Sosialurinarkiv
Sosialurin 1984-01-17, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 17. januar 1984síða 16

‹ fyrra síða allar 16 síður

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Lýsingar: Lýsingarmaður okkara er ráðgevari hjá fyritskum og einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verður 89 på Tit ringja — vit skriva Er nakað á våsi? — tvamál? 2» Ein spurningur, ella tíðindi, so ring til okkara. Vit eru til reiðar! i Åskodarnir til barnasjonleikin: gjørt uttan meirkostnad fyri lysaran. Umaf tur...umaftur...umaftur Hetta vóru fagnaðarrópini leikarnir í barnasjónleikinum Pinocchio fingu frá bern- unum í salinum, tá teir eftir væleydnað spæl komu á pallin Leikurin byrjar á snikkara- verkstaðnum hjá Gepetto (Páll Danielsen) — ein eldri m aður, sum kennir seg so einsamallan, at hann tosar við dukkurnar hann hevur á verkstaðn- um. Tær hava allar navn og Gepetto spyr tær um eitthvert og svarar sjálvur aftur Fiori, greivinna, hevur bílagt eina dukku frá Gepetto, sum hann júst er um at verða liðugur við. Náttina fyri, at greivinnan kemur eftir dukkuni, vitjar góða álvagentan á verkstaðnum og gandar trædukkuna um til ein rættan drong. Gepetto verður so fegin um trædukkuna, at hann henni navnið Pinocchio og ger av at taka drongin til sín, sum sín egna son. Tað er Páll Danielsen, sum hevur leiklutin sum Gepetto, og hann leggur grundarlagið fyri allan leikin, við sínum framúr- skarandi spæli sum tann heldur legni, einsamallir eldri maðurin. Flest ell kenna seguna um Pinocchio, so tað nýtist ikki at fara út í æsir við segugongdini. Tað er Kári Øster, sum hevur sett sjónleikin Pinocchio upp á pall í Sjónleikarhúsinum, og Oskar Hermansen hevur umsett úr svenskum eftir handriti hjá Staffan Gøte- stan og Peter Flack. Óteljandi = eru týð- ingarnar um trædukkuna, sum reypaði ov nógv og fekk langa nes, — bæði gevur sum sangleik, sjónleik, teknifilm, umframt útgávur í bókum og blødum. I umrøduni av leikinum Pinocchio fingu vit at vita, at hetta var søgu- og sangleikur, men her hava verið trupulleikar av at fáa tónleikin innspældan. Um tað er orsekin til at sangframferslurnar at kalla duttu heilt niðurfyri, skal verða ósagt. Tað skal tó ikki dyljast, at leikarnir helst lítla ella onga sang- venjing hava fingið, og at eingin av songframfersl- unum vóru so góðar, at tær ikki kundu verið koyrdar heilt burtur. Eftir míni meting, so fyltu leikarnir so væl út hvenn leikpart sær, at óneyðugt var við hesi »fyllu«. Hesin Pinocchio, sum nú er settur á pall i Sjón- leikarhúsinum, hevur ein nútímans dám yvir sær, sum als ikki altíð er lættur at skilja hjá børnum, men tíðir skifta og siðir broyt- soleiðis í Sveríki eins og í Feroyum, men síggja ikki menning teirra á hesum eki kann metast við bernini í Sveríki ella aðrastaðni. Men persónarnir í ævin- týrinum og í hesum leik- inum eru tó teir somu. Vit síggja Gepetto snikkara- meistara (Páll Danielsen) Pinocchio (Kári Jacobsen) AS, — Von Fox, revur (Regin Hansen) James, kattur (Gundur Mortensen) Stromboli, leikhússtjóri (Jógvan Salomon Joensen) Alvagentuna (Anni Arge Jacobsen) og bjernina, gyklaran, dansigentuna og Fiori greivinna, sum Katarina Nolsøe, Oluffa Klein Olsen og Kristina S. Hansen. Hesi myndaðu pallin, tá ævintýrið um trædukkuna, sum skuldi gjøgnum so nógvar ræðu- ligar hendingar, áðrenn hann gjerdist rættur drongur. Pinocchio — eins og all onnur bern, noyðast at læra av sínum uppliv- ingum, um tað sum var rætt og skeivt og hvussu ein verður góður og djarv- ur. Av barnaáskoðara- fjøldini i salinum var greitt, at hon ikki altíð var samd við tað leikarnir gjørdu á pallinum. Tá Pinocchio vil sleppa heim aftur til pápa sín Gepetto, og Stromboli, leikstjóri, ið hevur rænt hann, sigur nei, tá svaraði ein lítil áskoðari...Jú! Og soleiðis fór leikur fram. Tilkomni áskoðarin hevur helst gloymt hvussu eitt rætt ævintýr skal upplivast, við freði, bangilsi, spenningi og at enda í forloysingini at alt endaði soleiðis sum tað eigur á besta ævintýra- hátt, var hugtakandi og kendist rættuliga livandi í Sjónleikarhúsinum. Bernini bóru seg at á einasta hátt, sum tey kendu. Tey fóru at rópa... um- aftur, umaftur, umaftur. Tá hugsaði tú, at hetta var mest natúrligi háttur Ein boðskapur er eisini í sjónleikinum Pinocchio, men hann haldi eg ikki at børn okkara skilja rættiliga. Tað snýr seg um at verða góður, óndur, djarvur o.s.fr. Eisini kemur samfelagsliga haftið, at verða stýrdur í trægrum, fram í leikinum, men heldur ikki hetta gav smáu áskoðarunum hug at geva seg til kennis. Her gandar góða álvagentan trædukkuna, so hon verður ein rættur drongur, ið fær navnið Pinocchio. Á myndini Pinocchio (Kári Jacobsen) og álvagentan (Anni A. Jacobsen) hjá barnum at fagna leik- arunum aftnaá frálíka uppliving. Tey eru helst meira von at fara til tónleikafram- førslur, har tað er vanligt at rópa, umaftur. Hugnaletan í sjónleikar- húsinum var eisini Kára og Jóannes S. Hansen fyri at takka við framúrskar- andi pallsmíðinum. Tað var serstakliga væl frá- farið og talaði til barnsliga hugflogið. Í summum førum var ljósferslan, sum Kári, Frank D. Jacobsen og Gundur hevdu skipað, heldur tilvildarlig, men kortini, so nógv fór fram á pallinum, at tað af:aná altíð kom okkurt annað, sum hugtók áskoðaran. Skuldi nakað verið sagt um innihaldið, so sýntist tað heldur legið, at álva- gentan var gjerd til anti- álvu. Hon var so klumbrut, at hon datt um seg sjálvan, tá hon kom á pallin, og lá skerflet, áðrenn hon kundi fara undir tað, sum var leiklutur hennara. Anni Arge Jacobsen var ålva- gentan, men hon hevur tó víst leikkynstur sítt áður. Hennara leiklutur hesa- ferð var ikki lættur at greiða. Regin Hansen (Fox revur) og Gundur Morten sen (James kattur) fingu rættuliga áskoðarnir viðs ær, tá teir komu á pallin. Fox, revur kallaði kattin James so sum tað stavast her. James rættaði hverja ferðina til Djeyms og tað er altíð skemtiligt fyri børn, tá orð verða upp- afturtikin — ongantíð ov ofta. Tá revurin og katt- urin síðan fingu aðrar leik- lutir har katturin fekk navnið Alice og revur úttalaði so sum skrivað, rættaði katturin til ALIS og tað uppaftur meira skemtiligt. Stromboli, leikhússtjóri (Jógvan S. Joensen) var eisini hugtakandi, dukku- forarin, og væl fyldu Óli í Áarstovu wil Á | Góð figgjarlig útlit hjá > postverkinum. Jogvan Sundstein ætlar at taka kapp- ingina upp vid Ola — og senda 3000 jólakort út... * Sambært Dimma- lætting var tað bert óveður hjá sam- bandsfólkum valdag- Nú skilji eg betur, hví so nógv í Hoydelum varldu Óla B.... Og eg sum trúði, at tað bara var Zakarias Wang sum var ein vingluskeltur... * — Vit blanda okkum ikki upp í danskan politikk, segði Folka- flokkurin, og lovaði Schlúter-stjórnini stu- ðul... bjørnin (Katarina Nolsøe) Harlekin (Kristina S. Hansen) og Kolumbine (Oluffa Klein Olsen) við í tí, sum ferarin vildi hava tær at gera. Hóast hetta er barna ævintýraleikur, sum fyrst og fremst bern kunnu hava gleði av, so er tað av- gjørt ein uppliving fyri til- komin, at fara í Sjónleikar- húsið at síggja Pinocchio — ikki minst fyri at hoyra aftursvarini úr salinum, har bernini luttaka aktivt. Eingin ivi um, at tú fært eina hugnaliga letu. Slíkur leikur sum hesin átti at komið sterri barna- fjøld til góðar enn bert børnum í Havn. Her er tó ein leikur, sum Sjónleikar- húsið avgjert kundi roynt sum ferðasýning. Dagny Joensen