leygardagur 9. juli 1983síða 11

rki, at Bergur ikki var mmandur gestur he Kena: nvønr KTOK nvør IDIK 0 . n mi at niota nveri sekund in nes STIL SLOru ) vøkr KirKiun Jáí a s1ga so Var nenda løtan vi korsanginu orguispælinum heilt eina standandi Tu ikki sørt hugtikii Og tað er kanska heldur ikki so legið. Ti folkini, ið sungu í kórinum, einki annað arbeiði júst hetta at syngja. Tey eru vaksin upp við hesum sanginum. síðani tey vóru heilt smá. Og tey búgva saman nærhendis kirkj- uni Bergur heldur fyri, at hetta kórið er eitt av teim- um bestu Onglandi Ég kenni meg heima her. Mangan fari eg higar gjørdisi hava enn tíðliga um morgunin at lurta, tí tað er so eina standandi vakurt, og tú fært sovorðnan frið á teg Mær dámar Aftan á korsangin og org ultonletkin hitta vit ein a prestunum å Berg: og hann ropa: Ég siggi tygum so oftani her kirkjuni, taðgleðir meg. at tað eru folk, sum dáma at hovra kórsangin og vitja kirk Bersi Via lama her ) sæ nglen e vussu tolerantir teir ert i rn ØISLOVU? rn Pubb t +OT Arms ng DE aa Vit fara innar. og vit fa okkum upr munnir ein kaldan øi Nu um eina løtu let skalt tu siggla hurðin upp, sigur Bergur Og min san! hurðin ter upp og fyra av kor- sangarunum frá kirkjuni koma brosandi inn og biðja gentuna við diskin geva sær fýra kaldar øl. Og teir skála so við okk um, ið standa og eygleiða teir Kirkjan og tað verðsliga Letu seinni eru vit báðir sjómanspresturin og tíðindamaðurin á heimaftur til Valerie og bernini. Tað er nevnilig hoskvøld plaga Bergur og Valerie at bjóð og ta báðum bernunum ut t sodavatn og okkur Bergur Fu sast. hvus væi ongiendingar duga á Hvussu væl kirkja! tað standa sátt. Forrestin so var din va og verðslia un handa gentan, ið stol antvri nubbdiskin. dóttur jøvuåsprestin aomKIrK veg vidurskil seksualviðurskií e ødrvisi. Har er kirkjar ser str 3 K I0VIKJANnG í siðu seksuallivim 1 'ú eint tvørturimot: t Onan Fært tu eitt barn ut: anfvri hjunarlag í Feroy um, hugar eingin um tað Men drekkur tú tær kenning. so leggja øll tað til merkis. Her í Onglandi er so steðan tann øvugta eina Dickens Vit spáka víðari og koma til eini stór og gomul múr- steinshus við nógvum trøum rundan um - Hetta eru husini, sum Dic- kens, rithøvundi, skrivadi um i eini av bókum sínum, „Great Expectations<, har kvinnuligi hevuðsperson- urin sat og bíðaði alt sítt lí liv eftir tí hon hevði mest- an tokka til, sigur Bergur og peikar á husinum við ti heldur heimliga stavinun y myndin slggja VI Ber við evåkend: hondini fingið á Mtlavin inum í vur hann Sand: Og so aftur gong Hesaferð vvir um Thames anna eftir brúnni i Ro hester. Niðri undir okkun síggja vit bátarnar ligg uppi á turrum. Tað er stó munur millum flod Longu sum smádreingir verða korsangararnir uttiknir at hava kirkjuligan korsang sum yrki restina av lívinum Deryg utbugvin sum Dres ongiand rnanr nrestastarvið í førov InsDres LONGOÐN i Ci Lætt at vera prestur á Sandi Men hvussu var tað aí vera prestur á Sandi: Bergur Jacobsen Tað var lætt at vera prestur á Sandi. Eg trúgvi eisini tað man vera eitt tað besta staðið at vera prestur í Feroyum Har eru nevniliga lutvist fáar kon- fliktir innan fólkakirk una Men at arbeiða sum prestur í luthersku kirki- uni í Feroyum við angio- kanskari utbugving. hvussu gekst tað? Tað gekk Eir munurin a hesum báðun væl er tann, at meðan luther ska kirkjan leggur dent a hja okkum. s: ieggur anglokanska Kiri trunna 3 eins storan dent Gud tryr uppa okkum angloKanskK KITKJar nevur eisini DO menni Ferovingar m læra to 1eransu Heldur tu, at ein tå eigur at góðtaka alt hevur at siga um eitt nú trúarviður- sum hver einstakur skifti? — Eg meini ikki, at ein Í ruartræ s — Mer fu sigur at tað nav konflik innan folkakirkjuna. na verið lutv:s! faar u hevur verið prestur Førovum. men tað er ein sannrovnd. at truarbólkar- nir eru nog vir Vit hava trúarfrælsi Førovum.s o vit mugu góðtaka at trúarbólkarnir Við trúarfrælsi allir eru til hava slíkir bólkar jovvi at vera til Kundi tú ynskt tær. at teir gjørdu minni um seg enn teir gera í dag, og at fólk heldur hildu seg til okkara góðu, gomlu fólka- kirkju? Eg haldi, at fleiri trúarbólkar hava lyndi til at dominera so nog Vit mugu ikki glovma. a nytt fólkakirkjan er eink fyribrigdi y Sandi t.d hevur verið gudstænasta á sama stað í meira enr 1000 á He SsLtOVvDnu sum nevur rovr St ) hevur klarað Prestar og politikkur Fad verður ofta sagi, at ingrarnar burtur ir Á hí >] marka mn hann rer eins nógvir danskir og prestar gera brúka dag. Teir FI prædikustólin til Biblian sum i0garÐo Mong trugvandi 9 dag Bibliun su aðra logarboi ev si seg taka ai DOKSTAVIL sum nar stend Í að Der IKK kærieiksboði Vita Vi ai elmk el 1iskja kann halda elska næstan ti teg« er tad altid tu skal sum sjålvan Gera vi tad, so fvr munurin hjá næsta tinu! sum skal vera fremstur tonkunum og í gerðunun Men er tað so Hugsa vit um Jesus. sc var hann alla tíðina í kon flikt við lógina. Ti farist ararnir hildu seg so nog til lógargreinar Jesu gjørdi upp við hesa trad tion og setti tað stora kær leiksboðið íistaðir I haldi, at komilig misfatan av nakar tad er ein onnur ið ein ð er ein ful Bib heidur, á tal tuni, um 1ogarDO: »kai lå og hver kvinna tulka Bib hevd g maði hver tuna eftir sinum drepa og elska sum ein vi að gera vit kor að. sum hend SKI OKKUM av y var, a nvør madu gØr , stør pga í í kirs x tað nnu iftina natturuna Her t at minnast til, tað er Gud, sum skapti Himins og Jarðar. sum Framhald á síðu 14