týsdagur 2. oktober 1984síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Utgevari: p/f susialurin Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Múller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Frímerkið einasta alternativið TÁ SEINASTA samgonga sat, og flokkurin hjá núvernadi løgmanni var størsti andstøduflokkur á tingi, hevði andstødan ymiskar at- finningar, men ongatíð nakað at seta í staðin fyri tann førda poli- tikkin. EITT AV STÓRU málunum hjá andstøduni tá, var eginpeningurin í einum ávísum skipi. Hetta mál fekk drúgva umrødu í málgagni sambandsfloksins. Sambandsfor- maðurin segði, at eginpengingurin í skipinum var ikki reellur. Fleiri halda, at spurningurin um egin- peningin í tí sonevnda skrokkin- um førdi sambandsflokkin fram til tann stóra valsigurin í 1978. SEINASTU ÁRINI hevur núver- andi andstøda víst á, at fleiri stór og dýr skip eru bygd, uttan at eg- inpeningurin hevur verið í lagi. Hetta er bæði sagt og skrivað fleiri ferðir. Men sambandsflokkurin og serfrødingurin í reellum eginpen- ingi latast ikki um vón. Andstødan hevur eisini nevnt nøvn á skipum og feløgum. Men kortini er onki afturvíst. Nidurstødan er sostatt, at meðan spurnartekin varð sett við eginpeningin í einum skipi, tá undanfarna samgonga sat, so standa spurnartekin við eginpen- ingin í fleiri stórum og dýrum skip- um, sum eru bygd, meðan hendan samgongan hevur sitið. Í ANDSTØDUTIDINI hjá sam- bandsflokkinum og løgmanni var eisini nógv gjørt burtur úr uttan- landsskuldini. Ein uttanlandsskuld upp á 900 mió kr. var alt ov stór. Við hesum var hver einasti føroy- ingur skuldarbundin uttanlands við 20.000 kr. Men hvat vit skuldu gera ístaðin fyri, fingu vit ongatíð at vita. Skuldu vit ikki taka fleiri lán? Skuldu vit ikki fremja fleiri En ubehjælp- som demagog Hóast Dagblaðið fríggjadagin greiddi sínum lesarum frá, at sendingin við Óla Breckmann í danska sjónvarpinum sein- I asta mikukvøld hev- ur fingið sera góða lata okkara einum danska okkum. Ekstra skrivar Bladet danski mælarin m. a. íløgur í framleidsluskapandi tiltøk — ella hvat? Skuldu vit kanska lána nógv meira fyri at koma upp undan — ella hvussu ? MEN SO FINGU VIT alternativa politikkin, og hann hava vit so havt nú í fýra ár. Og alternativið til gomlu uttanlandsskuldina var so, at vit skuldu lána nógv meira. Utt- anlandsskuldin skuldi langt upp um 3000 mió kr. Hvør føroyingur skuldi skuldarbindast uttanlands við 70.000 kr. Hetta var loysnin. Nú var alt í lagi. Men hetta kundi sambandsflokkurin bara sagt beinan vegin heldur enn at dylja loysnina øll hesi árini. Í EINUM EINASTA føri kundu mål- gagn sambandsfloksins og núver- andi løgmaður vísa á eina alterna- tiva loysn. Hetta var viðvíkjandi uttanlandsferðunum hjá undan- farna landsstýri. Tað var als ikki neyðugt, at løgmaður, landsstýris- menn og fulltrúar vóru á ferð utt- anlands. Øll ørindi uttanlands kundu avgreiðast við einum fri- merki. Hetta var eisini galdandi fyri fiskiveiðisamráðingarnar. Og hetta var eitt alternativ. Tað ein- asta alternativið frá sambands- flokkinum í ses ár. FLOKKURIN FEKK ÁBYRGDINA av uttanríkismálum og samráðing- um uttanlands. Hvussu mong frí- merki eru nýtt hesi árini, vita vit ikki men ongatíð hava uttanlands- ferðirnar verið so nógvar í tali, og . ongatíð hevur halin verið so langur, sum júst hesi fýra árini við tí úrsliti, at útreiðslurnar til uttan- landsferðir eru fleirfaldaðar eftir fýra árum. LAT OKKUM BARA vóna, at teir hava ikki nýtt alt ov mong frí- merki eisini. umtalu, so fara vit at lesarar meta um tað út frá ummæli í blaðnum Ekstra Bladet, ið ein lesari júst hevur sent SOMFORFILMtilkryds- ilden var der et indslag medenfæreskmini-udga- ve af udenrigsministeren. Færingen Ole Breckmann var pudsigt selvovervur- derende, og polkaprikker- ne pá hans butterfly nok mere interessante end hans synspunkter. Et ind- um slag fra Folket:aget afslø- Nr. 24 — 23. februar 1984 Verksmiðjutrolarar og fiskifrødingar Í Oyggjatíðindi tann 26. september úttala fiski- frødingarnir seg i iva, um tad er rætt at fara undir bygging av verksmiðju- trolarum. Teir kenna ov lítið til tann fisk, sum hes- ir trolarar skulu fiska, tí eru teir í iva. Fyrst vil eg siga, at teir menn, sum eru farnir í gongd við umreddu trol- arar, hava kunnleika til tey fiskasleg sum skulu fiskast, teir hava vunnið sær royndir yvir nógv ár, sum hava sterri virði enn tað sum fiskifreðingarnir hava. Fyri tað næsta, er hetta fyrsta tiltakið, sum verður gjørt, at koma burtur úr tí studningsskipan, sum okkara heimafiskifloti er sokkin niður í. Studningurin til fiski- vinnuna verður yvir 300 milliónir í ár og langt yvir 300 næsta ár, í ellum fer- um veksur studningurin skjótari enn okkara út- flutningsvirði. Nógv av tí fiskinum, sum umreddu trolarar skulu fiska, eru fiskasløg sum nógvur studningur verður latin til og, sum hevur ein lágan avrokn- ingarprís, men við at virka henda fiskin umborð á einum verksmiðjutrolara, fæst ein prísur fyri hann, sum er fleiri ferðir tann nú galdandi avreiðingarprís, og tó er ongin studningur íroknaður. Hesir verk- smiðjutrolarar koma tí at klára seg heilt uttan um- redda studning, og so eina ferð enn, hesir trolarar koma at fiska bert tann fisk, sum lítið er fiskaður av í forvegin, og koma tí ikki at taka nakað frá flakavirkjunum. Nekur fá orð til fiski- freðingarnar, tá teir vita so lítið um hesi fiskasløg: Hví úttala seg í iva. At kalla allur tann fisk- ur, sum er á djúpum vatni er ein felags stovnur, sum fiskifrødingarnir siga ikki skal fiskast meir enn 1000 tons er ein felagsstovnur, sum rekkur úr Barents- havinum suður um Feroy- ar vestur til Ísland- Grenland og heilt vestur tillabrador og norður i Disko buktina, so um vit fiska 1000—2000 ella 5000 tons, hevur ongan sum helst týdning á stovnin. Kongafiskastovnurin strekkir seg líka langt og kongafiskurin gýtur ikki, sum tað verður sagt, men leggur livandi ungar. Fiskifreðingarnir siga at í fjør varð fiskað 9360 tons av kongafiski, men hetta er ikki so. Tað vórðu fiskað millum 12000 og 15000 tons, og langt tann minsti partur var fiskaður av feroyingum. Ein kundi blivið við, men eg skal steðga her, og bert siga til fiskifreðingar- nar at tað er niðursetandi at koma við slíkum nega- tivum úttalilsum til teir menn, sum royna at skapa eitt vinnulív av egnu royndum yvir nógv ár. At enda, hvat sigur so landsstýrið, jú bæði fólka- flokkurin og gamla sjálv- stýri eru positivir fyri hes- um tiltaki, og eiga teir stóra tekk uppiborna. Sambandsflokkurin hev ur einki sagt enn. Tað verður bert bíðað eftir teirra viðmæli, vónandi verða teir eisini positivir. Mortan Johannesen Tillukku fólkaflokkurin og Valdemar Tað er langt síðan tað frættist, at fólkaflokkurin her vesturi í Vágum ætl- aði at stilla Valdemar Sim- onsen upp til komandi løg- tingsval. Hetta var, sum vera man, ikki tikid i full- um ålvara frå okkara sidu, var heldur roknað sum skemt, ella sum vanligt er fyri forherðingarnar í fólkaflokkinum at arga eitt sindur. Men so var ikki. Tað er nú greitt, at Valdemar er á lista fólka- floksins í Vágum. Nú kundi onkur spurt, um tað viðkemur undirrit- aða, hvussu aðrir flokkar stilla upp í Vágum. Nei, sjálvandi ger tað ikki, men nevnda uppstilling tykist mær at vera óhugnalig, og vísir harafturat, at fyri fólkaflokkinum er einki rede ham som lommefilo- sof og demagog af den ubehjælpsomme slags. Efter Uffe var der mere statsautoriseret humor. TV-revyen, UPS, bragte ubehjælpsomme gags udenaktualiteteller brod. Så er revyen på Chri- stiansborg alligevel sjove- re. ovbodid. Øl, ið hava fylgt við teim ymisku legtings- valunum, vita, at í Vágum eru bert fáar atkvoður, ið avgera, hver skal umboða oynna í løgtinginum. Tey, ið kenna meir til viður- skiftini her vesturi, vita eisini, at til seinasta løg- tingsval var omanfyri nevnda valevni, sum tá var valevni framburðs- og fiskivinnufloksins, óbein- leiðis orsekin, at fólka- flokkurin fekk umboðan á løgtingi. Um Valdemar til komandi val fær hesar somu atkveðurnar, so koma tær at telja tvífalt í kappingini við javnaðar- flokkin, við tað, at tær hesuferð fara til fólka- flokkin. Hetta er so ein av fyrimununum, forherð- ingarnir duga at síggja við at hava Valdemar á list- anum. Ein annar av fyri- munum er tað, teir hava gingið og reypað og smá- flent um, nevniliga hetta, at Valdemar nokk skal klára tær kristnu atkveð- urnar. Slíkur framferðar- háttur skuldi verið óneyð- ugur aftaná alt reypið hesi fýra árini, og áttu tit heldur tikið rein kort fram og »spælt« á jøvnum feti. Men gakk, hetta er langt uttanfyri hugaheim fólka- floksmanna. Til seinast nekur orð til tín, Valdemar góði. Tann tíð, ið vit sótu saman í nevnd Vága Javnaðar- felags, er langt síðan farin. Tú var positivur og dám- ligur. Tí er tað torfert at skilja framferðarhátt tín, mótvegis skyldmannin- um. Hvat býr undir, er sjálvandi ikki gott at vita, men við at hugsa nakað um hetta kundi verið líkt til, at hetta nærmast líkist beinleiðis hatri. Og er tað so, Valdemar, so er tú so sanniliga farin í tann rætta flokkin hesuferð, og tillukku við tí. Sigfríður Olsen