týsdagur 22. januar 1985síða 5
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 9 — 22. januar 1985
— Vit hava brúk fyri fjøll
ARA
nó
Sosialurin
unum, áunum og fossunum. %
Hver lítil tjørn er ein glógvandi stjórna, hver rein kelda,
ein edilig gáva skrivar Oddver Johansen m.a. í hesi grein-
ini um ætlaðu vatnorkuútbyggingina hjá SEV. Hon sigur
sína hugsan um >vísmenninar< sum eru kensluleysir og
heldur fyri,
at vit tverturímóti
kenslubornum fólki
Í samband við at kommunustýris-
limir í Føroyum nú skulu til at at-
kveða um útbygging av vatnorkuni
við Eiðisvatn ella aðra alternativa
vatnorkuútbygging, hava vit fingið
sendandi greinina
niðanfyri, ið
Oddvør Johansen, føroyskur rithev-
undi busitandi i
skrivad.
Danmark, hevur
Langt burt frá eðrum
londum —
og báran gongur brett —
ein oyggjaflokkur samlað-
ur man finnast.
Landið, har áir renna
vakrar og fossa nógv, har
vit telja mangt gott og
vakurt millum fjals og
fjøru.
Fjellini tey
ímóti himli høgt,
duna í botnum. og vetnini
skyggja blá. Her kunnu
vit finna hvítan sand og
bratta meitilbert. Her er
dåmligt í Føroyum
Hetta hava yrkjarar
reisa seg
fossar
okkara sagt og sungið frá
fornari tíð og siga tað enn,
og syrgiligt var, um vit og
børn okkara einaferð
noyddust at syngja: Her
var dámligt í Føroyum.
Tað er nú einaferð so, at
í løndunum norðast og
sunnast á veraldarknøtt-
inum er náttúran so sera
viðbrekin. Har grópað
verður, koma
benid, og tey lekjast ikki
aftur í eitt mannaminni
kanska ongantíð. Ti mugu
vit vera vandin í atferð
okkara og kenna okkum
Hetta er
stor sár 1
hógv endamál
Áðrenn
bygdarráðslimir
atkveða
um
vatnorku-
útbygging
Náttúru — og Umhverv-
isverndarfelagsins, og
hetta verða vit minnt á
dag og dagliga av skila-
fólki.
Kortini er tað so, at
stórir partar av Feroya-
lands náttúru í dag eru í
vanda. Hin nýggja tíðin er
langtsíðani = komin til
landa, og hin nýggja tíðin
hevur tað eyðkenni. at
orðanegd hennara er
merkiliga avmakað. Eitt
av loysunnarorðum henn
ara er Orka
Nýggja tíðin veit
hava brúk fyri
sum er veri at Vila er i
hvørja løtu
koma ungir, fusir og væl-
verðini, og
útbúnir lærusveinar til og
bjóða seg fram at tæna
nýggju tíðini. Hesir læru
sveinar eru vismenn okk-
ara. og vit vanligu menn-
iskju standa oftast undir-
dánig og lurta eftir vis-
dómsorðum teirra
Teir hava lært at hugsa
rationelt at arbeiða
systmatiskt teir
skil á flokjaligum talvum,
loysnina og
hava
teir kenna
tann endaliga sannleikan
Men merkja
vit beinanvegin. at teir
samstundis
hugsa ødrvisi enn vanlig
folk. Teir hugsa kenslu
leyst
Vit faa nu at vita, at
orkan må fåast, og tað
brædid. Teir kaga og leita
kring landid alt og finna
enda svarið
so at sama
sum javnlikar teirra funnu
fyri hálvtrýss ella hundrað
árum síðani: vetnini
Vetnini skulu so við og
við gerast til orku. Hetta
er svarið. og lítið nyttar at
muta ímóti hjá leikfólki
Vismenninir seta seg at
tekna og byggja modell og
sekja sær hollan kunn-
leika frá visindaligu vin-
monnum sínum uttan-
lands. Og nú er sjetul
settur á — nú verða skjel
undirskrivað — stór og
segulig skjøl. Hetta er
veldugt. og eingin vegur
er aftur
Og fyrst verður farið til
Eiðis. O. Eidisvatn, stort
er titt fall. >Í tåsund ar og
meira aftrat, her okkara
ætt á steinum sat.«
Hvat munnu tindarnir
halda
l nú onkur vismaður
it lesa hesi orð mini,
inn halda, at hatta
kki annað enn sama
kensluborna meylið, sum
i
Jógvan i Løduni, Lasse
Sørensen og (Co. hava
meylad nu i åravis fólki
og landi til stóran skaða
Til vismannin vil eg
bert siga: Gott í teg, góði,
lurta eisini eftir tí kenslu
borna. Vit hava brúk fyri
ti í hesum so kensluleysa
tíðarbili av Feroya segu
Vit hava brúk fyri vetn
unum eru fra
skaparans hond. Vit hava
brúk fyri fjøllunum
sum tey
aun
um og fossunum. Hver
lítil tjørn er ein glogvandi
stjórna, hver rein kelda
ein edilig gáva
Úti verðini gráta
1 4
mennisKjunl 1 dag
angrandi tár um tey mistu
náttúrunnar páradis. Hor
vin med alla. Eingin vegur
var aftur.
„Vit fáa ikki stedgad
triggjar månadir.« So sig
ur ein av yVIrvismonnumn
okkara Klæmint
Weihe
Triggjar stokkutar
månadir har tingið
landsins hægsti myndug-
leiki summar seg eitt
sindur og dregur ondina.
Best hevði verið at bi-
lagt ein el-motor í stund-
ini, og ímeðan gjert alt til
reiðar til hansara. Il] hurð
er betri enn eingin. Motor-
urin kann so virka á sumri
1986.
Trýr nakað menniskja,
at útbyggingin av Eiðis-
vatni kann verða liðug á
heysti 1986?
Minir kæru vismenn,
landsmenn. Hvussu er
steða tykkara til ta áhald-
andi orkuna (vedvarende
energi)? Til orkuna, ið
ongatid ella sera sjáldan
svikir. Til vindin og
sjógvin. Her er orka og
tad vid lit
So harður er streymur í
sund
streymi
Føroya firði. Hvort
er ein meldur av
ið mátti verið vorðin sum
gloypubiti hjá svongum
turbinum .
Hvussu er tað?
finna
ikki at uppá?
Trigva tit ikki upp á egn
an mátt og lærdom, eila
vilja tit bert brúka gamli
ar. avoldaðar mátar?
Og knappliga berst tað
tann ringasti
Munnu
vetnini
mær fyr
tankin av øllum
tit hava selt
nakran
Lesa vit blødini so sær
tad ut til, at alt
Hvat skulu vit svara ein
børn okkara og
Kom á Vatnið
Verður
dag. tå
gestir siga
við okkum
okkara tá: Einaferð langt-
síðani dundu fossar i
botnum, og vetnini
skygdu blá. Nú eru bert
betongbyrgingarnar har
svar
Jóannes bóndi syngur
einastaðni soleiðis um
fossin:
Men um hann var troyttur
av tí longu, tungu leið
og ei meira rann,
felnaði hver blóma fri, í
lundini hvert leyv,
ei eitt strá eg fann,
sum tá kundi klæða mina
heimahøll,
horvid var frå mær alt
vakurt millum fjøll,
rósan frið og hin blanka
bjerk
t var tá her í
ovðimerk
syrgilig
Oddvør Johansen