Sosialurinarkiv
Sosialurin 1984-07-12, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 12. juli 1984síða 11

‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 80 — 12. julí 1984 Judy Morris sæst her sum Tessa, barnagentan, ið eini hjún hava fingið at ansa barni teirra, meðan tey fara til operafram førslu. Krimi til 22.35 Barna- i gentan I annadkvøld sendir sjón- er gjørdur í samstarvi millum fólk i Australia og varpið ein krimileik, sum ' sjónvarp Fríggjadagin 13. juli 19.30 Eina oyggj kanst tú ikki taka við tær 20.30 Soleiðis sæð 21.15 Eldorado 22.05 Soleiðis missir tú pundini 22.35 Barnagentan 23.45 Liðugt Leygardagin 14. juli 19.30 Bernini á Westmare 2 20.20 Ikki bert sum at siga tað 20.45 Tað er leygarkvøld 22.05 Hill Street 22.55 Tað er leygarkveld 23.45 Liðugt Oyggin hjá Nailju Eina oyggj kanst tú ikki taka við tær. Nailja og foreldur hennara pakka niður viðferið, tey skulu hava við í summarfrí. Nailja er 10 ára gomul og skal við foreldrunum út á eina oyggj at ferðast, har bert ein gomul kona býr. Nailja hevur als ongan hug at fara. Tað gongst tó ødrvisi enn Nailja hevði hugsað, tí oyggin hevur eisini nógv gott og spennandi at bjóða. Har eru hópin av djórum, sum verja áhuga hennara. Seinast í filminum vil Naijla hava oynna vid sær heim aftur. Filmurin er gjørdur i Sovjet samveldinum. USA. Hendingin fer fram í Sydney. Eini ung og rík hjún David og Helena, eru við soni teirra á ferð í vikusiftinum í Sydney Eitt kveld skulu tey vitja í operahúsinum, og fáa tí starvsfólkið á gistingar- húsinum at fáa teimum eina barnagentu, ein ógvuliga smæðin og bangin genta, sum kallast Tessa. Av óvart kemur Tessa fram á tveir brotsmenn, sum hava í hyggju at rana barnið, meðan foreldrini eru úti. Meðan foreldrini njóta framfersluna í operahús- inum, sum er tað, ið Jørn Utzon hevur bygt, fer fram ein harðrend jagstran á jarnbreytar- steðini í Sydney. Judy Morris hevur leik- lutin sum barnagentan, og Gerard Kennedy“ sum m.a. eisini spældi við í »Métburdi«, er tann, ið jagstrar Tessu, barna- gentuna. Fríggjadagin 13. juli kl. 20.30 Soleiðis sæð Hetta er heitið á sendingini um, hvussu tíðindi verða til í blødunum, og hvussu tey verða sett upp. Vitjað verður á blødunum, har vit fáa innlit í arbeiðið. Á myndini sæst ein umbrótari á einum blaði í Danmark, sum stendur við ljósborðið og arbeiðir. Fyri 120 milj. kr. í plastikk leikum Nógv, sum verður sagt í sjónvarpinum, ljóðar so ótrúligt, at tað er torført at skilja tað. Eitt nú sendingin um donsku skipafelegini. Eitt konteyn- araskip, sum kostar 400 milj. krónur siglir við góðsi, sum er mett til 600 milj. krónur. Ein heil milliard tilsamans. Av hesum flytir skipið í eini last fyri 120 milj. krónur plastikk leiku. Sendingin var annars um vánaligu umsteðurnar hjá danska handilsflotanum, har íroknað Scandinavia hjá DFDS, sum siglir millum Keypmannahavn og Oslo. Her var undirhald fyri allar pengarnar, tað er helst eisini handilsflotin Eitt Super Las Vegas show kundi tú uppliva á ferðini millum Norðurlond! Preben Meller Hansen, kendi formaðurin í »Sømændenes Forbund« helt, at reiðararnir í Danmark vóru púra uttan tjóðskaparligar kenslur. Teir hugsaðu bert um vinningin. Hvat skal ein fakfelagsformaður annars siga? Sendingin fór víða um í heiminum, har donsk skip sigla, so tað var eisini torfert at fáa eyga á nakað tjóðskaparligt í hesum. Eitt eitur showbi: annað buisness og so var tað okkurt un manningareglurnar og tryggleikan á skipunum sum vóru eðrvísi í Danmark enn í Noregi Týsklandi, Panama og Bahama Tú fekk eina kenslu av, at tað var fakfelags maðurin í Danmark, sum einsamallur lá í buktini men so einfalt kann tað ikki vera' ) onga umtalu i yvirlitinum, sum sjónvarpið í Danmark sendi út frammanundan. Ég visti ikki í hverjum tíðarskeiði, hann skuldi siga frá. Tó so kom fram, at hetta var í 1937. Kortini kundi tú ikki í umhvervinum sum heild ímynda tær, at soleiðis var í Íslandi um hetta mundið. Har hevur fåtækradømid helst verið sjónligari enn hjá okkum, og umsteðurnar at bróta upp úr gomlu sidalæruni enn torferari. Ti dugi eg illa at hugsa mær, at konurnar borðreiddu við borðdúki og porselenkoppum, tá menn fóru á fjall. Mær rann í huga tær gomlu fløskurnar við eini ullintari hosu at halda hitanum i temunninum. Tað hevði hesi fólk livdu í Annars haldi eg, at filmurin var mest trúgvur mótvegis náttúruni og sinnalagnum hjá hesum fólki. Innihaldið var ikki ein sega um nakað åvist tó at Einar og genta hansara gingu sum ein reyður tráður gjegnur: hendingarnar Fylgispælið var blandaður tónleikur við sang- kóri og tónleikagreinum yvirhevur, sum órógvaðu myndirnar, eins og klædnadraktin eins væl kundi verið frá 1960 sum 1970 í mongum feri. Attu íslendskir bendur veruliga so flottar klædningar, tá teir fóru í dansistovuna? Tú fekst kenslu av, at leikstjórnin og pallarbeiðararnir fóru heldur lættliga um. Og bilurin, sum var so gamal og tó so framkomin, at hann hevði sjálvstartara. Tað var eisini legið. Ein fyri henda filmin og tað, sum helst liggur okkum feroyingum nærmast, er frein um náttúru- myndirnar, sum í >Landi og Synum« fingu so stórt innivist. Eisini samreðurnar millum leikararnar, sum í letum vóru sannar perlur. Tú hómaði hesi fólkini, sum hóast fátæka umhvervið, vóru fer fyri at varðveita skemtiligan hugsunnar- hátt og speiliga aftursvarið. Hetta var fyrsta íslendska royndin. Í Finnlandi eru teir komnir longur í royndini at gera filmar til sjónvarp og spælifilmar. Har er eitt åvist samljóð millum náttúru og menniskju. júst sum vit sóu í »Land og Synum« Hóast Finnland ikki er tað landið, sum er nærmast Feroyum og Íslandi, so er tað kortini líkleiki í endurgevingini í leikriti og uppseting. Hóast finskir filmar ikki fáa nógva umtalu, so havi eg altíð funnið eitt ávíst samlag og havt meguelika at kenna aftur tað. sum fer fram, sum bert kann koma av, at tú hevur meguleika at kenna serliga náttúru og folkasløg, sum kanska búgva á fjarskotnum ekjum so sum bygdafólk her á landi, ið ikki koma í samband við stórplássini í gerandisdegnum. Lagnusøgur er frålik og snotilig uppseting, sum oftast i innihaldi er møsn. Tu veist, hvat skal henda. Bert veist tu ikki, hvør verdur myrdur! Hetta er sjónvarps undirhald av besta slagi sigst — og legið er tað, at hetta er oftast tað, sum vit fáa inn í stovurnar, áðrenn farið verður til songar. Og so er tað náttúrumyndin at enda, sum verður nýtt sum »skråpappir«. Løgid, tí tá sæst hverki tað, sum kemur í sjónvarpið næstu ferð. ella hvat myndin skal sýna!! Dagny Joensen Síða 11