Sosialurinarkiv
Sosialurin 1983-10-08, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 8. oktober 1983síða 6

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

| ÆR TIL BR tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin Lýsingar: Árni Joensen Postsmoga 76. 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjéri og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Loysn ella verkfall? Í SKRIVANDI stund er stødgur í sam- ráðingunum um nýggjan lønar- og ar- beiðssáttmála millum Starvsmanna- felagið og Føroya Postfelag ødru- megin og Feroya Landsstýri hinu- megin. Semingsmenninir høvdu fund við landsstýrið hóskveldið og fakfel- øgini fríggjadagin fyrrapart. HVORKI semingsmenn ella umboð fyri fakfeløgini kundu um miðdagsleit- ið í gjár siga nakað um, hvussu tað gekst við samráðingunum. Partarnir vistu einki um, um nakar hevði síakað ella ikki. Semingsfundur skuldi takst upp seinrapartin ígjár, og tá skuldi samráðast til >the bitter enda. Og tað man í hesum førum annaðhvort merkja loysn ella verkfall. KRØVINI hjá Starvsmannafelagnum og postfelagnum eru fyrst og fremst 15 prosent i lønarhækking yvir eitt tvey-åra sáttmálaskeið, eina eftirløn- arskipan og fimm vikur summarfrí. Harafturat kemur so hópin av upp- skotum til broyting av verandi sátt- málum. FINST eingin loysn og eitt verkfall verður úrslitið, legst ein stórur partur av samfelagnum lamin. Limirnir í hesum báðum fakfeløgunum starvast á øllum hjartatáttum landsins og øll almenn tænasta verður tí løgd, um verkfall verður. Hetta rakar ikki bara postberingina og landsins skrivstovur og stovnar, men eisini flutningin við strandfaraskipunum. Í SKRIVANDI stund ber ikki til at gera viðmerkingar til krev ella samráð- ingar, men vónandi verður ein loysn funnin, ið báðir partar eru nøgdir við, og sum ikki endar í gerðarrætti sum seinast. Friðarstríð — stríð fyri frælsi KRING allan vesturheimin fegnast fólk um, at pólski arbeiðaraleiðarin Lech Walesa, fekk fridarheidursløn Nobels. Lech Walesa hevur saman við fakfelagnum Solidaritet, id pólsku einaræðismyndugleikarnir hava forboðið aftur, stríðst fyri frælsi fyri pólska arbeiðaran. Lech Walesa hevur stríðst fyri at vinna fólkinum rætt at taka seg saman í fræls fakfeløg HETTA stríð er farið fram í londum, og framvegis fer eitt fakligt stríð fram. Í Føroyum er tað heldur ikki ókent. Í síni tíð sótu útgerðar menn á stórbygdunum við øllum virk- seminum í sínum hondum áttu handilin, skipini, arbeiðsplássini og teir útfluttu fiskin. Teir kundu gera hvat teir vildu. Tað merkti arbeiðandi fólkið eisini øllum Teir MEN striltið gekst hjá teimum, sum vóru so mikið at sær komin, at tey sóu, at hetta bar ikki til. Fólkið mátti standa saman. Fólkið mátti taka seg saman i fakfeløg, soleiðis at tey saman kundu berjast móti kúgan og virka fyri betri korum. Hesir fyrstu før- oysku arbeiðaraleiðarnir — kvinnur og menn — høvdu tað ikki lætt. Hesi vóru illa sædd og søgur ganga um, at tey eisini vórðu rikin úr arbeiði, ella blakað í land. Politiskan stuðul áttu tey ikki í táverandi flokkunum, Sam- bandsflokkinum og Sjálvstýrisflokk- inum. Við hjálp frå ødrum stovnaðu tey ein arbeiðaraflokk, Føroya Javn- aðarflokk. Fakliga frælsið er vunnið á nógvum økjum, hóast langt er enn á mál. Í ÆTT við hetta stríðið er stríðið hjá Lech Walesa og Solidaritet, hóast Solidaritet bert virkar í loyndum nú. Málgagn Fólkafloksins. Dagblaðið, sum arbeiðir móti foroysku fakfelags- rørsluni, og ferð eftir ferð hevur víst á, at fakfeløg eru avoldað og hoyra 18. øld til. hevur róst Solidaritet og Lech Walesa til skýggja. Hvussu ber tað til? Har má búgva okkurt undir, hugsar onkur kanska. Og so man eisini vera NEYVAN fer Fólkaflokkurin og upp- aftur minni Dagblaðið at taka undir við einum fakligum stríði. Í hvussu so er ikki i Føroyum. Tað hevði verið tað sama sum at fordømt sína egnu fortíð. Tað hevði verið tað sama sum at tikið grundarlagið undir sínum egna politikki. Og tað hevði verið tað sama sum fullkomiliga at tillátursgjort sjálvan seg! SKRIVINGIN hjá Dagblaðnum hevur eittans sikti: eitt politiskt sikti. Hetta roynir henda óhundskan av einum blaði at venda móti m.a. Javnaðar- flokkinum, hóast Javnaðarflokkurin ongatíð hevur gjørt annað enn fordømt alt einaræði — kommunist- iskt sum fasistiskt. JAVNAÐARFLOKKURIN tekur enn sum áður undir við stríðnum at vinna pólska arbeiðaranum og pólska fólk- inum frælsi. Tí fegnast vit eisini um, at Lech Walesa fekk fridarheidurslønina. Hetta er ein åsannan av, at fridarstrid eisini er eitt strid fyri frælsi. Afdindabladjd søsialurin Nr. 116 — 8. oktober Oli góðin, nú stóð á hjá tær, nú kom tu sum ikki eina ferð í rasshaft av tíni egnu lítið umhugsaðu skriving. Fyri at siga tað á dagblaðsmáli, tú sekk undir eklar í tíni evju. Stendur tómhentur. egnu verjuleysur og svarskyld- ugur. Tá neyðin er sterst Men tá neyðin er sterst, er hjálpin næst. Í ein dekans- fart fekk tú »bestilt« áskoðanir frá tveimum av hirðmonnum tínum — borgarstjórunum í Skopun og í Skálavík. Og lukkutíð fyri teg eru hesir partamenn tínir, so at tað, tú letur teir siga, skuldi helst loyst teg úr haft- inum, men tað gjørdi hetta bert partvís, og ikki sum tú hevði ætlað. »Uttalilsini« í Dagbl. eru sera fløkt, mótsigandi og so tvætlut skrivað, at neyvan maður hiðani úr oynni hevur málborðið seg 80. Hermann sigur, i leysligum vendingum, okkurt um eitt grótkast, ið vil tryggja allan flutning alt árið — ájú — annars eru royndirnar ringar av grótkasti í Skop un. So ringar, at Hermann annaðhvert má seta seg sjálvan ella onkran annan í fast starv at ansa eftir, at hetta ikki sum døgg fyri sól. Síðan sigur hann, at leiðin til Kirkjubear er stutt. hetta hava menn grot hvørvur ad so leingi Førovar nav erið il, men tað sum telur og tað sum hevur týdning er, at sami aða ferðatíðin til Havnar framvegis verður long og hon er í dag skal Hermann eiga tekk fyri, at hann letur Páll og Ola vit tað, sum vit onnur altíð hava ens Annars vitað — at SAM verður skaðaskip á okkara far- leiðum. Tá hetta verður sagt frá »rættari« síðu vera teir væl at trúgva ti. ii fáa vit at vita, ja, haldið tykkum fast, at ferjulegan í Kirkjube og havnalegini í Sandoy eru tvey mál, ið einki hava við hvert annað at gera — fatið hetta hver í kann, hetta lóðar ikki sum vitramannatala. Neyvan hevur ein skilamadur sum Artur málborið seg so. Heldur man Óli hava skrivað honum hetta mesn uppá hálsin. Skipið Eitt hitt besta demi um, hvussu lítið skil hesir menn hava á tí, teir fáast við, er at teir í rama álvara ætla at seta SAM inn í sandoyarsiglingina. SAM er av einum skipaslag, ið fyrst og fremst er ætlað at sigla innast í teim norsku firðunum, har altíð er sum á tjarnini — Hugsið tykkum steð- una, um hann borðfylltist ein dag í Skopunarfirði, við fullum dekki av bilum. Etla menn í álvara at siglast skal úr Kirkjube í 1985, so átti ein serbygd at verið terja farin í gerð Men omanfyristandandi, so eru longu nú við samanborið n ferja og ein ferjulega kanska eisini tvey mál, ið einki hava við hvert annað at gera Høvudsprestajørdin framhaldandi prestajerð, og blandar jarða it 1 Jandoy við ferjulegur í 14 saman Kirkjube, eri eg noyddur eisini so at gera (logið at ál skulu hava nakað annað at gera). hesi I vid hvørt Finnbogi Arge og biltollurin Ein tøkk til blødini Hver er tað, Oli min, ið hevur ligið úti í Skúgvi og fyri feita almenna len yvir- bjóða hvenn snekil av jørå, ið staðið hevur í boði Ikki tilfluttir javnaðar menn, ikki almentlentir tjóðveldismenn, ella aðrir »hættisligir reydir«. Men harímóti gamli hevuðs prestur Fólkaflokksins er hann nevndur so er hann kendur. Óli í nýggjum rasshafti Burtur úr tí sum her er komið fram, má nidurstød- an gerast umleið henda: Grótkast í Skálavík fyri nógvar mill. Grótkast í Skopun fyri enn fleiri mill. Smíðast má ein serbygd ferja fyri nógvar mill. Bygging í Kirkjube 18 mill. Nýggjur = vegur Kirkjube-Tórshavn nógv- ar mill. Tilsamans eitt tal onku- staðni hinumegin tær 100 milliónir At loysa fluttnings- sambandið við Sandoy fyri 18 mill. er lítil kostnaður sammett við ein mnur ting. Leiðarin í 30/9— 1983 Dagbl. Mangan er tú Oli »blivin til sperdil« men sjáldan so tíðiliga sum her. Leysakast ia erskapur hvussu er ikki kann : tykkara teðg ast. farið so vælsignaðir í holt við at grýta krót út í Hestfjerð Óhugsandi er ikki, at tit vera at lissa eina atkveðu stein tit fyri hvønn sekkja Sama tverbali Ein tekk til Sosialin fyri at eg fekk innivist í blaðn um herfyri. Sum vant svaraði Finnbogi Arge beinanvegin. Aftaná at hava lisið svar- ið frá honum, kunnu les- arnir ikki longur vera í iva um, hver tann ósakligi parturin er í hesi sakini. Sum vanligt, er tað heilt ógjerligt at fáa svarað, sjálvt teim einfaldastu spurningunum í samband við tann mismunin, sum verður gjerdur mótvegis okkara »handilstelagum«, og harvið teirra umboðum í Føroyum. Makan til kensluborið og ósakligt slutur skal leitast leingi eftir Men eg royni tó einaferð enn. Er tað ikki satt, at høvudsorsøkin til tykkara bíligu bilar, nú tit innflyta beinleiðis úr Japan, er tann spardi iollurin uppá útvið 200% av farma- gjaldi, flutningstrygging. o.l. millum Japan og Dan- mark, hóast oll henda upp- hæddin fer í fremmandar lummar? Hví kundi tú ikki taka undir við eini sokallaðari CIF-tolllóg fyri bilar? At enda Finnbogi, minst til at vit Feroyingar, sum tjóð, liva ikki av bilselu. Vit liva í hevuðsheit- inum, av útflutningi, av fiskaverum, hóast tað óreingiligt gongur striltið á tí japanska marknað- inum. Óla-Svenn Nolsee