leygardagur 26. februar 1983síða 20
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr.
24
26. februar 1983
Hesar
riesa
rættiliga
gjørdar frå
verða
352—54. Her verður so
ai kolagkið kannað og
Niðursteðan av
rtlagt
hesum stóra kanningar-
rbeiði er
Kolaøkid fevnir um fýra
k umráði:
Norðara kolaøki, 3
1. Grims-
4
Sunnara kolaøki og 4
x r
LÆ Ki g 4
i 1uUrK K
t St * CI
p
2 € FI gvi
t Á
KO JK 1 er eir
orur pa 11 € eystur
x D… tfial + få M.
an 1 Fresttjalill IKKI
til kolagrevstur
Ha þ y gør el r
Lar lava einni eidgos
rænt JasSai
E ul eg ur
1 oro ) Koiaina
nars storu
AF í KOLNUM 11 I
€
ira siðar est
" r
aKKINUIM
nærnendis sjá
vritunnitin
Taka vit so tað sunnara
kolagkið. so er evstari
parturin av hesum eki ikki
rúkligur til sterri kola-
grevstur, ti her eru eisini
inskot orsakað av eld
rosum. Men allur tann
stari partur hesun
Kangabotnu 1tt sera
gott kolaøki og helst tað
besta, sum er eftir í dag
í frágreiðingini frá
nevndu arðfreðisligu
kanningum sigur Jóannes
Rasmussen m.a., at kola-
skid fevnir um umleið 14
l. tons av
koli. Harav
ns
gu -
gt endu
et nunum ar
É irbeiða
Umleið 6( mans
arbeiddu í Prestfjalli og 40
r Rangabotni
Aftur í 1959 verða
gjerdar nágreiniligar
kanningar og útrokningar
av kolinum í Suðuroynni
Tað var Petur M. Dam,
sáli, ið tók stig til hetta.
vitjaði kolanám í
við tí fyri eyga at
finna fram til, hvussu teir
hegdu kol og fyri at vita;
Hann
Svøril
hverjir møguleikar vóru at
leiðis at
n rationellur kolagrevst-
kundi byrja aftur 1
Suðuroynni og har
aftrat n máti fanst til
f tihvør
ame
P it gera upp-
KOL in Øørri KOia
g vstur »UOT OVI
KOM 11 ourstøcu
ið við verar ág
di at fara undir rat
mn kolagrevstur
for dir tørri
.
25 mans á kolinum
So hendir lítið viðvíkjandi
kolavinnuni í Suðuroynni
Hvalbingar hegga tó
framvegis kol í 60-unum
g 70-unum, men tad
mesta er til egna nytslu og
] ynnur
landinum eisini.
So piass 1
tóktist sum
Eitt skifti
kolaarbeiði heilt skuldi
detta niðurfyri, tí oljuprís-
irnir vóru so lágir.
Men landsstýrini, sum
sitið hava oll hesi seinastu
mett, at tað
evur sera stóran týdning
árini hava
}
at varðveita grevsturin. Tí
datt hann niðurfyri, so fór
elst at vera trupult at
erður eftirspurnng-
Fer at byggja fóður- og sláturmiðsteð:
Alarar kunnu tå fåa
ein størri
og bíligari fisk
Fyrst trý ár sum fiskaalari á Funnings-
firði. Hóast ymsar trupulleikar, so saman-
umtikið eitt avgera gott úrslit: nevniliga,
at prógv eru fingin fyri, at feroysku firð-
irnir egna seg væl til aling. Nú vil hann
víðari. Ikki fyri at meir í egnan
lumma, men ti hann heldur tað er stórur
tervur á eini fóður- og sláturmiðsteð. Við
fáa
at minka um framleiðsluprísin á fiskinum
1
j3 millum 20 og 30%. Og hetta heldur
John Andreassen ! vera
velting fyri føroyska fiskaaling. Men vit
hava skund. Norðmenn eru framvegis
nógv frammanfyri. Tó hava okkara
royndir so víst, at vit kunnu fáa eins
góðan laks sum norðmenn og munandi
betri sil.
r ” LN rn]
Kann sonn MKOLi-
byrjadi fiskaaling å Funn-
ingsfirði. Frammanundan
Tad eru nu try år sidani, at
John Andreassen úr Havn
betri
Ord og myndir: Jan Miiller
tað hevði Í 1 Í 3
k leika t ing á nc
l 118tøGum
rka. Hann seldi husini
g setti pengarnar í eina
it hesin fjørdurin
Í
} 4
iksfirði, sum hevði gjørt
fiskaaling á
sjónum. Í Fiskaaling,
almenna royndarsteðin,
hevði tó eisini gjørt nakrar
royndir við Air.
Hóast ymsar byrjunar-
-—
ves
+ x
i Lt
3 eið 26 flótihyli
ur
1 i € 10 Í
R
1 x
11 rið stad
; p
10 Dar til at ala r lak
á sjónum i Feroyum
Frammanundan vistu
menn, at hetta var ein
vinna í stórari menning
Noregi
Urslitini
vistu seg