hósdagur 23. juni 1983síða 16

b t Ogloymandi ferð F: .st í juni var Klaksvíkar Dansi- felag gestur hjá Sydslesvigs For- ening. Ferðin eydnaðist væl. Oli Dahl var við, og hevur sent okkum frásegn um dansiferðina: Sum kunnugt eru ikki so fáir danir, ið búgva sunn- anfyri markið millum Danmark og Tyskland. Hesir hava skipad seg i feløg, og eitt tad mest virkna er Sydslesvigsk Forening Sidur er å hvørjum åri at halda fundir ymsastaðni í Suðurjútlandi. Tá verða boðin fólk frá Nordan- vera við. So eisini hesa ferð. Klaksvik- ar Dansifelag fekk hevi at era gestur hjá Sydsles- igsk Forening. Farið varð hiðani á flog 1. juni yg sama kveldið vóru vit í "lensborg, har vit búðu á Hotel Norden í Harrisleer- str. 3 Ferðaleiðari var Frits Olsen, og fyri dansinum skipaði Jógvan Heinesen. Tað skal beinanvegin londum at verða sagt vit fingu eina hjartaliga mótteku. Vit búðu væl og fingu nógv og gott at eta Hósdagin 2. juni Hevdu vit mest sum frí, gingu og kunnaðu okkum í býnum. Eisini lá Norrena og legði síðstu hond á verkið, og onkur fór um- borð at vitja. Um kveldið hálvgum átta kom bussur eftir okk- Tit ringja — vit skriva Er nakað á vási? Ein spurningur, ella tíðindi, so ring til okkara Vit eru til reiðar! ivamåi? um og koyrdi til eitt plåss, ið nevndist Valsbøl. Har hittu vit fólkadansarar úr Suður-Slesvig, sum høvdu samband við dansifelagið á Sandi og hevdu vitjað hvert annað. Hetta var hugnaligt kveld, har vit dansaðu saman. Við kaffi- borðið varð nógv sungið og Frits Olsen handaði ein smáting frá okkum til minnis um — vitjanina. Longu kl. 11 um kveldið føru vit aftur. Hetta, at byrja tidliga og koma aftur til vanliga songartíð, er góður siður og áttu vit at gjørt so við i Feroyum, tí ofta verður farið alt ov seint at dansa Leygardagin 3. juni Vit høvdu fingið ein foroyskan leiðvísara (guide). Tað var ein havnarkvinna, Guðrun Havsteen, ið búði í Krusá Hon var sera skilagóð, og við henni fóru vit at hyggja okkum um í Flens- borg. Hon greiddi frá tí gamla býnum. Vit vitjaðu ta donsku kirkjuna, og vóru á einum stórum forn- minnissavni, har ein sá al den tár og ting, at tað var ikki telur á. Har kundi ein gingið ein heilan dag, tveir við. Um kveldið kom buss- urin eftir okkum, og vit fóru til Jergenby — skúlan í Flensborg. Fundarleiðarin, Oluf Niss- en, beyð okkum vælkom- in, og serliga nevndi hann okkum, ið komin vóru so langa leið at seta dám á dagarnar. Hevuðsreðuna hetta kveldið helt Bent Meng, yvirlærari. Hann tosaði um týdningin av samanhaldi, av treiskni — Demir tú ein arman syndara, so sig tað bart út! — Har er hann, har er hann, Gud havi lov! upp á ein hampiligan máta, um at virða onnur, og gera sær greitt, at ein var ein minniluti í fremm- andum landi, hvers retur vóru nær knýttar at Dan- mar. Frits Olsen, formaður og ferðaleiðari, bar heilsu frá okkum og handaði Sydslesvigsk Forening eina gávu frá felagnum. Klaksvíkar Byråd, sum altíð hevur vist stóran áhuga fyri Dansifelag- num, hevði sent eina heils- an við til býráðið í Flens- borg. Tað vildi so væl til, at umboðið, sum var valt av minnilutanum, Ger- hard Ernst, var við á fundinum kveldið, og tók hann móti gávuni frá býráðnum — eini foto- mynd av Klaksvíkini Hann takkaði í vælvald- um orðum og lovaði at hetta henda mynd skuldi fáa eitt gott pláss í býráðs- høllini Síðan varð farið at dansa, og gekk dansurin bæði væl og virðiliga til fragd fyri fundarfólkið. Aftaná hetta sang fólk- ið: »Altid freijdig, hvor du gár...< , meðan orkestrið spældi undir. Síðani varð náttað. og farið varð til hallar heim. Leygardagin 4. juni Utferð til Danne- virke og Hedeby Klokkan gott níggju kom bussur eftir okkum, vit skuldu útferð. Við í ferðini var søgukøn kvinna, Kirstin la Cour, skúlakon- sulentur. Eisini nekur um- boð frá Foreningen Norden vóru við. Hetta var ógloymandi ferð, tí flest øll kendu tey segu- ligu steðini frá Danmark- arseguni. Og nú, vit vóru har og sóu hetta, var tað, sum alt kom so ljóslivandi fyri okkum. Eg kom at hugsa um, tå vit stóðu á Dannevirke, tá hertogin reið frá Kolding by og ind til Ábenrá og møtti kellingini, sum mintist útivið hálvfems kongar í Danmark, har hon sigur m.a.: »End vare de elleve konger vist, som kronen havde at eje - fer Gorm hin grumme kom lakkende frem, han ligger ved Jelling-høje. Hans dronning hed Thyra Danebod, hun byggede kloster og kirker. Da var jeg en halvvoksen mø, bar sten til Dane- virke« Ella, tå vit gingu eftir einum parti av virkinum uttanum Hedeby, tå kom mær niðurlagið i hug, sum Marius i Katrinarstovu i Funningi, kvædakempan mikla, plagdi at triva i „Til Hedeby, som de vidste at marked var i. Det er så fager ved Trónd- hjem at hvile.« Ein bita ótu vit á Hotel Skandia í Slesvig, áðrenn vit fóru rundferð har og sóu m.a. dómkirkjuna og onnur segulig steð. Klokk- an tvey vóru vit aftur. Um kveldið fóru vit til Tenning. Hetta er lítil bý- ur, ið er suðuri við Ejderen (tað gamla markið) og vestur móti Frísalandi. Eisini her kom einum Frísavísu í hug. Tá boðið var vælkomið komu fleggini inn — vit hevdu altíð okkara flagg við. Síðan bar Tom Høien, grønlandsmålaråd- Lysingar: Lýsingarmaður okkara er rådgevari hjá fyritøkum og einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verður gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran. Højdepunkter var dog helt sikkert folkedanser- ne ] Ig det nordiske islæt ved hundredegamle kædedanse og fra Klaksvig pá Færøerne. De repræsenterede irsmøderne med de ár- -sange fra Fær- verne. En form for dans, der tidligere var udbredt over det meste af Europa. Kun i afsondrede områder, som netop Færøerne, er dansen overlev- et som mere end blot et folkloristisk museums- stykke Dansen o gdanserne var i høj grad levende. Egentlig kunne det have været interessant at kunne forstå, hvad de sang i de alenlange, af- dæmpede sange, der måske kunne forekomme monotone, men som snarere var udtryk for en så rodfæstet dynamik og rytmesans, man kun finder hos virkeligt musikalske mennesker. »Det er godt at danse«, lød et af omkvædene. At dømme efter den måde, de modne, men spændstige færinger bevægede sig på, kunne det tyde på, at der er noget om snakken Folkedanserne fra Klaksvig er som nævnt repræsentanter for en århundredegammel musik- tradition. I en direkte sammenligning med den nutidige musik, repræsenteret af de to garder og politiorkesteret behøver man ikke altid at be- græde det, hvis udviklingen går 1 stå. Í greinum útifundin i Tønning, rósti eitt danskt blað Klaksvíkar Dansifelag harri, eina heilsan frá Grenlandi, og borgarstjór- in í Frederikshavn, Villy Christensen, helt reðu. Eisini Frits Olsen helt reðu. So varð felags- sangur og kaffiborð. Aftaná at kaffið var drukkið, fóru vit at dansa Hans Andrias Djur- huus, aðalkonsul í Ham- borg, var komin við á fundin at vitja føroyingar og fingu: vit hugnaligt prát við hann. Tá fløggini vóru borin út, fór hver til sín. Sunnudagin 5. juni Stórur fundur var í sama býi, Tenning, men úti. Her luttóku vit í stórari skrúð- gongu, ið endaði á ítróttar- velli framman fyri skúlan. Eitt politiotkestur spældi Tað var 40 ár, og hevði spælt í 25 ár til fundirnar Veitslureðuna helt Lena Bastiansen, limur í býráð- num í Flensborg Fyrrverandi ráðharri, Johan Philipsen. bar heils an, og vit dansaðu Síðan bar formaður okk ara eina tøkk frå okkum og ynskti dønum í Suður Danmark góðan byr Vit heilsaðu við flaggi núm og sungu tjóðsangin. So fóru vit á hotellið at pakka morgunin eftir fóru vit avstað eftir eina ógloymandi ferð. — Lívið tú gjørdi mær til dýran song. Takk at tú kom, um enn leiðin var long!