leygardagur 15. desember 1984síða 4
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Herferðin hjá
Dagblaðnum
móti innsavn-
ingini hjá FA
Ilt eyga skal einki gott
sjå, hugsadi eg vid mær
sjålvum, tå eg hugdi i
Dagbladid mikudagin.
Í hesum blaðnum fer
blaðstjórin og ein dul-
nevnd flakakona (kanska
flakakonan í Leirvík?) í
hernað móti Feroya Ar-
beiðarafelag og tiltaki ar-
beiðarafelaganna at savna
pening til kolanámsmenn-
inar, sum eru í verkfalli í
Bretlandi.
Í herferðini móti FA og
Ingeborg Vinther gloymir
bæði blaðstjórin og dul-
nevnda flakakonan tað,
sum FA hevur sett í verk
— nevniliga at vísa kola-
námsmonnunum og fam-
iljum teirra samhuga á jól-
um við mati, tinganesti og
nekrum oyrum.
Í staðin verður kastað
FA, at formaðurin í fak-
felagnum hjá bretsku
kolanámsmonnunum, Art-
hur Scargill, er kommun-
istur, at verkfallið er polit-
iskt, at fakfeløg í Sovjet
og sjålvur Gadaffi hava
stuðlað kolanåmsmonn-
um, og at Ingeborg Vint-
her koyrdi limirnar i FA i
verkfall í samband við
merkjamálið undan jólum.
Hesi álopini vísa eina-
Hesi álopini vísa eina-
ferð afturat hatsku mur-
una á Dagblaðsmonnum.
Álopini vísa andstygdina
móti fakfeløgum, arbeið-
arastættini og ellum tí,
sum ber dám av solidari-
teti.
Vánalig burtur-
forkláring
Oddagreinin í Dagblaðn-
um roynir at burturfor-
klára orsekirnar til kola-
námsverkfallið. Í sínum
ótrúliga naiviteti roynir
blaðstjórin at bera í betu-
flaka fyri harðrendu og
arbeiðarafíggindaligu
Thatcher-stjórnini, og sig-
ur, at teir 20.000 kola-
namsmenninir høvdu fing-
ið arbeiði
og teir
i eðrum námum,
ikki fingu,
kundu verið umskúlaðir til
aðra vinnu
sum
Í letuni ganga 3-4 mill-
iónir arbeidsleys í Bret-
landi. Dagblaðið kundi
kanska so smátt farið at
umskúlað hesar milliónir-
nar, sum hava havt ta
vanlagnu at missa arbeiði
sitt!!!
Øll, sum fylgja eitt sind-
ur vid, vita, at kolanåms-
felagið fór í verkfall ímóti
ætlanini hjá jarnherðu
fólkafloks-kvinnuni That-
cher. og fylgisneytum
hennara, um at steðga
nekrum kolanámum, tí
tey geva ikki yvirskot, og
við tí avleiðing, at einir
20.000 mans gerast ar-
beiðsleysir.
Hvat er avgerandi
og ikki
Tey, sum fylgja við, vita
eisini, at leiðslan í kolaar-
beiðarafelagnum bar seg
ikki rætt at, tá hon lýsti
verkfallið, tí hon læt ikki
eina atkvødugreidslu taka
stødu til málið.
Hetta er óivað eisini or-
sekirnar til, at Abeiðara-
flokkurin, Labour, og fak-
ligi landsfelagsskapurin,
TUC, hava hildið aftur at
stuðla kolanámsmenninar
alment við peningi, hóast
felagsskapirnir hava
stuðlað moralskt.
Men hinvegin hava fak-
feløg og fakfelagslimir í
Bretlandi og úr ellum
Vestur-europa stuðlað við
stórum peningagávum.
Okkum er líka mikið,
um leiðslan í kolanáms-
felagnum bar seg rætt at
ella ikki, um Scargill er
kommunistur ella ikki, ti
tad er ikki tad avgerandi.
Tad, sum hevur tydning,
er, at framvegis stridast
120 ella 130.000 kolamenn
ímóti ætlanini at steingja
kolanámini, har teir ar-
beiða. Og tað er hesum
monnunum og familjum
teirra, FA, arbeiðarafelog
kring landið og onnur
samhugað vilja skapa ein
fløva á jólum. Og tað
verður uttan flevandi
hondina á forsíðu Dag-
blaðsins.
FA lýsti ikki nakað
verkfall
Eisini verður í neyð Dag-
blaðsins kastað Ingeborg
Vinther fyri, at hon koyrdi
limir sinar i verkfall undir
merkjastríðnum.
Soleiðis kann alt snúgv-
ast, tá Dagblaðið skal
renna sneisaørindir fyri
nakrar ódemokratiskar
virkisleiðslur — ja, soleið-
is vístu tær seg at vera
ifjør.
FA lysti einki verkfall.
Hinvegin setti FA limum
sínum forboð ímóti at
brúka eftirlitsmerkir, tá
hesi vórðu brúkt til skrá-
seting av einstaklinga ar-
beiði !
Á tíðindafundi í sam-
band við tiltakið segði
leiðslan í FA seg ikki
rokna við, at arbeiðskeyp-
ararnir fóru at seta nakað
móttiltak í verk.
Grundgevingin hjá FA
var, at í fleiri forum eiga
arbeiðsfólkini, aðrir ein-
staklingar og kommunur-
nar flakavirkini. Og FA
hugsaði, at virkisleiðslur-
nar fóru ikki at seta nakað
í verk móti virkisánar-
unum.
Men í hesum mistók
stjórnin í FA seg. Tíðar-
bilið var kanska heldur
ikki tað rætta. FA skuldi
kanska havt roynt eina-
samráðst
ferð afturat at
fram til
okkurt triðja var kanska
ikki nóg væl um
eina loysn. Og
heldu
hugsað
Kortini skal einaferð aft
urat vísast á, at talan var
um eitt ynski frá feløgum
— og tað kom so týðiliga
til sjóndar á kjakfund-
inum seinasta heyst.
Virkisleiðslurnar
noktaðu
FA vísti ikki einaræðis-
lyndi, sum onkur hevur
sagt og skrivað. Hinvegin
vístu virkisleiðslurnar
einaræðislyndi og nevndir-
nar lótu sær lynda. Tær
løgdu sektin á, um ar-
beiðsfólkið í summum fer-
um áttu meginpartin av
partapeninginum og
hevdu tikið stig til virkið.
FA setti ikki nakað
verkfall í verk, men virk-
isleiðslurnar, umbodadar
av ráfiskakeyparafelagn-
um, noktaðu at taka ímóti,
og soleiðis koyrdi fólkið til
hus!
At skuldseta FA og for-
mannin fyri ikki at vera
solidarisk er ein grov
skuldseting, tí eg vildi
mett, at ein og hver, sum
tekur fakfelagsarbeiði upp
á seg, ger tað út frá soli-
dariskum hugsjónum.
Er tað nakar, sum hevur
roynt at fingið FA at
virka betur, at fáa limirnir
meira virknar, at útbúgva
teir, so teir eru betur ferir
fyri at klára seg úti á ar-
beiðsplássunum, og ann-
ars ganga feløgunum til
handa, tá trupulleikar
taka seg upp, nátt sum
dag. so er tað FA-formað-
urin. Men eingin er lýta-
leysur.
WAN
Myndaparturin í dag:
Klippið hann út og festið hann á plátuna
Sjálvandi nýtir hon
SWAN mjgl frå P/F Poul Hansen
Nr. 148
15. desember 1984
seg ikki stanga.
nåmsfakfelagnum, sigur.
Orsøkin til verkfallid er ikki annad enn arbeids
kráin hjá bretska almenna kolanámsfelagnum: Nið-
urlegging av teimum kolanámum, sum á ongan hátt
bera seg longur. Henda niðurlegging hevdi tíkið
fleiri ár, og teir 20.000 námsarbeiðsmenninir, sum
eru í hesum námum, høvdu skift til onnur nám, fing-
ið eina ella tvær árslenir útgoldnar ella fingið um-
skúling til annað arbeiði.
Men kommunisturin Scargili ynskti at fella
bretsku stjórnina hjá Thatcher, eins og undamaður
hansara, Joe Gormley, feldi stjórnina hjá Heath í
1974. Men hetta er miseydnað, tí Thatcher letur
Nú hevur sjálvt Arbeiðaraflokkurin í roynd og
veru vent tí ábyrgdarleysa Scargill bakið, og náms-
menn fara aftur til arbeiðis í túsundatali fyri hverja
viku sum fer.
= Í villskapi hevur Scargill tikið móti peningahjálp
frá sovjettiskum fakfelegum (sum ongan avgerðar-
rætt hava) og frå libyskum „fakfelegum“ (studuls-
dukkur hjå Gaddafi).
Leiðslan i FA sýnist at hugsa meiri um jælini hjá
bretskum námsfamiljum í ár, enn hon hugsaði um
jólini hjá føroyskum familjum i fjør, tá alt landið lå
verkfalsrakt.
Á rættari leið
Hjá Dagblaðnum er tað
ein sjálvfylgja at berjast
ímóti fakfeløgunum, bróta
niður, og sáa misálit, sum
Dagblaðið so trúliga
gjørdi undir merkjamål-
inum og hevur gjørt undir
eðrum fakligum ósemjum.
Hjá Dagblaðnum eru fak-
feløgini, sum stríðast fyri
bøttum lenarkorum, ar-
beiðskorum og livikorum
annars, tann stóri vandin.
Tað hevur Dagblaðið sýnt
til fulnar fleiri ferðir.
Neyvan er tað beiskt hjá
fakfelagsfólki at verða
álopin av Dagblaðnum,
ella fólkafloksmonnum, tí
hetta ásannar, at tey eru á
rættari leið. Men at verða
álopin av sínum egnu man
vera beiskt, og onkur spyr
uttan iva seg sjálvan, hví
ólukkan taka alt hetta
stríðið upp á seg fyri at
beta korini hjá fólkinum
til ampa fyri seg sjálvan.
FA og arbeiðarafelegini
kring landið hava stóra
tekk uppiborna fyri at tey
royna at gera jólini hjá
kolanámsmonnunum og
familjum teirra eitt sindur
hugnaligari og minni
trong.
Tiltakið hjá arbeiðara-
feløgunum er eitt prógv
um, at Dagblaðsegoisman
ikki heilt hevur oytt sam-
hugakensluna í fólki okk-
ara.
Latið tykkum ikki lynda
av, at nakrar rottur fingu
ilt av tiltakinum.
Jóhann Mortensen