leygardagur 8. september 1984síða 17

, a Eitt ljøs gøtu mint — 36.) ið Jesus kom við. Sjónvarpsummæli: v/Johs. A. Næs »Verid miskunnsom, eins og fadir tykkara er miskunnsamur.« (Luk. 6, Gud er miskunnsamur. Hetta er tad nyggja, Í øllum ti tåverandi mannaheiminum var hin miskunnsami Gud ikki kendur. Tey mentaðu fólkini i teirri tíð- ini lótu seg draga annaðhvert av Stoikarun- um, ið trúðu á eina frammanundan avgjerda dulda lagnu, ella av læru Aristotelesar um Gud sum tann hjartaleysa áskoðara á hitt lógrætta veraldargonguverkið. Hitt almenna fólkið hugsaði sær Gud sum hin legna, harð- lynda valdsharra. Jedarnir hevdu væl opin- beringarnar og hinar heilagu skriftirnar. Men teir skriftlærdu og fariseararnir høvdu við teirra ógreiðu viðmerkingum kámað orðið, so at fólk kendu bert tann harða og vandna Gud, sum var so hátt hevjadur yvir ellum her í heiminum, at eitt menniskja nóg illa tordi nevna navn hansara. Jesus. Hann ikki bara segði, at Gud var miskunnsamur; hann sýndi tað í sínum per- sóni, í lívi sínum, í undurverkum sínum, í tí at fyrigeva menniskjum syndir teirra, í líðing síni og í deyði sínum. Sum hin miskunnsami Samariubúgvin ferðaðist hann millum óttafullar og meddar sálir. Uggi og vón sprettu har, hann kom. Gud er miskunn- samur. Tað er hin góði boðskapurin til hverja ætt. Eisini til okkara. Í tveir mannaldrar hava mennisku nú nigið fyri teirri óvikandi orsakarlóg, fyri teirri blindu náttúrumegi og teim miskunnarleysu náttúrulógum. Hin al- máttugi, livandi og miskinnsami Gud er vorðin burtur fyri eini fjøld av nútíðarmenn- iskjum. Men lýð nú á hin góða boðskapin: Gud er miskunnsamur »Tilvildin« — hvør var — Tå kom nu hon? 1 So er Sjónvarp Føroya alment. Spent sótu vit frammanfyri tólinum, ti sum sagt varð, alt tilfarið skuldi vera foroyskt. Eg fari at siga nakað um ein táttin hetta kveld, nevniliga fyrsta føroyskt framleidda sjónvarpsleik- in »Tilvildin« eftir Dagny Joensen. Byrjanin og ramman — heimahjálpin og gamla Anna — var væl funnið uppá. Tað ber til á henda hátt at siga eina langa segu í stuttum. Men í »Tilvildini« varð henda ramma tíverri ikki brúkt til tað. Segan var long og toygd út í æsir, so spenn- ingurin hvarv eftir stutta tíð. Ein orsekin haldi eg er, at segan ikki segði mær nakað nýtt ella spennandi gamalt. Fosturteka er al- tíð dramatisk fyri tann, sum upplivir hana — fyrr sum nú, hóast sidalag og Gudstænastur 12. sunnudag eftir trinitatis Havnar kirkja: Bjarni Bæk Vesturkirkjan: Kjartan Merkere Kaldbak: Petur M. Rasmussen Nólsoy: Hans J. Joensen Hestur: Hegni Poulsen Haldarsvík: Martin R. Jacobsen kl. 13.00, barnaguds- tænasta. Talvan gongur fyri sunnudags- skúlan Hellurnar: Torkil Beder kl. 17.00, altargongd Elduvík: Torkil Beder kl. 12.00, altargongd Skopun: Jákup R. Hansen kl. 12.00, altargongd Sandavágur: David Johannesen kl. 11.00 Sandvík: Elsa Funding kl. 12.00, altargongd Fámien: Jónsvein Bech, altargongd Evangeliska reddin Feroyska sendingin frá Trans World Radio, Monte Carlo hoyrist hvert mánakveld kl. 21.34 GMT (Fer. tíð kl. 22.45), á millumbylgju 205 m (1466k Hz). Mánakveldið 10/9 talar Pærut Hansen úr Fuglafirði. Evni: Syndabyrðin Sangur: Midnáttarsangbólkurin úr Berea í Saltang- ara. teknikkur ikki eru at sam- anbera. Men av tí at hetta er so privat, sum nakað kann vera, er tað trupult at lýsa við einum dømi sum í »Tilvildini«. Gongd- in i søguni haltar ti eisini, tú roknar við einum greið- um boðskapi um hetta kenslubornað og privata evnið, men boðskapurin flokist, fyri ikki at siga hvervur, tí tað er so tor- ført at fata hví Anna er so ólukkulig. Er tað tí, at hon lat fostrið fara ella tí at Martin fór ella bæði? Ella tí at skiparin er so 6- spennandi ella ti tey ongi børn fåa ella ti at hon bara kedir seg? Alt hetta kundi tú hildið eftir at hava sæð leikin. Og tá er segan illa segd. Dagny Joensen hev- ur annars í eðrum, hon hevur skrivað dugað væl at siga eina greiða søgu. Tó vóru brot í leikinum, sum kundu blivið áhuga- verd. Til dømis vinkonan Katrin, sum eisini hevur fingið eitt fostur tikið. Hon livir einsamell sum listakvinna og tykist vera nøgd við liv sítt. Hon sigur nógv, men tað dup- ulta í hennara steðu verð- ur ikki leikt, so tú fært varðhugan av, at hon er ein samansettur persónur. Eitt annað brot, sum eg hugdi at við spenningi var samreðan millum meðgur- nar — men hvat? Mamma Onnu segði seg uttan himpr at vera lukkuliga um øll børnini. Vit vita, at ommur okkara ikki altíð vóru so fegnar um at eiga á hverjum ári og royndu tær mangt og hvat fyri at sleppa undan, tí kundi samreðan millum tær báð- ar blivið heilt spennandi um so var, at mamman bara ridlaði eitt sindur — men so var segan kanska ein onnur. Tekniskt var leikurin út av lagi óhjálpin, men tey siga at hann var upptikin við gomlum tólum, so tað er kanska onki at siga til. Dramatiskt kundi leik- urin verið nógv betur — alt ov long brot og nógvar endurtekur. Í filmi er ein grundreglan at brúka á- bendingar — »Antydnin- gens kunst«. Lat okkum til dømi taka brotið, har Martin og Anna hittast fyrstu ferð: eitt stutt men serligt eygnabrå teirra millum, og vit skiltu, at her for nakad at henda — i »Tilvildini« verður »å- bendingin« toygd og end- urtikin av Jógvani sum mesnar uppi saman um dygdir Onnu og um at Martin átti at gift seg 0.s.fr. — tungt og púra tarvleyst. Serliga synd var tad, at rammubrotini við gomlu Onnu og heimahjálpini vóru so upplýst, at tær skygdu í eyguni. Henda inniliga samreðan skuldi havt skýmingsljós, so tú bert sást andlitsleik teirra og burturkåmingin av gomlu Onnu skuldi verið heivtina styttri. Sjónleikararnir bóru Irikin uppi. Elin Mourit- Læknavaktirnar Tórshavn: alvur av Kak, tlf. 12557, leyg- ard., og Kaj Kalls- berg. tí. 13150, sunnudag. Eysturoy: Pól Johs. í Horni, tlf. 44038, leygard., og Magnus á Stongunum, tlf. 23006, sunnud. Norðuroyggjar: Jaspur Petersen, tlf. 56400 Vágar$ Tlf. 32413 Suðuroy (norður): Tlf. 71560 Suðuroy (suður): Tlf. 73030 Tannlæknavakt, Tórshavn Bráðfeingishjálp fæst í dag og í morgin kl. 13.00 — 14.00. Tlf. 14544. Brudleyp I dag giftast i Havn Mona Johannesen, døttir Ruth og Mortan Johannesen, Tørshavn, og Aksel Poul- sen, sonur Helgu og Hjør- leif Poulsen, Kaldbak Brúdleypsadr.: Kaldbak. sen svíkur sjáldan. Hevur livandi andlitsleik og egn- ar seg væl til sjónvarp, hóast talan enn er merkt av, at hon er von at spæla á palli. Lina Larsen hevði eina tunga uppgávu at lýsa gomiu Onnu — upplýst sum hon var, men Lina var góð. Martin var verðinsmað- urin, og tú skilir væl, at Anna var hugtikin av hon- um, táið tú sást Jógvan — Olivur Næss. Neyðars Ol- ivur Næss hevði ilt við at vera so »køvisligur«, sum Jógvan skiparin skuldi vera. Margreta Næss hevði fingið Katrina til ein spennandi persón, um so var, at leikurin beyð til tað — sera væl spælt. Jóhanna Maria Djurhuus riggadi væl sum mamm- am, og tað sama kann sig- ast um henda leiklut, sum Katrina, Oddvá Natte- stad, Hansina Iversen og Kristina Øster dugdu eisi- ni væl — øll eru tey amat- erar — men tola væl at koma í sjónvarpið. Lat meg at enda siga, at eitt brotið var sera hug- takandi, og tað var sjálv fosturtøkan — tað tóktist sum her hevði profession- ell hond verið uppii? Ann- ars »syrgiligur innantóm- ur romantikkur« — tú seg- ði tað sjálv, Anna. Malan Johannesen Vælkomið lítla barn 26. august fingu Jo- hanna og Jákup Reinert Hansen, Sandi, eina dóttur. 31. august fekk Vilma Poulsen, Tórs- havn, ein son. 31. august fingu Ing- rið og Jóhan Pauli Hammer, Hósvík, eina dóttur. 2. september fingu Anna Maria Hansen og Jákup Nolsee, Tórshavn, eina dóttur. 2. september fingu Hanna og Øssur Niel- sen, Saltangará, eina dóttur. 2. september fingu Elinborg og Kaj Høj- gaard, Toftum, eina dóttur. 3. september fingu Sanna og Erland Rasmussen, Argjum, eina dóttur. 4. september fingu Anita Joensen og Klæmint Jacobsen, Skálavík, ein son. 4. september fingu Malan Zachariasen og Ole Petersen, Argjum, eina dóttur. 4. september fingu Bergfríða Skálagarð og Jergin Olaf Hegnesen, Tórshavn, eina dóttur. 5. september fingu Selma og Anker í Byrgi, Seldarfirði, eina dóttur. 6. september fingu Maria og Christian Ljósá, Strondum, ein son. Kiropraktorstovan Békbindaragøta 6 Tórshavn og Heil iðstoði Miðvági Anna Maria S. Jørgensen Kiropraktor Tlf. 1 7510