hósdagur 14. februar 1985síða 20

Tit ringja — vit skriva Er nakað á vási? — ivamåi? - Ein spurningur, ella tíðindi, so ring til okkara. Vit eru til reiðar! Øll kenna sangin >Dýrd á vík og våg«, eftir Jens Dam Jacobsen, men kanska ikki øll vita, at Gunnar Mikkelsen, tona- skald og fyrrverandi by- rådsskrivari i Havn, hevur gjert vakra lagið. Gunnar Mikkelsen fylti 30 ár í gjár og ti hava vit havt eitt prát við tóna- skaldið um arbeiði hans- ara innan føroyska tón- leikalivid, sum spennir frå Hornorkestur, Havnar Sangfelag til Frelsunarherin í Havn, har Gunnar Mikkelsen til fyri 10 árum síðan var lim- ur í tónleikabólkinum — Mær dámar klassiskan og kristiligan tónleik. Nutidar tónleikur er so harðferur og gevur ikki einstaklinginum meguleika at njóta tón- leikin, heldur Gunnar Mikkelsen. — Bert 13 ára gamal skrivaði Gunnar Mikk- elsen fyrsta tónalagið til yrking, sum hann las í Familie Journalen. Síðan komu árini, tá útbúgving og dagliga arbeiðið kravdi, at hugsað varð um annað enn tónleik Gunnar Mikkelsen fekk Havnar best útbúgving innan Post- verkið, sum tå var danskur stovnur. Hetta førdi við sær, at hann mong ár arbeiddi í Dan mark og eisini eitt skifti hertænastu í Hol so sum siður var tå var 1 bæk Heimafturkomin i 1932 for hann i Havnar Horn rkestur og seinni i Havn- ir Sangfelag at virka. Tá W aagstein gavst sum kór- eiðari í Havnar Sangfelag 1943. tók Gunnar Mikk pg Var i : t A dagin 1 AK SE degurða, hoyrdi in meg spæla trompet ittan at eg varnadist han Tá segði Aksel, at nú skuldi eg sleppa at spæla, ti hann hoyrdi, at eg hevði a Á f 20 minuttir — og lagið var liðugt — m. a. um hvussu lagið til »Dyrd á vík og våg« varð til, sigur Gunnar Mikkelsen í prátinum vit hava havt við tónaskaldið i samband við at hann fylti 80 ár í gjár Henda myndin varð tikin í 1921, tá kongavitjan siggja Olaf i Funningsstot sen ISt fra var í Før frá vinstru: Mourentius við Stein, Gunnar Mikkels Futastovu, Erling Isholm, Óla Jákup í Horni, Han i, Mortan blikkinsláari, Jóhannes snikkari o Gunnar Mikkelsen er einsamallur eftir Lýsingar: Lýsingarmaður okkara er ráðgevari hjá fyritøkum og einstaklingum í lýsingaspurningum. Hetta verður gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran. Gunnar Mikkelsen var býráðsskrivari í Havn í 25 ár. Umframt hetta so hevur hann verið virkin innan Havnar Horn- orkestur síðan hann var 13 ára gamal, í Havnar Sangfelag, og Frelsunarherinum og seinast í Pension- istafelagnum, har hann var ein av stovnarunum gávur til tess Í 1918, bert 13 ára gamal fór Gunnar Mikkel- sen í Havnar Horn- orkestur, har hann spældi trompet Hugsaði tú ikki um at fáa útbúgving innan tón- leik? nei, tað kom ikki fyri, at ein hugsaði so langt, og tá vóru heldur ikki ráð til slíka utbugv- ing. — Eg kann siga, at eri sjálvlærdur innan tóna- skriving, fekk fatur í fak- bókum um harmonilæru og annað tilíkt, sum eg havi gjørt brúk av, tå eg gjørdi tonaløg. Ikki i øllum førum verda føroysk løg nytt, tå sangir verða frambornir. Eitt nú „Lítið yvir Føroya land«, eftir Hans A. Djurhuus, verður oftast nýtt danskt tónalag, hóast Gunnar Mikkelsen í hesum feri hevur gjert eitt lag. Í eðrum feri eru skeivir upplýsingar um tonaløg, sigur Gunnar Mikkelsen. Í Føroya fólks sangbók stendur, at Hans A. Djur- huus eigur lagið til >Enn minnist meg tey høgu fjøll«, men tað er ikki rætt. Gunnar Mikkelsen hevur gjert lagið og Hans A. Djurhuus orðini. Sangurin >Sjá tú blán- ar... er sangur, sum Mikkelsen eisini lag til, men altid eitt lag nýtt. Lagið er ikki so vit pråta um sunnar Mikk taða eina Gunnar hevur gjort verður x P r ( 1dina, og so eitt vakurt eg fylgi við í »øgan um nvussu tona- gid »Dyrd å vik og våg« Fin sunnudag kom Dam Jacobsen inn å Hann inad at geva nar« vid yrk- sigur Hann vrkingina og mgum og legum, Mikkelsen gav mær! Gunnar greiddi frå, hvussu hann hevði hugsað sær tað. Eg las orðini og bað hann fara inn í hina stovuna, meðan eg setti meg við klaverið eina letu. — Bert 20 minuttir seinni spældi eg lagið fyri Jens, og hann góðtók tað. — Sjálvsagt var tað íkki heilt liðugt beinanvegin, tí harmoniseringin kom aft- aná, sigur Gunnar. Gunnar Mikkelsen ar- beiddi á Posthúsinum í Havn í 13 ár, men so bleiv tað ov strævið. Nógv náttararbeiði var og hann gjørdis ovurviðkvæmur fyri tí nógva dustinum, sum var í pakkaavgreidsl- uni. — Tá gamli byråds- skrivarin doyði og starvið lýst leyst, søkti eg og fekk tað, sigur Gunnar Mikk- elsen. Í 25 ár og tveir mánaðir starvaðist eg sum býráðs- skrivari, og tá var eg skrivari fyri allar nevnd- ir, undantikid likningar- nevndina. — Tá vóru bert eini seks-átta fólk á býráðn- um. Arbeiðið var ógvuliga áhugavert. Bert var eg bangin fyri, at skrivliga arbeiðið mitt fór at tarna mær, ti eg hevði ongantið lært føroyska skriftmálið til fulnar. — Við hjálp í rættskriv- ingarreglum og mállæru- bókum, fekk eg kortini hylling á hesum. — Eg arbeiddi í 10 ár við býráðsformanninum Palla Henriksen, síðan Sigfred Skaale, og tað vóru góð ár. Vit nutidar- gjørdu bókhaldið og vóru teir fyrstu sum fóru yvir til RUF bókahaldsskip- anina. Nú eru 15 ár síðan eg gavst í býráðnum og nú er tíðin nógv ødrvisi og fyri- sitingin á býráðnum er somuleiðis nógv broytt, sigur Gunnar Mikkelsen I 1976 varð Pensionista- felagið í Havn stovnað. Tá var Gunnar Mikkelsen ein av stovnarunum. Hetta felagið hevur gjørt nógv fyri tey eldru í býnum, og var Gunnar Mikkelsen skrivari og kassameistari í felagnum, til fyri stuttum Sosialurin ynskir Gunn ari Mikkelsen tillukku við 80 ára degnum Dagny i KJARTAN /DALSGAARD / TRYGGINGAR ( Á A UMBOÐS STOVA NHOYDALSVEGUR 8/ TLF 1 5222 HEIMA TLF 1 2940