týsdagur 26. apríl 1983síða 6

Útgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76. 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miiller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting : p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Viðurkenning og ítróttur i FARNU viku frættist, at enn eitt av ítróttafelogum okkara hevur fingið Europeiska viðurkenning og søkja teir nú um at fáa altjóða viðurkenning. Um hetta verður góðtikið eru fimm føroysk ítróttar- felog. sum hava altjóða viður- kenning og harvið kunnu Føroyar luttaka í olympiskum leikum. AT EITT felag — ítróttafelag ella annað — fær altjóða viðurkenning hevur ivaleyst stóran tydning fyri viðkomandi felag, men ikki minni fyri okkum sum tjóð. Tað er júst viðurkenning, sum vit so mangan hava at stríðast fyri, ikki minst á norðurlendskum pláni, tó uttan tey stóru úrslitini. Vit mugu ásanna, at her eru ítróttafelggini skutin fremri enn hvat eydnast er á politiska leikpallinum. MEN AFTUR til ítróttin. Um ein er ítróttaáhugaður ella ikki má ein ásanna, at hesin parturin av frítíð- arítrivi er hin nógv stórsti parturin, hvat luttakarum viðvíkur. ÍSF — ítróttasambandið við meir enn 7000 limum skipadum í 82 feløg- um — má sigast at vera ein stórur partur av gllum landsins íbúgvum. leiðis, at við Feroya Ar- Millum annað tí eigur hesin part- urin av itrivi at fáa góðar sømdir Tað fær hann eisini í ein ávísan mun. Ítrótturin stendur við ávísari upphædd á fíggjarlógini, eins og stuðul! verður givin til ítróttarhallir, vellir o.a. TA VIT hugsa um ítróttin og altjóða viðurkenning. kemur ein samstundis at hugsa um tað orða- skiftið, sum er farið frm í granna- londunum í fleiri ár og serliga hesi seinastu, um elituítrótt — ítrótt fyri tey stinnu og fáu ella ítrótt fyri fjøldina. Her eiga vit at vera ansin. Sannroynd er tað, at nakað av elituítrótti skapar áhuga millum mong — eisini millum tey, sum ikki luttaka. Men fjøldaritréttina eiga vit ikki at gloyma. Hon er hin týdningarmesta. Somuleiðis má ávarast ímóti teimum tendensum, sum vit síggja aðrastaðni, har fyri- tekur »keypa« heil ítróttarlið. Sponsorar eru í mongum førum eitt gott peningaligt ískoyti, men tá ítróttarliðið virkar sum lýsinga- súlur er ovboðið. TAÐ SKAL vera okkara vón, at væl fer at gangast á altjóðastigi hjá itréttafeløgum okkara, men gloymi ikki, at uttan tey mongu verður heldur einki grundarlag fyri at gera seg galdandi á altjóða stigi. irbeidsmannafeløgini og arbeiðskvinnufelogini í Havn og í Klaksvík Vit kontaktaðu Feroya Arbeið- arafelag A fundi í Klaksvík, tann 22/4-83, har Havnar Ar- beidsmannafelag og -Kvinnufelag, Klaksvikar Arbeiðsmannafelag og -Kvinnufelag vóru mett saman skiljing skal hver vildi ein saman viðhverjum Fer- var ——— | byggiloyvi teir høvdu verið i sam- nekulunda sama svar, og band við Ingeborg Vint- okkurt felag onki svar. her, form. Feroya Arbeið- arafelags, og hevði Inge- borg Vinther, svarað so- tað nevndar-vidtøka, at Hetta, fyri at ongin mis- vera um, samrådast beidsgevarafelag og Tørs- havnar Arbeidsgevara- felag, var hesin spurn- ingur settur Føroya Ar- beidsgevarafelag, »Um fel- agið hevði verið i samband við Foroya Arbeiðarafelag um sáttmálasamráð- ingar?« Formaður Føroya Ar- beiðsgevaarafelags, Tor- stein Vilhelm, svaraði at oya Arbeiðarafelag skuldi Fyri Klaksvíkar Arbeiðs- samráðast fyri seg, men kvinnufelag, Hergerð visti hon ikki, hvat kundi Joensen, form. Fyri henda eftir, at tey høvdu Klaksvíkar Arbeiðs- havt ársaðalfund tann mannafelag, Kári Poulsen. 27/4. Fyri Havnar Arbeiðs- Samstundis vilja mannafelag, Karl nevndu felog gera vart Johansen. Fyri Havnar við, at vit eisini hava kontaktað form. Ferova Arbeiðarafelags, Ingeborg Vinther, og hava vit fingið Arbeiðskvinnufelag, Jutta Mortensen. „Nr. 47 - 26. apríl 1983 NATO eigur ikki at fáa I »politisk u viðmerk- ingini< vísir Jóannes Dalsgaard. løgtings maður, á, at førovinga blivu lumpaðir, tá NATO-stødin 1r0 by gd. Han? heldur tí ikki, at vit skulu lata okkum lumpa einaferð Tá steðin í Mjerkadali og á Sornfelli varð sett upp vórðu allir politiskir flokk ar á tingi lumpaðir Tað er nóg mikið at til lyftið frá donsku stjórn ini um, at steðin ikki fór at verða mannað við her- monnum. Tað er orsek at dylja, at eisini Javnaðarflokkurin læt seg lumpa í hesum máli, og tí- skil er heldur eingin grund til at lata seg lumpa eina- ferð afturat. Feroya legting hevur fleiri ferð gjert vart við, at ávaringarsteðin í Mjerka- dali, og Loranstødin á Eiði, eru óynsktar í land- inum. Danska stjórnin hevur higartil ikki látist um vón og tænir hetta henni til lítlan heiður. visa eingin Av tí at tað ikki tykist meguligt at fáa donsku myndugleikarnar og NATO-myndugleikarnar t akta samtyktir Fe einasta vón hjá teimum sum ynskja steðirnar burtur, at tær ein dag fóru at gerast ótíðarhóskandi, soleiðis at hesin álvarsligi spurningur loysti seg av sær Men slík hugsan tykir nú at vera ynskihugsan við tað, at NATO-myndugleikarnir ætla at nútímansgera steðina í Mjerkadali og skifta at kalla alla útgerð út, so sum upplýst varð á opnum býráðsfundi í Havn í vikuni, sum fór. Feroyskir myndugleikar eiga sjálvsagt at sýta fyri hesari útskifting, og eru nógvar grundir, ið tala fyri hesum. Hevuðsgrundin er longu nevnd omanfyri. Aðrar sjálvum grundir kunnu verða nevndar, t.d. at Feroyar gerast álopsmál í kriggs tid, at Føroyar í 1940 vórðu lystar sum neutralt øki, og ikki minst hetta, at norðurlendsku friðarrersl ist í hesum degum Norðanlond urnar virka fyri, at verða lýst eiga at sum kjarnorkuleys eki. Av tí at bæði steðin í Mjerkadali og Eiðissteðin eru partar av kjarnorkuskipan NATO's, eigur hetta við friðarrerslunum at vega tungt Sostatt eiga NATO- myndugleikarnir ikki at fáa nakað byggiloyvi og Feroya legting eigur at gera sítt til, at tann ætlaða útskiftingin (út- byggingin?) verður av ongum. Jóannes Dalsgaard, legtingsmaður Sjúkrahúsverk Feroya Ta seinastu tíðina hevur ein heldur herð skriving verið um útbyggingina av Sjúkrahúsverki Feroya. At henda skriving hevur verið og uttan iva fer at blíva eitt sindur beisk er ikki at undrast yvir, tí her verður framdur órættur, her verður gjørd ein roynd at sentralisera, og sentra- lisering av nógvum al- mennum stovnum, har alt skal liggja í Suðurstreymi, tað hava vit haft nokk av. Tað harmuliga í hesum teri er, at tann, sum liggur ímillum, er sjúklingurin. Tað er ikki so lítið hug- stoytt at lesa tað, sum ført er fram, har hart verður talað fyri hesari vanlukku sentralisering. Her skal fyrie in hvenn prís alt leggjast í Suður- streym. At Suðurstreym er eitt sterkt eki politiskt vísir tiduliga býtið av løg- tingsumboðum, og ikki bara tað, men eisini allir flokksformennirnir búgva har. Allir føroyingar eru samdir um, at vit skulu hava eitt væl útbygt sjúkrahúsverk, og sostatt hevur eingin nakað ímóti, at tað verður útbygt í Tórshavn. Serliga samgongan í Tinganesi, og hesum reypar hon sær av, hevur avskrivað aldargamla rætt førovinga at fáa ser- viðgerð á donskum sjúkra- húsum. Tað hevur verið soleiðis, at føroyskir sjúklingar uttan nakað hóvasták kundu ávísast til servið- gerð. Hetta at føroyingar kundu ávísasty úr Fer- oyum, tað vildi siga ávís- ast úr Klaksvík og Suðuroy eins væl og av Landssjúkrahúsinum Har høvdu førovingar ein rætt til ókeypisvið- gerð. Henda rættin hevur verandi samgonga av skrivað, og úrslitið verður so hetta klandrið, sum hevur tikið seg upp. Sostatt er væl ætlanin, at øll viðgerð skal fara fram á Landssjúkrahús- inum. Av og á vilja so ser- læknar koma úr Danmark og verður so sjúklingurin vidgjørdur uppá samli- bond. Ut frå hesum er væl hugsandi, at henda risaút- byggingin í Tórshavn verður eitt afturstig við lít Tað mundi verið meira landsgagnligt, at tann ser- viðgerð, sum kann fremj- ast á sjúkrahúsum í Føroyum, har sum ser- læknar eru, verður gjerd. Tað er eingin, sum er ímóti, at Landssjúkra- húsið verður útbygt — verður miðdepil í foroyska sjúkhúsverkinum. Men tað kann og skal ikki verða upp á bekostn- ing av hinum. Tað kann ikki vera talan um eina av- toftan av sjúkrahúsinum í Klaksvík og í Suðuroy. Vit hava haft og hava aftur framúrskarandi kommunu- og sjúkrahús- læknar, sum muga og skulu hava tey amboð og helir sum eru neyðug fyri at virka við ábyrgd. Tær sergreinir sum í dag eru á sjúkrahúsinum Klaksvík og á sjúkrahús- inum í Suðri skulu vera har. Hetta ger tað lættari hjá føroyska sjúklinginum at fáa hjálp, og gott er at vita, at ein við einum góðum samarbeiði er í góðum hondum. Tað má verða tað avger- andi. A Landssjúkrahúsinum hava vit eisini sera góðar læknar, og vit, sum hava fingið viðgerð har, kunna bera teimum alt gott, men broytingar í avtalunum við Danmark geva ikki politikkarum okkara rætt til eina risaútbyggjan av Landssjúkrahúsinum og harvið eina avteftan av teimum verðandi í Klaks- vík og Suðuroy. Sverre Midjord