Sosialurinarkiv
Sosialurin 1984-08-07, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 7. august 1984síða 11

‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Í kveld kl. Hetta er týskur sjón- varpsfilmur, sum Rainer Erler hevur skrivað og stjórnað. Í innihaldi er filmurin um Toni, ein verkfreðingur, sum er bú- settur í einum oljusheik- eki. Tá hann kemur heim- aftur til Bayern, sigur hann frá ævintýrferð síni. 21,45: M.a. sigur hann frá, at hann hevur verið besti vinmaður við sheikin har í fleiri ár. Hetta sigur Toni, tá hann situr á vertshúsi við vinmonnunum, men teir ið skipa fyri í býnum, taka hann uppá orðið, og halda, at teir kunnu fáa nakað burturúr til egnan vinning. Teir kunnu ikki bert megna orkuspurningin í eini handavending, men eisini fáa pengar í egna lumma, halda teir. Toni fær til uppgávu (dagin eftir, tá hann er edrúur), at seta seg í samband við oljusheikin, sum skal lata SV-aktuelt í kveld kl. 20,30: SV-aktuelt hesaferð við- ger og lýsir gongdina í javnsteðismálinum í Dan- mark, og hvussu hetta hevur merkt mannfólk í veruliga lívinum. Send- ingin fevnir ikki um kann- ingar ella skrásetingar, sjónvarp men ístaðin hevur danska sjónvarpið spurt menn, hvussu teir hava kent tað, at vidurskiftini viðvíkj- andi javnstødu millum kynini, seinastur 15—20 årini, eru broytt munandi. Teir sum luttaka, eru Tysdagin 7. august 17,30 OL 20,30 SV-aktuelt 21,15 James Joyce 2 (3) 21,45 Vinur min sheikurin — ty. filmur 23,15 Lidugt Mikudagin 8. august 20,00 OL kendir eins og ókendir menn, landbúgvar og by- bugvar, akademikarar og ófaklærdir. Felags fyri hesar menn er, at teir ongantíð hava givið seg til kennis í tjakinum um líka- rætt millum kynini, — í hvussu so er ikki alment! Sendingin vísir kortini eisini greitt, at javnstød- istjakið ikki bert er farið fram i blødum og sjón- varpi, men eisini innanfyri teir fýra veggirnar hjá einsteku familjunum. Luttakararnir eru á- Týsdagin 7. august 09.15 McCalmans í Feroyum 11.01 Fiskimenn — 27. partur 12.55 Feroyski skipalistin 13.01 OL í Los Angeles 19.00 Barnaútvarpið Oddvá Nattestad leggur til rættis. 19.30 Uppundir jazz-, olju til ein såmiligan pris. Nú hevur Toni sam- stundis fingið gentu, sum er dóttir ein av bestu borgarum í býnum. Skrøgg hansara fær av- leiðingar, sum eingin hevði havt meguleika at ímynda sær frammanund- an. virkaðir av broytingini, hóast teir ikki allir hava fingið nakað burturúr, til egnan vinning, og ein vinnulívsmaður vísir á, at eitt nú vinnulívið bert í einstøkum førum hevur givið pláss til konufólk. Samanumtikið verður hildið, at tað ikki nervar nakað, at konan hevur ar- beiði, — bert hon fyrst og fremst tekur sær av manni sínum! Lone Kiihlmann hevur lagt sendingina til rættis. blues- og fólkatónleika- stevnuna Ove Olsen leggur til rætt- is. Mikudagin 8. 09.30 Islands søga — Fyrilestur eftir Hjålmar Årnason 11.01 Kveðuljómar til sjo- folkid 13.01 OL i Los Angeles 19.00 Ungdómssendingin 19.30 Løg mær dåmar Je Sjonvarp tå tad gagnar minst Um børn ikki duga at lesa, hvussu skulu tey so skilja, tå ein per- sónur er frásegumaður fyri trý fólk á skerm- inum? Hetta var veruleiki, tá sendireðin fyri bern um Tom Sawyer og Hucleberry Finn, kendu persónarnir hjá Mark Twain, vóru í sjónvarpinum. Danir keypa sendireðina frá onglendingum, og so leggja teir eina frá- seguredd inn, — iva- leyst tí tað er bíligasta loysn. Av hesum verð- ur góðskan so vánalig, at tað er ein spurn- ingur, um bern í Fer- oyum fáa nakað burt- urúr hesum skemtiligu og ógvuliga náttúrligu persónum, sum íkki altið bera seg at, so sum rett bern fáa at vita, at tey eiga. Í »Dagur og vika« var nógv at frætta, men sum altíð, so er sendingin ov long. Tid- indi skulu helst ikki bara vera undirhald- andi, og tað vóru hesi heldur ikki, men tó so, ein stubba av undir- haldi skuldu vit hava at enda, har ein mikro- fon og eitt upptekutól varð setta á 100 ára gamla mannin á Sandi og ein 97 ára gamlan bygdarmann, sum kom at vitja. Hóast teir vóru fittir, teir gomlu, so haldi eg ikki, at sjónvarpið sýndi teim- um virðing, soleiðis at lata teir tosa út í tóman heim. Eingin grund var fyri at sýna Feroya fólki, at gomul fólk minnast illa, eru óklár í letum, spyrja upp í saman o.s.fr. Men sum so ofta, gomul fólk eins og bern verða ikki spurd. Spell. Lívgandi var at hoyra brot úr nýggju plátuni hjá Ingun Sim- onsen, har hon sang brot burturúr sangin- um: »Å, um eg kundi«, eftir Eir Michelsen. Hóast sangkvinnan ikki hevur so sterka rødd, so er hon kenslu- borin á sermerktan hátt, og tað gevur kortini eins nógv. í tí tónleikagrein, sum hon hevur valt at frambera Góð fotouppteka Sangurin kom til sin rætt Dålkingin i Bret- landi var so umfevn- andi, at landið ikki megnaði at gjalda fyri at reinska náttúruna og tað er so ein háttur at sleppa sær undan at varðveita umhvevið - og forvinna meir í peningi SAS noyddist at keypa nýggj flogfør í 0- tíð, um yvirskotið ikki skuldi fara til at gjalda skatt fyri, og tað er so ein háttur at tryggja fólkið á flogrutunum. Og so var tað spæli- stovan fyri tilkomin, har onkel Leisner sýndi kystur sítt, at fáa okk- urt óveruligt, at gerast spennandi. Jú minni tað snýr seg um, jú betri. ØI stuttleika sær ófert í studionum Guð viti um feroyingar eru líka góðir við Leis- ner sum danir. Men her eisini reglan galdandi, at summum dáma væl danska spælivinin, onnur kunnu ikki torga hansara sendingar. Tá Leisner spyr ein gluggavaskara, hvat honum dámar best, eitt heilt vindeygafak — sum húsmammuvind- eygu ella vindeygu við sprossum, — ja so heldur ein, at maðurin ikki er rættsiktaður, og tá hann so seinni spyr ein hárskera, um tað ber til at klippa hár av einum skallutum, so er stuttleikin ikki til at bera... Eg gloymdi at nevna „Hetta er ikki TV-av- isin«, sum er sera skemtiligt á ein bein- raktan hátt. Hugsa bert um prestin, sum skeldaði meinigheitina. Hon kom bert í kirkju, ti sjónvarpið tók upp! — Hvat hugsa prestar og hvat kemur yvir teirra varrar. Ikki er 6- hugsandi, at ein prest- ur í ringum hýri ein dag hugsar eitt og sig- ur annað, — tó at hann ikki málber seg soleiðis — kanska heldur ikki i tonkunum? Dagny Joensen