týsdagur 15. mai 1984síða 3

um hellirnar, fingu eitt glas og tosaður við fólk. Her vóru Ivan Carlsen og Poul Michelsen vertar. Í samband við drott- ningavitjanina i Svimji- hellini, vóru nøkur børn farin i svimjihyljarnar, eins og nakrir gestir vóru á balkongini, meðan drottningin við fylgi vóru stødd har Góvu ikki unum gætur Í byrjanini royndu bernini at svimja, — alt tað tey hevdu lært, men tíverri vóru tað ikki nógv, sum góvu teimum gætur. At enda vóru bernini leidd av at svimja og savnaðurst í trunka frammanfyri ges- unum, sum vendu bern- unum bakið. At enda var Margretha, kortin var við bernini. Hon vendi sær til teirra og spurdi, um tey svumu ofta. — Jú, vit svimja hvenn dag, segdu bernini fegin. Síðan helt drottningin eina reðu og Poul Michel- sen handaði síðan gest- børn- Í Norðurlandahúsinum var tað Steen Cold, leiðari sum vísti gestunum nýggja mentunarstounin. Margretha drotning og fylgi hennara fingu stundir at síggja finsku framsýningina, sum er í hesum døgum unum ein målning, sum Ingålvur av Reyni hevdi málað Í Nólsoyar kirkju var kórsangur, tá Margretha drotning og Henrik prinsur, vitjaðu. Síðan greiddi Hans J. Joensen, prestur, frå søguni og lutunum í kirkj- uni. Á myndini m.o. Sverri Kelduberg, bygdaráðsformaður og Margretha drotning Drottningin takkaði fyri og segði at hon hevði havt stóran tokka til málningar hjá Ingálvi í mong ár, og so mikið meira freddi tað hana, at fáa ein málning av kenda listamanninum, heim við sær aftur Aftaná stuttan steðg hjá Ríkisumboðsmannin- um, var morgunmatur umborð á Dannebrog, fyri innbodnum, sum fingu handað heiðursmerki Fritidarløta Seinnapartin varð farið út Margretha drotning í Svimjihøllini í Havn: Ivan Carlsen, leiðari i Svimji- høllini og Poul Michelsen, býráðsformaður, vístu gestunum svimjihøllina í Nólsoy, har bygdarráð og bygdafólkið alt tók ímóti. Vitjað var hjá fuglafrødinginum og í kirkjuni, eins og stundir vóru at fáa ein kaffimunn, áðrenn farið varð avstað aftur. Kongahjúnini tóku sær av lettum henda seinna- partin. Tey vóru ílatin fritíðarklæði, sum iva- leyst hevur lætt teimum um í kneppu skránni, ið varð legd fyri dagin. Tey vóru eisini blíð og fyri- komandi og tóktist ikki at seta so strong krev til kurteisisreglurnar, sum vanliga eru, til almennar drottningavitjanir. Tey fingu kortini úr at gera seinni. Fyrst til kon- sert i Norðurlandahús- inum, har Feroya Sym- phoniorkestur og Feroya Kórið framferdu. Síðan var Landsstýrið vertur fyri degurða á Hotel Feroyum, áðrenn fyrsti dagurin í reðini av trimum á vitjan í Feroy- um varð av. Drotningahjúnini vitjaðu inn á gólvið hjá Jens Kj. Jensen, fuglaútstappara, sum greiddi frá arbeiði sínum. Til gávus fingu gestirnir eina súlu Nólsoyingar hava ivaleyst verið nøgdir við drotningavitjanina. Tá avstad- ferðin nærkaðist og fólk fóru oman á bryggjuna, trivu bygdafólkið í eitt kvæði, sum gekk ógvuliga væl. Hugnaligi veitsludámurin henda dagin kom tá rættuliga fyri seg