leygardagur 26. november 1983síða 2

Síða 2 tíðindablaðið Nr. 137 — 26. november 1983 Sjóvinnubankin gjørt grovt snidålop å fakfeløg Harmast um måtan Annars harma bædi Tor- leif Augustinussen og Ingeborg Vinther måtan, Nyggjasta royndin hjá Sjóvinnubankanum at kvala lengjaldsstovurnar hjá arbeidarafeløgunum i Vági er einki annað enn eitt sniðálop á fakfelegini. Soleiðis skýra leiðslur- nar í arbeiðskvinnufelag- num, Fjallbrúður, og ar- beiðsmannafelagnum, Framtíðin, framferðina hjá Sjóvinnubankanum fyri at fáa arbeiðsfólkið á Polarfrost at flyta lenina gjøgnum bankan heldur enn gjegnum langjalds- stovurnar. = Harafturat er framferð- in hjá Sjóvinnubankanum eitt grefligt brot á sátt- málan millum Feroya Ar- beiðarafelag og Føroya Arbeiðsgevarafelag. Grein 12 í hesum sáttmálanum sigur m.a.: >Arbeiðslenin verður at gjalda einaferð um vik- una. Við útgjaldingina skal vikuseðil fylgja við. Arbeiðslenir verða at gjalda gjøgnum løngjalds- stovur, ið eru og verða settar á stovn, har arbeið- arafelegini ynskja, annars samb. galdnadi lóg.= Eisini er royndin hjá Sjóvinnubankanum í stríð við endamálsgrein hjá FA, har tað m.a. verður sagt: mat virka fyri, at lengjaldsstovur verða settar á stovn í hverjum felag... Býtti skrivið út á flakavirkinum Bæði formaðurin í Fram- tíðini, Torleif Augustinus- sen, og formaðurin í Fjall- brúður, Ingeborg Vinther, kalla framferðina hjá Sjó- vinnubankanum fyri snið- álop, tí starvsfólk í banka- num fóru oman á flaka- virkið og býttu brev og út- fyllingarskjøl út millum arbeiðsfólkið, uttan at ar- beiðarafelegini vistu tað allar minsta um tað. Í brævinum til arbeiðs- fólkið sigur Sjóvinnu- bankin niðast : >Leiðslurnar í Polarfrost, Arbeiðsmanna- og Ar- beiðskvinnufelagnum eru vitandi um ynski bank- ans.“ Segdu blankt nei Hetta er ein reingjan av veruleikanum og ósann- indi. Fyri einum tveimum ár- um síðani fingu fakfelog- ini bræv frá Sjóvinnu- bankanum við áheitan um at flyta lønina gjøgnum Sjóvinnubankan. Tá hevði Sjóvinnubank- in somu grundgeving: hann hevur verið við at fíggja framleiðsluhjólini. Men tá avvístu bæði fakfeløgini blankt at ganga ynskjunum hjá Sjó- vinnubankanum á meti, tí fakfelogini vilja varðveita lengjaldsstovurnar. — Ja, nú hevur Sjó- vinnubankin roynt allar snildir at fáa fólkið at flyta lenina gjøgnum bankan. Hann hevur roynt Fjallbrúður og Framtíðina, FA, og so um ikki hann fer inn á Polar- frost. Nú er so bara eftir at fara til politiið og fáa tað at noyða fólkið at flyta lønina gjøgnum Sjóvinnu- bankan, sigur formaðurin í Framtíðini, Torleif Augu- stinussen. Fólk etast Hann sigur, at við hesum er bankin farin sc vítt, at fólk í Vági etast. Tey halda, at framferðin er ein grov roynd at niðurbróta tað, sum fakfeløgini hava roynt at bygt upp síðan í 30-unum. — Tað arbeiðið, sum keypmaðurin ella reiðarin gjørdi upp til 1938, tå »kontanturin« kom, skal bankin nu gera. Nei, hetta góðtaka vit ikki, leggur Torleif Augustinussen aft- urat. Ingeborg Vinther skýrir tiltakið hjá Sjóvinnu- bankanum -fyri eina roynd at splitta fakfelog- ini upp innanifrå,« og mikki minst ein roynd at blanda seg upp í innanhýs- isvidurskifti hjá fak- feløgunum.« Fakfeløgini hava hvør sina løngjaldsstovu. Inge- borg Vinther sigur, at tær virka væl. Umframt at flyta fólki løn, so fáa løn- gjaldsstovurnar frítíðar- lenina saman við lenini. Frítíðarlenina seta len- gjaldsstovurnar í peninga- stovn, til tær skulu út- gjaldast. Somuleiðis hava løngjaldsstovurnar gjørt eftir teimum serligu ynskjunum, limirnir til tíðir hava. Avaraðu beinanvegin Tá tað frættist at Sjó- vinnubankin hevði býtt skriv út millum arbeiðs- fólkið, fóru vald álitisfólk oman á Polarfrost og á- varaðu fólkið ímóti at skriva undir uttan at hugsa seg um. M. a. vegna vandan bert at binda seg til ein peningastovn og av tí at tað er stríð móti sátt- málanum. — Framferðin var bart út at leggja trýst á ar- beiðsfólkið. Mær vitandi hevur eingin annar pen- ingastovnur gjert slíkt áð- ur, og eg trúgvi neyvan, at nakar annar hevði funnið upp á slíkt. — Hetta er ein grov roynd at seta arbeiðandi fólkið aftur til óskilið í 30- unum og undan tí, tá ar- beiðsmaðurin og fiskimað- urin mátti standa uttan fyri diskin, meðan keyp- maðurin ella reiðarin stóð aftan fyri við kontrabók- ini. — Nú er mátin fínari. Nú skal bankin vera >boll- verk. Men vit vita, hver eigur — ella í hvussu er — hver hevur valdið í Sjó- vinnubankanum. hvussu Sjóvinnubankin roynir at fáa fólkið at hoppa upp á kredittskip- anina, ið bankin nýliga hevur bjóða kundum sín- um: „Við at upprætta lenar- konto hjá okkum, eftir hesi nýggju kredittskip- anini, kunnu taka út av kontoini eina hálva mánaðarlen eyka beinan- vegin, um seks mánaðir eina heila mánaðarlen og um eitt ár tvær mánaðar- Hesin peningurin ikki gjaldast aftur innan ávísa tíð. Henda skipanin skuldi havt fyri- munir fyri tygum, helst nú ívetrarhálvárinum, tí ar- beiði er kanska ikki hvenn dag.« Tey spyrja, hvi upplysir bankin ikki, at folk skulu gjalda rentur. Og hvi upp- lýsir bankin ikki, hvussu heg rentan er, og hvussu skjótt rentutilskrivingin hevur tvífaldað ta upp- hæddina, sum kundi eina- ferð brúkti o. s. fr. Lengjaldsstovur- nar ein styrki Annars hava fakfeløgini havt limafund saman um málið. Á fundinum varð ein fundarsamtykt gjerd. Okkum er upplýst, so er stór mótsteða móti tiltaki- num hjá Sjóvinnubanka- num. Men nekur hava brúkt rættin og meguleik- an at skriva undir. Somuleiðis er sosiali- num upplýst, at fakfelags- leiðslurnar heittu ikki á fólk um ikki at skriva und- lenir. skal Tiltakið er ikki vent móti fakfelogunum Meðan fakfelegini halda, at framferðin hjá Sjó- vinnubankanum er eitt ålop á.tey og løngjalds- stovurnar, siga bæði stjór- in í Sjóvinnubankanum í Vági, Páll Leo, og annar stjórin í hevuðsdeildini í Havn, Steingrím Nielsen, at tiltakið er ikki vent í- móti fakfelegunum ella lengjaldsstovunum. Báðir siga, at talan er um eitt til- boð. — Vit hava ynskt at skaffa okkum kundar. Tað er tað einasta, sigur Páll Leo. Sosialurin: — Men við at gera hetta, ger bankin brot á sáttmálan millum arbeiðarafelegini og arbeiðsgevararnar ? Páll Leo: — Okkara meining hevur ikki verið at fáa lenina beinleiðis av Polarfrost til bankan. Hon skal fyrst flytast til len- gjaldsstovurnar, sum síð- an flytir hana til bankan. Vit vita, at Polarfrost kann ikki gera tað, tí tá er tað sáttmálabrot. Sosialurin: — Men tá fakfelegini segdu nei fyri tveimum árum síðani, hví gera tit tað so aftur nú? Páll Leo: — Nevndirnar í fakfeløgunum segdu nei. Fjeldin tók ikki steðu. Vit hava heitt á fólkið sjálvt — ikki fakfelegini. Steingrím Nielsen sigur, at tiltakið er ikki vent — moti løngjaldsstovunum. Hann sigur, at tær hava møguleika at fåa hana og sidan koyra hana vidari til bankan. Hann visir å, at hesa skipanina hevur bankin adrastadni. T.d. i Fugla- firdi verdur lønin flutt um- vegis til bådar bankarnar. Spurdur um tad handils- liga ikki er ómoralskt ikki at upplýsa fólki, hvat rentan í kredittskipanini er, men bert umtala skip- anina, sigur Steingrím Nielsen, at hon er vanlig bankarenta, og vísir hann til lýsingarnar um kreditt- skipanina, sum hava verið í bleðunum. ein stór styrki hjá fak- feløgunum P/f Sjóvinnubankin Vági loyvir sær at heita á tygum um at skipa so fyri at lonútgjaldingin frá Polarfrost kann verða framd ígjognum bankan her. Bankin tekur onga samsýning fyri arbeiðið. Vid at upprætta lønarkonto hjá okkum, eftir hesi nýggju kreditskipanini, kunnu tygum taka út av kontoini eina hålva månadarløn eyka beinanvegin, um seks mánaðir eina mánaðarlon og um eitt ár tvær mánaðarlonir. Hesin peningur skal ikki gjaldast aftur innan ávísa tíð. Henda skipan skuldi haut fyrimunir fyri tygum, helst nú í vetrarhálvárinum, tí arbeiði er kanska ikki hvønn dag. Um tygum ikki ynskja hesa kredit- skipan kann lonin flytast á bankabók ella kekk- konto Við at nýta hjálagda skjal og flýggja tað inn á skrivstovuna hjá Polarfrost ella í bankan, skulu vit arbeiða tað víðari til Longjaldstovurnar. Bankin kann avgreida oll gjøld fyri tygum, sum t.d. skatt, SEV, telefon, olju, ingar bert fyri at nevna nøkur og hetta í sjúkrakassa, trygg tørdur gjort samstundis og uttan eykaútreiðslur fyr tygum. Oli gjøld kunnu liggja í bankanum til av- greiðslu Grundin fyri at Sjóvinnubankin heitir á tygum viðvíkjandi lonini, er at bankin figgjar bygging og rakstur av Polarfrost Í ollum bygdum har Sjó- vinnubankin figgjar virkir ganga lønirnar igjøgn um bankan. Vónandi kunnu tygum skylja okkara ynski og verða (beinasom) (beinasamir) og lata lonútgjald- ingina koma til bankan Frá 1/12. 1983 er bankin opin allan dagin, eisini í dogurðatímanum Arbeiðsmanna- og Leiðslurnar í Polarfrost, Arbeiðskvinnufelagnum eru vitandi um ynski bankans. P/f Sjóvinnubankin 3890 Vágur Skrivið sum varð býtt út millum arbeiðs- fólkið á Polarfrost ir. Hinvegin heittu tær á limirnar um at hugsa seg væl um, áðrenn teir skriv- aðu undir. saman og práta. Haraftur- at kunnu tey, ið hava len gjaldsstovurnar um hendi, avgreiða ymiskt skrivligt hjá arbeidarafeløgunum í arbeiðstíðini. Lengjaldsstovurnar eru Fólk koma jo-mo Suðurstreymoyar Javnaðarfelag: Fundurin útsettur Kjakfundurin um ySkúla og útbúgvinge sum skuldi vera månakvøldid er vegna fund hjá LFU útsettur. Nærri verður lyst í Sosialinum týsdagin. Nevndin Frisørsveinur søkist at byrja beinanvegin. Ein, ið kann arbeiða sjålvstødugt innan harrafakið, hevur fyrimun. Frisør Lyngsø, Åarvegur, tlf. 15211