hósdagur 11. oktober 1984síða 20
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tit ringja — vit skriva
Er nakað á vási? — tvamál?
Ein spurningur, efla tíðindi, so ring til okkara.
Vit eru til reiðar!
Mannarættur
at fáa bilig
grundstykki
Kommunurnar mugu fáa hjálp, soleiðis at tær hava meguleika
at skaffa borgarunum bílig grundstykki.
Húsalánsgrunnurin má broytast, so at hann veitir lán til
grundstykki og fíggjar ein nógv sterri part av byggingini, sigur
Hallstein Sigurdson í hesi samreðuni við Sosialin. Hallstein er
valevni hjá teimum ungu í Suðurstreymoyar Javnaðarfelag.
Vit spurdu fyrst Hallstein, hver orsekin man vera til tað stóra
trotið á íbúðum og grundstykkjum. Hann sigur:
Í Havn eru tey flestu ar-
beiðsplássini, læruplássini
og teir flestu skúlarnir.
Ein tann mest álvars-
sama fylgjan av hesum, er
tað steðugt vaksandi trot-
ið á íbúðum og grund-
stykkjum.
Orsekirnar til hetta trot
eru mangar. Tað er dýrt
hjá kommununi at
stykkja út, og tað er ikki
minni dýrt fyri tey, sum
eru so heppin at fáa
grundstykki at gjalda tað
og gera tað klárt til at
byggja á.
Víðari sigur Hallstein,
at hetta krevur stóra upp-
sparing, og tá grund-
stykkið er goldið, er
eingin peningur til at
byggja fyri. Tí eru einastu
ráð: at taka byggilán og
hetta dýrkar nógv um
byggikostnaðin.
Tað er tí ómetaliga
tungt hjá ungum, sum
setast í búgv, at fáa end-
arnar at rekka saman. Ein
kann siga, at við teimum
vánaligu figgingarmøgu-
leikum, tvingar sam-
felagið bæði konu og
mann at arbeiða úti, og
ofta eru tey tvungin at
leiga út. Harvið fíggja tey
— ofta móti sínum vilja,
húsini við húsaneyðini hjá
eðrum.
Oman á lat verða tey
ungu, sum eru so heppin
at fáa síni egnu hús,
bundin at bankum og pen-
ingastovnum ein stóran
part av lívinum.
Her má ein broyting
koma í, sigur Hallstein:
Húsalánsgrunnurin má
broytast, so at hann veitir
lán til grundstykki og
fíggjar ein nógv sterri
part av byggingini. Hann
má eisini kunna fíggja
keyp av gomlum hsum
eftir sýn og sjálvsagt á ein
hátt, sum ikki fremur
spekulatión.
Kommunurnar mugu
fáa stuðul frá landinum til
útstykkingar
unalan
Samreða
Hallstein
við
og byggi-
búning. Ein góð loysn er
at seta á stovn ein komm-
byggibúningar-
grunn, soleiðis sum javn-
aðarflokkurin hevur skot-
ið upp. Endamálið við hes-
um grunni upp á 30—40
milliónir var at geva
kommununum meguleika
at skaffa borgarunum
bílig grundstykki. Tað
skutdi ikki veirð ringt at
sæð, hvenn týdning hesin
grunnur vildi havt fyri
Havnina og tey, sum
skulu seta búgv her.
Tað er, sum øll vita,
eisini tervur á góðum
leiguíbúðum til ein yvir-
komiligan prís til eitt nú
pensionistar, ungdóm,
brekað og fólk, ið ikki
hava hug til at seta seg
fyri eini sethús her og nú.
Hendan spurning kundi
samfelagið loyst við eini
broyting av lógini um
Íbúðargrunnin, so hesin
grunnur fekst at virka eft-
ir ætlan. Hetta skal eg
venda aftur til í eini aðrari
grein, endar Hallstein
Sigurdson.
William Heinesen, ein av okkara mætastu listamonnum.
Lýsingar:
Lýsingarmaður okkara er ráðgevari hjá fyritskum og
einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verður
Kommunurnar eiga at fáa stuðul, so tær kunnu útvega ungfólki bílig grundstykki
Høvundar
— Arbeidi javnadarfloksins å tingi fyri
betri korum hjá skrivandi fólki gav úrslit.
Í tingsetuni 1982/83 leg-
ði javnaðarflokkurin upp-
skot fyri legtingið um
alment bókaforlag.
Endamálið við hesum
uppskotið var fyrst og
fremst at beta um arbeiðs-
líkindini hjá rithøvundum
og skrivandi fólki yvir-
hevur. Víðari var enda-
málið at tryggja rithev-
undum samsýning fyri
teirra arbeiði, eins og øll
onnur í samfelagnum fáa
tað og at fáa hesa sam-
sýning veitta, har hon
eigur at vera veitt: meðan
skrivað verður.
Eisini var endamálið, at
tað almenna forlagið skul-
di taka sær av ellum tí
praktiska í samband við
bókaútgávu.
Sjálvt uppskotið um
eitt alment forlag vann
ikki undirtøku millum
tingmenn. Harafturímóti
tóku allir tingflokkar utt-
an fólkaflokkurin væl
undir við hugskotinum
um at beta um korini hjá
hevundum og at geva
teimum semiligar arbeiðs-
umsteður.
Framsegumaður fólka-
floksins í mentamálum,
Óli Breckmann, heit tvert-
urímóti eðrum framsegu-
monnum, at okkara rit-
høvundar hava betri kor,
enn teir hava uppiborið.
Reða hansara, sum áhug-
að kunnu lesa í Dagblaðn-
um, gekk út uppá at
prógva, at rithevundar og
intelektuellir vóru svíkj- '
arar. Teir vóru allir
vinstravendir og brúktu
sín penn til at skriva nið-
ursetandi um kapitalism-
unar vælsignilsi. Slík fólk
skuldu ikki lønast — tey
skuldu tyktast!
Reðan, sum avdúkaði
somu sjónarmið í mentun-
arligåm spurningum, sum
Josef Goebbels plagdi at
leggja fyri dagin, tá ið teir
brendu bekur í Nazitýsk-
landi, var stórliga fagnað
av fólkafloksmonnum í
tingsalinum. Serstakliga
vár fagnaðurin stórur, tá
framsegumaður fólkafloks-
ins í mentamálum, Óli
Breckmann, upp á spott
las eina vakra yrking upp
eftir einum av okkara
bestu yrkjarum — einum
skaldi, ið er vælumtókt
langt uttan fyri landodd-
arnar.
Hesin atburður fólka-
floksmanna var orsekin
til, at javnaðarflokkurin
ikki ynskti, at málið um
kor rithevunda skuldi
verða vidgjørt í skúla-
nevndini, sum annars
virkar sum mentamála-
nevnd við — han náði
okkum! Ola Breckmann
sum formanni.
Meirluti tingsins eftir-
líkaði okkum, og málið
fekk tí viðgerð í sosialu
nevndini, har tað varð væl
og virðiliga viðgjert.
Endin á hesum máli var
ikki tann versti, vit kundu
hugsað okkum — tvertur-
ímóti. Vit fingu fyrst
nevndina, síðan ein meir
luta á legtingi at viður-
kenna, at hevundar og
listafólk hava alt ov vána-
ligar figgjarvånir í Før-
oyum, og at bøtt åtti at
verið um hesi viðurskifti.
Úrslitið av hesum máli
javnaðarfloksins varð so-
statt, at frá næsta figgjar-
ári verður ekt munandi
um játtanina til Mentun-
argrunn legtingsins, so-
leiðis, at grunnurin skal
kunna veita rithevundum
beinleiðis stuðul til ávíst
arbeiði ella ávísa bók.
Eisini sjálvur stuðulin til
útgávu verður ektur og
gjaldføri3 hjá lánigrunn-
inum til bókaútgávu skal
økjast.
Tiverri var ikki gjørligt
at fåa alt hetta samtykt
við log. Hetta varð
gjørt við legtingssam-
tykt. Royndir okkara hesi
fýra árini hava avdúkað,
at teir borgarligu ferð aft-
an á ferð sýta fyri at akta
løgtingssamtyktir, tá ið
tær skula setast í verk. Tí
er tað av stórum týdningi
fyri hetta mál, at javnað-
arflokkurin kemur sterkur
inn á næsta legting. Javn-
aðarflokkurin fer so at
gera sítt ýtarsta fyri at
tryggja at gjert verður
eftir løgtingssamtyktini í
málinum um betri arbeiðs-
líkindi fyri hevundar og
listafólk.
Jóannes Dalsgaard