týsdagur 15. februar 1983síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin gstalurin tíðindablaðið Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgð) Blaðfolk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen oddagrein PAKKI landsstýrisins er meira ein kinesisk eskja enn ein vanligur pakki. EIN KINESISK eskja er sum kunn- ugt ein stór eskja við nógvum smáum eskjum inni í, so tann sum pakkar upp alla tíðina fær ein nýggjan pakka. Ofta er hesin nýggi tómur og tí verður gramliga farið eftir næsta pakka, sum so aftur er tómur o.s.fr. Soleiðis kann verða hildið fram til ein kemur inn til ein pakka við gávuni í. VIT VILJA nú ikki siga, at allir pakkarnir í ti kinesisku eskjuni eru tómir, men legið er innihaldið, tað má vera loyvt at sláa fast. OVAST Í tí fyrsta pakkanum liggur tann nýggi sjónvarpsstjórin. Hann er tað einasta tinganestið, sum samgongan er so toluliga samd um. Øll minnast sjónleikin og gølurnar við teimum trimum starvssetanunum seinasta summ- ar: Fólkaflokkurin fekk rektarin í Eysturoy, sambandsflokkurin fekk skúlastjóran í Trongisvági, og universalkittfiokkurin skuldi so eiga sjónvarpsstjóran. Tað er vert nú aftur atminna á, at hesar báðar starvsetanir gingu tverturímóti teimum innstillingum, sum lógu fyri í nálunum. NÚ HEVUR so kittflokkurin fingið Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Ólóglig mannagongd? sín judaspening útgoldnan. Sum tøkk fyri, at hann sveik sín trúgva partamann eidisprest — sum tøkk fyri, at hann, finiflokkur sjålvur, gjørdi hinum bådum tann beina, at svíkja oll tey grundsjónarmið, sum flokksins stovnarar bygdu á í 1906, hevur hann fingið sjónvarps- stjóran. VIT FARA at loyva okkum at vísa á, at henda tilnevning er líka so ódemokratisk og lítið í samsvar við ta innstilling, sum fyriliggur, sum hinar báðar omanfyrinevndu. Tað er eisini ein stórur spurningur, um hon er lóglig og verður hetta nevnt uttan tað á nakran hátt skal uppfatast sum eitt persónligt álop á tann mann, sum er tilnevndur. STØDAN ER jú sum øllum kunn- ugt tann, at sjónvarpsnevndin skuldi bert gera eina innstilling. Nevndin fekk frá hægsta juridiska myndugleika í umsitingini at vita,a at hetta kundi bert skiljast soleið- is, at meirilutans innstilling var galdandi. Sostatt kundi lands- stýrið bert velja millum teir tríggj- ar umsøkjararnar á meirilutans innstilling. MEN HENDA eftir okkara tykki einasta lógliga mannagongdin hevði ført til, at kittflokkurin ikki kundi fara til kassan og fáa sín judaspening útgoldnan. TÍSKIL valdi alternativið sum ikki einaferð at,nýta eina manna- gongd, sum nógv fólk — langt út um andstøduna, ivast stórliga um. Livi TV-Aktuelt! Feroyingar eru bangnir Press). fyri tí teir elska. Sjónvarp- Hetta hevur verið ein- sum hesar. Ein samreða í Fugloy ið er her onki undantak. Seinast er tað listafel- agið »LISA« sum ávarar móti hesari »avbjoding móti feroyskari mentan og hugsan«. Hvat er tað fyri avbjóðan? Og hvat hava førovingar havt áður, sum er so nógv betri, og sum er hótt? Jú — áður enn sjónvarp- ið kom, var t.d. »DIMM A- LÆTTING« einasti fjøl- miðil upplýsti um uttanríkismál, um hvat ið hendi í heiminum. Henda borgarliga avis fær øll síni tíðindi. fyri ein part á donskum, beinleiðis frá amerikansku propaganda- stødini AP (Associated sum asta upplysingarmidstød, førovingar hava kunnad fingið um hendingar úr umheiminum. Tann ameri- kanska propagandan hevur ofta ikki verið fræg- ari í útvarpinum Nú hevur tað danska »TV-Aktuelt« gjert ein hóp fyri at víðka sjónar- ring feroyinga burt frá Dimmu og Utvarpinum og til eina meira realistiska meting av heiminum. Vit eiga at halda fast í >TV Aktuelt< og »TV-Avisen« sum alternativ til okkara reaktioneru borgarligu tidindaberarar. Førovingar verða aldri førir fyri at gera sendingar ella ein andakt i Skúvoy ella okkurt róp úr onkrari estari samkomu kunnu vera góð fyri tey innvígdu, men at gera heimsumfat- andi sendingar, sum danska sjónvarpið ger, koma feroyingar aldri at hava ráð til. Tí LISA: Skulu vit velja millum danskt sjónvarp og Dimmalætting, so eiga tit at velja tað fyrra. Nakað annað er. at foroyk- ir tekstir áttu at verið settir á. Og: Dallas og annað fjas kunnu vit gott vera fyri uttan. Men TV- Aktuelt taka vit íkki skaða av. -Kosmopolit Nr. 19 — 15. februar 1983 Hvar fór alternativið? — spyrja rædsluslignir fólkaflokksmenn í Dagbladnum Øll minnast vit ta grovu og óflýggjaligu herferð, sum hegravongurin Í fólkaflokkinum móti javnaðarmonnum tað seinasta árið, id hin fyrra samgongan sat við ræðið í Tinganesi. Samgongupolitikkurin var vorðin ov herskin fyri teir afturhaldskroppar og høgraekstremistar, sum tå vóru við at taka ræðið av álvara í fólkaflokkin- um. Tað ráddi um at fáa javnaðarflokkin burtur frá politiskari ávirkan, áður enn tey javnaðarmál, sum voru avtalað í samgongu- skjalinum, kundu verða framd. So varð farið til verka. Við vanligum fólka- floksgrovheitum, við óflýggjaskapi, lygnum og persónsforfylging legdu hetjurnar Óli Breckmann, Óla Jákup Rólantson og teirra spilliklútar til brots eftir javnaðarmonnum. Aftan fyri teir stóðu teir penu fólkafloksmenninir, sum ikki vanliga dálka seg um hendurnar, men still- tigandi góðtaka alla óhumskuna. Javnaðarflokkurin varð gjørdur til tann heilt stóra syndarin í feroyskum politikki. Kommunista- og heidningagrýlurnar vórðu drignar fram úr skýma- skotinum á Dimmalætt- ing og bornar fram á for- síðuna i Dagblaðnum. Lygnirnar og ókvæmis- orðini hjá 6-talsadjunktin- um og hansara skutil- sveini fossaðu út um land- ið. Eingin varð eirdur og eingin varð spardur á hesi herferð, ið meir enn nakað annað avdúkaði terror- lyndið og hálvfascistisku muruna í fólkaflokkinum. Nú var í grundini ikki so nógv ítekiligt at finnast at í politikkinum hjá fyrru samgonguni. Samfelags- hjólini mólu toluliga væl, arbeiði var til allar hendur á sjógvi og landi og hóast slangurnar hjá fólkafloks- fyritskunum ikki lógur fastsurraðar niðri í lands- kassanum, so fekk eisini vinnulívið hampiliga væl burtur úr: nógvar breytir vórðu keyptar, milliónir vórðu veittar til teir hart- fyrispentu reiðararnar, so tann floti, sum tann nú detroniseraði landsstýris- maðurin á sumri 1979 hótti við at binda fyri teym, slapp útaftur í ollum góðum. So vóru onnur ráð til at taka. Høgraekstremistar eru sum allir feroyingar »finniuppamenniskju« og funnið varð upp á eitt „borgarligt alternativ«! Til at marknadarføra hetta alternativ varð til- nevndur ein stavnamaður at ganga á odda í herferð- gjørdi kollektivistum javn ini moti kommunistum, pamparum, ovingum, intelektuellum, akademikarum, fakfelags- formonnum og kvinnum, reyðum, grønum, gren- lendingum, vikarum og ollum teimum eðrvísið hugsandi, sum órógva følkaflokksmonnum nátt- arsvevnin. Aftanfyri stavna- mannin stóð ein egiligur herur av tilbúgvum og stríðsfýsnum fólkafloks- monnum og kvinnum: Tann silvurprýddi á Skansavegnum, verson- urin, tann dynamiski skúlastjórin í Eysturskúl- anum, Óla Jákup R., tann peni Jógvan Sundstein, tann ikki minni peni Edmund í Garði — fyri ikki at tala um allar teir goyggjandi lærhvelparnar hjá stavnamanninum úr Viljanum. Samantikið ein fylking, ið kundi fingið eina og hverja S. A. deild til at blikna og ein Røhm, ein Hitler ella ein hvenn Gauleitara at rodna av evundsjúku. Henda fylkingin fekk sín vilja. Hon fekk brotið tað seks ára gamla sam- starvið, ið hóast síni brek kortini man vera frægasta stýri, ið Feroyar hava havt nakrantíð. „Hvar fór alternativid?« spyrja teir nú í hverjum Dagblaðið. »Alternativid farið upp í royk«, ella var ongantíð nakað alternativ? spyrja nú stormtropparnir. »Hvar er nú ríkið hjá Ola«? spyr ein púra ørkymladur Ola Jákup og rennur aftur og fram í teigum Dagblaðsins sum ein harraleysur hund- ur. Um somu tíð rennur yvirhundur hansara tann alternativi yvir ollum alternativum, sjálvasti stavnamaðurin, runt og runt í ring eftir halanum, tí alternativa halanum — altso! „Er alternativid burtur« otør ingum, spyrja fólkafloks- menninir, ið standa, sum Kánus rundan um løgtingssirkusi hjá Jógv- ani og Paula?“ Hevur tað ongantíð verið nakað alternativ? Hvat er hetta fyri nakað? Er Jógvan ikki sterkur maður? Eru Óli og Åge og Páll ikki sterkir? Tey skilja púrt einki — standa sum ryssa uppi yvir deyðfolaðum fyli! . Einki alternativ! ?!?!? Og oll høvdu tey glett seg sum børn, men nu er einki alternativ, sjålvt Ola Jákup, yvirróparin og »underdog« Ola sigur nú í dag 9. februar í Dagblaðn- um, at einki alternativ er, tað er vorðið til eitt sam- bandsalternativ, sigur hann Sambandsalternativ fer tað nú at éita nekur hundrað Dagbleð fram. So kann man byrja at føra kriggj móti alternativ- inum, júst sum ímóti javn- inginum, tí kriggj må altíð førast, um tú ert ein rættur = fólkafloksmaður. Pauli — tað stóra »EGid« hevur oyðilagt alt sigur Óla Jákup, og fólkafloks- menn sum trúu, at teir hevdu einarætt uppá ego- ismuna, uppá óflýggja- skaþin í politikki, kenna seg snýttar. Nú má mytan um sam- bandsalternativið útrudd- ast einaferð með alla, geyl- ar Óla Jákup frá sær sjálv- um í Dagblaðnum 9. februar. | Jamen, góðasti Óla Jákup, hevur tú gloymt hver uppfann hasa myt- una? Uppfinnarin býr í tínum egna húsi, situr í blað- stjórasessi „Dagblaðsins. Tað var hann við sínum afturhaldsliði av smáborg- arligum innikroystum, kompleksutum og javn- aðarhatandi hegraeks- tremistum, sum fann uppá, at alternativið í fyrstu atlegu var at finna í sambandinum. Síðan skuldu báðir hegraflokkarnir fólka- flokkurin og sambands- flokkurin saman við uni- versalkittinum sjálv- stýrisflokkinum bjóða seg fram sum eitt borgarligt alternativ til tann fram- burðs- dog vælferðar- politikk, sum hin sam- gongan førdi Tað eydnadist! — havið tad nu og so segåi hann maður: »Væl igagnist!« Sosialistur P. S. At enda ein serstøk heilsan til Gøg og Gokke å Dagblaðnum — altso til stavnamann og fótalunn: — Hava tit nakrantíð hugsað um hetta, at tað kanska alt er tykkara egna skyld? Hevur tað ongantíð fallið tykkum inn, at tað kanska er nakað galið við fólkaflokk- inum? Eitt er í hvussu so er vist: har sum fólkaflokk- urin er uppi í, er altíð galið við onkrum. Hesin spurningur krev- ur eitt sindur av sjálvs- rannsakan og hesin egin- leiki hevur nú ongantíð verið fólkafloksins sterka síða so: einaferð enn: »Væl igagnist!«