leygardagur 11. juni 1983síða 8

um ta materiellu — men eisini andaligu væli i folkajundit a A LL rdovastevnu helt i 4 n JONhanne- - x ø land IKSVIKAar id N rðo as vnu råovas an er sun Kur 18 ar fyrsta av KKára st ar- og itroti rstes Stutt ettir nu er Eystur varstevna á Skálafjorð Nakað um sama mundið er eisini Varma- Fuglafirði Á hásumri halda við Jóan- seku í Suðuroy. Nakað seinni verður Vestan- stevnan hildin í Vágum ella í Vestmanna. Til end- keldustevna ans stevna føroyingar i stórum tali til Havnar at halda Ólavseku — tjóðar- hátíðina miklu. Seinastu árini hava eisini fleiri so- nevndar bygdastevnur verid i ymiskum bygdum. Karmur um tjóðarítróttin Tá ein skal flyta reðu á eini summar- og ítróttar- stevnu sum hesi so kann ein illa lata vera við at gera sær eina meting av summar- og ítróttarstevn- unum sum heild. Eru stevnurnar tað bera fjant og fjas ella hava tær nakað veruligt virði — nakað veruligt innihald. Hetta er ein spurningur, ið fólk ofta seta sær sjálvum og hetta er ein spurningur, sum fólk ofta seta hvørj- um eðrum. Sjálvur haldi eg, at stevnurnar hava veri og framvegis eru karmurin um eitt og annað, sum eftir mín- umtykki er av sera stórum týdningi. Her hugsi eg til lemis um kappróðurin Hendan 'KKari tjóðar A x og på FfinciA nn va i 4 ALAIN 15 verða varðveittir Eisini hugsi eg um tað, at fólk ymsa staðni úr Leygardagur 11. jum 1983 | Stevnurnar eru ein partur av tí sidaarvi, okkara ættarlið fekk frá fedrunum. Tað verður okkara skylda at flyta eisini henda partin av arvinum víðari til tað komandi ættarliðið. Vit eiga at ansa verður vanskeplað. landinum kunnu koma saman á hesums tevnum, kunnu hitta vinir og kenn- ingar, kunnu halda gomul vinarbond við líka og hava meguleika fyri at knýta nýggj vinarbond. Vandi fyri at stevnur kódna í plastikk-mentan og vandalismu Men sum tikið verður til: - Vandi er í hverjari væl- ferð. Hóast nógv gott kann verða sagt um stevn- urnar, so kann eg kortini ikki lata vera við at vísa á tann vandan, at stevnur- nar fara at kódna í vanda- lismu, plastikkmentan og bensinosa, soleiðis at tað ligarð tað ment- ; 4 hegættarveðrið hevði fert inn á sandin og Vágsbe var beint av vegnum. Til frødi fyri eyga stóðu vakrar blómur nógva stað- ni í býnum. Eitt nú oman- vert við bátabrúgvarnar. Tað einasta, sum var til bága hetta kveldið, var tann kalda og treiska norðanættin. Avkvettar blómur fleskubrog og holvd ruskílet Men leygarmorgunin hevði norðanættin tó boygt seg. Nú skein sólin so fagurliga. Nú skuldi alt verið uppaftur vakrari enn kveldið fyri. Tá eg í góð- veðrinum í gjáramorgunin fór eini erindi norður á ferjuleguna, beit eg merki A í, at býarmyndin hóast tal góða veðrið var broytt x ir ø 1i ketcup, plastikk og annað tilikt. Eitt er, at ikki øll nýta ruskiløtini, men tað sum verri er, er tað, at nekur finna fragd í at holva hesi ruskílet út á vegin. Og nakrar av blóm- unum, ið kveldið fyri stóðu so vakrar og sakleysar omanvert við bátabrúgvarnar, vóru ryktar upp við rót og tveittar út á vegin. Ég beri hetta harmaljóð fram her í dag, men eg eri full- vísur í, at tey, ið stóðu aftan fyri hesa vandalis- mu, ikki eru til staðar á fólkafundinum her í Vágs- túni. Kortini loyvi eg mær at gera vart við, at her lúrir ein vandi, ið vit eiga at vera sera vakin yvir fyri, um vit vilja okkara summar- og ítróttar- stevnum tað besta Materiell vælferð — andalig vælferð rt at døma og forargast . Man ein orsøkin ikki vera tann, at vit hava havt so nógvan skund við strevi num fyri materiellum framburði, at vit hava for- væl eftir, at tað, vit flyta víðari, ikki semt at geva einum heil- um ættarliði meining og innihald í lívinum. Og man tíðin nú ikki vera komin til at vit fara at hugsa meira um lívsinnihald heldur enn blint at tuska fram ímóti fleiri materiellum fyrimunum. Man tað ikki vera uppá tíðina at vit av álvara fara at hugsa um sanna vælferð, t.v.s. ikki um materiella vælferð ein- ans, men líka nógv um andaliga og mentunarliga vælferð? Mugu ikki flyta nakað vanskeplað víðari Stevnurnar eru ein partur av tí sidaarvi, sum okkara ettarlið fekk frå x u »”» i K SKV I KK rður skeplað Vit kunnu á ong an hått vera nøgd vid, at tev komandi ættarlidini skulu arva nakrar summ ar- og —>itrottarstevnur, sum eru un t verð kvaldar í vandalism plastikkmentan og be 1 og har tað týdninga iikla og me arliga ad í Skjallg ( , KOMAar t ið Hendi € er orsøl tant kki h: arvir () 10 KUNI Kr 1 S OKKUI 5 Gomlu bygda- stevnurnar Eg segði at stevnurnal eru ein partur av okkar: siðaarvi. Nú kann onkur! siga sum so, at t.d. Norð ovastevnan hóast alt ikk hevur meira enn 47 ár í baki. Og tað er rætt. Mer fyrr í tíðini stevndu fólk eisini sa.nan at hald: ávísar hegtíðir og ávísar dagar. Vit hava øll hoyrt um nakrar jólabygðir nakrar nyggjårsbygdir trettandubygdir og kyndilsmessubygdir. Vit vita, at í Norðoyggjum var Hattarvik jóla- og stundum nýggjársbygd Kirkja var trettandubygd Svínoy jólabygd, Viðar eiði nýggjársbygd, Múli kyndilsmessubygd, Arna fjørdur trettandubygd, Haraldsund kynduls- messubygd, Kunoy nýggj: ársbygd, Skarð trettandu- bygd og Blankskáli jóla- bygd. Í hesum bygdum stevndu fólk so saman at halda ta ávísu hegtíðina ella tann ávísa dagin. Um upprunan til hesar stevn- ur, havi eg hoyrt frá eldri fólki, at meðan nógvar av hesum bygdum vóru brim- pláss, so vóru td. Hvannasund og Klaksvík kyrrupláss. Og tá menn av bygdunum ikki fingu lent orsakað av brimi, so settu teir upp í Hvannasundi ella í Klaksvík og sum eina tøkk fyr, at teir fingu n í Múla í 1957 so verið ein kyndilsmessu stevna við tað at Múli var kyndilsmessubygd. Fad hevur +