týsdagur 6. november 1984síða 19

Síða 20 Sjálvandi velur Nr. 130 — 6. november 1984 ú Javnaðarflokkin Tað er jú tin flokkur Tú, sum hevur eitt sindur av áhuga fyri politikki og hevur fylgt við teirri val- orrustu, sum hevur verið í Sandoyar valdemi, hevur óivað varnast, at broddur- in hevur verið vendur móti javnaðarflokkinum. Men hetta tekur javnaðar- flokkurin sum nakað sjálvsagt, tí tað er sann- -oynd, at javnaðarflokk- urin altíð hevur staðið í andglettinum. Javnaðar- flokkurin er sprottin úr teirri hugsjón, at ell í sam- felagnum hava sama rætt at vera til og nýta tann ágóða og teir meguleikar, sum eru. Stavnhaldið hjá javn- aðarflokkinum var — og er — at tú skal gera tína skyldu og krevja tín rætt! Tað er ein misskiljing, at javnaðarflokkurin, so- leiðis, sum okkara mót- steðumenn áhaldandi júka er ímóti ellum privatum initiativi. Javnaðarflokk- urin forðar ongum gagn- ligum tiltøkum í føroyska samfelagnum — heldur ikki privatum — > men» hann tilskilar ti almenna rætt til at taka sær um reiggj, har hitt privata= initiativið ikki rekkur. Og tit — sum hava reik- að um valdemið vita, at tað er sjón fyri segn, at hitt privata initiativið ikki einsamalt rekkur til. Javnaðarflokkurin hev- ur sagt, at framburður í landinum — eftir umsteð- unum sjálvandi — kann gerast við: 1. At hitt almenna gongur á odda 2. At landið og komm- unur ganga á odda. 3. At hitt almenna og privata ganga á odda. 4. At privatir ganga á odda! Hetta er greið tala, og hetta er í samljóð við grundsjónarmiðini hjá javnaðarflokkinum. Javnaðarflokkurin stuð- lar = ellum gagnligum tiltøkum — bæði almenn- um og privatum. Eingin tjóðveldis — følkafloks — ella sam- bandsmaður mátti verið so tornæmur, at hann ikki skilir hetta, men tíverri, lítið hevur verið talað og skrivað um politikk. Ístaðin hevur tíðin fyri tað mesta verið nýtt at tala og skriva um heilt onnur endamál, sum t.d. seyðafrælsir, havnagerð í Stóru Dímun o. a. tílíkt. Eisini hevur tú fingið at vita, hver ið hevur fingið mest av skafti privat í Sandoyar valdømi — John Petersen, Hans Marius Joensen, Poul Hans Jacob Debes ella Birgir Mohr. Tað er nú ikki so nógv tað, ið umræður. Privatpersónarnir, ið nevndir eru, eru jú allir menniskju við teimum dygdum og brekum, sum hanga uppi við okkum øll; men, tað sum hevur velj- arans áhuga, er tann stevna, sum hesir menn — hver í sínum lagi — um- boða. Ikki nýtist hampamonn- um, sum John og Hans Mariusi at skræða hamin av hverjum eðrum í blød- unum, tí tað er als ikki neyðugt. Skopunar bygd er ikki tað stór, at ikki ell vita, at Hans Marius er nevndar- formaður á flakavirkinum, og skopuningar vita eisini at eingin aðalfundur hevur verið... Óneyðugt er at greiða fólki frá hesum í bleðun- um. Heldur ikki er tað beint at nýta Rektar- og um- lættingarheimið — ella heimini sum ætlanin er at byggja í Sandoynni sum politiskt valagn hjá fólka- flokkinum fyri tí at for- maðurin í hesi nevnd til- vildarliga er fólkafloks- maður. Eg ætli mær ikki at taka dagar ímillum. hesi valevnini, tí skopuningar