leygardagur 14. apríl 1984síða 11
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
— — ——
Sal |
[1 eygardagur 14. april 1984
Tad hevur ofta verid talad um,
hvat hetta sjåldsama húsanavnið
man koma av. Tað man vera
komið sum eyknevni, sum so
mong húsanevn eru komin.
Maðurin, ið bygdi húsið av
fyrstantíð, var Hanus á Bræðn-
um. Hann var úr Miðvági, kom
suður sum 7 ára gamal óviti á
Treðna í Skálavík at vera, og vax
nokk mest upp har. Seinri kom
hann til Dals, og var tá hjá Vág-
Onnu og Vág-Onnu Jógvani. Hon
mudni vera úr Be, og Jógvan var
úr Malthúsi í Dali.
Tá Hanus kom til, bygdi hann
húsini á Bræðnum, og giftist við
Rasmusar Onnu úr Dali.
Húsanavnið skuldi koma av tí,
at Hanus var eyknevndur Bræð-
arin. Hetta var ikki nakad hånar-
navn, alt annað! — Einaferð vóru
Dalbingar í Havn eftir lækna, við
bát úr Dali. Tá teir komu aftur á
Dal við doktaranum, var avvelt í
brimi. Teir máttu royna at lenda,
tá so fræg legir vóru. Tá teir
komu inn ímóti, var fyrsti maður,
ið leyp á land, Hanus, við stavna-
bandi í hendi, so teir gjørdust
landfastir. Tá skuldi læknine
siga: »Sikken en brav Mand!< Og
ikki skuldi meira til, hann fekk
navnið Bræðarin, av hesum,
læknin hevði sagt.
Hann skuldi vera so sjáldsama
kvikur og bregdigur. — Tað
hevur verið mestsum eitt orðhav
her um leið, at >Deyðin drap
Hanus á Brædnum«.
Hetta kom av tí, at her var ein
maður í bygdini, tey nevndu
Deyð-Ólan. — So einaferð fóru
Hanus og hesin, tey róptu
Deyðan ella Deyð-Ólan, suður í
Skorð við bát eftir lunda, ið fleyg-
aður var. Har bar illa til, Deyð-
Ólin kom aftur til Dals, til gongu,
og bar tey boð i by, at teir høvdi
róð seg upp á ein flúr, báturin
hålvdist, og Hanus umkomst,
meðan Deyðin slapp upp á land.
Hetta hava nokk fólk hildið
vera legið, at hesin frágera raski
og brøgdigi maðurin, Hanus á
Bræðnum skuldi vera umkomin,
meðan Deyð-Ólin kom livandi frá
tí. Deyð-Ólin skuldi vera sera
bráðsintur maður.
Og skjótt kom út í orð, at
Deyðin hevði dripið Hanus á
Bræðnum, men hetta varð sjálv-
andi ikki sagt opinlýst. — Hanus
átti tveir synir, Sámal og Kris-
tian, og eina dóttur, ið æt Anna
Margreta.
Meðan henda vanlukkan hendi,
var Kristian, sonur hansara
burtur til skips, hann var tiltikin
raskur maður. — So einaferð,
kom hann heim aftur til Dals.
Hann stakk inn á gólvið hjá Ser-
ini, og tá sat Deyð-Ólin inni har.
Kona Sørins-Ola, Súsanna, hevur
á orði um henda sorgarstand, at
faðir hansara var deyður so synd-
arliga.
Ja, svarar Kristian aftur:
„Deyðin drap hann<. Súsanna
svarar: >Nei, vælsigna, ikki sigur
hann tað<. Eyguai vuxu í Deyð-
Ólanum, men hann talaði ikki.
„— Tað leggi eg einki í, hvat
nakar sigur, men deyðin drap
hann« svarar Kristian aftur. Tá
brendi Deyð-Ólin á dyr, og sipaði
hurðina aftur eftir sær. — Men
har gjørdist nokk einki hjá Deyð-
Ólanum, Kristian hevði ikki sagt
meir, enn hann kundi standa við,
fyrr ella seinri drepur deyðin
okkum øll.
Dóttur Hanus á Bræðnum,
Anna Margreta, giftist við Griasi
úr Rununi í Dali. Tey giftust inn í
Flyttuna í Dali.
Tey fingu 2 bern: Onnu, ið gift-
ist við Jænus á Gerðum í Sand-
vík. Anna og Jænus á Gerðum
fingu Onnu Margretu. So doyði
Jænus, og hon giftist aftur við
Óla Jákupi Magnusen úr Skot-
inum í Dali. Tey fáa ein son,
Magnus. Hitt barnið var Mikkj-
al, hann var ikki fullforur, hann
doyði ungur.
Kristian, sonur Hanus á
Bræðnum, giftist við Elsubu,
dóttir Símin í Rununi í Dali, hon
hevði verið gift fyrr. Tey fáa
børn: Jóan Hendrik og Jóhonnu.
Jóan Hendrik giftist við Sign-
hild, dóttur Havna Dánial í
Skálavík, Jóhanna giftist við
Espari úr Kárastovu á Skarva-
nesi.
Sámal, sonur Hanus á Bræðn-
um, giftist við Petrinu, dóttir
Jógvan í Skemmuni Í Treðum á
Sandi og Jútsku. Tey fáa bern:
Hans Petur, Jóanes, Amaliu og
Linu. — Hans Petur datt oman í
Dímun, nýkomfirmeraður. Jóa-
nes giftist á Heyggi í Hvalbæ.
Amalia giftist við Mortani av
Breyt í Húsavík, tey búðu í Dali.
— Bern teirra eru: Hans Petur,
giftist við Jacobinu úr Kvilt í
Sandvík. Olivia, giftist við Jon
Carlsen á Tveroyri, hann var
norðmaður. Petrina, doyði ógift á
Tveroyri. Magdalena, giftist við
Hans Andrias Fagradal á Sandi.
Martina, giftist við Jóanes í
Haskátreð, hann var úr Skot-
inum í Dali.
Yngsta dóttur Sámal á Bræðn-
um, Lina, giftist við Stovubónd-
anum Poul Jóhannusi í Skálavík.
Tey áttu fýra bern, ið komu til
mans: Óla Jákup, ið var bóndi
eftir faðirin, giftist við Jettu av
Taralendi úr Miðvági. Sámal
Petur, giftist við Elsu, dóttur
Georg Hammer á Tveroyri. Kat-
rinu, gift við Símun á Brúnni í
Skálavík. Yngsta barn teirra er
Hans Jákup, hann livur enn, sum
gamal maður norðuri í Havn,
hann hevur skrivað bæði nógv og
gott, hann er best kendur undir
navninum Heðin Brú. Kona hans-
ara var Kata, dóttur Jóanes norði
á Heyggi á Velbastað.
Hetta, at hava hegni at skriva,
hevur Heðin Brú nokk ikki eftir
fremmandum, tí har er ein gomul
slegtabók í Stovuni í Skálavík.
Gunnar á Toft