leygardagur 21. januar 1984síða 6

tíðindablaðið Útgevari: p/f sosialurin tíðindablaðið Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyribilsblaðstjóri: Vilhelm Johannesen (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Miiller Lysingar: Årni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 At seta eina æru í sín skendsul TEY FLESTU, tað veri seg fólk ella flokkar, royna at beta um síni møgu ligu brek, royna at rætta síni mistøk heldur enn at endurtaka tey. Eitt undantak í so máta er hin føroyski fólkaflokkurin (fyrr radikalt, nú moderat sjálvstýri). SUM ØLLUM tilkomnum kunnugt, hevur hesin flokkur eina flekkuta fortíð. Leiklutur flokksins í fýrati- árunum er væl og virðiliga lýstur í »Reydubék« og henda bók er sum kunnugt eingin tespiligur lesndur hjá vanligur hampafólki REYÐABÓK er ein lýsing av Sjóvinnu bankamálinum og leikluti fólkaflokks oddafiskana í bankagøluni. Hesin leiklutur er av slíkum slagi, at ein og hver við eitt sindur av virðing fyri log og rætti, siði og sømiligheit, hevði tagt og latið fortíðina ligið í frið. Soleiðis er ikki við fólkaflokkinum. Mótsett øllum ødrum flokkum hevur hann sett eina æru í sín skendsii! VID LYGNUM, reingingum og umskrivingum av seguni hevur Dagblaðið nú í fleiri ár dyrkað flekk- utu fortíð fólkaflokksins. Og um krúnu á verkinum hevur hesin flokkur sett ein mann við ikki minni flekkutari fortíð til stavnamann. Maðurin, sum í rættinum á sinni legði fram falsaði skjal, sum hann hevði brúk í royndum sínum at reka ein starvsfelaga úr starvi, varð av fólkaflokkinum settur á odda fyri løgtingsins grannskoðara- nevnd, løgtingsins skúlanevnd, flokksins málgagni og nú at enda varð hann lentur við fólkatingssessinum og gjørdur til flokksins høvudsålitp Hampamaðurin, Sundstein, ið vera skuldi, fekk vátan vettin frá velj- arunum, sum hann hevur fingið hann frá tingbólkinum dag og dagliga nú í eini tvey ár! Henda gongd, sum her er lýst, sigur alt um fólkaflokkin! Aftur at er bert at leggja, at hesin flokkur, sum hevur sett lygnina, útspillingina og politiska yvirgangsvirksemið í hásætið, hevur valt sær javnaðar flokkin sum aðalfígginda. HETTA KUNNU javnaðarfólk bert fegnast um. Hetta kann bert merkja, at vit eru á rættari leið, hóast tann fyribils ósigur, okkum var fyri tann 10. januar. Tað er hóast alt betri fyri sál og likam at tapa og varðveita sína somu ligheit og sjálvsvirðing enn at vinna við teimum skitnu vápnum, sum fólkaflokkurin hevur brúkt ímóti okkum tey seinastu árini og sum vórðu b rúkt út um alt mark upp undir fólkatingsvalið. ALT HETTA, sum her er sagt um fólka- flokkin, kann ongan javnaðarmann undra — vit kenna muruna aftur frá fyratiårunum! Tað, sum harafturímóti kann undra okkum eitt sindur, er, at Dagblaðið og harvið fólkaflokkurin framvegis meta sum givið, at ein sam- gonga millum fólkaflokkin og javn- aðarflokkin aftan á næsta val er tað natúrligasta ting av verðini. Hetta kallast at selja skinnið, áður enn bjørn- in er skotin. Fólkaflokkurin hevur sjálvur við Óla Breckmann á odda sett seg uttast úti undir høgru væðing og verður í framtíðini at finna sær sínar samgongupartnarar í tí andligu, poli- tisku og moralsku suggu, sum henda væðing allar dagar hevur verið. Fólkaflokkurin til skaða fyri Vag Tann nýggi leiðarin í Fólkaflokkinum, Óli Breckmann, hóreiggjar sær egiliga aftan á »val- Vági. Fólka- flokkurin gekk 400% fram her suðuri hann sigursælur. Tað skerst ikki burt, at ein munandi framgongd var í tølum, hóast øll her vita, at atkvødurnar eru låntar«. Teir um tað. sionirine { sigurin< 1 ropar Lat meg heldur koma til sakina. Henda skriving fe meg at hugsa um NVUSSU væl Fl »ikaflokk- urin hevur roynst Vágs býi og einum av okkara bestu og tryggastu arbeidsplåssum Eg hugsi sjålvandi um skipasmidjuna. Nu er av ålvara vid at ganga fram- eftir hjá hesum virki. Stór- ar ætlanir eru klárar og eydnast tær, verða nógv nýggj arbeiðspláss skapt. Alt málið um Skipa- smiðjuna her í Vági var fyri á legtingi í seinastu tingsetu. Tingið skuldi samtykkja stuðul og veð- hald Hvat gjørdi fólkaflokk- urin, tá atkveðast skuldi? Hvat gjerdi tann so- kallaði stavnamaðurin, tá atkveðast skuldi? Oli Breckmann sat niðri og við honum fleiri aðrir úr Fólkaflokkinum og samgonguni millum aðrar Hilmar Kass Harafturímóti bjargaðu javnaðarmenn og Ove Mikkelsen skipasmiðjuni hjá A/s J. Dahl, Gerðum í Vági. Frá tingmonnum havi eg frætt fyri vist, at á áhoyrarapallinum sótu harrarnir hjá Ola í Havn fyri at vita, um hann makkaði rætt. Tað gjørdi hann hann royndi at fella og drepa eitt arbeiðs- pláss her í bygdini, meðan javnaðarmenn bjargaðu ti. Hetta er próvfast og kann prógvast við løg- tingsins gerðabók. Vágbingar gloymið ikki hetta, tá fólkaflokksmenn næstu ferð koma at biðja um tykkara stemmur! Vágbingur Ein skuldi næstan trúð, at Óli Breckmann einsa- mallur hevði smíðað fólka- flokslistan til fólkatings- valið, so væl passar hann í ætlanina hjá hegrakongi fólkafloksins, at verða einaráðandi. Fólkatings- valið var av sonnum eitt veldugt stig til høgru! Tað hevur eydnast hesum harðrenda bólki í Fólka- flokkinum at trýsta teirra moderata (men hesi sein- astu árini alt ov »jånkas- liga«) formann út í myrkr- ið. Ein so frægur maður sum Olaf Olsen, men eisini Jógvan við Keldu, er — kanska uttan teirra egna vilja — vorðnir lyklafigur- ar í strategi Breckmanns og co. at slakta floksfor- mannin. Hesir áttu eftir fleiri ár í foroyskum poli- tikki at duga betri at telva. Høvdu teir bert sæð ein einasta fram hevði kongur teirra ikki staðið skák mát í dag. leik Eysturoyingar lumpaðir Í Eysturoynni var tað alt umráðandi, at fáa Olaf Olsen á listan, men allar- best um júst hetta val- demið varð umboðað við heili tveimum valevnum. Tá skuldi tað verið heilt vist, at hetta fyrrverandi og kanska mest týðandi valdømid hjá Sundstein ikki fór at geva honum nakrar atkveður av týdn- ingi. Hetta snipálop eydnaðist so væl, at eingin varnaðist tað, tvertur- Nr. 10 — 21. januar 1984 Ti varð tað ikki Sundstein men Breckmann... ímóti høvdu teir uppstill- aðu hug at fela seg beær- aðan — og meguleikarnir hjá Breckmann øktust munandi. Bædi Olaf Olsen og Edm. i Garði skuldu nú berjast sum úlvur á skóg um tær hóvligu fólka- flokksatkveðurnar i Eysturoy. Atkvødur, id annars uttan iva vóru farnar til floksformannin. Klaksvíkingar við! Ein annar meinbogi hjá Breckmann-klikuni var hin háborgin hjá fólka- flokkinum Klaksvíkin. Brødrasamkomuatkvødur- nar i Klaksvik høvdu iva- leyst farid til Sundstein, um tað ikki eydnaðist Breckmann-harkaliðnum at seta ein kíla ímillum her eisini. Týdningarmesti lið- urin í undirgravingarviek- semi Breckmanns har norðuri var Jógvan við Keldu, ið glaðbeintur traðkaði til. Valrópini frá fólkafloksmonnum har norðuri ljóðaðu: Veljið ein úr egnum valdømi, um tit ikki velja Óla sjálvan, tí eingin liggur nærri Hákuni Djurhuus — fyrr- verandi atkveðuslúkari í Norðuroyggjum — enn júst Óli Breckmann. Eisini Hákun sjálvur var ágrýtin at fáa Óla valdan. Tað eydnaðist tó ikki Óla at fáa nakað munandi av atkvødum har norðuri, men tað gjerdi minni, bert tað eydnaðist at halda sundsteini niðri — og tað eydnaðist. Eftir var bert Havnin Hana hevdu allir hesir ultra-høgrasinnadu erinda dreingir Breckmanns fingið til uppgávu at orga nisera, meðan ferarin sjálvur sat heima og skriv aði jólakort til vinir og kenningar — og nakað væl afturat. Undirgravingarvirksem- ið hjá Óla eydnaðist til fulnar. Eingin varnaðist fyrr enn tað var ov seint hvønn hann í verunleik anum var farin í hernað ímóti í hesum valkampi. Men Óli spældi sín sjón- leik til seinasta sekund Hann endaði sína sigurs- gongd við sjálvt valkveld ið at halda floksformannin alment fyri gjøldur, við at ynskja honum tillukku við sigrinum — hetta hóast Óli, men ikki lurtararnir vistu, at slagið var vunnið. Oli tøkk uppiborna Men Oli eigur tøkkina uppiborna, ti hann hevur gjørt stødid nógv greiðari í foroyskum politikki. Tað ber ikki longur til hjá fólkafloksveljarum at verja seg hansan Sund- stein, sum tað so ofta verður havt á fólkafloks- munni: Óli er eitt, men flokkurin er eitt annað. Steðan er nú greið: tann sosialkonservativa linian ið Sundstein og co. hava umboðað og staðið fyri hevur tapt — nýkonserva- tisman hevur sigrað! skúlalærari Niðurbrótan Fólkafloks- ins Vit javnaðarfólk verða oftani skuldsett fyri at vera heiðin, lygnarar og tað sum kann vera verri og so kann man spyrja seg sjálvan, hví í so er Man niðursteðan ikki vera hon, at Javnaðar- flokkurin hevur eina ógvu- ligani góða stevnuskrá at ganga eftir, og eitt sum mær liggur nær at hjarta er, at fólk, sum ikki eru javnaðaráhugað, brygda okkum, at vit taka sterv- ini. Tað veri seg tey best lentu, men aftur lygn! Teir menn, sum eru vællentir og standa flokk- inum nær, hava eisini gó pappírir — og evundssjúk- an er beinanvegin har Eg kann taka nøkur demir. Tað verður altíð, ja, næstan í hverjum Dag- blaðið, brygda okkum, — ja, hann var javnaðar- maður so hann fekk starv- ið, men nú er so broyting farin fram í Fólkaflokk- inum, tí her á Sandoynni hava vit ein kendan stovn, sum eitur Landsverkfrød- ingurin, og kannið, hver er stjóri og formaður, og hvussu pappírini eru hjá teimum. Eitt. sum eg harmist yvir, tað er at Javnaðarflokkurin rak ein ógvuligan góðan politikk hvat viðv. Strandferðsl- uni, men hygg í dag — teir privatu geða seg við peng- um av hesum bilum. Mín vón skal vera til tey, sum hava valt og fingið jólakort frá stavna- manni Fólkafloks, vendið flokkinum bakið og takið lógvatak til frama Javn- aðarareðsluni. qw.