mánadagur 9. januar 1984síða 5
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 4 — 9. januar 1984
ui oe
Einki røkist fyri so
= =
VÍV Ii UGUIGAIU
A På
- — mi
munandi buskapar-
bata at arbeiðsloysið
minkar
— lykkes det ikke for EF's
statschefer at finde en løs-
ning på det kommende
møde i Athen den 5. de-
cember, er landbrugets
indkomster i yderste fare.
Vi kan blive tvunget til
drastiske prisnedsættel-
ser, især på mælk, som vil
true de små producenter.
Umbodsmadur Danmark-
ar i EF, Poul Dalsager,
var sera dapurskygdur, tå
hann fyri stuttum å blad-
mannafundi i Keyp
mannahavn greiddi frá
steðuni innan europeiska
felagsskapin.
Serliga er landbúnaðar-
politikkurin hjá felags-
marknaðinum í ovurstór-
ari kreppu; peningur trýt-
ur til at uppihalda ovur-
kostnaðarmikla landbún-
aðarpolitikkinum.
Felagsmarknaðurin er
forpliktaður til at taka í-
móti landbúnaðarverum
úr limalondunt . :m
annars ikki kunnu selja
Serliga snýr tað seg um
meiaríframleiðslu, og har-
umframt hópa kornrúgv-
urnar seg upp. Í letuni
liggur felagsmarknaðurin
við 9 mill. tonsum av
hveiti, einari mill. tonsum
av skúmmjólkapulvuri og
700.000 tonsum av smeri.
— Undir ellum umsteð-
um verða vit noyddir at
spara á landbúnaðarfíggj-
arætlanini, sum telur heili
65% av felagsmarknaðar-
útreiðslunum, greiddi
Poul Dalsager frá. Tað er
serliga meiaríframleiðsl-
an, sum gevur trupulleik-
ar. Tað gongur so dánt at
selja skummjolkina til
svína- og hesnarungafóð-
ur, men smerið er so at
siga møguligt at selja. Ti
verða vit noyddir til at á-
seta framleiðslubann, so-
leiðis at meiaríini ikki
mega framleiða meira enn
1% meira enn tey fram-
leiddu í 1981. Og fram-
leiða tey meira, ja, so
mega tey sjálvi gjalda út-
reisðlurnar til meirfram-
leiðsluna.
Marknaðurin roynir at
sleppa sær av við smer-
rúgvurnar, sum bert
vaksa. Tað er ov dýrt at
selja rúgvurnar sum bíligt
jólasmer.
Sambært Dalsager kost-
ar jólasmerið meira í ra-
battum enn veran er mett
í virði, — og eingi útlond
vilja keypa smerið.
Tí er tað, at EF kommi-
sjónin skjytur upp at
leggja eykaskatt á marga-
rin og plantuolju, sam-
stundis sum teir vilja
vaksa um fitiinnihaldið í
drekkimjólkini.
— Vit skjóta upp, at
vaksa fitiinnihaldið í
mjólkini við 0,2%, men
leggur Poul Dalsager aft-
urat, eg veit at læknar
vara ímóti uppskotinum,
men tað verður sett fram
hóast tað.
Vit eru noyddir at finna
eina loysn móti ovurfram-
leiðsluni. Landbúnaðurin
kann ikki halda fram bara
at framleiða, og bíða eftir,
at EF tekur sær av ovur-
framleiðsluni. Tað gongur
ikki sum frálíður, segði
Poul Dalsager, felags-
marknaðarumboðsmaður í
landbúnaðarmálum.
Ikki minst Danmark er
bundið at stórari landbún-
aðarframleiðslu.
Ov lítið til matna,
men...
Vit frætta dag um dag,
um steðuna á arbeiðs-
marknaðinum í heiminum
sum heild; um ovurfram-
leiðslu, um hvussu mong í
triðja heiminum doyggja
hvønn dag, ti at ovlítið er
til matna. Og her liggja
vit í norðuratlantshavi-
num, 44.000 væl gedd.
Men aðrastaðir í heimi-
num doyggja 41.000 fólk í
hungri hvenn einasta dag,
tí í triðja heiminum býðst
teimum hverki matur ella
drekka so tey kunnu halda
deyðan frá lívinum.
Samstundis rúgva mat-
fjøllini seg upp í Vestur-
heiminum. EF stjórnirnar
skulu nú taka steðu til, at
minka um framleiðsluna,
„tí tað loysir seg ikki at
framleida«.
Og vit fáa í sama við-
fangi at vita, at nú eru 34
mill. menniskju í OECD
londunum arbeiðsleys, og
svarar tað til 10% av ar-
beiðsmegini í miðal.
Á eini stevnu um »be-
skæftigelsessituationen« i
Danmark nu í heyst, varð
spurt, hvussu stødan sum
heild verdur å arbeids-
marknadinum. Nidurstød-
an var, at arbeiðsloysið er
ovurstort og tyngjandi og
verður ikki loyst bert við
»beskæftigelsesfremmen-
de foranstaltninger«. I-
gangast må, at arbeids-
loysið fer at vera stødugt,
og fryktandi er fyri, at tað
veksur sum frålidur
Framimoti 300.000 hava
einki fyri hendurnar sum
er i Danmark, og av hes-
um eru tey 75.000 yngri
enn 25 år.
Hetta vóru døpur sjón-
armið.
Arbeiðsloysið higartil
hevur verið vaksandi, al-
heims sum í Danmark.
Fyrrverandi formaður í
danska lærarafelagnum,
Jergen Jensen segði, at ar-
beiðsloysið í Danmark nú
er omanfyri 280.000, og
vit kunnu rokna við, at
talið í 1984 verður umleið
320.000. Eitt arbeiðsloysi,
sum ikki kann sigast at
vera eitt styttri fyribrigdi.
Hetta er sjálvsagt eitt úr-
slit av ti førda figgjarpoli-
tikki Danmarkar, eins og i
londunum kring okkum.
Vit mega ti siga, at hesin
»nyggi« politikkurin ar-
beidsstøduni viðvíkjandi
er ein våna politikkur,«
helt Jørgen Jensen fram.
Londini hvørt sær royna
at greida figgjartrupul-
leikar sinar gjøgnum spar-
ing í almennum útreiðsl-
um, og partvís við at
skapa sterri kapping mót-
vegis uttanlandsmarkn-
aðinum. Urslitid er, at vit
internationalt eru í eini
vána steðu sum heild ar-
beiðsmegini viðvíkjandi.
Tann ferdi
urin her í landinum víkur
ikki stórt frá eðrum lond-
um í raðfylgjuni til at
loysa trupulleikarnar,
nevniliga: arbeiðsloysi-
num, hallinum á stats-
finansunum og gjaldsund-
irskotinum mótvegis um-
heiminum — vit mega ti-
verri siga, at spurningurin
um, hvussu vit skulu fáa
flestum eitt arbeiði, hevur
verið ov lítið ansaður. Víð-
ari helt Jergen Jensen
fram, sparipolitikkurin
hjá tí almenna, og poli-
tikkurin at skapa javnvág
í handilsjavnanum hevur
ikki givið tey úrslit, menn
væntaðu.
Hóast sannast má, at
tað í fyrra árshelmingi av
1983 fyri fyrstu ferð í
mong ár hevur verið javn-
vág í samhandlinum mót-
vegis umheiminum, so eru
rentuútreiðslurnar fram-
vegis tyngjandi. Sam-
stundis er arbeiðsloysið í
Danmark nú 11%, sterri
enn í meðal í OECD-londu-
num. >Sjálvt um vit eftir-
hondini hava vemt okkum
til, at arbeiðsloysið er ein
partur av tilveru okkara,
og at arbeiðsloysið sein-
astu 10 árini er vaksið úr
20.000 upp í 300.000 í
1984, so er hetta ikki tí at
arbeiðsplássini í landinum
eru fækka, men av tí at til-
gongdin av arbeiðspláss-
um ikki hevur verið sam-
svarandi fólkavekstri-
num.
Panellutakarar á stevn-
uni vóru: Jergen Holm,
(vinstra), Mogens Camre,
(socialdemokratiet) og
Hans Zeuten, professari.
Hans J. Holm metti, at
arbeiðsmegi framvegis
skal takast frá tí almenna
og til vinnulívið, men
dugdi illa at síggja fyri-
munin i at flyta og minka
um arbeiðsmegina hjá tí
almenna, soleingi sum
280.000 eru arbeiðsleys
frammanundan.
Mogens Camre segði
sum umboð fyri social-
demokratarnar, at social-
demokratarnir ikki eru ó-
samdir við stjórnina um at
neyðugt er at spara. Vit
hava eisini ta steðu, at
tann almenni sektorurin
ikki skal vaksa, men vit
halda ikki leiðina vera, at
uppsiga fólk. Samstundis
sum hann segði, at statur-
in eigur at finna arbeiði til
teirra, sum vinnulívið ikki
kann taka.
Hans Zeuten, profess-
ari, fyrrv. formaður fyri
Jákup Lindenskov
fólkatingsvalevni
skrivar
„det økonomiske udvalg«
segði, at tað bøtir ikki
stórt um at minka um al-
menna sektorin. Hann
greiddi frá í telum, at tað
almenna kann spara 1,6
milliardir kr. um 68.000
fólk verða uppsegd. Mun-
urin millum len og studn-
ing verður tó so lítil, at tað
verður tydningarleyst
Hans Zeuten metti ann-
ars, at vinnulívið fór at
vaksa við 2% um árið
komandi 10 árini. Um vit
bert skulu framleiða okk
um til eina javnvág, kem-
ur tað at fremja ein mis-
javna i inntekuviður-
skiftunum millum alment
lent, mótvegis
vinnulívinum
lenini
Framtíðarmetingar
hevur tað ikki
framtíðar-
Annars
skortað uppá
analýsur, granskingar av
fíggjarligu sum socialu
gongsini, sum hon er, og
hvussu hon man fara at
vera framyvir. Danir eru
skjótir at seta fram hugs-
anir ymsar vegir og
bleðini eru ikki sein á sjóv-
arfallinum, tá okkurt er,
sum kann skapa áhuga
manna millum
Dansl:i fíggjarfreðing-
urin í Metalarbejderfor-
bundet, Steffen Møller, er
ein av hesum profetunum
Hansara sjónarmið fella
ikki altíð í tráð við tað,
sum arbeiðararerslan met-
ir skilagott, ofta liggur
hann meira á borgarliga
vonginum í metingum sín-
um.
Men hugurin at seta
fram framtíðarmetingar
og at koma við góðum ráð-
um trýtur ikki.
Ein er tann, sum »det
økonomiske sekretariat«
hevur latid frå sær, okto-
ber 1983 — og tendensur-
in i hesi frågreiding vikur
ikki stórvegis frá hinum.
Her verður sagt, at und-
irskotið í gjaldsjavnanum
frá 1982 til 1983 væntandi
fer at fella frá 18,75 milli-
ardum krónum til 10,75
milliardir krónur, og at tað
í 1984 verður 8 milliardir
krónur.
— + Á Bs rr
r
= '
Ein munandi partur av
hesum falli er at finna í
orkuprísunum, sum eru
minkaðir við 3,4 milliard-
um krónum frá 1982 til
1983.
Ein onnur orsek rentu-
gjaldingin til umheimin,
sum er munandi minni enn
frammanundan, beinleiðis
av internationala rentu-
fallinum.
Tað er batin utanífrá, ið
samanumtikið hevur á-
virka stóra rentufallið
Men á arbeiðsmarknaði-
Arbeiðs
num er eðrvísi
loysið minkar ikki og
væntast í meðal í 1984 at
liggja um 11,5 av ar-
beiðsmegini, ella 315.000
£
persónar
Arbeiðsloysið veksur
m.a. tí, at tann almenni
sektorurin, ikki bert
stendur stað, men frá
1983 til 1984 fer at vera
5.000 færri í arbeiði hjá tí
almenna
Niðurskurðarpolitikkur-
in hjá borgarligu stjórnini
ferir við sær vaksandi ar-
beiðsloysi.
Hjá fólki flest man tað
tykjast minni skilagott, at
fólk verða segd úr arbeiði
hjá tí almenna, uttan at
megu-
arbeiði,
hava skugga av
leika til annað
samstundis sum sami al-
menni kassin skal gjalda
teimum uppsegdu stóran
penga í arbeiðsloysis-
studningi
fólkatings-
valið 1984