leygardagur 1. desember 1984síða 17
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
4
+
í
4
i
4
Nr. 142 — 1. desember 1984
tíðindablaðið S0Sjalurin
Setið ein sterkan
javnaðarflokk inn
i Torshavnar býrá
Tå flokkurin i 1973 kom
inn í býráðið við 2 býráðs-
limum, tóku teir politiskt
valdu býráðslimirnir seg
saman um eina stevnu-
skrá fyri at fáa fest skipað
viðurskifti í býi okkara.
Byuin skuldi opnast og
trýstið mátti takast av
miðbýnum og meguleikar
skapast fyri at fáa ein góð-
an liviligan og virkissterk-
an bý. Býarplanur bleiv
gjerdur, hevuðsferðslu-
vegir planlagdir og gjerdir
og gjegnumferðslan
Jákup Sune Jacobsen,
býráðslimur
gjøgnum býin bleiv løgd,
og komu vit væl áleiðis við
hesum. Sama kann sigast
um kloakkeringina, vit
fingu sprongt ein kloakk-
tunnil frá ánni undir Aar-
vegnum út eystanfyri
Skansan, somuleiðis bleiv
kloakk legd fram við
Sandá og út á streyma-
sjógv. Nógv vegastrekki
blivu eisini gjørd, t.d.
Tórsgeta, undir Skansa-
vegnum, parkeringspláss
á Skålatrød, fram við
gamla kirkjugarð og
mangt annað.
Men aftaná seinasta bý-
ráðsval tá nýggjur borgar-
stjóri bleiv settur, kom
naggatódn í og alt víðari
framhald av fyrr lagdari
planlegging steðgaði upp,
og hava hesi seinastu 4 ár-
ini verið merkt av plan-
loysi, løtuloysnum og ein-
staklingaloysnum. Heild-
arloysn manglar heilt og
aldeilis.
Reypið um ein vakran
og reinan miðbý sum borg-
arstjórin og fólkaflokkur-
in fáa fólk at himla um er
lítisvert, tí fara vit bert
eitt sindur út um miðbýin,
so finna vit mangt og
hvat, sum ikki er so tespi-
ligt at síggja. Kundi nevnt
nógv, sum treingir til at
ruddast upp og liðugtger
ast, tí nógv liggur enn á
láni, t.d. kann nevnast
Landavegurin, Velbastað-
vegurin, gongubreyt
Norðasta Horn, Islands-
vegur ovari partur, Sunds-
vegur gongubreyt vestara
sidu, Villingardalsvegur,
Vegurin Langi, Gunda-
dalsvegur ovari partur,
Gripsvegur Hoyvíks-
vegur, Marknagilsvegur
og friøki i Konmansmyru.
Vit kunnu eisini nevna
kloakkina i Rættarå og
kloakkina frá Hoydelum
og út á sjógv sum ikki er
gjørd.
Kommunalar leiguibud-
ir er einki gjørt við, hóast
tervurin er sera stórur og
vit vita, at nógvir borgar-
ar ikki eiga eginpening
nokk fyri at byggja sær
Síða 17
hús ella keypa sær eigara-
íbúð
Um sleppast skal undan
ferda vinar- og kenningar-
politikkur og einstaklinga-
loysnum í býráðnum, sum
hevur valdað undir núver-
andi borgarstjóra og
flokki hansara er neyðugt
at seta ein sterkan javnað-
arflokk í teirra stað, sum
við fastleika fær heildar-
planin at rigga aftur, og at
allir borgarar fáa arbeiði
og virkismeguleikar
tryggjað.
Jákup Sune Jacobsen
Martin S. Ejdesgaard, valevni Javnaðarfloksins til býráðið í um og vaksnum. Bernini
Havn:
Tryggur uppvøkstur —
tryggari framtið
Dagstovnar, frítíðarheim og smærri skúlar
til tey yngru bornini í útjaðaraokjunum
Tað hoyrist javnan um
stóra tervin á dagstovna-
plássum. Hesin tervur
hevur verið stofur í fleiri
ár, men sær tað út til, at
núsitandi borgarstjórin
hevur sett sær fyri, at
einki meir hendir á hesum
øki.
Sum samfelagið nu lag-
ar seg við fallandi realløn-
arinnteku, hækkandi í-
búðar- og grund-
stykkjaprísum — og ikki
at gloyma tað tunga takið
at fáa eini hús upp, er tað
hjá flest øllum neyðugt, at
bæði maður og kona ar-
beiða úti.
Hver ynskir ikki at
skapa sær og sínum
hampulig kor at liva und-
ir. Her er dagstovnaterv-
urin húskjum ein beinleið-
is forðan fyri frægari pen-
ingaligari viðurskiftum.
heldur
tú
ikki
Tuð eru kanska borgar-
ligir politikkarar, ið halda,
at tað altid er best. at ann-
að av foreldrunum (les:
mamman) er heima, teir
halda kanska, at tað ikki
merkist á bernunum, um
pengar resta í at fáa alt at
mala runt.
Frítíðarheim
Tá bernini fara í skúla,
gevast tey í dagstovnun-
um. Men teir yngstu
flokkarnir eru so fáar
tímar í skúla, at onkurs-
vegna máa bernini fáa
okkurt tilhald áðrenn ella
eftir dagligu skúlagongd-
ina, um bæði foreldrini
arbeiða úti fullan dag.
Flestu teirra hava lykil til
heimini, men hverji for-
eldur kenna seg trygg, tá
eingin er at taka sær av
ella ansa eftir børnunum.
Øll vita, at hjá barninum
er ofta skjótt frá hugsan
til gerð, tað dugir ikki
rættiliga at seta saman
meguligar fylgjur við
gjørda gerð.
Her eru tað frítíðar-
heimini skulu gera tilveru-
na lættari hjá bæði børn-
V
DANICA — køkurin
P/f HELLA
Tórfinsgeta 41
Tif. 16477 - Box 351
3800 Tórshavn
|
Í
hava eitt stað at fara til,
okkurt at takast við og
onkran at heita á, um
tervur er — og foreldrini
kunnu kenna seg trygg, tí
nú verður barn teirra ans
að og er ikki púra fyri ong
um.
Utjaðaragkini
Ikki er líkamikið hvar
nýggir dagstovnar og fri-
tíðarheimini verða upp-
rættað. Býurin stendur í
vøkstri. Stór eki verða út-
stykkjað í senn, so tað er
ikki meir enn rimiligt, at
planlagdir verða dag-
stovnar í samband við tær
sterri útstykkingarnar.
Fritidarheimini eiga at
verða har skúlarnir eru, so
sum mest slepst frá at lata
bernini fara út í vanda-
miklu ferðsluna. Í hesum
sambandi er vert at
nevna, at nógv bern hava
langan skúlaveg, tí eiga at
verða bygdir smærri skúl-
ar í utjadaraøkjunum til
tey yngru bernini.
Til planleggjararnar:
Næstu ferð umhugsað
verður at byggja dag-
stovnar, skúlar v.m.,
ansið so eftir, at nevndu
stovnar ikki liggja út til
veg við nógvari ferðslu
sum t.d. Hoyvíksvegin,
har barnagarður er einu-
megin og skúli hinumegin
(bert fyri at taka eitt
demi).
Samanumtikið, ynskir
tú, at økja um talið av
dagstovnum, at farið
verður í holt við at upp-
rætta frítíðarheim, at
bygdir = verða smærri
skúlar í utjadaraøkjunum,
setir tú kross tín við lista
C, Javnaðarflokkin!
Martin S. Eidesgaard
Eitt val
Legtingsvalið 8. novem-
ber 1984 var eitt seguligt
val og ein stórhending í
seguni hjá Feroya Javnað-
arflokki. Tað var valið, har
framgongdin hjá javnað-
arflokkinum vísti, at tað
høgraråkid, vit hava verið
vitni til, millum annað tá
Pauli Ellefsen varð valdur
inn á fólkating á sinni og
síðani aftan á legtings-
valið í 1980 slapp at royna
seg sum legmaður, og tá
Oli Breckmann gjerdist
fólkatingslimur við sein-
asta fólkatingsval, tað
hegrarákið er ikki komið
fyri at vera. Tibetur!
Upp undir legtingsval
hevdu vit hevi til í sjón-
varpinum í sendireðini um
spanska borgarakríggið at
síggja og skilja, hverjar
óhugnaligar avleiðingar
tað kann fáa, tá hegra-
kreftir ótálmaðar sleppa
at ráða, sum tær gjerdu í
Europu serliga í 1930-
unum og undir seinna
heimsbardaga, í Italiu og
Tysklandi vid Musolini og
Hitler å odda, og i Spaniu
meðan Franco ráddi.
Og hvenn dag hava vit
høvi til í útvarpi og blød-
um umframt í sjónvarpin-
um sum »Dagur og vika«
og eðrum at kunna okkum
um, hvussu livikorini eru
hjá vanligum fólki, monn-
um, kvinnum og bernum, í
teimum londum um allan
heimin, har hegrakreftir-
nar sleppa at leika harðast
'og annað
Inger Christiansen,
fulltrúi
í. Suðurafrika er eitt domi,
sjálvt góða gamla Bret-
land er eitt dømi, í Millum-
ameriku eru demini fleiri,
og tann lesarin, sum hevur
hugsað um hesi viður-
skifti og gjert sær greitt,
hvussu steðan er í heimin-
um í dag, kann væl seta
ein heilan lista upp yvir
lond, har harðræði og
harðskapur, hungur, vána-
lig sosial viðurskifti og
aðrar avleiðingar av, at ó-
tálmaðar hegrakreftir
ráða, er gerandiskostur.
Leggið til merkis, at eg
tosi um ótálmaðar hegra-
kreftir. Eg tosi ikki um
tað sáttliga afturhalds-
fólkið — og slík finnast
eisini — nevniliga tey,
sum heldur vilja varðveita
tað, tey kenna, tey viður-
skifti, sum tey kenna seg
trygg í og so framvegis,
og sum bert vilja gera
Framhald á síðu 19