leygardagur 22. desember 1984síða 8
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið spSjalurin Nr. 151 — 22. desember 1984
4,
<
<= =
af y > > PS > 7
* — Cd TF CD Er på
Kavahúsið
Soga eftir Hjordis Johansen
Ragnar og Tóra vaknaðu. Tey tímdu ikki upp, tey
høvdu gloymt at tað var jólaaftan, men tað gjørdi einki,
tí jólaaftans-dagur er altíð so langur. So kom mamman
inn til teirra: >Nú — liggja tit her enn? skulu tit ikki
upp ?< segði hon: >Hava tit slett ikki hugt út gjøgnum
vindeygað?< Nei, tað høvdu bernini ikki: >So haldi eg
tit skuldu gjørt tad«, segði hon aftur.
Tá børnini sóu at tað var s0000 nógvur kavi uttanfyri,
mundu tey dottið um hvennannan, so nógv skundaðu
tey sær fyri at sleppa í klæðini. Ja tey ótu næstan ikki
Tór Verland Johansen, morgunmat. Tá bankaði uppá úthurðina. Tað vóru ell
Te hini bernini, Jákup, Anja, Karin, Birgir, Sigird, Sámal,
ritstjóri Johan, Gunrid, David, Gunnar og Stina. Øll somul í
vettum, jakkum og húgvum. Tey spurdu um Tóra og
Ragnar komu út at skreiða. >Jú — vit koma beinan-
vegin !< søgdu tey og skundaðu sær at lata seg í
Tá tey komu út, hildu ell at tað hevði verið nógv stutt-
ligari at bygt eitt stórt kavahus. Tey so gjørdu. Tey rull-
aðu kavabollar, summi gjørdu smáar og tey sterru
royndu at baksa teir stóru uppá pláss inni í túninum.
Kavahúsið vaks. Tey vaksnu komu út at hyggja, tá
bernini vóru við at vera liðug. Tey hildu at hetta var
stuttligt, og fóru nú at hjálpa bernunum, at gera tak á
húsið. Onnur gjørdu vindeygu og bernini gjørdu ein
bonk inni í kavahúsinum, á bonkin legdu tey sledurnar,
so tey ikki skuldu blíva vát, tá tey skuldu sita. Pápi
Gáta.
7 » Hvat er tað fyri eitt dýr. sum hevur 2 Tóru og Ragnar helt nú, at tað hevði verið so vakurt um
Á NÝ ikki k p ÞG , vindeyguni høvdu rút. Hann fór oman til ta stóru frystu
NÁÐ eygu, sum 1KK1 KUNNU síggja, 2 oyru, tjørnina. Har tøk hann gler av. Vid knivi skar hann riv
A sum ikki kunnu hoyra, 4 bein, sum ur í kavavindeyguni, so at glerrútarnir sótu fast, síðan
Ý ikki kunna flyta seg, men sum kunnu kittaðu hersis) teir v kava Sun jane fingu je frå
K ; SS . ns aka 9 onkrum toreldrum at 1e1ngja 1 nur aopningin. ørnin
MA / hoppa líka so høgt sum ein rakett? fóru nu inn, men har var so myrkt. Tá kom mamman við
LV tveimum jólaljósum, sum hon hevði sett í tvey súltu-
Å toysgløs, so tað líktist lampum, og hon setti tey í vind-
Hepni vinnarin var Jóngerð Djur- TIN
7 huus á Argjum. Hon fær eina barna-
UN bók sendandi. Tillukku.
MY, er at fara yvirum
N . . . . .
Loysið rebussin, og sendið svarið til bert undir
á Sosialin. So eru tit við í lutakastinum Æ grenum ljósi
Nr um eina føroyska barnabók.
PR
|
Tá bernini sótu inni i tí fína hugnaliga kavahúsinum,
fóru tey at syngja, tað ljóðaði so vakurt, at tey vaksnu
stóðu púra still og lurtaðu og tey hildu at nú vóru jólini
komin, tað feldi man heilt inn í hjartað.
Bernini sungu, ljósini brunnu og glæman skein glitr-
andi út gjøgnum glervindeyguni — út í túnið.
Inni í kavahúsinum sótu øll børnini og høvdu tað gott,
tey føldu at ein gleði vaks inni í teimum, ein gleði yvir at
hava gjørt nakað felags og gott. Tey hevdu fingið at
vita, at hetta var ein stórur partur av tí tey vaksnu kalla
jólagleði.
Til Barnasíðuna, Sosialurin, Postsmoga
76, 3800 Tórshavn