leygardagur 10. mars 1984síða 11

Leygardagur 10. mars 1984 Vit skulu liva við avleiðing- Orð og mynd Dagny Joensen unum Fyri politikarnar er útbyggingin av andveikraforsorgini bert eitt mál sum skal augreiðast, men foreldur og evna- veik skulu liva við avleiðingunum alt lívið! — Hetta sigur Diana í Puntabyrgi, blaðstjóri á Javna og limur í felagnum gjøgnum eitt langt åramål Diana i Puntabyrgi er ein av teimum mongu for- eldrunum í Javna, sum íhaldandi hevur arbeitt fyri at fáa evnaveikum í Feroyum, semilig kor. — Tí haldi eg, at tað var rætt, at viðurskiftini hjá evnaveikum í Feroyum vóru tikin upp til alment kjak, so sum hevur verið í seinastuni, sigur Diana. — Viðurskiftini á Eirar- garði eru rættiliga fløkjas- lig, og eftir hvat frættist, so hava starvsfólkini úr at gera, bert fyri at fáa mest neyðturvuligu gerdarmål- ini hjá hondini. Sum foreldur veit eg, at starvsfólkið hevur ein málsetning við hverjum einstøkum búfólki sær, men hesin verður skúgv- aður til viks, fyri at fáa endarnar at rekka saman á stovninum. Tað kann heldur ikki vera rætt, tí tey hava út- búgvið seg til annað og meira enn at arbeiða undir slíkum viðurskiftum. A landsstevnu hjá Javna hoyrdi eg ein poli- tikarasiga, at Eirargarður bert var ætlað sum ein fyribilsloysn, til tess at fáa tey brekaðu, sum vóru í Danmark, heimaftur. Tað var eisini neyðugt og sum soleiðis eisini ein loysn,sum vit foreldur kundu góðtaka. Áður visti feroyingar nærum ikki um hetta brek, tí tey evnaveiku vóru fjald á Redbygaard Diana í Puntabyrgi: — Eg veit ikki, um politikarnir eru móti at útbyggja and- veikraforsorgina ella um tað er ti, at teir ikki hava sett seg nóg væl inn í málið. Kortini vóni eg, at nakað munagott fer at spyrjast burturúr frameftir og eðrum stovnum í Dan mark. Nú eru tey so komin heimaftur og vit síggja tey á getuni. Vit vita, at tey eru til! Kenna medábyrgd — Serliga umreðan í sein- astuni hevur rættuliga givið almenninginum nakað at hugsa um. Urslit- ið hevur verið, at fólk í hópatali melda seg sum lim í Javna. Hetta eru fólk, sum ikki beinleiðis hava við brekað at gera í gerandisdegnum, men sum nú fegin vilja stuðla okkum. Fyri okkum foreldur kennist tað sum eitt herðaklapp, at berjast víð- ari fyri, at vit ongantíð aftur koma í tí steðu, at ikki er rúm fyri okkara bernum her á landi. At málið hevur verið vidgjørt i Utvarpinum hevur eisini havt annað við sær, — nevniliga, at tey evnaveiku, sum ikki duga at lesa, nú eru greið yvir steðuna. Nógv teirra eru bangin, tí tey vænta seg verða sendan av land- inum. Tað er hugstoyt- andi, men serliga ógvus- ligt kennist tað fyri okkum foreldur, tá eldri evnaveik, sum hava verið send av landinum, sum børn, nú siga við okkum foreldur, at tey halda at tað er synd í okkum. Eingin framgongd Hvat heldur tú um tað sum politikarir og onnur hava sagt um hetta mál í seinastuni? — Eg veit ikki hvat eg skal siga. Minnist bert hvussu fegin vit vóru í Javna, tá fyrsta legtings- samtyktin kom í 1976, sum álegði landsstýrinum víðari útbygging fyri evnaveik. Tá hildu vit at rættulig gongd fór at koma á málið. Síðan var ein nevnd sett undir lands- stýrinum, at kanna um- steðurnar fyri útbygging í smærri eindir. Í 1982 var hetta álitið liðugt, men ikki fyrr enn ár seinni fekk Javni álitið sendandi. Vit vistu tá einki um innihaldið. Í 1983 kom enn ein leg- tingssamtykt sum álegði og heimilaði landsstýr- inum at útvega neyðugu bygningar til at taka móti evnaveikum sum kundu og vildu flyta heimaftur og útbygging av and- veikraforsorgini, men heldur ikki henda hevur givið nakað úrslit. Um eg felli frá? Í samband við brævið vit sendu til Landsstýrið, log- tingslimir og fólkatings- limir, var fundur í Lands- stýrinum herfyri, har Eilif Samuelsen, tók móti um- boðum fyri Javna. Eg var við á hesum fundi, sum vónir fyri framtíðina Tá spurdi eg Eilif Samuelsen persónliga hvat hann hevði til bern míni, um eg ein dag felli frá. Landsstýrismaðurin svaraði mær ikki hesum spurningi Eg haldi íkki, at politikarar skilja steðu okkara. Teir hava ikki skil fyri, hvussu vit kenna okkum kroystan upp í ein krók A hesum fundi kom eisini fram, at ein nevnd var sett, sum skuldi kann fíggjarligu viðurskiftini viðvíkjandi útbygging í smærri eindir innan and veikraforsorgina. Vit hava spurt okkum fyri, hver er komin í hesa nevnd, men eingin veit tað. Fyri Javna er í hvussu so er eingin limur í hesi nevnd Tað er greitt, at tað er av stórum týdningi fyri okkum foreldur, at vit fáa innlit í teimum avgerðum, sum her skulu takast. Málið gerst so mikið ógreiðari og steðan ótryggari, tá vit skulu liva undir teimum atgerðum ið verða tiknar í hesum máli. Fyri okkum verður tað ongantíð ein avgreiðsla, sum er lokin. Seymurin A fundinum kom eg at hugsa um seymin á arbeiðsborðinum, sum fólk áður brúktu at koyra áminningarseðlar, kvitt- anir o.a. í. — Hava politikarar slíkan seym á arbeiðsborði teirra, har teir savna leg- tingssamtyktir saman? — Torfert er at skilja okkara steðu eðrvísi í dag, serliga tá Eilif Samuelsen á sama fundi segði, at um málið skuldi reisast í Dan- mark, so skuldi tað verða álvarsamt. Um hetta málið ikki er álvarsamt, so veit eg ikki. Hevur tú mist mótið? — Nei, tað havi eg kort- ini ikki. Hóast eg vildi lýst steðuna positivari frá poli- tikar síðu, so er tað veru- liga ikki so nógv at siga. Kortini haldi eg, at teir hava víst, at teir í ávísum forum vilja hjálpa okkum, men málið er seinkað ferð eftir ferð. Vit kenna okkum svíkt, men ongan- tíð so nógv, at vit ikki vóna, at loysn kemur í næstum. — Tað er vónin, sum heldur okkum uppi, og politikarnir eins og onnur fólk hava eisini kenslur, medvit og ábyrgd, so vit fara at arbeiða víðari móti málinum, sum er at fáa semilig kor fyri okkara evnaveiku, sigur Diana at enda.