leygardagur 1. september 1984síða 20
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tit ringja — vit skriva
Er nakað á vási? — tvamál?
Ein spurningur, ella tíðindi, so ring til okkara.
Vit eru til reiðar!
Feroya Felag móti Krabbamein:
Stovnar áhugabólk
undir heitinum
»Liva sum áðura
Felagið sóknast eftir fyrrverandi bróstkrabbasjúklingum, sum
hava áhuga fyri at stuðla og vegleiða kvinnum, sum fáa skurð-
viðgerð fyri bróstkrabba.
Åse Arnfast Tad
var ikki júst skurð
viðgerðin, sum var
tarn torførasta, men
heldur teir spurning-
ar, sum tóku
upp, tå eg skuldi
koma mær á føtur,
eftir viðgerð. Slíkar
seg
spurningar = kunnu
kvinnur, ið hava
roynt hetta best
geva vegleiðing um,
tí tær hava roynt tað
Í hesum degum hevur
Feroya Felag móti
Krabbamein, vitjan av
Áse Arnfast, sum arbeiðir
innan stovnin »Kræftens
Bekæmpelse« i Danmark
Ørindi hennara eru at
greida frå arbeidi i Dan-
mark, sum verður gjørt
fyri at studla kvinnum,
sum hava fingið skurðvið-
gerð fyri bróstkrabba.
Sum heitið sigur, at hjálp
og vegleiða teimum til:
»at liva sum ådur«.
Áse Arnfast hevur fyri
10 árum síðan fingið við-
gerð fyri bróstkrabba.
Hon helt sjálv, at upp-
lýsingarnar í samband við
skurðviðgerðina vóru
ógvuliga vánaligir.
Tá hon seinni frætti, at
»Kræftens Bekæmpelse«
før undir eitt royndar-
skeid, at studla og veg-
leida bróstkrabba
sjúklingum, meldaði hon
seg til beinanvegin.
Sosialurin fekk eitt prát
við Ásu Arnfast, sum
greiddi frá, tá fekk
bróstkrabba, eins og hon
hjálparfelags-
skapinum, sum nú virkar,
til tess at minka so nógv
sum gjerligt um teir trup-
ulleikar, sum standast av,
at kvinnur fáa
bróstkrabba og skurðvið-
gerð
Ég var nýgift, tá eg
legði til merkis, at ein
knykil var í bróstinum
Hóast eg ikki var sann-
ferd um at tað var álvars-
samt,
at eg
viðgerð
hon
sigur frá
so segdu læknarnir
skuldi undir skurð
Teir kundu ikki
siga mær, hvat tað var
læknarnir undir
tóku
men at
skurðviðgerðini
steðu til tað, — um so var,
at bróstið skuldi takast.
Tá eg vaknaði, var
bróstið tikið. Fyrsta hugs-
an mín fór til mannin, og
eg var bangin fyri, um
hann fór frá mær, tí eg var
sjúk.
— Eg hevði tó ongar
grundir til at gera mær
slíkar tankar, tí neyvan
hava maðurin og eg havt
so inniligar samreður,
sum tá eg lá á sjúkra-
húsinum.
Annar trupulleiki kom
beinanvegin. — Eg kundi
als ikki vísa meg fyri fólki,
við bert einum brósti. Eg
spurdi sjúkrasystrina,
hvussu eg skuldi bera meg
at. Hon gjerdist bilsin og
illa við og segði, at tað
visti hon ikki.
Hóast tað bert eru
tíggju ár síðan, so var ikki
tosað nógv um prostesur
o.a. í samband við, at
kvinnur fingu hesa við-
gerð. Tað er greitt, at tá
ein er soleiðis fyri, so er
lætt at missa mótið. Til
alla lukku kom ein lækna-
skrivari til mín og segði,
hvar eg skuldi venda mær,
fyri at fáa eina protesu.
Tá eg kom heimaftur,
eftir viðgerð, menti eg
meg væl, og fór aftur til
arbeiðis. Eg var kramba-
kvinna. Tíverri varð eg
uppsegd eftir stuttari tíð.
Stjórin segði, at hann ikki
vildi hava meg í arbeiði, tí
hann kundi vænta, at eg
bleiv sjúk aftur.
Tað var eitt satt vón-
brot fyri meg. Síðan kom
tíðin, tá eg gekk heima og
ikki vist, hvat eg skuldi
gera. Ikki tordi eg at skja
nýtt arbeiði, tí eg var
bangin fyri, um arbeiðs-
gevarin fór at spyrja um
sjúku mína.
Tað var í 1977 at eg las í
einum blað, at »Kræftens
Bekæmpelse< fór undir
eitt royndarprojekt, har
fyrrverandi bróstkrabba-
sjúklingar skuldu stuðla
og vegleiða kvinnur, sum
fingu hesa sjúku.
Hetta helt eg júst vera
nakað, sum eg kundi á-
taka mær. Hevði sjálv
upplivað, hvussu trupult
tað kki at vita, hvar
eg skuldi venda mær við
somu spurningum.
Í byrjanini var henda
hjálpartænasta bert í
Keypmannahavn, men í
dag virkar hon um alt
landið. Hjálpartænastur-
nar eru býttar upp í ymsu
amtini, við einum leiðara í
hverjum, sum samskipar
tænastuna.
Í dag er Áse Arnfast
leiðari av hjálpartænast-
uni í Árhus amt, har hon
hevur 23 kvinnur í arbeiði.
Arbeiðið er ókeypis, og
hjálparfólkið verður til-
kallað, tá sjúkrahúsini
hava fingið bróstkrabba-
sjúklingar inn.
Sjúklingurin fær í boði,
at ein kvinna kemur at
tosa við hana, sum hevur
roynt somu viðgerð sum
hon. Um hon hevur áhuga
fyri tí, koma vit beinan-
vegin, sigur Áse Arnfast.
— Nærum allar kvinnur
vilja tosa við okkum, bert
tær hava eina vinkonu ella
aðrar næstringar, sum
hava roynt hesa viðgerð,
siga seg frá. Men tær hava
júst onkran tær kunnu
tosa við.
Hvat krevst av einum
hjálpara í hesum arbeiði ?
— Tað er umráðandi, at
viðkomandi dugir at lurta
eftir tí, sum sjúklingurin
hevur at siga. Her er ikki
beinleiðis neyðugt at tosa
so nógv umsjúkuna, tí tað
kunnu læknar og sjúkra-
systrar í dag betur gera.
Viðkomandi hjálpari skal
siga sjúklinginum frá,
hvussu tað kennist aftaná,
hvar hon kann fáa eina
protesu o. s. fr. í stuttum,
hon skal hjálpa og stuðla
so væl sum gjerligt, at
sjúklingurin fær áræði og
vilja at koma sær á fetur
aftur.
Sanna Dahl Niclasen,
formaður í Feroya Felag
móti Krabbamein, sigur
við Sosialin, at hetta er ein
roynd, at hjálpa kvinnum í
Feroyum, sum hava fingið
viðgerð fyri bróstkrabba.
Um áhugi er fyri tí, so
kunnu kvinnur ringja til
Bodil Svare, sjúkra-
systur, å telefon 17887
ella til Sannu Dahl
Niclasen, telf. 1 2593, har
nærri upplýsingar um til
takið kunnu fáast. Dagny
Lýsingar:
Lýsingarmaður okkara er ráðgevari hjá fyritskum og
einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verður
gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran.
Foroya Felag móti
Krabbamein hevur
2800 limir í
Foroyum. Umframt
limagjald, so fær
felagið nógvar
peningagåvur,
sigur Sanna Dahl
Niclasen, formadur.
I Føroyum eru
umleid 12 — 13
tilburdir av
bróstkrabba árliga.
MÁF nýggja
nevnd
Hin 4. august hevði Meg
infelag áhugaleikara Fer-
oya aðalfund.
Fyri vali stóðu Mour-
entsa Dam. Sverri Eg-
holm og Gulla Øregaard.
Gulla Øregaard var aftur-
vald, meðan Mourentsa
Dam og Sverri Egholm
bóru seg undan, og í teirra
stað kom Dánjal Joensen
og Kári Andreassen.
Sum tiltaksfólk eru
vald: Petra Joensen, Nóls-
oy, Símun Rasmussen,
Strendur og Jógvan Elias-
sen, Klaksvík.
Feroyar-
Hetland.
Fyrilestur
í morgin
Í annaðkveld kl. 20.00
heldur Dr. T. M. Y. Man-
son almennan fyrilestur á
Fróðskaparsetrinum um
samskiftið millum
Føroyar og Hetland
Dr. Manson er úr Het-
landi og nú, hann er í
Feroyum, hevur Samband
Feroyskra Studenta boðið
halda
honum at fyrilest
urin
Tónleika
. .
vitjan
Í døgunum 6. — 9. sept-
ember, vitjar sangarin
Daniel í Feroyum. Hann
er jugoslavi, og var í 1983
við í Grand Prix kapping-
ini við sanginum »Julie«
Daniel hevur spælt inn
plátur og hildið konsertir.
Hann hevur selt eina mill-
ión plátur
Daniel er ikki ólærdur
innan yrki sítt. Hann
hevur gingið á tónlista-
skúla í Belgia og lært tón-
leikaskriving og guitar-
spæl, sagt í tíð-
indaskrivi frá Presto
Booking, sum stendur fyri
vitjanini
Sangarin Daniel skal
hava konsertir í Havn,
Runavík, eins og hann fer
at spæla til dans í Klaks-
vík og á Tveroyri
verður