leygardagur 17. desember 1983síða 3

17. desember 1983 Niður við Fjallbrúð- ur — okur stovna nýtt felag — Jákup skal vera formaður ! Trýstið á flakakvinnurnar var so stórt, at sjálut neundar- limir koyrdu merkir í kassarnar. Nakrar hava fingið boð um ikki at vísa seg aftur, um tær ikki koyra merkir í kass- arnar. Svartasta blað í Vágs arbeiðarasogu, sigur gamal fakfelagsmaður Niður við Feroya Arbeiðarafelag! Niður við Fjall- brúður! Niður við Framtíðini. Upp við Jákupi. Okur stovna nýtt felag. Og tú Jákup skalt sleppa at vera lim- ur ja formaður! Soleiðis ljóðar stríð arbeið- aranna í Soleiðis ljóðaði tað á Polarfrost hósdagin, eftir at stjórin á flakavirkinum, Polarfrost, hevði hildið fund fyri afturlætnum hurðum A fundinum hótti hann við at steingja virkið Hann skuidi fara til Kanada. tí nú orkaði hann ikki meira Um merkini segði hann 1983 selja alt, og um Tær at hann legði einki í tær ikki koyrdu tey í sum ikki koyrdu merkir i, skuldu bara koyrast til húsa Annars skal hann eisini hava sagt, at leiðslan brúkti ikki merkini fyri at skunda undir nakran. Men tað er tað reina tvæti. Tað einasta merkini gera er at skapa klandur Øll sum hava arbeitt á Polarfrost kenna orðini „Fær til helvitisogarbeid«, sigur ein flakakvinna við Søsialin. Ein sum ikki tordi annað enn at leggja merki í fiskabakkarnar Nakrar lótu vera Tá fólkið á Polarfrost kom til arbeiðis eftir fundin í Framtíðini, lótu tær fyrstu flakakvinnurnar, sum fóru at skera, vera við at koyra merkir í. Nógvar stóðu tá framvegis í gang- inum og tosaðu við virkis- eigaran, Jákup Joensen. Men tá fleiri komu inn, fór ein runt til ell borðini og bað fólk koyra merkir í. Og so við og við koyrdu tær flestu merkir í, men nakrar lótu vera. Men mannfólkini, sum á arbeiðarafelagsfundinum um morgunin høvdu sam- tykt at stuðla flakakvinn- unum fult út. legdu sítt arbeiði niður Við 10-tidina var fundur í matarhellini. Tað var á hesum fundinum, at Jákup Joersen m.a. segði at hetta var ikki ráð til, og bað fólkið velja millum seg. flakavirkið, ella agið, Fjallbrúður Somuleiðis hava vit fingið upplýst. at hann skal hava sagt, at tað var fel- ikki nevdugt við fel agnum, og reisti spurn ingin um at stovna eitt nytt felag Og tå var tað at hann fekk tilboð limur. Ja, formaður. Eisini lovað um at vera ljóðar. at hann teimum fullan stuðul, un tær gjerdu nýtt felag Soleiðis ljóðaðu tið- indini úr Vági hóskveldið og friggjamorgunin Ikki visa seg aftur Men tíðindini siga eisini, at Jákup Joensen persón liga hevur ringt til tær flakakvinnurnar, ið íkki legdu merkir í kassarnar Tær hava fingið at vita, at leggja tær ikki merkir í fiskakassarnar mána- morgunin, skulu tær ikki koma til arbeiðis aftur! Og hvat gera fólk so, tá einki arbeiðspláss er? — Vit hava einki annað arbeiðspláss at fara til, sigur ein flakakvinna við Sosialin, so vit noyðast nokk at býta í tað >súra eplid«. Hvussu nógv konufólk eru uppringd av stjór- anum á Polarfrost, er ikki heilt greitt. Telini 10 og fimm hava ljóðað. Einar 10 legdu ikki merkir í. Men eisini ljóðar, at hann hevur bara ringt til tær fimm. Vit hava roynt at ringt til Polarfrost, men eru ikki komin igjøgnum Mannfólkini, sum legdu arbeiðið niður, vórðu eisini bidnir um at fara til hús „Stemplið, stemplid, far heim, far heim, far heim“ Vóru boðini teir fingu, tá roynt var at mana til semju, um ikki at koyra merkir. til meginfelegini høvdu funnið eina semju Sum vit hava skilt, virkisleiðslan á ikki ringt til ikki at koma hevur Polarfrost hesar um aftur Nevndarlimir lupu frá egnari samtykt Ur Vági frættist, at trýst ð á arbeiðsfólkið var s vndarlim hart. at sjålvt ne irnir Fjallbrúður, sum høvdu gjørt og undirskriv að fundarsamtyktina um morgunin kassarnar Hvussu skal vera, sigur ein maður við Sosialin A fundinum sum Arbeiðskvinnufelagið Fjallbrúður og Arbeiðs- mannafelagið Framtíðin kallaðu saman til í Fram- tíðini hósmorgunin, var henda fundarsamtyktin gjerd: legdu merkir tað tá arbeiðs hædi Fundarsamtykt „Í samband vid at FA lýst sinum bann at taka arbeiði upp. um virkisleiðslan krevur, at merkini nytt, vilja vit heita å limirnar i Fjallbrúður og Framtidini hevur limum verða um at fylgja hesum boðum: Rætturin er á arbeið- arans síðu í hesum máli, bæði juridiskt og fakliga, so ongum nytist vera í iva um at fylgja boðum FA 's Ein og hvor sum tekur upp a seg niðurlagt arbeiði, t.v.s. nýta merk- ini, kemur sær í klotur við fakfelogini og verða úti hýst úr teimum og missa rættin til at arbeiða fram vUlr Fin og hvør sum nyta hetta tey, noktar at merkini rnsstko id taka arbeidid upp 1t standa eftir við kann gera frítt, meðan niðurlagda koma kommini sum svíkjarar. tí hvort gramm, sum skor- ið verður við merkjum í verður bannað limum Framtíðarinnar at viðger: víðari Gerið tykkum greitt, at um nakar setur seg so lágt gera móti boðum FÅ s ti ngum mannfólki er ovvt taka arbeiðið Soleidis ljóðaði fundar sum kallaðist til arbeiðsfólkið trá samtyktin »ÅAheitar Polarfrost nevnd unun Fjallbrúður og Framtiðini: Soleiðis eisini við kontantinum Hetta er harmiligt. men soleiðis var tað eisini, tá stríðst var fyri »kontant inum«. Tá vóru tað eisini nøkur, sum hildu við reið- arunum og keypmonn unum. Men tá tey fingu kontanta lønutgjaldan, tóku tey móti pengunum Undirbrotlig hava vit arbeiðsfólk altíð verið. Tá á hevur staðið, hava vit ikki staðið saman, men aftaná grenja fólk um alt Men hver hevur skyldina Tey sjálvi, sigur ein vág- bingur. Svartasta blað í Vágs segu Og ein annar eldri fakfel- agsmaður í Vági skýrir hendingina hósdagin fyri „Svartasta blað í Vágs søgu«! | FA FAG stevnt Sakarkravid samsvarar ikki heilt vid bannið Feroya Arbeiðsgevara- felag hevur stevnt Fer- oya Arbeiðarafelag í samband við »merkja- målid« Arbeiðsgevararnir krevja, at FA verður demt at viðurkenna, at bannið, sum saksøkti hevur sett limum sín- um ímóti at leggja merkir í fiskabakkar- nar á flakavirkjunum er ólógligt. Harafturat = verður lagt afturat í sakar kravinum, at fyrivarni verður tikið um at viðka sakarkravið und- ir málsviðgerðini til eis- ini at fevna um endur gjaldskrav móti sak- sekta fyri peningaligan miss, sum stendst av hesum ólógliga tiltaki Arbeiðsgevararnir: Fyrrapartin í hevði FA íkki stevningina maðurin, Ingeborg Vinther, kundi tí ikki gera nakara viðmerk ingar til hana Men rættuligt sam svar er ikki millum sak arkravið og bannið hjá FA Í lýsingini setir FA forboð móti at leggja merkir í til einstaklinga skráseting. meðan sak gjár fingið FA-for- arkravið bert sigu bann móti at leggje merkir í fiskabakkar nar FA hevur sambær lýsingini ikki sett ban: móti at leggja merk sum so í, men móti ein staklinga skráseting Nyttar einki at tosa um hesi viðurskiftini Í einum brævi til Før Arbeidarafelag Arbeiðs- stigið ova sigur Førova gevarafelag, at hjå FÅ er eitt ovanligt og eitt ólógligt stig Hetta er okkara ettir ikki óvanligt stig hugsan bert eitt men e€1sim eitt oiogugt stig, t tit tykkum rættin hjá ar hervið blanda beinleiðis uppí beiðsgevaranum til at fyriskipa arbeiðið á ar beiðsplássinum At tað er galdandi fyriskipan av arbeiðinum og fyri rættur at stílan av arbeiðspláss- inum liggur í hondun arbeiðsgevarans, kann tað eftir okkara metan als ikki verða sum helst ivi um Sum tit vilja minn- ast, so høvdu tit hetta mál frammi sum eitt krav við sáttmálating- ingarnar bæði seinast og næstseinast, men varð tað í báðum ferum tikið av aftur borð- inum Somikið meira óskilj- andi er tað fyri okkum, at tit nú í sjálvari sátt- málaperiodun', t.v.s. meðan arbeiðsfriður nakar skal ráða, taka málið í egna hond og einsíðugt lýsa merkjanýtsluna í bann. — Hetta fara vit ikki at lata okkum lynda, og at hetta ikki fer at bera til, eiga tit eisin at duga at skilja, sig arbeiðsgevararnir Víðari undir sáttmálating ingunum í vár j merkjamálið eina sak liga og drúgva viðgerð og er tað vert at merkj: Sifa leir, á fek sær, at kravið av F varð slept. so seint sun aftanå at sáttmái: var undirskrivaður vi tað. at FA tå hevð hetta sum eitt fyr varni Tá so er. eru v bangnir fyri at líti nyttar at seta seg aftu við borðið fyri at tos viðurskiftini, me kortini skulu tit vit: at Ferova Arbeiðsgev arafelag altið er reiðar at tosa um ta ósemjur, sum eru par anna millum, og hald vit, at hetta eisini eigu at verða roynt í hesu! føri um Vit skulu beinanvegin gera va: við, at vit koma at tak fyrivarni á einhvøn hátt yvirfyri tykkara: felag orsakað ; ólógligu framferð tyk! - ara. Vit fara at skoyta uppí, at tað er okkara vón, at hetta okkara bræv hevur ta ávirka at bannið beinanveg'a verður afturtikið, siga arbeiðsgevararnir — it enda.