Sosialurinarkiv
Sosialurin 1985-01-26, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 26. januar 1985síða 10

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

4,Flennið ! 7 Teknid! Í 71 (11 Í Í Eysturríki við CISV Her eru ell sum vóru á CISV-leguni í Eysturríki Eysturríki er eitt deiligt land, um summarið kann tað verða 35 til 40? heitt, tað regnar eisini. Mitt um dag- in kann tað blíva yvirskýggjað, toran gongur og so oysir tað niður. Eg var í Eysturríki vid CISV, tað merkir altjóða barnalega. Vit sum fóru til Eysturríki í summ- ar, vóru eg (sum búgvi í Havn), ein drongur, sum eitur Agnar og býr í Klaksvík, ein genta sum eitur Beinta, sum eisini býr í Klaksvík og ein aftrat sum eitur Lena og býr í Streymnesi. Ein leiðari skal eisini vera við (sjálvandi). I Eysturríki vóru børn úr Korea, Egyptalandi, Brasilia, Canada, Frak- landi, Danmark, Italia, Ungarn, Eysturríki og so eisini vit úr Før- oyum. Tað var beint uttanfyri Grax, legan var. Vit búðu á einum barna- heimi, men bernini sum búðu har, vóru í summarferiu. Har vóru sovikømur til 2 børn, nøkur til 3 og nøkur til 4. Har var eisini ein svimjihyldur, hann var úti. Vit skuldu upp kl. 7 um morgunin, so fóru vit út at syngja CISV-sangin, og tá ið vit vóru liðug við hann, fóru vit at eta. Tá ið vit hevdu etið, fingu vit frí ein hálvan tíma. Nøkur spældu, onk- ur skrivaði brev, og onkur ruddaði kamarið ella reiddi songina. Tá ið frí- tíðin var av, skuldu vit ell samlast í felagsrúminum. Onkuntíð spældu vit spel úti ella inni, onkuntíð fóru vit ein túr, soleiðis gekk tíðin, til vit skuldu eta. Vit fingu onkuntíð suppu við kjøtbollum og gularótum, onkun- tíð rís og kotelettir. Vit fingu onkun- tíð okkurt sum okkum ikki dámdu, og onkuntíð okkurt sum okkum dámdu. Ta vit høvdu etið okkum mettan og væl settan, høvdu vit ein hålvan Nr. 11 — 26. januar 1985 Her eru luttakararnir úr Feroyum. Frá vinstru: Beinta, Agnar, leiðarin John Eli, eg og Lena. Hetta vóru tær vandamiklu trappur og brýr. tíma fyri okkum sjálv. Eg fór sum oftast uppá kamarið at skriva bræv ella postkort. Tá ein hálvur tími var farin opnaði ein kiosk. Vit kundu keypa fyri 7,50 kr. í okk- ara pengum. Man sendi eisini brevini har, vit skuldu bara keypa frímerki, og skriva adressuna, so gjørdu tey restina. Kioskin seldi góðgæti og frí- merki, og hon var opin ein hálvan tíma. Uml. kl. tvey fóru vit at smimja. Aftaná vóru vit úti sum oftast, so ótu vit nátturða. Vit fóru í song kl. 10. Annað Vit fóru nógvar útferðir. Vit vóru eis- ini í Wien ein dagin. Vit fóru í Tivoli, og sluppu at royna alt tvær ferðir ókeypis. Býráðið rindaði. Tivoliið í Wien var nógv sterri enn Tivoli í Danmark, men ikki líka hugnaligt. Vit vóru í hesari legu umleið ein mánað. Ein dagin fóru vit eina útferð uppá eitt fjall. Vit skuldu ganga eftir nógvum trætrappum og brúm nidan gjøgnum eina gjógv, til vit komu uppá fjallið, ein fínur túrur, men strævin. Um trý ár hittast vit aftur í Dan- mark ella i Føroyum. Tór Verland VU G