týsdagur 15. mai 1984síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
politikarum og blaðfólk-
um fingu tygum settan
sprning um, hvat sam-
band hersteðin hevði við
feroyskar myndugleikar.
spurninginum, men »fys-
Síða 6
tíðindablaðið
tíðindablaðið
Argjavegur 26
Postsmoga 76,
3800 Torshavn
telefon 11820
Blaðfólk: Magni Djurhuus, Dagny Joensen og Jóhann Mortensen
Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981
Sannleikin um
uttanlandsskuldina
TÁ SEINASTA landsstýri sat varð
uttanlandsskuldin gjørd til nakað
ræðuligt. Tey samlaðu netto
uttanlandslánini vóru tá umleið
900 mió. kr. ella slakar 20.000 kr
fyri hvønn íbúgva.
HAVA VIT Í huga, at í 1959 vórðu
190 mió. kr. tiknar í láni uttan
lands, so vóru umleið 900 mió. kr.
ikki rættuliga nógv í 1980. Tær 190
mió. kr. í 1959 vórðu nýttar til
endurnýgging av fiskisk:naflot-
anum, til útbygging av føroysku
havnaløgunum, til vegir, til rav-
magnsútbygging og til útbygging
av telefonverkinum.
LÁNINI, SUM vórðu tikin í sjeyti-
árunum fóru til umleið somu enda-
mál. Tey fóru til nýbygging og um-
bygging av fiskiskipum, til út-
bygging av landsvegakervinum, til
ravmagnsutbygging, til útbygging
av telefonverkinum og í rættuliga
stóran mun til nýbygging og út-
bygging av fiskiidnadarvirkjum og
ødrum ídnaðarvirkjum á landi. Her
eiga vit ikki at gloyma iløgurnar til
fiskaaling og annan nýggjan ídna.
LÁNTOKURNAR uttanlands í
sjeytiárunum skaptu í rættuliga
stóran mun nýggj arbeiðspláss
bæði á sjógvi og landi. Lánini fóru í
rættuliga stóran mun til fiskiskip
og virkir á landi sum skaptu eitt
stórt tal av arbeiðsplássum. Hesar
låntøkur løgdu grundarlagið undir
ti økta og stóra framleiðslu- og út-
fluttningsvirðinum vit hava í dag.
Tær legdu somuleiðis grundar-
lagið undir teimum inntøkum sum
landskassin hevur í hesum árum.
oddagrein
OG HETTA VARÐ gjørt til nakað
ræðuligt av teimum flokkum sum
í dag sita við ábyrgdini og til fyri
skjótt fýra árum síðani sótu í and
stóðu. Men í teirra stjórnartíð er
uttanlandsskuldin ekt úr umleið
900 mió. kr. uppí 22 mia. kr
Roknað uppá hvønn íbúgva í land-
inum er talan um eina øking úr
sløkum 20.000 kr. uppí stívliga
50.000 kr. Og tá hetta árið er úti
verður uttanlandsskuldin 3 mia.
kr. og fyri hvønn íbúgva verður
talið tá 60.000 kr.
AV TI ØKTU uttanlandsskuldini er
bert ein litil partur farin til figging
av fiskiskipum, fiskiídnaðarvirkj-
um og øðrum idnadarvirkjum, og
tað vil siga, at uttanlandslánini, ið
eru tikin seinastu árini ikki hava
skapt nýggj arbeiðspláss í tann
mun, sum uttanlandslánini, ið
vórðu tikin í sjeytiárunum.
SAMGONGUBLØD, eitt nu
Dimmalætting, heldur fram vid at
júka niður í fólk, at orsøkin til
vøksturin í uttanlandsskuldini er
tann, at tad hevur verid neydugt at
taka nyggj lån uttanlands, fyri at
gjalda gamla uttanlandsskuld frå
undanfarnu samgongu. Til hetta
er fyri tad fyrsta at siga, at lands-
kassin bert åtti ein part av uttan-
landsskuldini.
ANNARS ER TAD møsn ur enda i
annan. Øll vita, at skulu vit konver-
tera ella gjalda eina gamla uttan-
landsskuld uppå 900 mi6. kr. vid at
taka nyggj lån uttanlands, so er
ikki neydugt at upptaka 2,2 mia.
ella 3 mia. kr., men tær somu 900
mió. kr. So einfalt er hetta.
Spurningar til Mjørka-
dalsovastan
Á fundi i farnu viku fyri = gott av
Tygum svaraðu íkki Mær er
samfelagsins
funktiónum og vit onnur.
Var eg tygum, so hevði
eg ikki torað at nevnt
hatta við tollinum við ein- mi
um einasta orði.
komið fyri
oyrað, at mjørkadalsmenn
Amerikumaður,
og videoútgerð. Eg havi
ferð eftir ferð sæð her-
menn í skundi bera verur
úr hernadarflogførum yvir
helikoptaran á flog-
vellinum í Vágum uttan
nakað sjónligt tolleftirlit.
sum
tu« illsliga, at tit gjalda
skátt og toll. Tygum vita
helst ikki, at tit njóta eins
eru Oførir at »skaffa« fólki
tollfríar verur. Her hugsi
eg serliga um hi-fi-, foto-
starvaðist í Mjørkadali,
segði mær einaferð, at
hann kundi fáa allar t.r
Privatiseringin
í Tinganesi
At tað er valár, gongur
týðiliga fram av tí skriv-
ing, sum hevur tikið seg
upp, serliga ímillum sam-
gongumenn.
Allir vilja vaska hend-
ur, sum maðurin á sinni.
Úrslitið av tí kenna vit,
tann óseki var tann, sum
mátti líða.
Segan endurtekur seg,
týðiliga gongur hetta fram
í greinini hjá Hilmari Kass
í Dimmalætting fyri týs-
dagin tann 8/5 1984. Har
Hilmar avdúkar, hvussu
stórur rossahandil er farin
fram í Tinganesi hesi sein-
astu árini, men tíverri, tað
ber ikki til hjá Hilmar
Kass, heldur enn nekrum
ødrum a samgongu
monnum hansara at vaska
hendur
Gerðirnar og avleiðing
arnar, sum koma at svíða
hjá Føroya fólki eru prógv
nokk
Hilmar vísir á hvussu
SAMBANDSFLOKK-
URIN og FÓLKA-
FLOKKURIN hava stun-
gið hevdini saman og av-
greitt áhugamál hjá
hverjum eðrum.
Teir hava brúkt prin-
sippið >Tú ein lítlan, eg
ein stóran<. Og hesum
hevur sjálvstýrisflokkurin
stilltigandi sitið og hugt
at.
Páll Vang, landsstýris-
maður ættaður av TVØR-
OYRI hevur sambært Hil-
mar, framt tað, at hval-
bingar hava fingið trolara.
Tað er gott gjert, og eigur
hann takk fyri hetta, fyrr
var illa, at ikki okkurt
skuldi koma á skaftið.
Men sjálvandi, prisurin
var hegur, tí sambært
somu keldu, fingu brødur
løgmans og viðhaldsfólk
hansara sersømdir, men
álvaratos. er tað nú bara
teir. sum hava fingið ser
semdir, tað erður áhuga
ert it lesa Er eiðing
øgman FOROY A
FOLK hava krav
sannietkan
uppa at
Hesa seinastu avdúking
Hilmar Kass's kann leg-
maður ikki lata
Men við ellum hesum
hulduspæli aftanfyri jarn-
tjaldið í Tinganesi, gong-
ur týðiliga upp fyri meg
og onnur við, sannleiksorð
Torbjørn Poulsens í Ting-
anesi i august 1982.
»Alt ber til, tað skuldi
líka verið Tveroyri, tá fer
jarntjaldið í botn.«
Samstundis má eg kon-
statera, at har Páll Vang
av Tveroyri, veruliga hev-
sita á sær
Nr. 57 — 15. maí 1984
politisk
viðmerk-
ing
ur gjørt nakað fyri hval-
bingar, gjørt tað, sum vit
hevdu væntað av honum,
tað kann ikki sigast tað
sama, tá tað viðvíkti trol-
aramálinum hjá bygda-
monnum hansara, tá sveik
eisini sambandsflokkurin.
Uttan iva hava hevdini
verið stungin saman, men
við einari aðrari ætlan.
Nakrir av Feroya bestu
sjómonnum hevdu í ætlan
at umbyggja Leiv Øssur-
son, fingu avtalu vid løg-
mann um málið, fóru til
Tóshavn, høvdu við, val-
evni hjá sambandinum og
formannin fyri yvir fyri
løgmanni at visa álvara
tad er neyðugt
Legmaður virdi teimum
sjálv um avtalað 5
virdi teimum ikki tíð og
fólkaflokkurin hevur enn
einki gjort við málið
At samgongan íikki
slitnaði hesaferð er greitt,
tað ræður um sum longst
at krógva tann rossa-
handil, sum fer fram
aftanfyri jarntjaldið á
Tinganesi.
Tó ikki ein sosialisering
men ein óhugnalig privat-
isering við hjálp frá
sjálvstýrisflokkinum.
Sverre Midjor
verur, honum lysti, uttan
at gjalda toll, bert hetta
var sent um sendistovuna
í Keypmannahavn
Loyvi mær ti at seta
tygum hesar spurningar:
1: Hvussu ber tað til, at
mjerkadalsmenn kunnu
selja føroyingum tollfriar
vørur?
2: Verður øll vera, sum
kemur til landið við her-
naðarflogforum og her-
skipum, tollað sum aðrar
verur?
3: Er tað gjerligt hjá
t.d. amerikumonnum at
fáa verur tollfríar til Fer-
oya, um tær koma um
amerikonsku sendistovu-
na í Keypmannahavn.
Hesir spurningar eru,
sum tygum síggja, hvorki
politiskir ella hernaðar-
ligir, so eg vóni, at tygum
svara mær her í blaðnum.
Gjaldstovan er væl-
komin at supplera svar
tygara.
Biði tygum orsaka at eg
ikki skrivi fulla navn mítt
undir. Eg eri bangin fyri,
at verða skirdur komm-
unistur og at verða skrá-
settur sum fimta kolonnu-
fólk.
Vinarliga Sjúrði
Apropos tollmál. Talu-
urga hersetingarvaldsins
Dagblaðið, plagar ofta at
nýta okkurt sitat um
hentar býttlingar. Eg
kenni annað sitat: >Or-
dener hænger man pá idi-
oter«. Eg kundi hugsað
mær at vita. um onkur
grammur starvsmaður á
gjaldstovuni eisini hesa-
ferð minnist til at krevja
toll av hesum »byttlinga-
spjøldrum«.
Vaknið !
Eitt aftursvar til. Regin
Jespersen.
Fyri tveimum ella trim-
um árum síðani varð sjón-
leikurin Haturfuglar, eftir
amerikanska rithevundan
Arthur Miller, framferdur
her í Føroyum.
Tíanverri kann ikki sig-
ast, at fólk hava lært av
hesum leiki, tí hatrið
hevur sjáldan havt betri
kor enn júst nú — hetta
markleysa hatri, serliga
vent móti russum, og
serliga stuðla av Dagblað-
num og av ervitisknokk-
um, ið krógva seg aftan
fyri ein >kristnan< ham.
Vit hava so nógv demi
um hetta sama fyribrigdi
gjøgnum mannasøguna.
Eg kundi nevnt in-
kvistitionina, ella heksa-
jaktina í miðeldini, Hit-
ler'sa forfylging av jødum
og kommunistum, for-
fylging av ødrvisi hugs-
andi i sovjet, og »reyda
heksajaktin« i USA. leidd
av McCarthy.
Serliga hetta seinasta
demið passar væl til tað,
sum Regin Jespersen,
politistur í Havn, skrivar í
Dagblaðnum 9. mei.
Tað mesta av greinini er
gamalt uppafturhitað soð,
frá Øla Breckmann (tað er
nú so nógvar ferðir upp-
afturhitað, at har eksist-
erar ikki ein einasta vita-
min eftir í). Men eitt nýtt
er, sum sjálvt Óli Breck-
mann ikki higartil hevur
torað at nevnt, sjálvt um
ein mangan hevur kunnað
lisið tað millum reglurnar,
og tað er innfering av
Berufsverbot í Feroyum.
Regin Jespersen sigur, at
tað kanska ikki er so
demokratiskt, men tó
hent og trygt, um vit
hevdu Berufsverbot.
Ikki veit eg, hvat fyrr-
verandi bellar í Havn
hava lært á politiskúla
niðri. Valla er tað um
demokrati, men heldur
hvussu teir best kunnu
lemja ungdómin av, um
hann ger vart við, at hann
er til.
Viðvíkjandi russum í
Feroyum, so hava, mær
kunnugt, allir teir polit-
isku flokkarnir (eisini