hósdagur 5. januar 1984síða 1

Nr. 2 * hósdagur 5. januar 1984 frælsi javnaður brødralag 57. årg. * kr. 5,- Streymslitid kemur illa vid hiå bøndrunum Ein av teimum bygdunum, sum hevur “verið ringast fyri, nú kava- ódn hevur leikað í um landið, er Oyndarfjerður. Bygdin hevur ligið uttan streym í heili tvey sam- døgur. Streymurin fór seint mánakveldið og var fram- vegis ikki komin aftur, tá vit hevdu samband við fólk í Oyndarfirði seinna- partin í gjár. Tað er heldur ikki grivið oman til sjálva bygdina. Bygdin hevur tí verið heilt byrgd inni í tvey sam- degur. Vit tosaðu við Louis Hovmann, bónda í Oyndarfirði í gjár. Hann er helst ein teirra, sum hevur merkt streymslitið og kavan svárast. Louis Hovmann hevur verið noyddur til at mjólka við hond, og hevur tað gingið striltið. — Eg eri jú ikki vanur við at mjólka við hond, tað havi eg jú maskinur til. Og at skula mjólka 28 neytum við hond einsamallur, tað tekur tíð og krevur orku. Tað hevur so heldur ikki eydnast honum at mjólka tey 28 neytini. Hann mjólkaði 8 neytum tys- dagin og skuldi so fara aftur til verka mikudagin. Tað verða sostatt nógv neyt, sum ikki vera mjólk- að í heili tvey samdøgur. Louis sigur, at hetta er ikki gott fyri neytini og mjólkina. Fyri tað fyrsta so fellur mjólkafram- leiðslan, tá neytini ikki verða mjólkað, sum tey iga, og harnæst kunnu ; fáa húðbruna, sum ger, at mjólkin ikki kann brúkast í eina heila viku. Fáa tey so eitt ávíst slag av húðbruna, kann henda, at tey doyggja. Um so verður, so kann tað kosta einum bónda sum Louis dýrt. Eitt mjólkineyt stendur honum í dag í umleið 35.000 kr. Hann vísir annars á, at tað er legið, at Landsverk- freðingurin ikki hevur megnað at rudda vegin til Oyndarfjarðar, tí tað hevur verið av besta veðri. — Eg havi roynt at spyrja meg fyri, hvar SEV og Landsverkfreðingurin blíva av, men fái bert at vita, at tað tekur tíð, og at hjálpin kemur. Tað undrar meg stórliga, at Lands- verkfreðingurin ikki skal klára at rudda vegin til Brævatkveður Seinasta freist at lata bræv- atkveðu inn til fólkatings- valið 10. januar er leygar- dagin 7. januar. Veljarar, sum av eini ella aðrari orsek ikki kunnu met aupp á valstaðnum sjálvan valdagin, kunnu lata inn eina brævatkveðu. Hetta letur seg gera við at venda sær til Fólke- virlitið í Havn og Klaksvík g annars til bý- ella bygdaráðini í kommununum. Er viðkomandi, sum ætlar at lata inn brævatkveðu, sjúkur, skal hann ella hon venda sær til Fútaskrivstov- una í Havn ella til sýslumenn- irnar kring landið bygdina skjótari enn til- felli er. — Men, leggur hann aftrat, — tað vísir seg jú, at vit bøndur eru teir, sum koma í seinasta rað, tá hjálp er fyri neyðini. Til streymurin kemur aftur er Louis Hovmann so noyddur til at mjólka við hond. Tað hevur hann so heldur einki ímóti í ver- andi steðu, men tað er ikki so lætt, tá ein ikki er vanur við tað. Tað tekur einar 7-8 tímar at mjólka ellum 28 neytum við hond, meðan tað tekur hálvan annan tíma við maskinu. Tá ein so hevur mjólkað vid hond, verður ikki gjørt meira tann dagin, tí orka er ikki meira til tess. jan Skulu arbeiðsmenn jalda rokningina hjá trolaraflotanum ! — Eg dugi illa at skilja annað, enn at tað eru arbeiðsmenn og onnur, sum skulu gjalda prís- munin, sum trolafamenn nú ynskja goldnan, fyri at fara aftur til fiskiskap. Hetta sigur Kristoffur Joensen, arbeiðsformaður í Havn, í samreðu við Tíð- indablaðið Sosialin. Hann sipar her til tað krav, sum Felagið Trol- skip hevur sett fram í samband við, at flotin er lagdur. Felagið krevur, at avreiðingarprísirnir hækka við teimum 50 oyrunum, sum prísirnir annars lækk- „ aðu vid 1. januar. — Eg veit ikki, um teir mongu trolaramenninir, sum vinna millum 200.000 og 400.000 kr. um árið, halda, at tað eru arbeiðs- menn og onnur, sum annars ikki hava ta stóru lenina og sum hava nógvar byrðar at stríðast við, ið skulu gjalda hesa rokningina, spyr Kristoff- ur Joensen. Víðari sigur hann: — Tað kann ikki fara at bera til, at landskassin nú aftur skal til at gjalda meiri pening til Ráfiskagrunnin, sum so aftur skal gjalda til trolaraflotan. Tað er spurningurin, um tíðin ikki er komin, har eisini arbeiðsmaðurin skal fara til landskassan og biðja um studning. Hann hevur sum er nóg nógvar byrðar at knógva undir og tolir ikki fleiri, endar arbeiðs- formaðurin. jan Hetta er sjåldsamt! Tað er sjáldan, sera sjáldan, tú kanst standa mitt á Bekjarabrekku í Havn og taka myndir á middegi ein týsdag. Í friði og náðum. Men hetta bar altso væl til fyrradagin. Tí ongin bilur var at síggja. Ikki fyrr enn seinnapartin, tá nakrar getur vóru so dánt ruddaðar, komu fyrstu bilarnir fram undan fonnunum. Meira um kavan á síðu 4, 5, og 12 Fuglafjarðar Arbeiðskvinnufelag: Vit hava bert atkvett um at fara at sam- ráðast um bon- usskipan Tíðindakeldan í Dagblaðnum hevur vent alt á hevdið Fuglafjarðar Arbeiðskvinnufelag vil hervið heilsa ellum limum Feroya Arbeiðarafelag um at tær standa fast um tann rætt, sum tær vunnu fyri tveimum mánaðum síðan. Ongin flakakvinna í Fuglafirði nýtir merkir, tá ið tær arbeiða tímalen. Tað, sum fram kom í Dagblaðnum 30/12-1983, er frásegn frá fundinum sum vit hildu 28/12-1983, men viðkomandi tíðindakelda hevur vent ellum á hevdið, og uttan iva við fríum vilja. Tað, sum vit komu til fundar um, var at viðgera tað tilboðið, sum stjórin á Handils- og Frystivirk- inum hevði bjóðað okkum, og var hetta ein bonus- skipan, sum vit allar skuldu verða negdar við. Hetta hildu vit vera vert at fara at samráðast við stjóran um, men fyrst máttu vit vita, um tað var meiriluti ímillum arbeiðskvinnurnar fyri hesum, og tað var tað. Enn er ikki komið so langt sum til samráðingar, men sigast skal, at góð semja valdar millum arbeiðskvinnurnar og nevnd Fuglafjarðar Arbeiðskvinnufelags, og sátt og semja er millum nevndina og leiðsluna á Handils- og Frystivirk- inum. Við nýárskveðu Fuglafjarðar Arbeiðskvinnufelag