leygardagur 3. desember 1983síða 6

ET UR tíðindablaðið 90 Utgevari: p/f sosialurin Postsmoga 76 3800 Argir telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting : p/f sosialurin. Prent: p/f vressan 1981 Borgarligt ormundarhús nnast vit tað markleysa gabbið »g breggið hjá Fólkaflokkinum, Sam og sjålvstyris okkinum áðrann valið 1980. Javnadarmenn sosialistar ikki at síggja almennar kassar hvussu so er ikki fullar. Teir vildu bert brúka, einki leggja til og so framvegis bandsfiokkinum toldu so framvegis Víst vóru grunnar á tremur og gil lán a jour, tå ið á svik fólka floksins legði frá sær á heysti 1980. allir kassar fullir, allir javnaðarflokkurin aftan Teir borgarligu reypararnir komu til eitt hitt vakrasta fíggjarliga búgv, sum nøkur leiðsla hevur lagt eftir seg. síðan heimastýrið varð stovnsett í 1948 Hvussu hava nú hesar borgarligu reystkempurnar røkt hetta búgvið? Jú, svarið er ógvuliga einfalt: teir borgarligu hava eftir trimum árum megnað at koyrt hetta samfelag á ørmundarhus! Við hægsta skattatrysti í søguni, við inntøkum, sum ongantíð áður, hava teir søplad burtur í åbyrgdarloysi, klandri og dugnaloysi alt tað, sum varð bygt upp og savnað saman tey seks skilagóðu árini frammanundan teirra valdsyvirtøku. Hetta eru ikki leysir pástandir frá okkara. síðu. Hetta er alt samalt prógvað við samgongunnar egnu hagtølum og við teimum atfinningum, sum nakrir fáir ábyrgdarmenn í sam- gonguni hava ført fram. Hvussu sær so borgarliga ørmundar- húsið út? Tað sær Umframt soleiðis út: størsta skattatrýst í søguni er gjalds- javnahallið vaksið heilt katastrofalt, soleiðis at vandin fyri, at Feroyar —— verða settar undir formyndarskap er beint fyri durunum. Uttanlandaskuldin veksur fullkomu liga automatiskt við 15 milliónum um mánaðin, soleiðis, at vit pr. 1 1984 skylda útlandinum januar milliardir krónur! Ein skuldi trúð. at tær nógv iovaðu borgarligu dygdir gjørdu, at menn royndu okkurt til tess at venda hesi ræðuligu gongd, men gakki Teir lyfta ikki hond frá síðu. Standa sum bitin ross og líta at, eila klandrast, meðan samfelag okkara rekur sum áraleysur bátur móti figgjarliga fossinum. Borgarligu veljararnir standa sum Kánus. Høvdu væntað fíggjarlig undir og búskaparlig mirakui frá ganda- køllunum Paula Hilmari og Óla. Vit onnur undrast ikki, vit høvdu einki væntað, tí borgarligur politikkur hevur ongantíð og kemur ongantíð at loysa nakrar grundleggjandi trupul- leikar í nútíðarsamfelagnum. Hetta stendst av, at hesin politikkur setir einstaklingaáhugamál framum áhuga- málini hjá fjøldini! Vinir og kenningar framum ta stríð- andi og hart arbeiðandi arbeiðara- og fiskimannafjøld. Borgarligur politikkur er ómoralsk- ur, åbyrgdarleysur og stuttskygdur. Hann sær ikki fram um nøsina, hon veri seg so long hon verða vil. Tiskil eru borgarligu flokkarnir eisini moralskt og politiskt å ørmundar- húsið og tann, sum er í slíkari stødu loysir ongar trupulleikar. Alt verður tí at standa við og versna til tann 8. november 1984, tá ið hesir flokkar fáa durafjórðingin í tí ormundarhúsi, sum teir leggja eftir seg til aðrar at byggja upp aftur. »å se | | | | y hótti teir Høgrakreftirnar hjålptu ikki jødunum tå tyningin TY er nógu av skrivingini hjá hograsinnaðum um jødar og Israel ikki annað enn »hyklari« fyri okkum sum kenna tað, skrivar greinskrivarin Hegrakreftir heima í Fer- árunum og frá fyrstu vativu, tey vælbjargaðu, oyum eru farnar at gera nógv burtur úr viðurskift- um jeda skilst av blød- unum, og í Dagblaðnum skýrir ein, ið kallar seg Lydia Arge, okkum sosia- listar, ella javnaðarmenn, fyri ikki at gera viðhalds- menn jeda og fyri ikki atgeva teimum gætur. Fyrst er at siga, at vit kunnu gleðast um, at hegrafólk eru farin at taka sær av jødunum, tí tað er ikki tað, vit kenna frá 30- fimm 40-árunum, tá hesar hegrakreftir lótu sterstu hóttanina sjálva hóttanina um týning — móti jedafólkinum fara framvið uttan at lata við seg koma. Høgrakreft- irnar, sum sótu til borðs saman við nazistunum, og samarbeiddu við teimum, tóku ikki undir við hjálp- arbeiðnum, men yptu bert øksl. Nei, góða Lydia Arge, tað vóru ikki tey konser- vinnulívsins smáborgara- skap, í Hellerup ella Gen- tofte, ella góðseigarar, sum hjálptu teimum flýggjandi jedunum úr sunnan! Ei heldur vildu hetta „betra fólkið< hjálpa ella samarbeiða. Nei, tey høvdu nóg mikið við seg og sítt. Eg kundi sagt tær so mangt, men í stuttum kann sigast frá, at tað vóru fólk úr arbeiðara- rørsluni, javnadarmenn, 3 é » x . A x um longu fóru at koma mitt í 30-unum. Nei, tað 1,4 er ciaildemokrat- Tá forfylgingin undir sjálvum krignum var av tí harðasta eisini her í Danmark — vóru tað ikki hegrakreftirnar, ið góvu teimum lýðandi jødunum, tand! bhørnunun ræðsluslignu foreldrunum g binandi abbunum og jynnunir INnIViSI elia vóru við at hjálpa til at ferja flóttarfólkið yvir um Sundið svartari nátt, meðan »samfelagsins issar hildu sær at gaman við hersetingar valdinum Í hesum flutningi uttan av tí myrka landi, eftir smelum gomlum og vánaligum bil- um, last- og veruvognum, setti mangir socialdemo- kratar lívið í váða. Sanni- liga ikki bara teir, men mangir aðrir. Kanska fyrst og fremst danskir kommunistar. Ikki fyrr enn tað heila vendið, tá í 43, komu konservativar kreftir upp í mótsteðuna og gjerdu sanniliga eitt dygt arbeiði. Hvat fólk í Feroyum vistu og tonktu tá, veit eg ikki, men vit vita, hverj- um framstandandi menn innan ávísan hegraflokk, sum tá hevði tikið seg upp, sympatiseradu við seinast i 30-unum. Men teir flestu liggja undir landavegum, i Þá på Sjónvarp murin »Bh r í danska sjónvarpinun og ti uttan iva eisini í viðr OVA 5) segði kanska ikki Lydiu Arge nakað? Men hjá mær og mongum tindradi í hjartarótunum. Tann film- urin vísti m.a., hvussu jødarnir og tysku social demokratarnir vórðu for- skjada teir yvirliva, og ikki tiknir frá konu og børnum, so, at fylgdir verða noyddust teir óviljað fara í part við hegrasinnaða beð ilsliðið Eg komi ikki at seta mítt kristna navn undir hea. grein. Av royndum vita Vit, hvússu storm tropparnir hjá danska bróðurflokki fólkafloks ns Kl (Konservatin Ungdom) i leðurstúlum og skráreim legdu eftir socialdemokratunum, leg du upp í fundir, órógvaðu og bardu socialdemokrat- ar av. Hetta var konserva- tivur politikkur, høgra- politikkur, sum fólka- flokkurin higar til dags hevur forsvarað, og eftir hvat mær er sagt frá, meiri ågangandi enn nakrantíð áður. Hetta er sega — men segan endurtekur seg, Lydia Arge! Jediski staturin varð m.a. uppbygdur av javn- aðarmanninum Ben Gurion. Israelski javn- aðarflokkurin hevur leitt landið meginpartin av stuttu tíð hansara. SJálv- andi hevur hesin flokkur » rem ; I í að x IT K 2 E SK ið eir P A t rac!sk rbeiðar flokkurin aftur kemur at taka við stjórnarleiðslu eftir eitt komandi val. Tað hevði hann uttan iva eisini gjert um ikki við einum primitivum Begin seinast herróps-politikki fekk allar eysturlendsku jød arnar, sum nýliga eru komnir til landið — serliga vanligir arbeiðarar í sín part Jodiski javnadarflokk urin hevur ettir hvat ti eg veit, og eg haldi meg ikki tá Israel mistaka meg, hevur havt mín áhuga, luttikið í alheims samstarvi arbeiðaraflokk- altíð ina, í Sosialistiska Inter nationala, sum í dag hevur mæta fyrrverandi kanslar an, Willy Brandt, surr for mann. Alt tað eg veit, hevur Sosialistiski Inter nationali ikki gjørt annað enn stuðlað Ísrael. Tí eru skuldsetingarnar hjá Lydiu Arge ikki annað veruleikafjart »hyklari«! Men at nógvir vesturlend- ingar eru farnir at venda Ísrael bakið er ikki heilt óskiljandi tá vit hugsa um allar beistagerðir Begins móti t.d. pelæstinska fólk- inum. javnaðarmaður Viðm. Greinin er umskrivað, fer- oyskað, og er skrivað fyri eini tíð síðan. Teir eru bæði reyðir og ræddir men sannleikin skal fram Eitt nakað neyðarsligt les- arabræv var i Dagbladnum herfyri, undirskrivað av einum huldumanni á Sandi, sum tó ikki man vera so jánkasligur, sum hann letur. Fólkafloksmenn eru vornir bangir fyri skiftiini á vegginum, tað er væl skilligt, men sannleikin skal fram. A Sandi fara vit millum annað at minnast hetta, sum fór fram undir hesum landsstýrinum: 1) Eingin peningur úr Menningargrunninum til flakavirkið. 2) Einki innflutningsloyvi til nærum níggjan trolara. 3) Nærum einki regluligt strandferåslu-samband vid Sand. 4) Einki hóskandi lækna- viðurskifti — lækna aftrat. 5) Ein miðvísan miðsavningarpolitik — anti-bygdamenning. Og tað er hóast fólka- flokkurin hevur bedýrað ongan tað evugta fyri sand- ingum. Meira kundi verið remsað upp, men eg skal bert nevna eitt aftrat hesaferð. Tá veðhaldið, sum flakavirkir vanliga hava fingið frå Føroya Landsstyri fyri byggilån, var til avgreidslu i Lands- styrinum, vóru órímiligar treytir um '/2 mill. kr. í eginpeningi aftrat settar, hóast eginpeningurin frammanundan var omanfyri 15%. Hesin seinasta fingu vit broytt við at eg fór á fund við Paula Ellefsen, løgmann, sum sá tað órímiliga heri. „Roses den som bør«. Tá sum nú hjálpti roses einki at tosa vid følkafloksmenn, stavna- maður teirra svav sum vanligt. Sum bygdaráðsformað- ur havi eg skyldu at arbeiða fyri tí, sum fólkið ynskir framt samfelagnum til frama. Tað fari eg framhaldandi at gera eitt ár aftrat saman við hinum bygdar- ráðslimunum. Men sannleikan ætli eg at siga bæði í skrift og talu, tað fer eingin fólkafloksmaður at steðga mær í, tó at onkur kanska ræðist sann- leikan. Tá sjálvt stillarar fólka- floksins íkki tora at Framhald á síðu 10