týsdagur 26. februar 1985síða 4

bå » 6 om — Síða 4 Tøkk fyri eina hugna- tíðindablaðið liga ógloymandi løtu i Gøtu losju Hesi orå eru ætlad sum ein roynd at veita eina tøkk til tykkum, ið leika sjon- leikin »magnus« í Gøtu Losju í hesum degum, og sum so mangan áður hava givið okkum ógloymandi letur Í okkara sjónvarpseld eru kortini nekur, ið enn hava fótafesti og royna at varðveita sidin at fram føra sjónleik i Gøtu. Hetta eiga tit eima stora LlØKK uppibornað fyri Vit eru eisini im, at tað er ikki fyri vitandi tykkara egna peninga- pung, tit lata tíð og orku, men her ræður hugsjónin og tit varðveita ein upp- byggjandi mentunar arv sum samstundis gagnar fráhaldssakini Sjáldsama skjótt varð góðtikið av eismi av t sjónvarpið Feroya fólki partinum av fólki okkara, sum mangan talaði imót tildømis føroyska dansinum, bio- avisum tingum grafgongd, og sjónleik urin fekk heldur ikki besta ummælid. Hetta kann ein våtta, ið sum ungur tók lut í sjónleikarframfersl- um Nú tykist rættiliga vent í holuni á hesum eki, ti nú er biografur í hverjum húsi her á landi Eitt kann vissu, at mangt av ti,ið sigast við har er at síggja. ikki er besta sálarfreðin, og ser- stakliga fyri bernini Vert er at draga fram, at nú verða videofilmir, sjónvarpstól og annað tí líkt selt á stoðum, har ein minst hevði væntað hetta Soleiðis er peningurin Sjónvarpið er nú góð- kent av fjeldini. Vónandi er tað so, at sjónleikurin sum eftir mínum tykki er uppbyggjandi, mennandi og alandi, eisini er góð- tikin og settur langt omanfyri alt tað útlendska fjasið, sum í mongum feri eru valdsgerðir, ótrúskap ur og so framvegis Kveldini í Gøtu Losju vóru heilt ødrvisi. Ogvu liga hugtakandi var at síggja tykkum leika henda gamla foroyska sjónleikin, Nr. 24 sum eg mangan havi sæð leiktan á palli áður, og sum hugtekur hverja ferð, og serliga hesa ferð. ti tit leiktu eftir minum tykki frálíka væl Leiktjøldini = eru so nogvar ferdir betri nu til dags, saman vid teimum ljósmeguleikum, sum gevast. Munur á, og tá ið sks linju lampan var á- litið. „Útisenan< var ógvu- liga hugtakandi vekur og náttúrlig, ja ein var rætti- liga tikin við, og var burt- ur í hesum vakurleika og »dramatikki«. Her skulu ikki gerast serligar viðmerkingar til teir einstøku leikararnar, ti tað verður altid mis- javnt, hvussuleidis ið vit hava ímyndað okkum fólkini í einum sjónleiki frammanundan Kortini vil eg mær at nevna, at eg haldi meg neyvan hava sæð ein náttúrligari leikara enn hana, sum spældi móður Eyðuns bónda, hon leikti loyva 26. februar 1985 framúr væl. Júst soleiðis imyndað í mínum huga Eyðun bónda hevði eg í myndað mær heldur eðr visi, hann var eftir mínum tykki nóg so stirvin og tungur á pallinum. Mikkjal í Lamba bar seg sera væl á pallinum, men hevði eftir minum tykki ikki heilt náttúr- ligan málburð. Hóast at »Komman- danturin< er rukkan í sjónleikinum, so tyktist mær hann nóg so ógvis- ligan. Saman um tikið var leikurin væl framferdur, ein sonn fragd at lýða á og síggja Hjartans takk ell som ul, sum soleiðis govu okkum ógloymandi letur At enda kann sigast, at ut, ið leika, eisini verða ríkað og uppbygd. Hetta verða øll, ið royna at gleða, ella geva nakað frå sær sjálvum til onnur Tað er lenin Askoðari Ikki meira tos um brennistødina hiå Havnar kommunu Traktat Nú randi Orkestrið ØRVARR spælir til dans. Tlf. 15031 Tit ringja — vit skriva Ringið telefon 7 ey 11820 HONDA lakærust garanti Sendið lesarabrovini til Sostalin | p-—