 2. des.
1982 stendur í greinini
„Einki arbeiðsplás hevur
trygdarumbod« undir teig-
inum »Gåloysi« at
»… trygdarumbod … hevur
Nr. 129 — 11. desember 1982
åbyrgdina av, at umstød-
urnar eru forsvarligar«.
Longur niðri i sama teigi
sigur Eli Davidsen bein-
leiðis, at »arbeidsgevarin
hevur åbyrgd av, at trygd-
in er i lagi«. Ørkymlandi
uppsett og kann lættliga
missfatast.
I reglugerðini um trygg-
leiksarbeiði stendur, vid
ávísing til lógina kap. 2, at
teir persónar, sum átaka
sær tryggleiksuppgávur
»yvirtaka soleiðis íkki
nakra ábyrgd fyri at ar-
beiðaraverndarlógin verð-
ur hildin«. Virkisleidslan
hevur åbyrgdina og ongin
annar.
Greinin eitur >Einki
arbeiðspláss hevur trygd-
arumbod«. Hetta er ikki so
logið, tá arbeiðsfólk, sum í
hesum ferinum, kann fáa
ta fatan, at tey eru tey,
sum standa við ábyrgdini,
tá skaðin er hendur.
Hetta eggjar sjálvsagt
ongum at átaka sær
uppgávuna sum trygdar-
umboð.
Flakafólk
Viðmerking
Greinin kundi misskiljast.
Tað geva vit tykkum rætt
í, samstundis sum vit
takka fyri rættleiðingina.
Blaðstjórnin
Álitisfólk
Arbeiðsfólkið skuldi sjålvt kunnað valt álitisfólk. Betur hevdi
verið, um tað vóru tvey álitisfólk
| álitismannaskipanini
stendur. at tey, sum vera
vald, skulu vera dugnalig,
og hava arbeitt minst eitt
ár á virkinum. Hettar er tó
eingin treyt
Valið av álitisfólki skal
góðkennast av arbeidsgev-
arbeiðsfólki sjálvt velur
sær umboð, og sínámillum
semjast um eina avgerð, tí
tað eru tey, sum arbeiða
saman, sum kenna best til
viðurskiftini á plássinum,
har sum tey eru.
Tað er betur at tað vera
Okkara heimspartur fyrst lagdur í spønir
Stødan hjá arbeiðaraflokkunum er, at vit eiga ikki at tiga,
hvørki tå Sovjet dubbar ella tå USA ger tað. Longu í 1979 segði
danska stjórnin seg vera ivasama, um tað var rætt at dubba
Longu í 1979, tá NATO
tók avgerð um at fara
undir uppseting av
teimum 572 atomrakett-
unum í Vestureuropu,
uppsetingin skuldi verða í
1983. segði danska stjórn-
in seg vera sera ivasama
um rættleikan í hesi
óhugnaligu krígsdubbing.
Danmark tók tá ta
stødu heldur at útseta
spurningin, soleiðis at allir
royndir fyrst blivu
gjerdar at fáa Sovjet til at
steðga uppsetingini av
SS-20 rakettunum — og
taka upp samráðingar um
avvápning.
Men uppskotið fekk ikki
undirteku.
Tó eydnaðist at fáa sam-
ráðingar í lag. Í Geneve.
Ikki bert um millumdist-
ansurakettirnar, men
eisini um interkontinent-
alu rakettirnar INF (In-
termediate Nuclear For-
ces) og START (Strategic
Arms Reduction Talks)
Stovnurin fyri strateg-
iskar kanningar i London
sigur, at nøkulunda javn-
våg var i atomvåpnameg-
ini i 1979 millum Eystur
og Vestur.
Síðani hevur Sovjet
hildið fram at seta upp SS-
20 missilir, sum teir rópa
hetta. Í dag hava teir 235
av hesum ólukku vápnum,
sum peika beint móti
vestri.
Avvápnaðaruppskoti
hjá donsku stjórnini var
sjálvsagt fyri at fáa part-
arnar at gevast við atom-
vápnadubbingini, at halda
uppat at framleiða hesar
atomleðingar sum í dag
standa uppi — ja sum sild
í tunnu.
Men útlitið er dapurt.
Ikki bara russar og
amerikanarar framleiða
henda erskap, sum fleiri
ferðir kann leggja jarðar-
knettin í spenir. Fransar
og bretar gera eisini hesar
ólukku rakettir, atom-
leddar.
Og skalt tú hava vónir
um at fáa bara ein tjans at
byrja eina niðursjóðing, ja
so er fyritreytin, at part-
arnir vísa vilja til at tala
saman.
Í hesum óhugnaleiki
hevur USA sagt,a t atom-
framleiðslurnar í Franka-
ríki og Bretlandi skulu
haldast uttanfyri.
Frakland ætlar at
modernisera sínar atom-
leðingar. Bretland somu-
leiðis og eisini við atom-
kavbátum.
Reagan, forseti segði fyri
kortum, at Amerika fer at
endurnýggja síni atom-
vápn við 8.000 eindum av
atomleðingum, sum skulu
brúkast, setast upp, í flog-
førum, kavbåtum,
vanligum skipum og å
landi.
Tjaki um tær 572
rakettirnar i Europu er
veruliga bert ein partur av
eini størri heild.
Tað er lítið trúligt at tað
fer at bera til at fáa russar
at gevast við at økja atom-
dubbingina.
Og nú frættist, at russar
byggja eina atomrakett,
sum skal kunna rekka
heilt til Amerika.
Og í ellum hesum er-
ara, ið kann broyta hetta 2 vald 2 álitisfólk, ti um greiða reglu at ganga eftir.
ferðir, men síðan verður einum ferst frá, tekur tann
triðja evni góðkent. Tað næsti við, og somuleiðis tá J.
skuldi verið soleiðis, at samrådast skal er betur at
um góðum. steðga við at gjalda
politisk
viðmerk-
ing
skapsídnaði verða brúkt
virðir, sum so avgjert
eru nógv meira tiltrongd á
so mongum eðrum neyð-
ugum økjum. Ørskapurin
heldur fram, fleiri og fleiri
atomlødingar verða
gjerdar.
Hesin terror-balansu
politikkurin frá báðum
síðum hevur skapt stóran
iva í NATO felagsskap-
inum, tí ein týðandi partur
av politisku flokkunum í
Vesturheimi vilja ikki tig-
andi samtykkja at er-
skapsspiralurin snúrar
víðari.
Javnaðarflokkurin i
Vesturheimi, uttan
franski, óttast hvat kapp-
ingarhugurin kann fera
við sær.
Kann tað enda við nekr-
Tað verður sagt at
Amerika vil dubba mest
meguligt í Europu, so at
amerikanskt landaøki
verður sum mest spart,
um ólukkan hendi.
Tað er Europa, sum
hevur mestu negdina av
atomvápnunum í heim-
inum ellum. Og tí verður
tað okkara heimspartur,
sum fyrstu verður lagdur í
spenir, - um óhugnin
gjørdist veruleiki.
Tora vit at trúgva russ-
um, tá teir tala um frið og
teirra óbenduga kærleika
til frið í heiminum!
Tað betti ikki um, at teir
við keldum blóði legdu
Afghanistan undir seg
fyri so fáum árum síðani.
Og hendingin í svenska
skergarðinum gav okkum
aftur eina sera óhugnaliga
ávaring um, at ikki biúgv-
ast teir í teirra óbenduga
tráðan eftir at nálgast, har
teir yvirhevur einki hava
at gera.
Tann hendingin mundi
kennast = hjá flestum
okkara á sama hátt, sum
tá tjóður vitjar á nátt.
Fólkatingið samtykti
týsdagin 6. desember at
vera tvey, tá man skal
geva eina frágreiðing frá
einum fundi og tílíkt
Núverandi skipan er góð
at hava, men vónandi
verður hon tikin upp i
samráðingarnar til várs
so man fær eina meira
danska partin til NATO,
tann partin sum fer til
atomrakettir — við at
ásanna at meira er neyð-
ugt nú at hugsa um hverji
tiltøk skulu gerast til at
fremja avvápna.
Vit eiga sjálvsagt ikki
at tiga, hvørki tá Sovjet
dubbar, ei heldur tá tað er
USA sum ger tað. Hetta
er steðan hjá arbeiðara-
flokkunum í Vesturheimi í
spurninginum um atomer-
skapin.
Men tá javnaðarflokk-
arnir steðugt halda fast
við NATO felagsskapin,
er tað tí, at teir ikki síggja
annan meguleika til at
skapa verju móti hóttan
uttanifrá. NATO verjan
hevur ervað forðan fyri
fleiri valdtøkum frá russ-
um.
Men endamálið við upp-
skotinum, sum varð sam-
tykt í Fólkatinginum er at
minka mest meguligt um
krígsóttan og krígshóttan.
Tað gerst bert um eystan-
veldini og vestanveldini
seta seg niður at tingast.
sov
8. desember 1982
J. Lindenskov