týsdagur 29. november 1983síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miiller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 *íAnda - - SI S0STalurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Hundaliv å Nesinum TAD ER eitt satt hundaliv, sum i hesum døgum — eins og framm- anundan — fer fram i Tinganesi. Hetta er ikki nakad sum bert and- stødan sigur men so sanniliga eisini sambært landsstyrisblødini, Dagblaðið. Fríggjadagin kunngerð Dagblaðið, Dimmalætting og at løgmaður spælir aftur hund og rok er í Tinganesi. Og leygardagin veit Dimmalætting at siga frá, at tað ikki er løgmaður, men Fólka- flokkurin, sum spælir hund. Jú sanniliga stórpolitiskt kjak millum teir ráðandi í hesum landi! HETTA SEINASTA stavar frá viðgerðini í inum í málunum um veðhald og stuðulslán til Traderline og málið um „Prins Oberon«. VIÐVÍKJANDI fyrra kundi Traderline ikki fáa sømdir skipafeløg — sum onnur studulslån — vegna fallið í um. hundalívið landsstýr- landsstýrinum og viðvíkjandi tí seinra kundi hetta heldur ikki av- greiðast vegna — so legið tað ljóðar — ósemju í landsstýrinum. Í málinum um »Prins Oberon« er vanligi babyloniski forvirringurin í landsstýrinum at hvønn enda tað hevur fingið. eingin veit DAGBLAÐIÐ sigur, at málið er landsstýrinum, meðan Dimmalætting ovast á breddanum á fyrstu síðu leygardagin sigur, at málið IKKI er fallið. Hverjum vit onnur skulu trúgva er ilt at meta TAÐ, SUM hinvegin ikki er ilt at meta um er, at vit hava eitt lands- stýri sum ikki fungerar. Eitt er tað, at teir spæla hund við hvenn annan. Urslitið av hesum hundaliv- málinum t.v.s. ósemju í taka. 5. maðurin Til ta alfaðirligu forman- ingina í Sosialinum tann 12. nov. í ár haldi eg tað neyðugt at gera nakrar viðmerkingar. Tað bæði undrar og harmar meg, at teir, sum bein- leiðis vara av, t.d. teir 4, ið eru meirilutin í Tveroyrar býráð, ikki kma við eini frágreiðing til tey 13 — 9 menn og 4 kvinnur, sum halda seg vera so fram- standandi innan Feroya javnaðarflokk, at tey kunnu seta bæði býráðs- meirilutan, stjórn Tver- Vera oyrar javnaðarfelags og floksformannin upp á pláss Tað undrar eisini meg, hvar ið hesi 13 hava verið tey seinastu 3—4 árini, tá ið tey ikki fyrr enn nú mana til frið. — Hava tey ikki hoyrt og lisið, hvussu tann 5. maðurin, sum tók seg burtur úr byrådsmeiri- lutanum, gjøgnum hesi år ferð eftir ferð hevur stung- ið valdu partamenn sínar í ryggin — bæði á al- mennum fundum og í blød- unum — serstakliga mót- stødublødum javnaðar- manna. Sjálvandi kann íkki verða álgt 5 monnum, sjálvt um teir eru politisk- ir partamenn, at vera samdir i ellum málum, men eru teir demokratar, sum navnið Sosialdemo- kratar ber boð um, so eiga teir at semjast innanhýsis og ikki koma á almenn steð og í almenn bleð við sínum ósemjum. Og legið er tað, at tann eini altíð og í ellum ferum er ósamdur við hinar fýra og altíð heldur seg hava ta einas- tu rettu hugsanina og ætlanina fram um teir. — Tá má tað vera hann, ið vil hava ófrið. Eg havi ta fatan, at tey flestu av tykkum 13 kenna ikki bakgrundina fyri tí, ið tit hava undir- skrivað. Greinin er væl samansett, og tað má hon eisini vera fyri at fáa týdn- ingarmiklar undirskriftir — harímillum frá nevndar- limum í Tveroyrar javn- adarfelag; men tað er eyðsæð, at greinskrivarin erbangin fyri tí meguliga ófriði, ið 5. manninum nú kann vera fyri, tá ið hann ikki hevur manað til frið í ell hesi ár, ið sami 5. maður hevur elvt hinum 4 slíkan ófrið og fígginda- skap. Nú royna tit 13 at taka meirilutanum úr hendi tey vápn, ið náttúrliga eiga at verða nýtt ímóti minnilutanum til tess at skapa frið aftur. — Um ófriðin so rennur inum er tó tað, at tað er alt foroya fólk, sum landsstýrisflokkar spæla hund við, og tað kann eingin góð- mær í huga ein kunning á vælmannaðum fundi fyri 3 árum síðan, at 5. maðurin longu 2 ár frammanundan lovaði hinum 4 hevnd fyri eina samtykt í býráðnum um keyp av eini jarðar- ogn, har Feroya jarðarráð var annar bjóðandi part- urin. Og tað er próvfast, at hann hevur hevnt seg síðan. Tit »loyva tykkum í lítil- lætnari men inniligari vón at appellera...« o.s.fr. — Ju takk, »borgin« å Tvør- oyri hevur mangan verið fyri ágangi, men vit megnaðu altíð at gera manngarð fram við rásini og vardu varðarnar dyggi- liga. — Tað fyrsta álopið av slíkum slag, sum eg minnist, var í 1954, tá ið trúboðarin fekk stovnaða „ta borgarligu samgong- una á Tveroyri< av sam- bands-, tjóðveldis-, sjálv- stýris- og fólkaflokkinum. Man hetta ikki vera eitt slíkt álop — bert við tí muni, at nú verður >borg- in< herjað innanifrá, og uttan at vita tað, so stuðla tey flestu tykkara hesa niðurbróting. Tit sipa til ábyrgd Froð- biar sóknar javnaðar- felags, og her eri eg á einum máli við tykkum um, at hon er tung, og tí Nr. 138 — 29. november 1983 Privateserið og stuðlið stuðlarnar Eg síggi í blødunum, at býráðið í Havn, sum eisini hevur havt eyknevnið »by- rotið<, ætlar at b jalva og klæða »Revagardarnar« ella Í Lon sum tað vist eitur Eitt fínt hugskot. Men semdi tað seg ikki betur tí ultra borgarliga politikk- inum hjá Poul, Arnsteini, Inga, Ronaldi, Peturi F og G og Essa at privatisera húsini, sum tað semir seg góðum borgarligum poli- tikki, og latið tey út til onkran góðan stuðlara fyri, ja, hví ikki fylgja einum eðrum mobilum eksempli, bert fyri ein symbolskan prís. Ja, hví kundi býráðið ikki fylgt landinum og leiga restina av býráðs- fyrisitingini inn í heli hjá privatum fyritekum, stór- keypmonnum ogg So sleppa tit frá viðlíkahald- inum, og teir/tey á skatta- deildini, líkningarnevnd- ini, líkningarráðnum og landsskattanevndini kunnu so kanska aftur sleppa at keglast um, um veggir, sjálvt útveggir, kunnu avskrivast við 30% árliga eins og innbúgv!!! Fyrimyndirnar liggja jú spjaddar eins og byggi- klossir uppi á Hálsi... Mín sann um eg ikki gloymdi Dannjall. Var tað ikki júst fyrislerdi, at undir at hann sum kommunan fór selja ell sethúsini hjá kommununi, men sjálv- andi við teirri treyt, at tey sum búðu í húsinum líka mikið um tey skyld- aðu leigu ella ei — skuldu hava forkeypsrætt !!! Hetta er jú góður, borgar- ligur (íbúðar)politikkur Men einki alternativ er, so har er so lætt spæl. Um nú onkur skuldi hildið, at undirritaða helt hetta, so fer hann/hon skeivur skeiv. Hetta er bara eitt »tipps«! Hugflogid Hvør er uppgåvan hjå dansifeløgunum? Latið vera við at stovna eitt dansifelag afturat i Sandoynni Orðið felag er í grundini eitt gott orð, men er tað nú soleiðis sum tað ljóðar. Vit hava eftirhondini fingið fleiri dansifeløg, og tað er vist nokk bara gott, tí at tann føroyski dansurin var mest sum útdeyður Men er tað nú tann fer- oyska dansin, vit vilja varðveita? Eg fari at loyva mær at ivast. Lat okkum nú taka Sandoynna. Har varð eitt dansifelag stovnað vist nokk í 1971, hvers heim- staður var Dalur og hvers navn var Stígum fast Men nú hoyra vit at eitt kallast Sandoyar dansi- felag. Ein hevur hug at spyrja, um tað er so stórur áhugi at dansa feroyskan dans á Sandoynni at tað mega verða tvey dansifeløg. Tað man ikki vera. Qvund- sjúka sigst vera ein ring sjúka, man tað vera hon sum ger, at tað mega vera tvey dansifeløg á oynni Stígum fast hevur limir úr øllum bygdum á oynni og tað sigst vera nokk so strýggi at fáa fólk til at neta upp, soleiðis at tað ann fáast eitt gott kveld Bæði í Skopun, á Sandi, í Skálavík og í Húsavík eru ingmannafeløg (i Húsavík r tó soleiðis, at Skarva- nesfólk kunnu gerast imir, tó ikki dalbingar). Eitt ungmannafelag hevur somu uppgávu sum eitt dansifelag, tó eitt sindur meira fjelbroytta. Nú veit eg ikki, um lógir fyri ungmannafelog eru ymiskar, men, eg veit, at í Sendið lesarabrøvini til Sosialin man felagið helst hava verið ov eftirgevandi. Í hesum máli um ófrið er einans ein ófriðarmaður, og ábyrgd felagsins er her — so væl sum í ellum tílík- um feløgum í heiminum — at koyra ófriðarkroppin út og lata hann sigla sín egna sjógv eins og hin Snopp- lógini fyri ungmanna- felagið á Sandi stendur, at tann feroyski dansurin skal uppihaldast. Hvat er so meiningin við at stovna eitt dansifelag heima á Sandi? Síðani ein áheitan: latið vera við at stovna eitt dansifelag heima á Sandi. Gerist limir í Stígum fast, so eru tit við til at stuðla dansin og leggið onki í, hvar í felagið hevur heim- stað. Tíðir broytast tí- betur, men tað kann vera, at tað eru nekur sum liva í teirri tíðini, hvar í man segði; »de store fiske de æde de små«, men til Stig- um fast vil eg siga; »ere de små så ere de raske«. Ein javnaðarmaður ið dámar væl at dansa fer- oyskan dans rikkur á sinni. Ein meinigur limur í Tveroyrar javnaðarfelag