hósdagur 9. februar 1984síða 16

Tit ringja — vit skriva Er nakað á vási? — Ivamál? Ein spurningur, ella tíðindi, so ring til okkara. Vit eru til reiðar! Jorgen M. Olsen — ein eygleiðari og frásegumaður av Guds náði Og ta lotuna gloymdi eg ongantíð. A hverjum ári spurdi eg Jorgen, nær handa áhugaverda bókin fór at koma, og nær eg stapp at rava eina am rødu vid hann 7 , jørgen bað meg bíða Og bíðað varð i umle id 10 £a0 Oteu u nakrar greinar um spennandi og forvitnislga av hansara. Ætlanin var, at vit skuldu halda fram vid enn eim greinarød í hesum árinum við einum úrdrátti burtur úr næstu bókini, ið hann leingi hevur arbeitt uppá. Nú fór so Jorgen. Ein av okkara bestu frásogu- monnum og eygleið- arum, ein náttúruvinur og ein góður vinmaður er Tann frálíki skribenturin farin. Jergen var vísinda- maður. Tus. hann hevdi onga útbúgving sum so. Arbeiddi eitt skifti sum skómakari men gjordist seinni sjålvlærdur vis- indamaður. Hann átti allar tær gávur, ið eyð- kenna ein góðan náttúru- froðing — ein granskara. nevniliga eygleitt og granskad føroysku náttúruna og tað, ið henni livir. Vit hittust fyrstu ferð í Vágs Klubba. Tað mundi vera fyri 10 árum síðani. Jørgen var sum ikki einaferð staddur við síð- Eg minnist so væl una av billardborðinum hetta eina kveldið í — við síni egnu ko í »Klubbanum«. Hann Hann heuði evni at eyg- hondini. Her millum rull- hevði boðið áhugaðum at leiða sum fáur. Hann lat andi kúlur og fallandi lurta og síggja uppskot ikki ósvaraðar spurn- keylur komu vit báðir at sítt til ta fyrstu bókina, ingar fara fram við. kennast. sum vit í dag kenna Hann leitaði altíð sjálvur Hóast umleið 40 ár undir heitinum >Náttúr- eftir svarinum, hví nú vóru okkara millum, so unnar bernc. hetta var so ella so! Og var tað okkurt, ið dróg Har stóð hann og næstan altíð kom hann meg at honum. Í dag veit greiddi frá sínum uppliv- tileitt svar — eina niður- eg, hvat tað var. Tað var ingum og eygleidingum i stoðu. Ti hann var frálíki frásoguháttur náttúruni. M.a. greiddi logiskur. Hetta at vera hansara. Hann greiddi hann frá sildini, sum logiskur í sínum gransk- mær tá frá ætlanunum at kom inn á firðirnar og ingararbeiði var ein av geva út eina ella fleiri síðani hvarv aftur. sjáldsomu gávum hans- bøkur um alt hetta Tá uppdagaði eg, at ara Jergen, sum heuði spennandi hann hevur Jørgen Olsen var ein bæði hegni og hug at tikist við frá tí hann var eygleidari og ein fråsøgu- arbeiða sum ólentur smádrongur. Hann heuði maður av Guds náði. granskari, visti, hvat Minnist til barnasiðuna Seinasta leygardag høvdu vit eina barnasíðu í blaðnum. Tað fara vit at hava hvenn leygardag hereftir. Tað er tann 11 ára gamli, Tór Verland Johansen, sum er ritstjóri. Hann teknar, skrivar, finnur uppá og stílar fyri. Men sjálvur heldur hann, at so mong bern og ung sum gjerligt skulu vera við til at gera hetta kravdi av honum Nógv! Men hann ga ikki uppat. Jorgen var sjáld- samur og ikki sum fólk flest. Tíanbetur. Tí, nú hann er farin, eiga vit ein hóp av tilfari eftir hann, sum er ein stórur dýr- gripur fyri komandi ætt- arlið. Jorgen vísti fremst at ollum sínum egna landi og náttúru ans. Meðan onnur fjeppast uppi í ollum tí nýggja uttanifrå og fyri stóran part okkara egnu livandi gloyma t okru og oyggjar, so var foroyska náttúran og tað sum í henni livir eitt og alt / Jorgen Ti striddist hesin 70 ara gamit maðurin eisini vid at skriva bekur um sinar teimum og standa Vi ) tær. Hann misti herfyri ko- Nuna, og tað vita vit, sum kendu Jorgen, at hetta tók fast. Men kortini var áhugin, fyri at greiða okkum frá sínum uppliv- ingum í foroysku nátt- úruni eitt heilt liv, so sterkur, at Jorgen kort- ini ikki misti livsneistan. Hann dugdi eisini at síggja, hverjir vandar lúrdu í okkara nútíðar samfelag eitt nú dálk- ingin av okkara firðum. Ti treiv hann opinskár- aður í pennin og skrivaði greinar sum >Tongul í brimi“ og >Vaskimaskin- an«, har hann gjørdi vart við vandan, ið stendst av dálking av okkara livs- grundarlagi — firðunum. „Verða firðirnir dálk- aðir, skrivaði hann, so at tær mongu milliónir at murti, sum halda til á hverjum fjørdi i Foroy- um, doyggja av dálking, tá fara bæði upsastoun- ur, toska- longu- og hysustovnur og aðrir at oyðast, og tá verður einki hjá nøkrum flaka- ella ídnaðarvirki at arbeiða við. Hvat ólukka tað hevdi verið fyri land og fólk, kunnu vit oll skilja«, skrivaði Jorgen í greinareðini >Tongul í Brimi«. barnasiduna. Ti biður hann tykkum senda inn tilfar so sum tekningar o.a. Eisini fara vit undir onkra kapping, har vinningurin verður ein feroysk barnabók. Lýsingar: Lýsingarmaður okkara er ráðgevari hjá fyritskum og einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verðu: gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran. Fann frálíki frásegumaðurin Vógt erður skrivað ,jor. Har fekk hann so um dálking. Mong, ið eisini høvi til at vísa á við dálking at umhvørvinum og hverja skriva um hetta evni, vandan hava ikki ta vitan, sum Undir næstan hverjum bók- stavi hann setti á blað var ein uppliving — ein eygleiðing frá veruliga lívinum. Júst tí lósu vit eisini greinar hansara við so stórum áhuga. Jorgen var og er eftir míni meting ein dýrgrip- ur fyri føroyska samfel- agið. Ti hóast vit eru eitt fólkaræðiligt | samfelag, har øll kunnu siga sína Jorgen heuði avleiðing tað fór at fáa fyri framtíðar vinnuna, fiskaalingina. Jørgen er nú farin. Eftir hann er nú eitt tóm- rúm, sum verður trupult at fylla út hjá nokrum eðrum. Vónandi kunnu tank- ar, royndir og orð hans- ara fylia part av hesum tómrúmi út. Jørgen før alt ou tíð- liga. Lat okkum tí minn- hugsan, so er bert sjáld- ast nann við at gera orð an, at fólk við vitan og hansara til okkara egnu: royndum tora ella vilja at verja foroysku gera vart við seg. Jorgen náttúruna og tað, sum í fór at gera vart vid seg á = henni livir. gamalsaldri. Tá byrjaði hann bráddliga at oysa jan. burtur av síni vitan og royndum. Fyri tað fyrsta ti, at hann vildi vekja áhuga okkara fyri ellum tí vakra og einastandandi í náttúruni og fyri tað næsta, tí hann vildi ávara okkum ímóti at forkoma ellum hesum virðum. Eg minnist Jørgen, hvussu glaður hann var, tá hann varð boðin við til at halda fyrilestur og luttaka á aliskeiðinum, sum Menningargrunn- urin skipaði fyri við Air í